VI SA/Wa 2478/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII p o s t a n a w i a: - zwolnić skarżącego D. K. od kosztów sądowych. Skarżący D. K. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII. Skarżący złożył w dniu 17 listopada 2014 r. sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z przedmiotowej skargi. Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną oraz nieletnim synem. Skarżący po zakończeniu w maju 2014 r. działalności gospodarczej pozostaje bez pracy. Według złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenia skarżącego jego żona z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 2400 zł neto miesięcznie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i nieletnim synem, pozostaje bez pracy, a jedynym źródłem dochodów jest uzyskiwane przez żonę skarżącego wynagrodzenie o pracę w wysokości 2400 zł netto miesięcznie, w ocenie rozpoznającego wniosek nie jest możliwe poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.