VI SA/Wa 24/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...]. S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej też jako "skarżąca" lub "spółka") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia udzielonego skarżącej na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej położonej w L. W przedmiotowej skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody oraz wywoła trudne do odwrócenia skutki w postaci: 1. Natychmiastowego zaprzestania prowadzenia hurtowni, co oznacza brak przychodów i utratę płynności finansowej, przy jednoczesnym ponoszeniu stałych kosztów; 2. Braku środków na bieżące regulowanie należności przez spółkę; 3. Zwolnienia pracowników oraz utraty kontrahentów, którzy zaczną współpracować z konkurencją; 4. Utratę wypracowanej pozycji rynkowej, której odbudowanie przy obecnie występującej na rynku konkurencji będzie praktycznie niemożliwe, z uwagi na fakt, iż kontrahenci dla uzyskania odpowiedniej ceny za produkty wiążą się długoterminowymi umowami. Powyższe spełnia – w ocenie spółki - przesłanki spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że sprawozdanie finansowe spółki za 2016 r. zamyka się sumą aktywów i pasywów w kwocie 9.620.173,78 zł. Spółka zaznaczyła, że zatrudnia na chwilę obecną pięć osób, ponosi koszty najmu lokalu (czynsz 5.216,61 zł brutto miesięcznie), a także koszty związane z administracyjną obsługą biura, tj. łącznie ok. 8.600 zł – 10.000 zł. Podsumowując spółka wskazała, że miesięczne koszty utrzymania prowadzenia hurtowni farmaceutycznej kształtują się na poziomie 20.000 zł. Skarżąca podniosłą nadto, że celem finasowania bieżącej działalności spółki, w dniu 13 lipca 2017 r. zawarła umowę o kredyt w rachunku bieżącym nr [...] do kwoty 1.500.000 zł. Okres kredytowania przewidziany jest do dnia 13 lipca 2018 r. Zgodnie z postanowieniami ww. umowy spółka do końca 2017 r. zmuszona jest ponosić opłaty prowizyjne od udzielonego kredytu i gotowości banku do jego udzielenia w kwocie na dzień sporządzenia niniejszego wniosku w przedziale 45.000 zł – 60.000 zł. W ocenie skarżącej decyzja cofająca zezwolenie na prowadzenia hurtowni doprowadzi przedsiębiorcę do upadłości i spowoduje konieczność zwolnienia zatrudnianych osób, a tym samym utratę przez nich jedynego źródła dochodów. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą pracy przez 5 osób, a tym samym źródła utrzymania dla kilku rodzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.), Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest więc wykazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie tych przesłanek winno odnosić się do konkretnych okoliczności, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Należy przy tym zauważyć, że skoro po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji, to Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa zatem na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd ma jedynie obowiązek wziąć pod uwagę całość materiału zgormadzonego w sprawie, który może przysłużyć się do weryfikacji twierdzeń zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Reasumując Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: czy wskazany we wniosku akt administracji nadaje się do wykonania, a jeśli tak, to czy strona skarżąca w sposób przekonywujący wskazała na okoliczności przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej. A także czy owe okoliczności istnieją i dają podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania w niniejszym przypadku została objęta decyzja, którą cofnięto skarżącej zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że akt ten jest rozstrzygnięciem wymagającym ze strony skarżącej powinnego zachowania, polegającego na zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia wskazanej hurtowni. Wobec tego Sąd przyjął, że skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej spowoduje dla skarżącej określone koszty finansowe. Wystąpienie tego rodzaju kosztów nie oznacza jednak, że w każdym przypadku cofnięcie stosownego zezwolenia spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Rozmiar szkody i charakter skutków zależeć będzie przede wszystkim od zakresu prowadzonej przez spółkę działalności, jej rozmiaru oraz możliwości zrekompensowania strat związanych z zamknięciem hurtowni dzięki przychodom uzyskiwanym z pozostałej działalności (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2015 r. sygn. akt II GZ 384/15). W rozpoznawanej sprawie, Sąd uznał, że w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie, spółka nie wyjaśniła w sposób należyty w jaki sposób wykonanie decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z dołączonego przez skarżącą bilansu aktywa – pasywa za 2016 r. wynika, że spółka na koniec 2016 r. wypracowała zysk w wysokości 2.698.483,23 zł, ponadto dysponuje środkami pieniężnymi i innymi aktywami w kwocie 1.518.851,83 zł. Podnieść należy jednocześnie, ze o dobrej kondycji finansowej spółki świadczy fakt ponoszenia przez nią opłat prowizyjnych od kredytu oraz gotowość banku do udzielenia kredytu w wysokości około 50.000 zł. Z kolei odnosząc się do kwestii konieczności rozwiązania umów z pracownikami, Sąd w pełni podziela zdanie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 360/17. Iż nie zasługuje na uwzględnienie argument, zgodnie z którym likwidacja miejsc pracy związana z wykonaniem decyzji GIF uzasadnia jej wstrzymanie. Skutki wykonania decyzji, które ewentualnie mogłyby uzasadniać zastosowanie środka ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania muszą bowiem dotyczyć bezpośrednio skarżącej, a nie osób trzecich (osób przez nią zatrudnianych). Skarżąca nie wykazała ponadto, w jaki sposób szkoda w postaci wartości utraconej sprzedaży prowadzonej w hurtowni wpłynie negatywnie na kondycję finansową spółki, poprzez wskazanie ilości i wartości środków leczniczych pozostających na stanie hurtowni. Odnośnie zagadnienia skutków rozwiązania umowy najmu, nadmienić należy, że skarżąca załączyła jedynie faktury za najem lokalu, więc nie są znane ewentualne negatywne warunki zerwania umowy (typu sankcja kary umownej). Ponadto nie znając stanu środków finansowych będących w dyspozycji skarżącej, nie jest wiadomym, czy jest w stanie ponosić koszty związane z utrzymaniem lokalu, pomimo zaprzestania prowadzenia działalności. Na podstawie przedstawionych dowodów i twierdzeń skarżącej nie można jednoznacznie stwierdzić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej sytuację ekonomiczną, a zatem, czy sytuacja spółki uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd pragnie w tym miejscu zauważyć, że kwestia prawidłowości cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej będzie badana oczywiście dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.