VI SA/Wa 2496/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Protokolant spec. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2022 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla punkt 2 zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej "T." Sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 2 217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Organ", "UP") decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., wydaną po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] maja 2021 r. sprawy z wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca", "Strona") o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "KRWAWE KOŁO" o nr [...] (dalej także jako: "sporny znak towarowy"), udzielonego na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Uczestnik", "Uprawniony"), na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 164 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r.- Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.w.p." oraz art. 100 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.- Kodeks postępowania cywilnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r. nr 1575 ze. zm.), dalej: "k.p.c." w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. orzekł o: 1. unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy "KRWAWE KOŁO" o numerze [...], w części dotyczącej towarów z klasy 1, tj. mieszanki do naprawy dętek, mieszanki do naprawy opon, chemiczne środki konserwujące hamujące korozję w układach wydechowych pojazdów; z klasy 2, tj.: farby przeciw zanieczyszczeniom, oleje przeciwrdzewne, powłoki, powłoki zabezpieczające przed korozją pojazdów, preparaty ochronne do metali, preparaty zapobiegające matowieniu metali, preparaty zabezpieczające przed rdzą; z klasy 3, tj.: preparaty do czyszczenia, preparaty do mycia, środki do konserwacji skóry jako pasty, preparaty do odtłuszczania inne niż stosowane w procesach produkcyjnych, środki, preparaty i woski do polerowania, środki do nadawania połysku, środki do pielęgnacji i konserwacji samochodów, preparaty do konserwacji wnętrza samochodu, płyny do czyszczenia szyb samochodowych, płyny i pianki do dywanów i tapicerki; oraz usług z klasy 37, tj.: usługi czyszczenia pojazdów, usługi mycia pojazdów, usługi polerowania pojazdów; 2. oddaleniu wniosku Skarżącej w pozostałym zakresie; 3. przyznaniu na rzecz Skarżącej od Uczestnika kwotę w wysokości 2697 zł (słownie: dwa tysiące sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowanie w sprawie. Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym; W dniu 29 grudnia 2020 r. do UP wpłynął wniosek Skarżącej o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "KRWAWE KOŁO" o numerze [...], udzielonego na rzecz Uprawnionej, przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z klas 1, 2, 3 i 37, tj.: 1: mieszanki do naprawy dętek, mieszanki do naprawy opon, chemiczne środki konserwujące hamujące korozję w układach wydechowych pojazdów, preparaty do odpuszczania metali; 2: farby przeciw zanieczyszczeniom, oleje przeciwrdzewne, powłoki, powłoki zabezpieczające przed korozją pojazdów, preparaty ochronne do metali, preparaty zapobiegające matowieniu metali, preparaty zabezpieczające przed rdzą; 3: preparaty do czyszczenia, preparaty do mycia, środki do konserwacji skóry jako pasty, preparaty do odtłuszczania inne niż stosowane w procesach produkcyjnych, środki, preparaty i woski do polerowania, środki do nadawania połysku, środki do pielęgnacji i konserwacji samochodów, preparaty do usuwania rdzy, preparaty do konserwacji wnętrza samochodu, płyny do czyszczenia szyb samochodowych, płyny i pianki do dywanów i tapicerki; 37: usługi czyszczenia pojazdów, usługi mycia pojazdów, usługi konserwacji pojazdów, usługi polerowania pojazdów, usługi naprawy kół, opon i felg, usługi zabezpieczenia pojazdów przed rdzą. Jako podstawę prawną swojego żądania Skarżąca wskazała art. 164 w zw. z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. zaznaczając jednocześnie, iż jest uprawniona do znaków towarowych "KRWAWA FELGA" o numerach: [...] oraz [...] (dalej także jako: "znaki przeciwstawione"). Zarówno znak towarowy o numerze [...] jak i znak towarowy o numerze [...] przeznaczone są do oznaczania towarów i usług z klas 1, 2, 3 i 37, tj.: 1: chemiczne środki konserwujące do użytku jako inhibitory korozji w układach wydechowych samochodów; substancje chemiczne do opon w celu zahamowania wydostawania się powietrza, obniżenia temperatury obręczy, zapobiegania rdzewienia kół i obręczy oraz konserwacji wewnętrznej wykładziny opon; 2: woski antykorozyjne; powłoki; uszczelniające podkłady gruntowe; szczeliwa w postaci farb; preparaty zapobiegające matowieniu; środki antykorozyjne; 3: preparaty czyszczące do pojazdów i ich karoserii, szyb, wnętrz, opon, felg; preparaty konserwujące do elementów skórzanych pojazdów; woski samochodowe; 37: usługi mycia, odświeżania oraz renowacji lakieru samochodów; usługi czyszczenia, mycia i polerowania pojazdów. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z art. 164 ust. 1 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione na wniosek, w całości lub części, jeżeli nie zostały spełnione warunki, wymagane do uzyskania tego prawa z przyczyn, o których mowa w art. 1291 p.w.p. lub w przypadku istnienia wcześniejszego prawa, o którym mowa w art. 1321 ust. 1-3 p.w.p. UP w znacznej części uznał za zasadny zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. Organ wyjaśnił, że dla wypełnienia dyspozycji niniejszego przepisu konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczania których znaki te są przeznaczone, identyczność lub podobieństwo znaków towarowych oraz ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Dokonując oceny podobieństwa towarów Organ ustalił, że znaczna część towarów i usług zawartych w wykazie towarów i usług do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy jest identyczna i podobna do towarów i usług ujętych w wykazach towarów znaków przeciwstawionych. Jedynie preparaty do odpuszczania metali z klasy 1, preparaty do usuwania rdzy z klasy 2, usługi naprawy kół, opon i felg, usługi zabezpieczania pojazdów przed rdzą, usługi konserwacji pojazdów z klasy 37 Organ uznał za niepodobne do towarów i usług do oznaczania których przeznaczone są znaki towarowe wnioskodawcy. Zdaniem UP są to towary i usługi innego rodzaju niż towary i usługi ujęte w zakresach ochrony znaków przeciwstawionych oraz mają inne przeznaczenie, wobec powyższego, nawet gdy są one oznaczane podobnymi znakami, to nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Natomiast przeprowadzona przez Organ analiza porównawcza znaków towarowych wykazała, iż znak sporny jest podobny do znaków przeciwstawionych na wszystkich trzech płaszczyznach postrzegania, tj. w warstwie wizualnej, fonetycznej jak i znaczeniowej. Analizowanie przeciwstawionych w niniejszej sprawie oznaczeń według ich cech wspólnych w ocenie UP dowodzi zatem, że cechy te mogą prowadzić do pomylenia znaków, gdyż oznaczenia postrzegane jako całość wywołują wrażenie wspomnianego podobieństwa i kreują ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Organ podkreślił, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, a do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość. Mając na uwadze powyższe, UP uznał, że przeciwstawione znaki towarowe są podobne w takim stopniu, że stwarzają ryzyko wprowadzeń odbiorców w błąd co do pochodzenia części towarów i usług z klasy 1, tj.: mieszanki do naprawy dętek, mieszanki do naprawy opon, chemiczne środki konserwujące hamujące korozję w układach wydechowych pojazdów; z klasy 2, tj.: farby przeciw zanieczyszczeniom, oleje przeciwrdzewne, powłoki, powłoki zabezpieczające przed korozją pojazdów, preparaty ochronne do metali, preparaty zapobiegające matowieniu metali, preparaty zabezpieczające przed rdzą; z klasy 3, tj.: preparaty do czyszczenia, preparaty do mycia, środki do konserwacji skóry jako pasty, preparaty do odtłuszczania inne niż stosowane w procesach produkcyjnych, środki, preparaty i woski do polerowania, środki do nadawania połysku, środki do pielęgnacji i konserwacji samochodów, preparaty do konserwacji wnętrza samochodu płyny do czyszczenia szyb samochodowych, płyny i pianki do dywanów i tapicerki; oraz usług z klasy 37, tj.: usługi czyszczenia pojazdów, usługi mycia pojazdów, usługi polerowania pojazdów, o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i w tym zakresie należało unieważnić sporne prawo. W pozostałym zakresie natomiast, tj. w odniesieniu do towarów i usług takich jak: preparaty do odpuszczania metali, preparaty do usuwania rdzy, usługi naprawy kół, opon i felg, usługi zabezpieczania pojazdów przed rdzą, usługi konserwacji pojazdów zdaniem UP należało wniosek oddalić. Organ podzielił występujący w piśmiennictwie pogląd, że używanie nawet identycznych i nie tylko podobnych oznaczeń dla towarów i usług niepodobnych, tak jak w przedmiotowej sprawie, nie wywołuje ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów i usług. Na decyzję UP RP z dnia [...] czerwca 2021 r., Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w części oddalającej wniosek o unieważnienie, tj. pkt 2 decyzji i jednocześnie zarzuciła: 1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze. zm.), dalej: "p.p.s.a.", naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1964 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej: "k.p.a." - poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności pominięcie przy ocenie towarów i usług w zaskarżonym zakresie istotnych kryteriów, ustalonych przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Canon (29/09/1998, C-39/97, Canon, EU:C:1998:442), m.in. sposobu użycia, konkurencyjności, charakteru uzupełniającego, kanałów dystrybucji, właściwego kręgu odbiorców oraz źródeł pochodzenia towarów i usług, co skutkowało błędnym uznaniem towarów i usług za niepodobne; - art. 80 k.p.a. - poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów przedłożonych w sprawie w kontekście spornych towarów i usług, co skutkowało wyciągnięciem błędnych, wewnętrznie sprzecznych wniosków w odniesieniu do stanu faktycznego i ustaleniem, że towary i usługi w zaskarżonym zakresie są niepodobne; - art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez niezawarcie w uzasadnieniu faktycznym decyzji wyjaśnienia przyczyn, dla których pominięto analizę towarów i usług z perspektywy wszystkich kryteriów, tj. oprócz charakteru i przeznaczenia, również m.in. sposobu użycia, konkurencyjności, charakteru uzupełniającego, kanałów dystrybucji, właściwego kręgu odbiorców oraz źródeł pochodzenia towarów i usług, mimo że są to kryteria istotne do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, a także przyczyn, dla których uznano charakter i przeznaczenie za wystarczające na potrzeby analizy towarów i usług w klasach 1, 2, 3 i 37, co w konsekwencji uniemożliwia zrekonstruowanie toku rozumowania Urzędu Patentowego RP; 2) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 164 p.w.p. w zw. z art. 1321 ust 1 pkt 3 p.w.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że podobieństwo towarów i usług podlega analizie wyłącznie w ramach klasy klasyfikacji nicejskiej, do której badane towary i usługi należą, podczas gdy towary i usługi powinny być badane całościowo, niezależnie od tego, w jaki sposób skonstruowany został wykaz znaku tj. w jakiej klasie dany towar lub usługa się znajduje; - art. 164 p.w.p. w zw. z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że towary i usługi powinny być badane jedynie z punktu widzenia ich charakteru i przeznaczenia, podczas gdy prawidłowa analiza obejmuje także inne kryteria, takie jak sposób użycia, charakter konkurencyjny lub uzupełniający, kanały dystrybucji, właściwy krąg odbiorców, źródła pochodzenia towarów i usług; i w konsekwencji niedokonanie porównania towarów i usług z perspektywy konsumenta. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części oraz zasądzenie od Organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Uczestnik w piśmie procesowym z dnia 20 października 2021 roku wniósł o oddalenie wniosku o unieważnienie w całości prawa ochronnego na sporny znak towarowy, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z wydruków z rejestru znaków towarowych, wskazujących na dokonywanie rejestracji znaków zawierających w swej treści przymiotnik "krwawy", "krwawiący" oraz przyznanie od Skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Uprawniony stwierdził, iż występują różnice pomiędzy towarami i usługami chronionymi porównywanymi znakami a pomiędzy porównywanymi oznaczeniami występują poważne różnice brzmieniowe oraz zasadnicze różnice znaczeniowe. Na rozprawie w dniu 4 marca 2022 roku Sąd oddalił zawarte w piśmie Uczestnika z dnia 20 października 2021 roku wnioski dowodowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli, Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2022 r., poz. 329 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej zakreślonych granicach, Sąd uznał, że skarga T. sp. z o. o. z siedzibą w S., zasługuje na uwzględnienie, gdyż Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję w części oddalającej wniosek Skarżącej w pozostałym zakresie (punkt 2), dopuścił się, mogącej mieć zasadniczy wpływ na ostateczny wynik sprawy - obrazy przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 i art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo własności przemysłowej. Zgodnie bowiem z art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji, w sprawie zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie przestrzegania zasad ujętych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. (tak też w wyroku WSA w Warszawie z 3 października 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1057/07, LEX nr 395329). I tak zgodnie z art. 7 k.p.a. organ winien stać na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ zobligowany jest także respektować art. 77 § 1 k.p.a. (w myśl którego organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy) oraz art. 80 k.p.a. (nakazujący, aby organ administracji publicznej oceny dokonał na podstawie całokształtu materiału dowodowego). Swoje stanowisko zaś powinien przedstawić z zachowaniem wymagań z art. 107 § 3 k.p.a. Tymczasem, w realiach przedmiotowej sprawy, Urząd Patentowy RP, w zakresie objętym zaskarżeniem przez T. Sp. z o. o. z siedzibą w S., nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Otóż Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej oddalił wniosek Skarżącej o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "KRWAWE KOŁO", udzielonego na rzecz A. sp. z o. o. z siedzibą w S., w zakresie dotyczącym takich towarów, jak preparaty do odpuszczania metali (klasa 1) i preparaty do usuwania rdzy (klasa 3) oraz usług, ujętych w klasie 37, takich jak usługi konserwacji pojazdów, usługi napraw kół, opon i felg i usługi zabezpieczania pojazdów przed rdzą. Zdaniem organu bowiem wspomniane powyżej towary i usługi nie są podobne, do towarów i usług, do oznaczania których przeznaczone są znaki towarowe Skarżącej - "KRWAWA FELGA", przeciwstawione spornemu znakowi a nadto cechuje je odmienne przeznaczenie. I tak, w ocenie UP RP, preparaty do odpuszczania metali zawarte w zakresie ochrony znaku spornego to produkty do obróbki cieplnej stosowane po hartowaniu metali, której celem jest poprawa ciągliwości i zmniejszenia kruchości metali, mają zatem inne przeznaczenie niż towary i usługi ujęte w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych. Preparaty do usuwania rdzy to produkty innego rodzaju niż preparaty zawarte w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych, które w ogólności przeznaczone są do pielęgnacji pojazdów. Natomiast usługi konserwacji pojazdów polegają na zabezpieczaniu auta przed rdzą i innymi zagrożeniami, czyli jest to inny rodzaj usługi niż usługi zawarte w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych, które polegają na czynnościach jedynie pielęgnacyjnych i odświeżających pojazdy. Usługi konserwacji mają zapewnić bezpieczeństwo jazdy natomiast usługi pielęgnacyjne wygodną jazdę. Tym samym Urząd Patentowy uznał, że usługi zabezpieczania pojazdów przed rdzą nie są podobne do usług ujętych w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych. Również miejsce świadczenia usług konserwacji oraz zabezpieczania pojazdów przed rdzą jest inne niż miejsce świadczenia usług pielęgnacyjnych. Usługi konserwacyjne odbywają się bowiem w warsztatach lub zakładach lakierniczych natomiast usługi pielęgnacyjne w myjniach, które mają do tego odpowiednio przygotowane oprzyrządowanie. Ponadto organ stanął na stanowisku, że usługi naprawy kół, opon i felg nie są podobne do usług ujętych w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych gdyż stanowią one usługi wulkanizacyjne czyli usługi innego rodzaju niż usługi pielęgnacji i mycia zawarte w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych. Tak jak w przypadku usług konserwacji świadczone są w warsztatach i mają na celu zapewnienie bezpiecznej jazdy. Mają zatem inny charakter niż usługi czyszczenia i polerowania, które świadczone są w myjniach samochodowych i mają na celu zapewnienie wygodnej jazdy. W konsekwencji Urząd Patentowy RP uznał, że pomiędzy wskazanymi powyżej towarami i usługami, sygnowanymi spornym znakiem towarowym "KRWAWE KOŁO" a towarami i usługami, do oznaczania których przeznaczone są znaki towarowe zarejestrowane na rzecz Skarżącej, nie zachodzi podobieństwo, w rozumieniu art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Jednakże, w ocenie Sądu, Urząd Patentowy RP, oddalając wniosek Skarżącej w zakresie ujętym w punkcie 2 skarżonej decyzji, w sposób niedostateczny i niewystarczający rozważył istotne kwestie związane z oceną podobieństwa towarów i usług, do oznaczania których zostały przeznaczone przeciwstawione sobie znaki towarowe. Przypomnieć należy, że przytoczony przepis 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., stanowiący podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, ma zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały trzy przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Nie każde zatem podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami, co jak wskazuje się w orzecznictwie, ma miejsce wówczas, gdy odbiorcy towarów i usług mogliby uznać, ze pochodzą one od tego samego przedsiębiorcy lub od przedsiębiorców gospodarczo powiązanych. Oznacza to, że w świetle art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy w pierwszej kolejności ocenić podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki. Zatem to prawidłowość oceny, co do podobieństwa lub identyczności towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki, jest kluczowa w świetle przesłanek art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. A więc problem podobieństwa usług (lub towarów) stanowi kwestię wstępną, rozstrzyganą jeszcze przed badaniem podobieństwa oznaczeń. Dopiero bowiem przesądzenie o jednorodzajowości lub podobieństwie usług (towarów) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Dlatego też w celu dokonania oceny podobieństwa towarów lub usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów bądź usług, ich przeznaczenie, sposób używania towarów, sposób i miejsca ich sprzedaży lub świadczenia usług, jak również to, czy te towary bądź usługi konkurują ze sobą czy też się uzupełniają. W realiach przedmiotowej sprawy nie sposób nie zauważyć, że enigmatyczna ocena organu odnośnie wskazania przesłanek przemawiających za oddaleniem wniosku Skarżącej w zakresie ujętym w punkcie 2 skarżonej decyzji, skutkuje niewystarczającym stopniem zindywidualizowania podobieństwa towarów i usług, sygnowanych przeciwstawionymi znakami. Nie ujmuje ona bowiem wszystkich istotnych czynników, charakteryzujących wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Organ ogólnie wywodzi, że preparaty do usuwania rdzy to produkty innego rodzaju niż preparaty zawarte w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych, które w ogólności przeznaczone są do pielęgnacji pojazdów. Podobnie usługi konserwacji pojazdów UP RP uznał za inny rodzaj usług, niż usługi zawarte w zakresie ochrony znaków przeciwstawionych, które polegają na czynnościach jedynie pielęgnacyjnych i odświeżających pojazdy. Jednak ocena to pomija po pierwsze wzajemną relację ujętych w ochronie spornego znaku towarów z klasy 2, czyli "preparatów do usuwania rdzy" oraz usług z klasy 37, czyli "usług zabezpieczenia pojazdów przed rdzą" z chronionymi znakami przeciwstawionymi, takimi towarami, jak "chemiczne środki konserwujące do użytku jako inhibitory korozji w układach wydechowych samochodów" (klasa 1), czy też "woski antykorozyjne" i "środki antykorozyjne" (klasa 2) oraz usługą "renowacji lakieru samochodów" (klasa 37). Uwzględniając chociażby, że inhibitory korozji to ogólnie środki chemiczne ograniczające szybkość, z jaką korozja w określonym materiale się rozwija, nie sposób uznać w ślad za organem, że ich celem jest jedynie pielęgnacja pojazdów. Jeżeli bowiem ich przeznaczeniem jest wyhamowanie procesu rdzewienia materiału, konieczna jest ocena korelacji wspomnianych towarów, z chronioną znakiem spornym usługą, w postaci zabezpieczenia pojazdów przed rdzą, której w zaskarżonej decyzji zabrakło. Nadto, pomimo odmiennego sprofilowania takich towarów, jak z jednej strony "preparaty do usuwania rdzy", koncentrujących się na działaniach następczych, już po wystąpieniu korozji, z takimi towarami, jak "chemiczne środki konserwujące do użytku jako inhibitory korozji w układach wydechowych samochodów", "woski antykorozyjne" i "środki antykorozyjne", mającymi na celu szeroko rozumiane zapobieżenie wystąpieniu korozji, w ocenie Sądu, winny one zostać poddane dokładnej analizie przez UP RP, w kontekście ich potencjalnego podobieństwa. Sama okoliczność dyferencjacji wspomnianych towarów poprzez sprofilowanie ich działania jako prewencyjnego bądź następczego wobec zagrożenia rdzewieniem, nie niweluje bowiem ogólnego ich przeznaczenia, rozumianego jako zwalczanie korozji. W sytuacji, w której ewidentnie ich wspólnym mianownikiem jest każdorazowy związek z działaniami antykorozyjnymi, nie jest wystarczającą ocena organu co do odmienności wspomnianych towarów z uwagi na ich przeznaczenie pielęgnacyjne albo konserwujące. W szczególności pomija ona kwestię ryzyka konfuzji po stronie nabywców ww. towarów, związaną z potencjalnym zidentyfikowaniem jednego źródła ich pochodzenia, ze względu właśnie na cechujący je wszystkie, szeroko zdefiniowany obszar działań, służących eliminacji korozji. Dodatkowo organ nie dokonał oceny wzajemnego podobieństwa towarów chronionych znakami przeciwstawionymi, takich jak "chemiczne środki konserwujące do użytku jako inhibitory korozji w układach wydechowych samochodów", "woski antykorozyjne" i "środki antykorozyjne" z "usługami zabezpieczenia pojazdów przed rdzą", objętymi z kolei ochroną w zakresie spornego znaku przysługującego Uczestnikowi. Ocena ta jest tymczasem konieczna, w świetle daleko idącego związku pomiędzy wspomnianymi towarami a usługami, w sytuacji w której takie towary, jak "chemiczne środki konserwujące do użytku jako inhibitory korozji w układach wydechowych samochodów", "woski antykorozyjne" i "środki antykorozyjne" mogą być, co do zasady, wykorzystywane w ramach usług zabezpieczenia pojazdów przed rdzą, co z kolei także może rzutować na ryzyko konfuzji u odbiorców. Reasumując powyższe rozważania uznać należy, iż przesłanki oddalenia przez organ wniosku Skarżącej w opisanej powyżej części, nie zostały w sposób dostateczny zindywidualizowane, a zatem Sąd nie miał możliwości zbadania, czy ocena dokonana przez organ jest prawidłowa. Tymczasem uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie prawidłowości procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Ma ono objaśniać tok myślenia prowadzący do zastosowania w sprawie danego przepisu prawnego oraz umożliwić ocenę prawidłowości wydanej decyzji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ dokonał dokładnej analizy faktów i w jasny i zrozumiały sposób wyjaśnił zasadność przesłanek, jakimi się kierował przy wydawaniu rozstrzygnięcia. W konkluzji należy stwierdzić, iż Urząd Patentowy nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji przeprowadzi więc postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w k.p.a., odniesie się do wszystkich okoliczności faktycznych i całego materiału dowodowego, który zgromadził w sprawie, z uwzględnieniem wytycznych Sądu. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 sentencji orzeczenia. O kosztach (punkt 2 sentencji) Sąd orzekł w oparciu o art. 200, art. 205 § 2 i § 4 oraz art. 209 p.p.s.a. Sąd oddalił natomiast zawarty w piśmie Uczestnika z dnia 20 października 2021 roku wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z wydruków z rejestru znaków towarowych, wskazujących na dokonywanie rejestracji znaków zawierających w swej treści przymiotnik "krwaw", "krwawiący". Zgodnie bowiem z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Podkreślenia wymaga, że zawarty w art. 106 § 3 p.p.s.a. zwrot "dowody uzupełniające" wskazuje, że chodzi w nim o dowody z dokumentów, które nie były przeprowadzone w postępowaniu administracyjnym. Tymczasem tożsame dokumenty zostały już przez Uczestnika przedłożone w toku postępowania przed organem, w załączeniu do pisma z dnia 26 lutego 2021 roku. Zostały one nadto poddane analizie przez organ, który na stronie 8 zaskarżonej decyzji wskazał, że istnienie rejestracji kilku znaków towarowych nie jest samo w sobie czynnikiem rozstrzygającym o niewielkim charakterze odróżniającym znaku, ponieważ nie musi odzwierciedlać sytuacji na rynku. Ponadto istota uzupełniającego postępowania dowodowego polega na jego przeprowadzeniu w sytuacji, gdy brak dowodu z dokumentu uniemożliwia lub znacznie utrudnia ocenę zgodności z prawem stanu faktycznego ustalonego przez organ. Wnioski dowodowe składane przez Uczestnika są tymczasem irrelewantne w świetle przedmiotu sporu, dotyczącego wyłącznie oddalenia wniosku Skarżącej w pozostałym zakresie (punkt 2) z uwagi na zakwestionowanie w tej części przez Urząd Patentowy RP, podobieństwa towarów i usług, sygnowanych przeciwstawionymi sobie znakami.