VI SA/Wa 2515/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do posiadania broni palnej w celu ochrony osób i mienia na obszarze kolejowym p o s t a n a w i a: 1. zwolnić M. F. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. F. adwokata z urzędu. Skarżący M. F. złożył w dniu 5 stycznia 2009 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do posiadania broni palnej w celu ochrony osób i mienia na obszarze kolejowym Z informacji podanych przez M. F. w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną oraz synem. Skarżący posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku (załączono zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy [...].). Żona skarżącego także pozostaje bez pracy, aczkolwiek nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy (załączono zaświadczenie ww. urzędu pracy z dnia [...] stycznia 2009 r., wskazujące, że żona skarżącego straciła status osoby bezrobotnej ze względu na niestawiennictwo w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Syn skarżącego pobiera świadczenie rentowe w wysokości 475,38 zł netto miesięcznie (załączono kopię przekazu pocztowego świadczenia rentowego syna skarżącego). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W omawianej sprawie skarżący oraz jego żona pozostaje bez pracy, a jedynym źródłem dochodów skarżącego i osób pozostających w nim we wspólnym gospodarstwie domowym jest pobierane przez syna skarżącego świadczenie rentowe w wysokości 475 zł netto miesięcznie. W związku z powyższym, w ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.