VI SA/Wa 2473/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. o sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. z siedzibą w W. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4329/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...]Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") z dnia 29 listopada 2024 r. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2024 r. nr Sp. [...]unieważniającą prawo ochronne na znak towarowy "fastplast plaster rozgrzewający" o numerze [...]. Następnie, pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r., Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 4329/24. W uzasadnieniu Strona wskazała - jako podstawę wznowienia – pozbawienie Strony możliwości działania i obrony jej praw (art. 271 pkt 2 w zw. z art. 91 § 2 w zw. z art. 73 § 4 w zw.z art. 73 § 5 p.p.s.a.). Upatrywała podstawy wznowienia w zarzucanym Sądowi braku faktycznego doręczenia (brak awizacji) do skrytki pocztowej używanej przez pełnomocnika Spółki przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 11 czerwca 2025 r. Spółka wskazała, że o wydaniu wyroku z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 dowiedziała się w dniu 1 lipca 2025 r. po kontakcie telefonicznym z Biurem Obsługi Interesantów tut. Sądu. W dniu 4 lipca 2025 r. pełnomocnik Spółki wniósł reklamację dotyczącą doręczenia przesyłki z zawiadomieniem o rozprawie. Następnie pełnomocnik Spółki osobiście zapoznał się w dniu 7 lipca 2025 r. z aktami sprawy sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 w czytelni akt. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz uchylenie decyzji Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2024 r., a także zasądzenie kosztów postępowania. Dodatkowo Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu uzupełniającego z dokumentów: 1. oświadczenia nr [...]osoby korzystającej ze skrytki pocztowej nr [...] z dnia 30 października 2024 r. - na wykazanie faktu korzystania przez pełnomocnika Skarżącej w toku postępowania ze skrytki pocztowej nr [...], FUP [...], ul. [...]oraz zasad korzystania ze skrytki pocztowej, 2. regulaminu udostępniania i korzystania ze skrytek pocztowych Poczty Polskiej S.A. obowiązującego od 1 października 2020 r. na wykazanie faktu w postaci zasad korzystania ze skrytki pocztowej, 3. potwierdzenia zgłoszenia nr [...] z dnia 4 lipca 2025 r. - na wykazanie faktu zgłoszenia przez pełnomocnika Skarżącej reklamacji dotyczącej doręczenia przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie z dnia 12 maja 2025 r., 4. potwierdzenia zgłoszenia nr [...] z dnia 24 lipca 2025 r. - na wykazanie faktu zgłoszenia przez pełnomocnika Skarżącej reklamacji dotyczącej doręczenia przesyłki zawierającej odpowiedź Uczestnika na skargę z dnia 6 maja 2025 r., 5. wiadomości e-mail od Poczty Polskiej z 30 oraz 31 lipca 2025 r. wraz odpowiedzią Poczty Polskiej z dnia 30 lipca 2025 r. - na wykazanie faktu otrzymania przez pełnomocnika Skarżącej odpowiedzi na reklamacje dotyczące braku awizowania przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie z dnia 12 maja 2025 r. oraz braku awizowania przesyłki zawierającej odpowiedź Uczestnika na skargę z dnia 6 maja 2025 r., 6. listy nieprawidłowo awizowanych przesyłek - na wykazanie faktu braku awizowania przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie z dnia 12 maja 2025 r. oraz braku awizowania przesyłki zawierającej odpowiedź Uczestnika na skargę z dnia 6 maja 2025 r. oraz na wykazanie faktu, że odpowiedź operatora pocztowego na reklamacje pełnomocnika Skarżącej zawiera nieprawdziwe twierdzenia, 7. dalszych reklamacji i skarg złożonych przez Skarżącą w związku z doręczeniem Skarżącej odpowiedzi operatora pocztowej na zgłoszone reklamacje - na wykazanie faktu, iż rozstrzygnięcie otrzymane od operatora pocztowego jest niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym oraz na wykazanie faktu braku awizowania przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie z dnia 12 maja 2025 r. oraz braku awizowania przesyłki zawierającej odpowiedź Uczestnika na skargę z dnia 6 maja 2025 r. Pismem z dnia 16 października 2025 r. uczestnik postępowania - J. C., A. [...]sp.j. z siedzibą w L. wniósł o odrzucenie skargi o wznowienie względnie oddalenie uznając, że sformułowane w niej zarzuty są niezasadne. Organ nie zajął stanowiska odnośnie złożonej skargi. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. strona skarżąca złożyła załącznik do protokołu stanowiący odpowiedź na ww. pismo uczestnika postępowania z dnia 16 października 2025 r. wraz z wnioskami dowodowymi w postaci odpowiedzi Poczty Polskiej z 20 października 2025 r. na reklamację Skarżącej oraz odwołania Skarżącej z dnia 6 listopada 2025 r. od wskazanego stanowiska Poczty Polskiej wnosząc o ich dopuszczenie. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze i piśmie stanowiącym załącznik do protokołu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jak wynika natomiast z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., na który Skarżąca powołała się w swojej skardze o wznowienie, można żądać wznowienia z powodu nieważności, jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa strona była pozbawiona możności działania. Nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała. Z analizy skargi wynika, że Skarżąca wskazała - jako podstawę wznowienia – pozbawienie Strony możliwości działania i obrony jej praw (art. 271 pkt 2 w zw. z art. 91 § 2 w zw. z art. 73 § 4 w zw.z art. 73 § 5 p.p.s.a.). Skarżąca podniosła okoliczność braku faktycznego doręczenia zawiadomienia o rozprawie wyznaczonej na dzień 11 czerwca 2025 r. Spółka wskazała, że o wydaniu wyroku z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 dowiedziała się w dniu 1 lipca 2025 r. po kontakcie telefonicznym z tut. Sądem. W dniu 4 lipca 2025 r. pełnomocnik Spółki wniósł reklamację dotyczącą doręczenia przesyłki z zawiadomieniem o rozprawie. Następnie pełnomocnik Spółki osobiście zapoznał się w dniu 7 lipca 2025 r. z aktami sprawy sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 w czytelni akt. Zaskarżony wyrok z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 stał się prawomocny z dniem od 12 lipca 2025 r. (zob. postanowienie tut. Sądu z dni 27 sierpnia 2025 r. – k. 86 akt sądowych VI SA/Wa 4329/24). W świetle powyższego Sąd uznał, że skargę o wznowienie wniesiono w terminie, tj. po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie VI SA/Wa 4329/24 i przed upływem 3 miesięcy od dowiedzenia się Strony o orzeczeniu, co miało miejsce już 1 lipca 2025 r., kiedy pełnomocnik Skarżącej dowiedział się o wyniku sprawy podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Wydziału Informacji Sądowej. Analiza powołanych przez pełnomocnika Skarżącej ustawowych podstaw wznowienia w świetle przytoczonych wyżej okoliczności faktycznych przemawia za uznaniem, że skarga o wznowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Otóż, w ocenie Sądu, w skardze o wznowienie nie odnotowano istotnej okoliczności prawnej, że nie można żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała (art. 271 pkt 2 zdanie drugie p.p.s.a). W literaturze przedmiotu przyjmuje się powszechnie, że ten fragment przepisu ("...jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała...") w wypadku orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oznacza, że strona mogła w toku postępowania, przez złożenie zwykłego środka odwoławczego, usunąć istniejącą wadliwość postępowania (B. Dauter i inni, Komentarz do p.p.s.a. – uwagi do art. 271 p.p.s.a., wyd. II, Lex 2021, a także przywołany tam komentarz do art. 401 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego). Uważa się bowiem, że ta konkretna, nieważnościowa przesłanka wznowienia (tj. niemożność działania) ma charakter subsydiarny. Uznając, że ustanie niemożności działania w rozumieniu art. 401 pkt 2 zdanie drugie in principio k.p.c. (tożsamą treść ma art. 271 pkt 2 p.p.s.a.) ma wyrażać założenie, że skarga jest niedopuszczalna, jeżeli strona mogła się powołać się na pozbawienie jej możności działania wcześniej, czyli w prawomocnie zakończonym postępowaniu, w tym w środku zaskarżenia od orzeczenia, które zapadło w warunkach pozbawienia jej możności działania, należy stwierdzić, że przepis ten w odniesieniu do tej podstawy wznowienia przesądza o subsydiarnym charakterze opartej na niej skargi. Innymi słowy - skargę wyklucza tu okoliczność, że strona mogła powołać się na pozbawienie jej możności działania przed uprawomocnieniem się orzeczenia. Jeżeli tego nie uczyniła, to nie może wnieść skargi, w której chciałaby jeszcze podnosić kwestię pozbawienia jej możności działania (Tadeusz Ereciński (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom III. Postępowanie rozpoznawcze, wyd. V, komentarz do art. 401 k.p.c, a także powołana tam dalsza literatura z zakresu postępowania cywilnego). Pełnomocnik Skarżącej twierdzi, że na skutek niepowiadomienia go o terminie rozprawy Skarżąca nie był należycie reprezentowana przed WSA. W dniu 1 lipca 2025 r. pełnomocnik Skarżącej dowiedział się o zaskarżonym wyroku. Wyrok z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 uprawomocnił się z dniem od 12 lipca 2025 r. (zob. postanowienie tut. Sądu z dnia 27 sierpnia 2025 r. – k. 86 akt sądowych VI SA/Wa 4329/24). Spółka była zatem uprawniona do złożenia w okresie od 1 lipca do 11 lipca 2025 r. wniosku o sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym Strona mogłaby podnieść okoliczności związane z nieprawidłowościami w doręczeniu zawiadomienia o rozprawie. Złożenie takiego wniosku i sporządzenia uzasadnienia w sprawie VI SA/Wa 4329/24 umożliwiłoby Skarżącej wnieść skargę kasacyjną od wyroku WSA, w której mogła podnieść wszystkie te zarzuty, jakie podniosła we wniesionej obecnie skardze o wznowienie postępowania sądowego. Pozostaje do rozważenia, jakie procesowe znaczenie ma ustawowe sformułowanie "Nie można jednak żądać wznowienia...", zawarte w art. 271 pkt 2 [.p.s.a. (tak samo z art. 401 pkt 2 kp.c.). Otóż i w tym zakresie doktryna wyjaśnia (vide przywołany wyżej Komentarz T. Erecińskiego do art. 401 K.p.c.), że o ile strona mogła przed uprawomocnieniem się orzeczenia podnieść kwestię jej wcześniejszego pozbawienia możności działania, to skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Wymaganie, aby strona wcześniej, w zwykłym środku odwoławczym, nie mogła podnieść pozbawienia jej możności działania, nie stanowi bowiem elementu samej podstawy wznowienia, lecz odnosi się do dopuszczalności skargi opartej na tej podstawie. Z tego względu, w ocenie Sądu, skoro przed uprawomocnieniem się orzeczenia z 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4329/24 zarzucana niemożność działania Spółki ustała, to skarga o wznowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarga Spółki o wznowienie nie mogła bowiem zostać odrzucona na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., gdyż w tych ramach prawnych, tj. w ramach wstępnego badania skargi o wznowienie na posiedzeniu niejawnym, ocenie sądu podlega tylko dochowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie oraz oparcie tej skargi na odpowiedniej podstawie wznowienia. Te formalne wymogi w niniejszej sprawie zostały spełnione, toteż Sąd zobowiązany był do wyznaczenia rozprawy (art. 280 § 1 zdanie drugie p.p.s.a.). Nie wykluczało to jednak odrzucenia skargi o wznowienie na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a., skoro, jak wyżej Sąd wyjaśnił, zasada subsydiarności skargi o wznowienie opartej na podstawie nieważności wyklucza jej wniesienie w sytuacji, gdy przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała. Subsydiarność skargi o wznowienie oznacza, że strona nie może wybierać między wniesieniem zwyczajnego środka zaskarżenia przed uprawomocnieniem się orzeczenia z powołaniem na daną przyczynę nieważności, a odczekaniem do uprawomocnienia się orzeczenia i oparciem na tej przyczynie skargi o wznowienie. Dlatego skarga Spółki o wznowienie podlegała na podstawie art. 281 p.p.s.a., odrzuceniu na rozprawie. Sąd oddalił wszystkie wnioski dowodowe zawarte w skardze i załączniki do protokołu, gdyż w przedmiotowej sprawie Sąd skargę odrzucił, a tym samym stwierdził brak przesłanek do merytorycznego rozpoznania skargi. W kwestii zwrotu Spółce uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie podstawą orzeczenia był art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.