VI SA/Wa 2473/11

PostanowienieWSA w Warszawie2014-04-22

Skład orzekający: Andrzej Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną, a następnie brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przysługuje wynagrodzenie za te czynności, obliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość tego wynagrodzenia jest ustalana na podstawie stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, powiększonych o podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżący T. W. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta w przedmiocie wyboru ławników. Wniósł o przyznanie prawa pomocy, co skutkowało zwolnieniem od kosztów sądowych i ustanowieniem radcy prawnego K. B. z urzędu. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, zasądzając wynagrodzenie dla radcy prawnego. Radca prawny K. B. wniósł skargę kasacyjną, która została oddalona przez NSA. Następnie radca prawny złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za czynności w postępowaniu przed NSA.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 złotych powiększone o 23% podatek VAT w kwocie 41,40 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. W. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie wyboru ławników postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) powiększonej o kwotę 41,40 złotych (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący T. W. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie wyboru ławników. W dniu 23 stycznia 2012 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 marca 2012 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego radcę prawnego z urzędu. W piśmie z dnia 19 marca 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego K. B. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego, wnosząc o zmianę pełnomocnika wyznaczonego z urzędu na adwokat E. C. Postanowieniem Sądu z dnia 6 czerwca 2012 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego radcę prawnego z urzędu, wskazując, iż to organ samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym pełnomocnikiem wyznaczy pełnomocnika wskazanego przez stronę. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2473/11 oddalono przedmiotową skargę oraz zasądzono ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o kwotę 55,20 zł z tytułu podatku VAT. Wyznaczony w sprawie radca prawny K. B. wniósł w dniu 5 kwietnia 2013 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt II OSK 1413/13 oddalił powyższą skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Radca prawny K. B. pismem z dnia 24 stycznia 2014 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie radca prawny K. B. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i w związku z przyznano mu ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem I instancji. Występując w postępowaniu sądowoadministracyjnym w II instancji sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 2) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu (zgodnie z pkt 1 ppkt c omawianego przepisu stawka minimalna w sprawie z przedmiotowej skargi wynosi 240 zł), tj. 180 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 41,40 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło