VI SA/Wa 2514/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w Ł. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku przynależności do właściwej międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia [...] października 2016 r. [...] z siedzibą w . ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] września 2016 r., nr [...], którą utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku przynależności [...] z siedzibą w Ł. do właściwej międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wyjaśnił, że środki finansowe, którymi dysponuje przekazywane są przez Skarb Państwa w formie dotacji celowej przeznaczonej na realizację określonego zadania. Środki własne, którymi dysonuje skarżący stanowią marginalną część budżetu i z reguły pochodzą ze składek członkowskich oraz umów sponsorskich. Podkreślił, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Strona wskazała również, że zmniejszenie popularności sportów siłowych wiąże się z zmniejszeniem finansów pochodzących ze środków zewnętrznych. Skarżący podkreślił, że nieodwracalne i negatywne skutki, a których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. przejawiają się w okolicznościach uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji. Utrata przez skarżącego statusu polskiego związku sportowego spowoduje realne niebezpieczeństwo naruszenia europejskiego modelu sportu (hierarchicznej struktury). Z wykonaniem decyzji wiąże się także utrata kompetencji wyłącznych określonych w art. 13 ustawy o sporcie, co skutkować może chaosem w zakresie organizacji współzawodnictwa, co uniemożliwi skuteczne przeprowadzenie kwalifikacji zawodników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przede wszystkim podkreślić, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11). A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku przynależności [...] z siedzibą w Ł. do właściwej międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Zważyć należy, że zaskarżona decyzja, jako stwierdzająca brak przynależności, a więc potwierdzająca istnienie określonego stanu rzeczy, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II GSK 1927/12). Innymi słowy, przymiotu wykonalności nie będą miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 15.12.2004 r., OZ 805/04, nie publ.). Zdaniem Sądu decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia .