VI SA/Wa 2416/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi małoletniej K. W. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. W. na akt Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia zapotrzebowania na lek postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Konsultant Wojewódzki w dziedzinie pediatrii metabolicznej zgłosił do Ministra Zdrowia (dalej Minister) zapotrzebowanie na sprowadzenie z zagranicy produktu leczniczego [...], niezbędnego dla ratowania życia lub zdrowia małoletniej K. W. (dalej Skarżąca), dopuszczonego do obrotu bez konieczności uzyskania pozwolenia. Minister dnia [...] lipca 2016 r. potwierdził, że względem ww. produktu leczniczego zaszły okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2008, nr 45, poz. 271 ze zm.), dalej p.f. polegające na tym, że ww. lek posiada dopuszczony do obrotu na podstawie art. 3 ust. 2 p.f. odpowiednik, tj. [...]. Rodzice Skarżącej niezgadzając się z powyższą czynnością Ministra, uprzednio wezwawszy Ministra do usunięcia naruszenia prawa, w terminie zaskarżyli ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Na rozprawie przez Sądem dnia 25 kwietnia 2017 r. pełnomocnik Rodziców Skarżącej oświadczył do protokołu, że cofa skargę. Podał, że skarga stała się bezprzedmiotowa z uwagi na fakt, że Skarżąca poddana została operacji przeszczepu nerki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd rozpoznając wniosek o cofnięcie skargi obowiązany jest uznać za niedopuszczalne cofnięcie skargi, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanym przypadku cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak postanowieniu, działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.