VI SA/Wa 2459/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania czynności organu w sprawie ze skargi R. w C. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji R. w C., dalej: "skarżąca", wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...], w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego. W przedmiotowej skardze skarżąca, zawarła wniosek o "wstrzymanie wykonania decyzji Komisji z [...] sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem w sytuacji ustanowienia zarządy komisarycznego, zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1450 ze zm., nazywanej dalej: "ustawą o skok") przejmuje on na zasadach pełnej substytucji komisarycznej kompetencje wszystkich organów kasy (z wyjątkiem zmian jej statutu), może więc – w szerokich granicach jej Statutu – dowolnie kształtować działalność kasy. Skarżąca podkreśliła, że zarządca komisaryczny nie jest reprezentantem członków S. w C., wykonuje jedynie kompetencje powierzone przez organ nadzoru, nie będąc właściwie ograniczony w podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości S. Skarżąca podkreśliła, że kolejnym etapem ingerencji organu nadzoru (po ustanowieniu zarządcy komisarycznego) staje się przejęcie kasy przez bank, a decyzja wydana w tym zakresie wywołuje ze swej istoty nieodwracalne skutki prawne (art. 74c ust. 9 ustawy o skok). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 09 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Komisji Nadzoru Finansowego ustanawiająca zarządcę komisarycznego, na którego KNF nałożył obowiązki informacyjno – organizacyjne w zakresie sporządzenia sprawozdania finansowego S. w C. W literaturze przedmiotu podnosi się, że Decyzja o ustanowieniu zarządcy komisarycznego nie ma wpływu na organizację i sposób działania kasy. Oznacza to, że kasa nadal prowadzi działalność na rzecz członków. Z kolei zasadniczym zadaniem zarządcy komisarycznego jest opracowanie przy aktywnym udziale KNF programu postępowania naprawczego, a następnie jego realizacja oraz bieżące informowanie KNF, Rady Nadzorczej Kasy lub Kasy Krajowej o kolejnych etapach jego wdrażania. Może on również realizować wszystkie zadania, którymi obciążyła go KNF (v. Piotr Zakrzewski w: A. Herbert, S. Pawłowski, P. Zakrzewski Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe. Komentarz Warszawa 2014 r. Wydawnictwo Prawnicze C.H. Beck str. 418-419. Argumentacja wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nakierowana została na uzasadnienie zarzutów stawianych samej decyzji, a co za tym idzie wskazanie negatywnych konsekwencji dla S., które mogą wystąpić w wyniku działania zarządcy komisarycznego, w tym sporządzenia przez niego sprawozdania finansowego, nie zaś na uzasadnienie wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. niezbędnych dla wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Trudno też mówić, analizując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by ewentualne przyszłe przejęcie kasy przez bank mogło stanowić uzasadnienie dla tego wniosku. Poczynione przez skarżącą założenie dotyczy hipotetycznych działań zarządcy komisarycznego niekorzystnych dla przyszłości S. , zakończonych likwidacją tej S. Tymczasem zarządca komisaryczny zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy o skok ustanawiany jest na czas nie dłuższy niż do końca realizacji programu postępowania naprawczego. Ponadto, przejęcie S. przez bank jest, jak skarżąca sama wskazała, kolejnym etapem nadzoru nad S., wymagającym jednak wydania odrębnej decyzji, ta zaś jest wydawana w ściśle określonej sytuacji uregulowanej w art. 74c ust. 1-4 ustawy skok. W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie wykazała w należyty sposób ziszczenia się przesłanek, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia prawidłowości ustanowienia zarządcy komisarycznego będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.