VI SA/Wa 2509/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości O. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej też jako "Skarżąca", "Zgłaszająca") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2015 roku nr [...] , który w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny KRAFT natural essences zgłoszony w dniu [...] lipca 2013 roku pod numerem [...] przez O. Sp. z o.o., z siedzibą w W. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Urząd Patentowy wskazał art. 245 i art. 248 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 z późn. zm.) – dalej jako "p.w.p. Podstawę faktyczną decyzji stanowiły następujące ustalenia: O. sp. z o.o. z siedzibą w W. w dniu [...] lipca 2013 r. zgłosiła do Urzędu Patentowego RP celu uzyskania prawa ochronnego znak towarowy KRAFT natural essences pod numerem [...] przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 03: środki do mycia naczyń. Po przeprowadzeniu badań Urząd Patentowy stwierdził, że zgłoszony znak towarowy jest podobny, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., do: - zarejestrowanego pod numerem [...] znaku słownego KRAFT-AKTIV z pierwszeństwem od dnia 12.07.2012 r. na rzecz H., przeznaczonego m.in. w klasie 3: środki wybielające i inne substancje stosowane w praniu, środki do prania i do mycia naczyń; środki do czyszczenia, polerowania i szorowania i szlifowania; preparaty do czyszczenia metalu; emaliowana blacha, drewno, korek, porcelana, ceramika, szkło, tworzywo sztuczne, skóra i tekstylia; preparaty do wywabiania plam; mydła nie do użytku osobistego, artykuły perfumeryjne, olejki eteryczne; - zarejestrowanego pod numerem [...] znaku słowno-graficznego KRAFFT z pierwszeństwem od dnia 07.05.1999 r. na rzecz I., przeznaczonego m.in. w klasie 3: środki wybielające i inne substancje stosowane w praniu; preparaty do czyszczenia, polerowania, szorowania i ścierania; mydła; perfumerie, olejki eteryczne, kosmetyki, płyny do pielęgnacji włosów; środki do czyszczenia zębów; oraz, w szczególności preparaty do polerowania do nadwozia pojazdu; preparaty do pielęgnacji i czyszczenia samochodów; szampon do samochodów; płyn do czyszczenia okien; wosk do samochodów. Pismem z [...] marca.2014 r. Urząd Patentowy powiadomił Zgłaszającą spółkę o zaistniałej przeszkodzie dla udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowe oznaczenie i wyznaczył mu termin na zajęcie stanowiska. Zgłaszająca w piśmie z [...] lipca 2014 r. zajęła stanowisko w sprawie. M.in. oświadczyła, że nie kwestionuje identyczności towarów oznaczonych przez znak zgłoszony oraz przeciwstawione znaki z wcześniejszym prawem ochronnym. Podkreśliła jednak, że oznaczenia nie są do siebie podobne w stopniu powodującym niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia towarów. Wskazała na swoje uprawnienia z prawa ochronnego do znaku towarowego [...] Kraft z pierwszeństwem od 2 września 2005 r. w związku, z czym odbiorca skojarzy zgłoszony znak z jego wcześniejszym znakiem, a nie z jakimkolwiek innym znakiem przeciwstawionym. Jej zdaniem, odświeżenie warstwy graficznej produktów po pewnym czasie ich obecności na rynku jest typowym i częstym zabiegiem marketingowym producentów, a konsument będzie odbierał zgłoszony znak [...] jako nową wersję znaku [...]. Zgłaszający przytoczył m.in. przykłady innych znaków zarejestrowanych, zawierający element "Kraft". Decyzją z [...] listopada 2014r, znak: [...] Urząd Patentowy RP odmówił Zgłaszającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy KRAFT natural essences za numerem [...] na podstawie art. 132 ust. 2 punkt 2 w związku z art. 145 ust. 1 ustawy p.w.p. Odnosząc ustalenia faktyczne do ww. podstawy prawnej wskazał m.in., że w niniejszej sprawie kwestią bezsporną jest identyczność, podobieństwo towarów, bowiem zgłoszony znak przeznaczony jest do oznaczania środków do mycia naczyń, a przeciwstawione znaki przeznaczone do oznaczania: [...] - środków do mycia naczyń, a [...] - preparatów do czyszczenia. Ocenił na tej podstawie, że towary do oznaczania, których służą przeciwstawione znaki służą do oznaczania podobnych, jednorodzajowych towarów z branży chemicznej - środków do mycia naczyń, które to nabywa się często w tych samych punktach sprzedaży, bez szczególnej uwagi, a ich odbiorcą jest przeciętny polskojęzyczny konsument, który uzmysławia tego typu towary jako wytwarzane w ramach jednego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo, specjalizujących się w produkcji towarów z branży chemicznej, jak środki do mycia naczyń. UP przyjął, że relewantnym kręgiem odbiorców środków do mycia naczyń i preparatów czyszczących są zarówno przeciętni konsumenci nabywający produkty na własny, osobisty użytek, jak i podmioty profesjonalne. Przeciętni odbiorcy stanowią grupę mniej uważną, podchodzącą do zakupów z obniżonym poziomem uwagi, przeciwnie niż profesjonaliści, którzy bardzo często nawiązują stałą współpracę gospodarczą z określonymi producentami i dobrze znają wszystkie na danym rynku podmioty, a tym samym i znaki towarowe. Konsument, zakupujący środki do mycia naczyń bazuje raczej na niewyraźnym obrazie znaków towarowych w pamięci i rzadko ma możliwość bezpośredniego porównania podobnych oznaczeń, co wzmacnia ryzyko konfuzji przedsiębiorstw w obrocie. Analizując podobieństwo oznaczeń w trzech płaszczyznach: fonetycznej, znaczeniowej i wizualnej, w sytuacji, kiedy do stwierdzenia takiego podobieństwa wystarczy podobieństwo w jednej z nich – UP uznał, że w przedmiotowej sprawie zachodzi podobieństwo oznaczeń. Stwierdził, że zgłoszony znak KRAFT NATURAL ESSENCES (nr [...] ) jest znakiem słownym składającym się z trzech wyrażeń "KRAFT", "NATURAL", "ESSENCES". Zdaniem organu, elementem odróżniającym jest słowo "KRAFT", a pozostałe elementy "NATURAL ESSENCES" (z j. angielskiego "naturalne esencje/ekstrakcje") mają charakter informacyjny o składzie towarów. Znak wcześniejszy KRAFT-ACTIV ([...]) jest znakiem słownym, składającym się z dwóch wyrażeń "KRAFT" i "ACTIV" przedzielonych myślnikiem. W tym znaku uznał za charakterystyczne i odróżniające słowo "KRAFT" umieszczone na pierwszym miejscu w znaku. Element "ACTIVE" (z j. angielskiego "aktywny") ma charakter informacyjny w stosunku do elementu odróżniającego "KRAFT", wskazując na właściwości towarów i nie jest elementem odróżniającym w tym znaku. Znak "KRAFFT" ([...] ) jest oznaczeniem słowno-graficznym, składającym się ze słowa "KRAFFT" zapisanego białą, stylizowaną czcionką na tle czerwonego prostokąta, poniżej którego umieszczono drugi prostokąt w kolorze granatowym. Ocenił, że również tym znaku charakterystycznym i odróżniającym elementem jest słowo "KRAFFT" umieszczone na pierwszym miejscu w znaku. W warstwie znaczeniowej uznał, że słowo "KRAFT/KRAFFT" pochodzące z języka niemieckiego oznacza "moc", ale na rynku polskim jest elementem fantazyjnym w stosunku do oznaczanych towarów, bowiem przeciętny polski odbiorca nie będzie znał znaczenia słowa KRAFT. Ma to istotne znaczenie, zarówno z punktu widzenia odbiorców (fantazyjny znak łatwiej zostaje w pamięci klientów), jak i obiektywnej możliwości zwiększenia konfuzji (znaki seryjne, nowa wersja dotychczasowego oznaczenia, "odświeżenie" nowej marki na rynku). Przeciętny odbiorca może uznać znak zgłoszony za odmianę znaku już chronionego z tej samej branży chemicznej. W warstwie fonetycznej także stwierdził podobieństwo oznaczeń z powodu bardzo podobnego charakterystycznego elementu "KRAFT/KRAFFT", który we wszystkich znakach zostanie tak samo odczytany. W znaku zgłoszonym oraz w znaku [...] składa się z tej samy liczby liter. W znaku [...] mimo umieszczenia dodatkowej litery "F" - znaki zostaną identycznie odczytane. Odnosząc się do dodatkowych elementów słownych w znaku objętym wcześniejszym prawem ochronnym [...] przyznał, że biorąc pod uwagę długość słów w znaku zgłoszonym - są dłuższe w wymowie. Nie mniej jednak uznał, że przeciętny odbiorca zazwyczaj zwraca większą uwagę na początki znaków lub na elementy najbardziej wyeksponowane, czyli w rozpatrywanej sprawie element "KRAFT/KRAFFT" wymawiany identycznie jak w znaku zgłoszonym. Ponadto, mniejsze znaczenie niż pierwsze litery i sylaby mają zakończenia słów. Z reguły, wizualnie i fonetycznie odbiorca zwraca mniejszą uwagę na końcowe fragmenty słowa. W warstwie wizualnej UP wskazał na wszystkie elementy widoczne w znaku, użycie w znakach tych samych lub podobnych słów, sylab, tych samych lub podobnych elementów graficznych. Uznał, że znak wcześniejszy - [...] "KRAFT-ACTIVE", oraz znak zgłoszony "KRAFT NATURAL ESSENCES" są znakami odpowiednio słownymi, znak wcześniejszy [...] KRAFFT jest oznaczeniem słowno-graficznym. Ocenił, że w znaku "KRAFT-ACTIVE" i w znaku zgłoszonym występuje charakterystyczny, identyczny, dominujący i wyróżniający element "KRAFT", gdy pozostałe elementy "AKTIVE", "NATURAL ESSENCES" cechują się niewielką dystynktywnością. Uznał zatem podobieństwo znaków w warstwie wizualnej. Urząd podkreślił, że badał znaki w takiej formie, w jakiej zostały zgłoszone: słowny KRAFT NATURAL ESSENCES ze słowno-graficznym znakiem KRAFFT [...]. W zestawieniu oznaczenia słownego ze słowno-graficznym konfrontacji z reguły podlegają elementy słowne. Słowny znak towarowy może zostać nałożony na towar w dowolny sposób - także poprzez zbliżenie go w warstwie wizualnej do innego, słowno-graficznego znaku posiadającego ochronę, co skutkuje możliwością skojarzenia pomiędzy znakami u części odbiorców, czy u większości odbiorców. Dlatego też Urząd uznał, że znak zgłoszony i znak słowno-graficzny KRAFFT [...] są do siebie podobne ze względu na fakt występowania w obu znakach bardzo podobnego elementu słownego KRAFT/KRAFFT. W konsekwencji uznał, że ryzyko wprowadzenia w błąd, co do pochodzenia towarów jest duże. Skoro oznaczenia są podobne, a towary identyczne bądź podobne i mogą być sprzedawane w tych samych sklepach, przeciętny nabywca może zostać wprowadzony w błąd co do źródła pochodzenia towarów, mógłby uznać, że określone towary lub usługi pochodzą od tego samego przedsiębiorstwa ewentualnie od przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. Gdy nabywca zobaczy w sklepie produkty opatrzone nazwą KRAFT-ACTIVE/KRAFT NATURAL ESSENCES/KRAFFT będzie je ze sobą kojarzył, jako pochodzące od jednego producenta. Jeśli odbiorcy znają istniejący już na rynku towar opatrzony nazwą KRAFT-ACTIVE/KRAFFT przeznaczony do oznaczania: różnego rodzaju środków czyszczących, środków do mycia naczyń, to zgłoszony znak opatrzony napisem KRAFT NATURAL ESSENCES skojarzą z obecną już na rynku marką i będą przekonani, że pochodzi on również z tej firmy. Przyznanie prawa ochronnego na znak KRAFT NATURAL ESSENCES nr [...] prowadziłoby do mylenia znaków i w konsekwencji skutkowałoby konfliktem interesów, budziło niepotrzebne wątpliwości w sytuacji, gdy podstawowym zadaniem znaku towarowego jest funkcja odróżniająca. Prawo ochronne na znak towarowy jest prawem wyłącznym, co oznacza, że tylko uprawniony z prawa ochronnego uzyskuje prawo używania danego znaku w obrocie gospodarczym w odniesieniu do określonych towarów i usług. Równoległe istnienie na rynku przeciwstawionych znaków budziłoby wątpliwości wśród potencjalnych konsumentów, co do źródła pochodzenia towaru. Sytuacja taka jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 cytowanej ustawy wyklucza możliwość udzielenia prawa ochronnego na znak KRAFT NATURAL ESSENCES [...]. Odnosząc się do przykładów zarejestrowanych już znaków towarowych zawierających słowo KRAFT Urząd podkreślił, że każdy znak musi być rozpatrywany indywidualnie i nie można wywieść wniosku, że sprawa jest automatycznie analogiczna w utrwalonej praktyce Urzędu Patentowego RP. Ponadto kwestia, czy znak może zostać zarejestrowany powinna być oceniana na podstawie przepisów prawa, interpretowanych przez Sądy, nie zaś na podstawie dotychczasowej praktyki Urzędu ([...] ). Podobną zasadą kieruje się Sąd Unii Europejskiej przy wydawaniu swoich decyzji "decyzje izb odwoławczych wydawane na podstawie rozporządzenia nr [...] , a dotyczące rejestracji oznaczeń, jako wspólnotowych znaków towarowych, stanowią decyzje związane, a nieoparte na swobodnym uznaniu. Dlatego też zgodność z prawem decyzji izb odwoławczych należy oceniać wyłącznie na podstawie tego rozporządzenia z uwzględnieniem jego wykładni dokonywanej przez sądy wspólnotowe, nie zaś na podstawie wcześniejszej praktyki decyzyjnej (wyrok w sprawie BioID, przeciwko OHIM, pkt 47,w sprawie C-173/04 P Deutsche SiSi-Werke przeciwko OHIM)" Urząd stwierdził, że niedopuszczalna jest sytuacja, by równoległe istnienie na rynku przeciwstawionych znaków budziłoby wątpliwości wśród potencjalnych konsumentów, co do źródła pochodzenia towaru i zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. wyklucza możliwość udzielenia prawa ochronnego na znak KRAFT NATURAL ESSENCES [...]. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wniósł o uchylenie w całości przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu stwierdził, iż element "Kraft" jest elementem o znikomej zdolności odróżniającej, stąd nie zachodzi przesłanka ryzyka wprowadzenia w błąd obejmująca w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Gdyby uzyskałby prawo ochronne, to ograniczałoby się do terytorium Polski. Uprawniony ze znaków wcześniejszych nie może wprowadzać towarów na terytorium Polski, ponieważ od 2 września 2005r. na przeszkodzie stoi mu wcześniejszy znak towarowy skarżącego [...]. Z tego tytułu jest uprawniony do zakazania uprawnionym ze znaków wcześniejszych używania znaków na terytorium Polski. Oznacza to brak możliwości "zetknięcia się" przeciwstawionych znaków na rynku polskim, a tym samym ryzyka wprowadzenia w błąd polskiego odbiorcy. Znak został zgłoszony po wejściu Polski do Unii Europejskiej, a o ewentualnych kolizjach Wnioskodawca powinien być powiadomiony względem znaku [...]. Ponadto przeciwstawione znaki nie są do siebie podobne. Urząd Patentowy RP ponownie rozpoznając sprawę, zaskarżoną obecnie decyzją utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie. Wbrew twierdzeniom skarżącego uznał, że zgłoszony znak towarowy jest podobny do znaków towarowych, na które udzielono praw ochronnych dla podobnych towarów i że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia zgłoszonego znaku ze znakami wcześniejszymi. Stwierdził, że niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się choćby w części z zakresem prawa z wcześniejszym pierwszeństwem. W wyniku uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy uprawniony uzyskuje bowiem wyłączne prawo do używania znaku w obrocie gospodarczym w odniesieniu do konkretnych towarów pokrywający się z zakresem wskazanym przez Zgłaszającego. Stwierdził, że badanie znaków zostało przeprowadzone całościowo i uwzględnia trzy płaszczyzny: fonetyczną, wizualną i znaczeniową. W warstwie wizualnej istotne jest całościowe wrażenie jakie wywołuje kwestionowane oznaczenie i podobieństwo w stopniu wywołującym ryzyko konfuzji. Przy czym różnice nie wykluczają ryzyka pomylenia znaków. Ponadto, całościowa ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd zakłada pewną współzależność branych pod uwagę czynników, w szczególności podobieństwo samych znaków towarowych oraz podobieństwo oznaczanych towarów lub usług. W związku z tym niski stopień podobieństwa towarów lub usług może być kompensowany dużym stopniem podobieństwa samych znaków towarowych i odwrotnie (sprawa [...] Canon, oraz w sprawach połączonych T-81/03, T-82/03 i T-103/03 Mast-Jägermeister). Do stwierdzenia podobieństwa nie jest także konieczne rzeczywiste pomylenie znaków przez odbiorców. Wystarczy, że istnieje taka możliwość. Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje stanowisko, zarówno w zakresie analizy przeciwstawionych oznaczeń, jak również podobieństwa przeciwstawionych towarów, czego nie kwestionuje sam Zgłaszający. Uwzględnił, że dla nabywcy, z psychologicznego punktu widzenia, decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń, ponieważ zachowuje on w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się on przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia z pominięciem drobnych rozbieżności. I tak sytuacja zachodzi, zdaniem organu w niniejszej sprawie, gdzie przeciwstawione oznaczenia są podobne zarówno wizualnie, fonetycznie w takim stopniu, iż zachodzi ryzyko konfuzji i uznania obu oznaczeń za pochodzące od tego samego przedsiębiorcy jako odmianę znaków zarejestrowanych. Odnosząc się do twierdzenia Zgłaszającego, że wobec posiadania prawa ochronnego na znak [...], nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd i przemawia to za udzieleniem ochrony na znak zgłoszony [...], Urząd podkreślił, że każdy znak jest rozpatrywany w stanie prawnym wg daty zgłoszenia. O pierwszeństwie nabycia prawa ochronnego na znak towarowy, zgodnie z art. 123 p.w.p., decyduje pierwszeństwo jego zgłoszenia i żaden przepis ustawy Prawo własności przemysłowej nie stanowi, by uprawiony do znaków podobnych, korzystających już z ochrony, automatycznie otrzymał prawo ochronne na nowo zgłoszony znak. Na podstawie posiadania prawa ochronnego Zgłaszający może korzystać ze swoich uprawnień, wprowadzając znaki do obrotu i posiadając w tym względzie wyłączność wobec formy przedstawieniowej zarejestrowanego znaku. Nie jest to jednakże przesłanka do uzyskania "kolejnego" prawa ochronnego, bowiem rozpatrywanie takiego zgłoszenia następuje w oparciu o stan prawny i faktyczny w dacie zgłoszenia. Zarejestrowany znak został przebadany w dacie swojego zgłoszenia i na tą datę oceniony został jako nie posiadający przeszkód rejestrowych, w przeciwieństwie do znaku zgłoszonego [...], któremu przeciwstawione są dwa kolizyjne znaki korzystające z prawa ochronnego. Odnosząc się do terytorialnego zakresu ochronny wskazał, że w przypadku znaku towarowego zgłoszonego w trybie krajowym - nie eliminuje to kolizji pomiędzy znakami, ponieważ przeciwstawione znaki zarejestrowane w trybie wspólnotowym korzystają z szerokiego zakresu ochrony odnoszącego się również do terytorium Polski jako członka Unii Europejskiej. O. sp. z o.o. z siedzibą w W, skargą złożoną do tut. Sądu zaskarżyła w całości ww. decyzję jako naruszającą: 1) art. 132 ust. 2 pkt. 2 pwp poprzez niewłaściwe zastosowanie przez przyjęcie błędnej oceny podobieństwa pomiędzy znakami towarowymi "kraft natural essences" [...] oraz "Krafft" [...] i w konsekwencji przyjęcie błędnej oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, art. 132 ust. 2 pkt. 2 pwp poprzez niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie błędnej oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych znakami towarowymi "kraft natural essences" [...] oraz "KRAFT-AKTIV" [...], art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności poprzez brak uwzględnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego. Skarżąca wskazała, że naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy i domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP oraz zasądzenia od Urzędu Patentowego RP na jej rzecz kosztów postępowania. Zgodziła się, że porównywane znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania tych samych towarów, ale nie uznała stanowiska, że porównywane oznaczenia są oznaczeniami podobnymi. Produkty chemii gospodarczej są zwykle sprzedawane w sklepach samoobsługowych, gdzie konsument dokonując samodzielnego wyboru "zmuszony jest ufać przede wszystkim wyglądowi znaku towarowego". Podniosła zarzut, że Urząd Patentowy RP, ocenę podobieństwa oznaczeń powinien przeprowadzić w warstwie wizualnej, fonetycznej oraz znaczeniowej, biorąc pod uwagę rodzaj towarów oraz zwykłe warunki ich sprzedaży, odpowiednio zróżnicować znaczenie poszczególnych warstw mając na uwadze, że kluczowe znaczenie będzie miała warstwa wizualna. Skarżąca zarzuciła, że organ nie dokonał zróżnicowania warstw oceny podobieństwa znaków, nie zbadał również zwykłych sposobów sprzedaży towarów nimi oznaczonych. Jego zdaniem niewystarszające jest stwierdzenie, że znaki służą do oznaczania podobnych jednorodzajowych towarów, które nabywa się w często w tych samych punktach sprzedaży. Jej zdaniem, porównywane znaki są zupełnie odmienne w warstwie wizualnej. Znaku słownego "kraft natural essences" nie charakteryzuje żadna grafika, natomiast grafika znaku "krafft" jest bardzo wyróżniająca: dwa ułożone równolegle prostokąty o wyraźnych kolorach - czerwonym oraz niebieskim. Na tle prostokąta niebieskiego umieszczono biały napis "krafft" o literach stylizowanych na pismo gotyckie. Uwagę przyciągają zwłaszcza dwie litery ,,ff" w słowie "krafft". Podkreśliła, że litery nie są od siebie oddzielone, w związku z wyglądają jak litera "H", a nie jak połączone litery "ff'. Zarzucił organowi niezasadne pominięcie znaczenia odróżniającego elementu "natural essences", w kontekście oceny podobieństwa znaków towarowych w całokształcie wszystkich elementów, gdzie odbiorca zapamięta, że jedno oznaczenie składa się z jednego słowa, a porównywane oznaczenie składało się z większej liczby wyrazów. Skarżąca zarzuciła nie odniesienie się przez Urząd do zarzutu, że element "kraft" posiada znikomą zdolność odróżniającą w odniesieniu do produktów chemii gospodarczej z uwagi na swoje znaczenie "kraft" - "siła", "moc", które zostanie właściwie zrozumiane przez polskiego odbiorcę, jako popularne nieskomplikowane słowo w języku niemieckim - drugim po języku angielskim językiem, którego znajomość deklarują Polacy. Ponadto, podał przykłady częstego używania tego słowa jako elementu znaków przeznaczonych do oznaczania produktów chemii gospodarczej, co w konsekwencji spowoduje, że odbiorca dokonując wyboru towarów oznaczonych elementem "kraft" szczególną uwagą zwróci na inne elementy: grafikę i pozostałe elementy słowne. Skarżąca wprawdzie zgodziła się ze stanowiskiem UP, że znaki "kraft natural essences" [...] oraz "KRAFT- AKTIV" [...] są przeznaczone do oznaczania towarów podobnych oraz, że oba, jako znaki słowne różnią się jedynie elementami odpowiednio "natural essences" oraz "aktiv", ale jej zdaniem nie zachodzi przesłanka ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd obejmująca w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Ponowiła argumentację przeznaczenia towarów oznaczonych znakiem "kraft natural essences" [...] wyłącznie dla polskiego odbiorcy i terytorialnego ograniczenia tego prawa do terytorium Polski. Z kolei uprawniony ze znaku "KRAFT -AKTIV" [...] nie może wprowadzać towarów oznaczonych tym znakiem na terytorium Polski, jako że na przeszkodzie stoi mu wcześniejszy znak towarowy "Kraft" [...] zarejestrowany na rzecz Skarżącego z pierwszeństwem od [...] września 2005 r. Skarżący jest więc uprawniony do zakazania Uprawnionemu ze znaku "KRAFT -AKTIV" [...] używania tego znaku na terytorium Polski. Uprawnienie do zakazania używania znaku towarowego na drodze cywilnej jest możliwe bez konieczności unieważniania tego znaku towarowego. W konsekwencji polski odbiorca znaku "kraft natural essences" [...] nie może zetknąć się na rynku polskim ze towarami oznaczonymi znakiem "KRAFT - AKTIV" [...], nie może więc być mowy o jakimkolwiek wprowadzeniu odbiorcy w błąd co do pochodzenia towarów. Rejestracja znaku "kraft natural essences" [...] i ewentualnie kolejnych znaków podobnych z elementem "kraft" w żaden sposób nie będzie naruszać praw uprawnionego ze znaków "KRAFT -AKTIV" [...], gdyż jego prawa są już ograniczone wcześniejszą rejestracją znaku "Kraft" [...]. Z powyższych względów, zdaniem skarżącej spółki nie zostały zrealizowane wszystkie przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. i nie było podstaw do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "kraft natural essences" [...]. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., że do zakupu produktów codziennego użytku konsumenci podchodzą z obniżonym poziomem uwagi, a tym samym ryzyko pomylenia oznaczeń jest większe. "). Podniósł, że kolizyjny znak został zgłoszony w trybie wspólnotowym, pozostaje w mocy i nie ma podstaw by kwestionować jego ważność. o pierwszeństwie prawa ochronnego na znak decyduje bowiem pierwszeństwo jego zgłoszenia ( art.123 p.w.p"). Przeciwstawione znak zostały zarejestrowane w trybie wspólnotowym korzystają z szerokiego zakresu ochrony odnoszącego się również do terytorium Polski jako członka Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa. Rozpoznając skargę w powyżej określonym zakresie Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy - uwzględniając przy tym specyfikę i cel postępowania toczącego się przed Urzędem Patentowym, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Zostały także wyjaśnione motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. W ocenie Sądu, stanowisko organu o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy skarżącej zgłoszony w dniu [...] lipca 2013r. pod numerem [...] jest uzasadnione. Materialnoprawne ramy kontroli legalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2014r. wyznaczał art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., w ramach którego organ poczynił istotne ustalenia faktyczne, niezbędne do subsumpcji tej normy. Art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. dotyczy tzw. względnych przeszkód w rejestracji znaku towarowego. W świetle tej regulacji prawnej niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się, chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. Przepis stanowi, że nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne lub zgłoszonego w celu uzyskania ochrony (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Istotne jest bowiem, że znaki towarowe służą odróżnianiu towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Tę oczywistą myśl należy mieć na względzie przy dokonywaniu wszelkich ocen dotyczących znaków towarowych. Pamiętać należy, że znaki towarowe mają ułatwiać klientom powiązanie towaru z producentem, a nie prowadzić do dezorientacji w tym zakresie (Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r., II GSK 666/10). Przenosząc przesłanki materialnoprawne określone w art.132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. na niezbędne elementy stanu faktycznego, koniecznie przyjąć należy do jego subsumcji, że przepis ten będzie miał on zastosowanie wówczas, gdy w toku postępowania, w tym wypadku zgłoszeniowego, organ ustali identyczność lub podobieństwo towarów, identyczność lub podobieństwo znaków i ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Innymi słowy, dla stwierdzenia niedopuszczalności rejestracji zgłoszonego znaku uprawniającego do zastosowania art.132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. było prawidłowe ustalenie przez Urząd Patentowy, że zgłoszone do ochrony oznaczenie słowne "kraft natural essences" jest identyczne lub podobne do znaków wspólnotowych słownego "KRAFT – ACTIV" i słowno-graficznego "KRAFT", które już korzystają z ochrony prawnej udzielonej z wcześniejszym pierwszeństwem udzielonej dla towarów identycznych lub podobnych, przy uwzględnieniu ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, obejmującego w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Prawidłowo zostało ustalone, że w przedmiotowej sprawie zachodzi podobieństwo oznaczeń. W spornym znaku słownym "KRAFT NATURAL ESSENCES" (nr [...]) elementem odróżniającym jest słowo "KRAFT", a pozostałe elementy "NATURAL ESSENCES" (z j. angielskiego "naturalne esencje/ekstrakcje") mają charakter informacyjny o składzie towarów. Także znakiem słownym jest znak wcześniejszy KRAFT-ACTIV ([...] ) składający się z dwóch wyrażeń "KRAFT" i "ACTIV" przedzielonych myślnikiem. Także w tym znaku charakterystyczne i odróżniające jest słowo "KRAFT" umieszczone na pierwszym miejscu w znaku, gdy słowo "ACTIVE" (z j. angielskiego "aktywny") ma charakter informacyjny, wskazując na właściwości towarów. Z kolei znak wcześniejszy "KRAFFT" ([...]) jest oznaczeniem słowno-graficznym, składającym się ze słowa "KRAFFT" zapisanego białą, stylizowaną czcionką na tle czerwonego prostokąta, poniżej którego umieszczono drugi prostokąt w kolorze granatowym. Także w tym znaku słowo "KRAFFT" - wyeksponowane grafiką - jest elementem charakterystycznym i odróżniającym. W toku postępowania zgłoszeniowego prawidłowo ustalono, że przeciwstawne znaki są przeznaczone do oznaczenia identycznych towarów, znaki są podobne i tym samym istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy przeprowadził prawidłowo badanie znaków uwzględniając ich całościową ocenę uwzględniającą trzy płaszczyzny: fonetyczną, wizualną i znaczeniową. W sytuacji, kiedy do stwierdzenia mylącego podobieństwa wystarczy podobieństwo w jednej z tych płaszczyzn – nie ma istotnego znaczenia dla wyniku sprawy, twierdzenie Skarżącego, że porównywane znaki są "zupełnie odmienne" w warstwie wizualnej, chociaż i tak z powyższą oceną zgodzić się nie można. Skarżący bowiem analizując warstwę graficzną porównuje grafikę znaku kombinowanego (słowno-graficznego "krafft") do znaku słownego "kraft natural essences", który – co oczywiste - grafiki nie ma. Zdaniem skarżącego skoro znak słowny "kraft natural essences" nie charakteryzuje żadna grafika, a grafika znaku "krafft" jest "bardzo wyróżniająca", czyli dwa ułożone równolegle prostokąty o wyraźnych kolorach - czerwonym oraz niebieskim, gdzie na tle prostokąta niebieskiego umieszczono biały napis "krafft" o literach stylizowanych na pismo gotyckie. Zdaniem Zgłaszającego dwie litery ,,ff" w słowie "krafft" przyciągają uwagę, ponieważ nie są od siebie oddzielone i wyglądają jak litera "H" Dodatkowo odbiorca zapamięta, że jedno oznaczenie składa się z jednego słowa, a porównywane z większej liczby wyrazów. Sąd nie podziela tej oceny, natomiast aprobuje jako prawidłowe stanowisko Urzędu, że w zestawieniu oznaczenia słownego ze słowno-graficznym konfrontacji z reguły podlegają elementy słowne. Słowny znak towarowy może zostać nałożony na towar w dowolny sposób - także poprzez zbliżenie go w warstwie wizualnej do innego, słowno-graficznego znaku posiadającego ochronę, co skutkuje możliwością skojarzenia pomiędzy znakami u części odbiorców, czy u większości odbiorców. Stąd celna i odpowiadająca prawu jest ocena, że znak zgłoszony i znak słowno-graficzny KRAFFT [...] są do siebie podobne ze względu na fakt występowania w obu znakach jednego, ale bardzo podobnego elementu słownego KRAFT/KRAFFT, które to słowo - w znaku kombinowanym - jest dodatkowo wyeksponowane poprzez wspomniane kolory. Skutkuje to dużym ryzykiem wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Urząd Okoliczność, że jedno oznaczenie składa się z jednego słowa, a porównywane z większej liczby wyrazów nie zmniejsza ryzyka skojarzenia, tym bardziej, że słowa "natural essences" mają charakter opisowy dla oznaczanych towarów i nie można wykluczyć, ze porównywane znaki mogłyby należeć do rodziny znaków. Urząd Patentowy prawidłowo zatem ocenił, że skoro oznaczenia są podobne, a towary identyczne bądź podobne i mogą być sprzedawane w tych samych sklepach, to przeciętny nabywca może zostać wprowadzony w błąd co do źródła pochodzenia towarów, może je pomylić. Może bowiem uznać, że określone towary pochodzą od tego samego przedsiębiorstwa ewentualnie od przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. Gdy nabywca zobaczy w sklepie produkty opatrzone nazwą KRAFT-ACTIVE i KRAFT NATURAL ESSENCES/KRAFFT - będzie je ze sobą kojarzył, jako pochodzące od jednego producenta. Niewątpliwie odbiorcy znający towar opatrzony nazwą KRAFT-ACTIVE czy KRAFFT przeznaczony do oznaczania: różnego rodzaju środków czyszczących, środków do mycia naczyń, skojarzą zgłoszony znak KRAFT NATURAL ESSENCES z obecną już na rynku marką i będą przekonani, że pochodzi on również z tej firmy. Innymi słowy, prawidłowa jest ocena, że przyznanie prawa ochronnego na znak KRAFT NATURAL ESSENCES nr [...] prowadziłoby do mylenia znaków. Sąd podziela ocenę Urzędu dokonaną w warstwie znaczeniowej. Okoliczność, że słowo "KRAFT/KRAFFT" pochodzi z języka niemieckiego i oznacza "moc", nie ma istotnego znaczenia, bowiem na rynku polskim, przy uwzględnieniu – prawidłowo przyjętego – słabego stopnia znajomości tego języka, odbierane jest jako elementem fantazyjny w stosunku do oznaczanych towarów. Ma rację Urząd Patentowy, że przeciętny polski odbiorca nie będzie znał znaczenia słowa "KRAFT". Z jednej strony jako znak fantazyjny, łatwiej zostanie w pamięci klientów, z drugiej strony odbierany będzie jako znak seryjny, czy nowa wersja dotychczasowego oznaczenia, "odświeżenie" nowej marki na rynku, w konsekwencji obiektywnie zwiększając ryzyko konfuzji jako odmiana znaku już chronionego z tej samej branży chemicznej. Sąd podziela także prawidłowość dokonanej oceny w warstwie fonetycznej, gdzie element "KRAFT/KRAFFT" we wszystkich znakach zostanie tak samo odczytany. Natomiast biorąc pod uwagę długość słów w znaku zgłoszonym, które są dłuższe w wymowie – nie można pominąć, że w znaku objętym wcześniejszym prawem ochronnym [...] – także umieszczono dodatkowy element słowny. Jednakże na uwagę zasługuje, co słusznie zauważył organ, że przeciętny odbiorca zwróci większą uwagę na jednakowe początki znaków, elementy najbardziej wyeksponowane, czyli na element "KRAFT/KRAFFT", jako identycznie wymawiany. Z reguły, wizualnie i fonetycznie odbiorca zwraca mniejszą uwagę na końcowe fragmenty słowa. Powyższa ocena znajduje oparcie w poglądzie wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r., II GSK 666/10, zgodnie z którym " o tym, czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw z rejestracji rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia usług (towarów)". Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 września 2007 r. (sygn. akt II GSK 113/07; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl) ryzyko skojarzenia ze znakiem wcześniejszym jest kategorią błędu, a nie samodzielną przeszkodą w rejestracji, oderwaną od funkcji oznaczenia pochodzenia. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd należy interpretować zgodnie z art. 11 preambuły Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej z 22 października 2008 r. nr 2008/95/WE mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz. Urz. UE L 299/25), zgodnie, z którym "prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, którego ocena zależy od wielu czynników, w szczególności rozpoznawalności znaku towarowego na rynku, mogącego powodować skojarzenia ze znakiem używanym lub zarejestrowanym, stopnia podobieństwa między znakiem towarowym i oznaczeniem, między określonymi towarami lub usługami, powinno stanowić szczególny warunek dla takiej ochrony. Sposoby ustalania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, w szczególności ciężar dowodu, powinny być określone w krajowych przepisach proceduralnych, których niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać." Oceniając, czy zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorcy, istotna jest percepcja przeciętnego konsumenta, do którego usługa (towar) jest kierowany. Na takim stanowisku na gruncie wspólnotowego prawa znaków towarowych stoi także ETS. Ostateczne wypracowanie modelu przeciętnego konsumenta nastąpiło w wyroku ETS z dnia 16 lipca 1998 r. w sprawie nr C-210/96 (Gut Springenheide GmbH and Rudolf Tusky v. Oberkreisdirektor des Kreises Steinfurt-Amt für Lebensmittelüberwachung). Przeciętny konsument to średnio poinformowany, uważny i rozsądny, a co bardzo istotne - poziom jego uwagi różni się, w zależności od tego, jakie dobra nabywa (por.: R. Skubisz, Prawo z rejestracji znaku towarowego i jego ochrona: studium z zakresu prawa polskiego na tle prawnoporównawczym, Lublin 1998, s. 131-132; M. Andrzejewski, [w]: Prawo własności przemysłowej. Komentarz, red. P. Kostański. Warszawa 2010, s. 710 i nast. oraz wskazane tam orzecznictwo). Jak jednolicie wskazuje się w doktrynie i judykaturze, przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność usług (towarów), do oznaczania, których służą oba znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości usług (towarów) implikuje konieczność dokonania porównania samych oznaczeń. Na gruncie niniejszej sprawy, wobec stwierdzenia jednorodzajowości towarów w klasie 03 (środki do mycia naczyń ) należało zatem uznać podobieństwo oznaczeń przy łącznym uwzględnieniu wszystkich tworzących znak elementów. W słownym znaku towarowym - określone słowo lub słowa, a w znaku słowno-graficznym - wszystkie tworzące ten znak elementy, a więc słowo (jeżeli jest), grafika, kolor, kompozycja. W ocenie Sądu, przyznanie prawa ochronnego na znak KRAFT NATURAL ESSENCES nr [...] prowadziłoby do mylenia znaków i konfliktu interesów w sytuacji, gdy istotą prawa ze znaku towarowego jest funkcja odróżniająca. Skoro prawo ochronne na znak towarowy jest prawem wyłącznym, to tylko uprawniony z prawa ochronnego uzyskuje prawo używania danego znaku w obrocie gospodarczym w odniesieniu do określonych towarów i usług. Równoległe istnienie na rynku przeciwstawionych znaków budziłoby wątpliwości wśród potencjalnych konsumentów, co do źródła pochodzenia towaru. Sytuacja taka jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. wykluczała możliwość udzielenia prawa ochronnego na znak KRAFT NATURAL ESSENCES [...]. Stąd, wbrew zarzutom Skarżącej, należy zaakceptować ocenę, że niedopuszczalna jest sytuacja, by równoległe istnienie na rynku przeciwstawionych znaków budziłoby wątpliwości wśród potencjalnych konsumentów co do źródła pochodzenia towaru. Porównywane znaki towarowe całościowo są bardzo podobne, gdyż w pamięci odbiorcy zapada przede wszystkim charakterystyczny, wspólny dla tych znaków element słowny kraft, który jest identyczny w opisanych płaszczyznach postrzegania. Dla nabywcy decydujące znaczenie mają bowiem zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się więc przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia, z pominięciem odrębnych rozbieżności..." (M. Kępiński, Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI nr 28, str. 48, R. Skubisz, Prawo znaków towarowych. Komentarz, Warszawa 1997, s. 90-91). W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę stwierdzone podobieństwo towarów, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe oraz podobieństwo samych znaków, istnieje niebezpieczeństwo, że osoba z kręgu odbiorców (prawidłowo w okolicznościach faktycznych sprawy zakreślonego szeroko przez organ) mogłaby zostać wprowadzona w błąd co do źródła pochodzenia towarów oznaczonych spornym znakiem towarowym. Jak wynika z treści art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., in fine – skutek prawny w postaci niedopuszczalności rejestracji stanowi taka sytuacja, w której można domniemywać istnienie "ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym". Oznacza to, że badaniu podlega jedynie hipotetyczna możliwość wystąpienia skojarzenia pomiędzy towarami, a nie pewność wynikająca z ustaleń faktycznych. Organ słusznie zatem uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki unormowane w art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p., uzasadniające odmowę udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Co do powoływania się w sprawie przez skarżącą na argumentację odnoszącą się do jej uprawnienia do rejestracji znaku podobnego do tych już zarejestrowanych na jej rzecz ("Kraft" [...] z pierwszeństwem od 2 września 2005 r.) i uprawnienia do zakazania używania na terytorium Polski znaku "KRAFT -AKTIV" [...] – okoliczność ta nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Słuszne jest stanowisko organu odwołujące się do poglądu wynikającego z wyroku tut. Sądu z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 25/12. Żadne bowiem normy ustawy p.w.p. nie stanowią, że uprawniony do znaków podobnych korzystających już z ochrony automatycznie otrzymuje prawo ochronne na nowo zgłoszony znak, a o pierwszeństwie prawa ochronnego na znak decyduje pierwszeństwo jego zgłoszenia (art. 123 p.w.p.). Niewątpliwie - zgodnie z art. 134 ust. 1 p.w.p - udzielenie przedsiębiorcy prawa ochronnego na znak towarowy dla określonych towarów nie wyklucza udzielenia mu prawa na taki sam znak również dla towarów identycznych lub podobnych, a także udzielenia mu prawa ochronnego na podobny znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, niemniej jednak przepis ten w żadnym stopniu nie niweczy skutków stosowania zasadniczej podstawy odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, tj. tej z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a zwłaszcza przesłanki zaistnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym innego przedsiębiorcy. Urząd zatem prawidłowo - stosownie do art. 123 ust. 1 p.w.p. - rozstrzygnął sprawę pierwszeństwa do uzyskania prawa ochronnego pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Pierwszeństwo to oznacza się, z zastrzeżeniem art. 124 i 125 p.w.p., według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Natomiast w myśl ust. 2 art. 123 p.w.p. zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym wpłynęło ono do Urzędu Patentowego. Uwzględniając powyższe organ słusznie uznał, że prawo Uprawnionych z przeciwstawionych znaków wyprzedza w tym względzie prawo Skarżącej. Datę pierwszeństwa znaku słowno-graficznego Krafft nr [...] wyznacza dzień 1 maja 2004 r., czyli data przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 4 przepisów przejściowych wprowadzonych ustawą z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej datę zgłoszenia znaków towarowych, wynikających ze zmiany, dokonanych przed dniem 1 maja 2004 r. zgłoszeń lub rejestracji wspólnotowych znaków towarowych w trybie art. 108 i art. 109 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. Urz. WE L 11 z 14.01.1994, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 17, t. 1, str. 146, z późn. zm.), korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z daty zgłoszenia 1 maja 2004 r. i pierwszeństwa do uzyskania prawa ochronnego określonego według tej daty. Datę pierwszeństwa znaku słownego KRAFT – ACTIV nr [...] wyznacza, jak wskazano na wstępie, 12 lipca 2012r. Datą pierwszeństwa do uzyskania prawa ochronnego na sporny znak towarowy "KRAFT natural essences" jest zaś data zgłoszenia tego znaku towarowego do ochrony, tj. 4 lipca 2013 r. (a nie znaku "Kraft" [...] zarejestrowanego na rzecz Skarżącej z pierwszeństwem od 2 września 2005 r.) Znak towarowy zgłoszony z późniejszym pierwszeństwem nie może "wchodzić w przestrzeń już zajętą" przez znak wcześniejszy. Ustanowienie względnych przeszkód udzielania praw ochronnych ma za zadanie ochronę wypełniania funkcji odróżniających przez znaki towarowe już objęte ochroną, nie zaś tych, które jeszcze ochrony nie mają. Zakres tej ochrony nie może być osłabiony lub niweczony przez działania faktyczne zgłaszającego znak późniejszy. Zatem sposób używania oznaczenia Skarżącej zgłoszonego do ochrony z późniejszym pierwszeństwem, ani ewentualne jej uprawnienia do zakazania używania przeciwstawionych znaków przez zagranicznego przedsiębiorcę nie może wpływać na ocenę, czy ochrona może być w tym konkretnym przypadku udzielona. W ocenie Sądu wykazane zatem przez organ podobieństwo porównywanych znaków przy jednorodzajowości towarów nimi oznaczanych może nieść ze sobą ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, polegający na skojarzeniu tego znaku ze wcześniejszymi przeciwstawionymi znakami. W ocenie Sądu Urząd Patentowy w sposób prawidłowy zgromadził materiał dowodowy oraz dokonał jego oceny, przy czym odniósł się do wszystkich argumentów podnoszonych w sprawie przez obydwie strony, dochodząc do prawidłowej pod względem prawnym konkluzji, zawartej w zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi nie doszło przy tym do naruszenia procedury administracyjnej, ani przepisów p.w.p. w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.