VI SA/Wa 252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 540/11, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2013 r. w sprawie ze skargi M. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wprowadzenia do obrotu partii nawozu niezgodnie z warunkami, określenia terminu jej wycofania z obrotu oraz nałożeniem opłaty sankcyjnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. M Z. i Z. Z., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], którą stwierdzono, że wprowadzili do obrotu partię nawozu niezgodnie z warunkami ustawy o nawozach i nawożeniu, określono termin wycofania owej partii i nałożono opłatę sankcyjną. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 540/11 i postanowieniem z dnia 15 maja 2013 r. odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 27 czerwca 2013 r. Pismem z [...] października 2014 r. M. Z. i Z.Z. złożyli do Sądu skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 540/11. Skarżący we wniosku o wznowienie podali, że Urząd Statystyczny w L. wydał opinię w sprawie klasyfikacji nawozów, czyli zagadnienia istotnego z punktu widzenia rozstrzygnięcia skargi na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r., [...]. Na poparcie wskazanej podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego skarżący przedstawili korespondencję pomiędzy Głównym Urzędem Statystycznym w [...]. a Urzędem Kontroli Skarbowej w Z. (pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r.), Urzędem Statystycznym w L. a Urzędem Kontroli Skarbowej w Z. (pismo z dnia [...] marca 2014 r.), Urzędem Kontroli Skarbowej w Z. a Urzędem Statystycznym w L. (pismo z dnia [...] marca 2014 r.) oraz zaświadczenie z dnia [...] maja 2012 r. o wykreśleniu z rejestru Przedsiębiorstwa E. s.c. M. Z., Z. Z. Skarżący wskazali jako podstawę prawną wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego przepis art. 273 § 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 3421/14 Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że nie zachodzi związek pomiędzy powołaną przez skarżących w skardze o wznowienie postępowania a podstawą wznowienia a treścią postanowienia Sądu podjętego w sprawie VI SA/Wa 540/11. Zdaniem Sądu, wykryte przez skarżących środki dowodowe dotyczą zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, a nie dotyczą bezpośrednio przedmiotu rozstrzygnięcia Sądu – postanowienia Sądu z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 540/11. W ocenie Sądu, skarżący wnosząc o wznowienie postępowania, winni byli powołując jako podstawę prawną art. 273 § 2 p.p.s.a. przedstawić dowody podważające zasadność odrzucenia skargi w oparciu o przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. Pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. M. Z. wniósł ponownie skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 540/11 z uwagi na fakt, że nie będąc stroną postępowania administracyjnego, nie posiadał zdolności procesowej. Skarżący wskazał jednocześnie, że postępowanie administracyjne prowadzone było w stosunku do spółki cywilnej E. i nie był on informowany o wszczęciu postępowania administracyjnego ani nie był adresatem wydanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. Zatem możliwość żądania wznowienia postępowania, dotyczy tylko tych postępowań, które zakończone zostały wydaniem orzeczeń (wyroków, postanowień), które stały się prawomocne, tj. nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy ani nie ma możliwości ich uchylenia, tudzież zmiany w trybie art. 165 p.p.s.a., ponieważ są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie. Nadto, aby żądanie wznowienia postępowania było skuteczne, musi być oparte na ustawowych podstawach wznowieniowych, określonych w przepisach art. 271-273 p.p.s.a., a tryb rozpoznania takich spraw określa art. 280 p.p.s.a., który stanowi, iż Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Stwierdzić zatem należy, że jednoczesne spełnienie powyżej wymienionych warunków, daje dopiero skuteczną podstawę do żądania wznowienia postępowania. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 540/11, o której wznowienie wniósł M. Z., zakończyła się ona prawomocnym od dnia 27 czerwca 2013 r. postanowieniem, którym Sąd odrzucił skargę. Zatem, skoro orzeczenie kończące postępowanie, o którego wznowienie wniósł skarżący, jest prawomocne, Sąd uznał, że skarżący miał prawo złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 540/11, został bowiem spełniony jeden z warunków skutecznego złożenia ww. skargi. Wobec powyższego kolejną czynnością Sądu jest wstępne badanie samej skargi o wznowienie postępowania, na posiedzeniu niejawnym, pod względem formalnym. Na tym etapie Sąd bada czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i czy jest wniesiona w terminie, przy czym powyższej oceny dokonuje na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie lub zawartych w uzupełnieniu owej skargi. Sąd z urzędu nie ma bowiem obowiązku prowadzić postępowania wznowieniowego w zakresie istnienia podstaw wznowienia (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 446/04, podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z 24 maja 1982 r., sygn. akt II CO 1/82). Odnosząc się do przywołanego przez skarżącego jako podstawy wznowienia art. 271 pkt 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Analizując zarzuty zawarte w skardze o wznowienie postępowania oraz argumenty przytoczone na ich poparcie, przyjąć należy, że skarżący jako podstawę wznowienia postępowania podnosi brak swojej zdolności procesowej w postępowaniach administracyjnym i sądowoadministracyjnym, z uwagi na to, że nie był adresatem decyzji administracyjnych, co skutkowało, iż także w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie traktował siebie jako strony i dlatego nie podjął obrony. Za stronę postępowania uznał E. Należy podnieść, że w postępowaniu o wznowienie postępowania prowadzonym na podstawie Działu VII p.p.s.a. chodzi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Natomiast zarzuty wnioskodawcy skierowane są przeciwko postępowaniu administracyjnemu. Wznowienia postępowania administracyjnego zaś można żądać na podstawie przepisów Rozdziału 12 Działu II k.p.a. Jest to zupełnie odrębna instytucja. W postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się w sprawie VI SA/Wa 540/11 skarżący zaś z uwagi na błędne określenie strony postępowania administracyjnego, jak podnosił, nie podjął obrony swoich praw, mimo prawidłowego kierowania do niego korespondencji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Przesłanka podnoszona przez skarżącego mieści się w katalogu okoliczności wymienionych w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Jednakże należy zauważyć, że okoliczności nieprawidłowego kierowania decyzji administracyjnych do Spółki i w związku z tym wątpliwości co do prawidłowego oznaczenia strony oraz możliwości obrony swoich praw, wnioskodawca podniósł już we wniosku o wznowienie postępowań opatrzonym datą [...] lipca 2014 r., sygn akt VI SA/Wa 2365/14, o czym Sąd posiadł informację z urzędu. Z wniosku tego wynikało, że o omawianych okolicznościach wnioskodawca dowiedział się najpóźniej w dniu 18 lutego 2013 r., kiedy został wydany wyrok przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie, sygn. akt I ACa 780/12, którego kopię dołączył do wniosku w sprawie VI SA/Wa 2365/14. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W ocenie Sądu dniem, od którego należy liczyć omawiany termin, nie jest data doręczenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie VI SA/Wa 2365/14 ani w sprawie VI SA/Wa 3421/14, jak sugeruje to skarżący. Jest nim data wydania wyroku w sprawie I ACa 780/12 przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie, a najpóźniej data jego uprawomocnienia (17 maja 2013 r.). Wobec tego skoro został przekroczony termin na złożenie skargi przewidziany w art. 277 p.p.s.a., na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.