VI SA/Wa 2499/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] maja 2014 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania oraz niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: zwolnić D. S. od kosztów sądowych. D. S. (dalej też jako skarżący) złożył w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem jego utrzymania jest pomoc udzielana przez matkę. Skarżący podkreślił, że ponosi koszty najmu mieszkania w kwocie 450 złotych miesięcznie. Z przedstawionych przez skarżącego wyciągów z rachunków bankowych wynika, iż wpłaty na ww. rachunki dokonywane są głównie przez samego skarżącego w kwotach sięgających kilkuset złotych, przy czym saldo na rachunkach sięga kilkudziesięciu lub kilkuset złotych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, a jedynym źródłem jego dochodów jest pomoc udzielana mu przez matkę, nie jest możliwe poczynienie przez niego oszczędności celem pokrycia kosztów sądowych. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego a skala środków, którymi dysponuje na rachunku bankowym również nie pozwala na przeznaczenie ich na powyższy cel. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.