VI SA/Wa 2406/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego A. K. od wpisu sądowego od skargi. A. K. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz babcią, nad którą sprawuje faktyczną opiekę. Jedynym dochodem, jakim oboje dysponują jest otrzymywana przez babcię skarżącego emerytura wynosząca 1 294 złote netto. Sam skarżący jest osobą bezrobotną, przy czym od dnia [...] września 2009 r. nie posiada prawa do zasiłku. Skarżący wyjaśnił, iż okazjonalnie korzysta z pomocy finansowej udzielanej mu przez ojca, jednakże zazwyczaj ogranicza się ona do partycypacji w kosztach opłaty czynszu. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 43,8 m2 oraz działki rolnej o powierzchni 772 m2, przy czym działka nie przynosi żadnego dochodu a opłaty z nią związane pokrywa ojciec skarżącego. Skarżący podkreślił, iż nie posiada żadnych oszczędności. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie uznać należy, iż dochód babci skarżącego z emerytury sięgający kwoty 1 294 zł., przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania dwojga osób wydatków, w tym wydatków mieszkaniowych, nie pozwala skarżącemu na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Sam skarżący jako osoba bezrobotna nie posiada żadnego źródła dochodu. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Pomoc finansowa udzielana skarżącemu przez ojca ma natomiast charakter sporadyczny i wiąże się z pokryciem konkretnych opłat. W konsekwencji uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych poprzez zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.