VI SA/Wa 2452/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 804/10 ze skargi J. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Skarżąca – J. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 804/10. Jako podstawę wniosku podała art. 133 § 2 i inne ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a."). Wskazała, iż zawsze podaje dwa adresy do korespondencji, a Sąd pomyłkowo jeden z podanych adresów pominął. Zaznaczyła, iż w okresie od [...] lutego 2010 r. do [...] lutego 2011 r. przebywała w [...]. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 25 września 2013 r, podtrzymała skargę o wznowienie postępowania z uwagi na nieprawidłowe powiadomienie o sprawie. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 17 października 2013 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych ww. skargi poprzez jednoznaczne wskazanie i uzasadnienie podstawy wznowienia postępowania oraz zakreślenia swojego żądania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą o treści art. 271-274, 277 i 279, 46 i 47, art. 70 §1 i 2 §, art. 210 § 1 p.p.s.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca nadesłała pismo procesowe, w którym wniosła o uchylenie decyzji różnych organów administracji publicznej, m. in. Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. Ogólnym warunkiem dopuszczalności wznowienia postępowania jest istnienie prawomocnego orzeczenia sądu, kończącego postępowanie w sprawie, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 804/10, sprawa ta zakończyła się prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2010 r., oddalającym skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2007 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. stwierdzono, że niniejsze orzeczenie jest prawomocne od dnia 2 listopada 2010 r. (k. 210 verte akt). Zatem, skoro orzeczenie kończące jest prawomocne, Sąd uznał, że skarżąca miała prawo wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 804/10. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Nadto, aby żądanie wznowienia postępowania było skuteczne, musi być oparte na ustawowych podstawach, określonych w przepisach art. 271- 273 p.p.s.a. Podstawy te można podzielić na trzy grupy: przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 273 p.p.s.a.). Zauważyć należy, że skarżąca zarówno w skardze o wznowienie postępowania jaki i w kolejnych pismach procesowym nie wskazała podstawy wznowienia postępowania. Podstawą taką nie jest podany przez skarżącą art. 133 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo. Zarzuty zawarte w skardze o wznowienie dotyczą niezawiadomienia skarżącej o terminie rozprawy. Podnieść należy, że mimo twierdzenia skarżącej, przed terminem rozprawy wyznaczonym na dzień 8 czerwca 2010 r., Sąd skierował do niej zawiadomienia o terminie rozprawy, zarówno na adres ul. L. [...] ,[...] W. oraz ul. M. [...], [...] Z. Niniejsza korespondencja w trybie art. 73 p.p.s.a. została uznana za doręczoną. W protokole rozprawy z dnia 8 czerwca 2010 r. zapisano "Nikt się nie stawił – skarżąca i organ – o terminie rozprawy powiadomieni prawidłowo". Ponadto odnosząc się do kwestii pobytu skarżącej w [...], w okresie od [...] lutego 2010 r. do [...] lutego 2011 r., zauważyć należy, że skarżąca została kilkakrotnie pouczona o treści art. 70 § 1 p.p.s.a., czyli obowiązku zawiadamiania sądu o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania, adresu dla doręczeń lub siedziby (vide: doręczenie odpisu postanowienia z dnia 19 marca 2009 r. (k. 52) – odebrane przez skarżącą dnia 23 marca 2009 r. (k. 56), doręczenie odpisu postanowienia z dnia 23 czerwca 2009 r. (k. 95) – odebrane przez skarżącą dnia 15 lipca 2009 r. (k. 107), doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (k. 109) – doręczone dnia 28 sierpnia 2009 r. (k. 110), doręczenie odpisu postanowienia z dnia 15 lutego 2010 r. (k. 175) – doręczone 9 marca 2010 r. (k. 186). Skarżąca powyższego obowiązku, wynikającego z art. 70 § 1 p.p.s.a., nie wykonała. Ponadto nie sposób uznać, że przebywając w [...] lub [...], skarżąca miała utrudniony dostęp do korespondencji (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1553/12.) Sąd zauważa, że to na skarżącej ciążył obowiązek wskazania w sposób konkretny i jednoznaczny przyczyn wznowienia ww. postępowania, zgodnie z wezwaniem sądu z dnia 24 października 2013 r. (k. 21 akt). Sąd nie może bowiem w oparciu o skargę o wznowienia, kolejne pisma procesowe oraz akta sprawy, o wznowienie której jest wnoszone, domyślać się bądź doszukiwać zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wznowieniowych. Stosownie do pierwszego zdania art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (...). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.