VI SA/Wa 2528/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. spółka O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywana dalej: "Spółka", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, w której zawarła wniosek o jej wstrzymanie z uwagi na to, że jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca podała również, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji dochodzona przez nią kwota (jako nienależna od samego początku) powinna zostać powiększona o należne odsetki. Tym samym egzekwowanie wskazane w zaskarżonej decyzji kwoty na etapie skargi należało uznać za przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369, nazywanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponieważ katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417), na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, którego argumentacja winna przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z: dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, Lex nr 607229; z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt II OZ 178/10, Lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny być poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody wnioskodawca chciałby przedstawić, celem wykazania, że spełnia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, Lex nr 569795). Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, przez który należy rozumieć także brak stosownych dokumentów potwierdzających argumentację podaną przez stronę we wniosku, nie jest brakiem formalnym, do uzupełnienia którego Sąd ma obowiązek wezwać skarżącego w trybie art. 49 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odwołała się do przesłanki trudnych do odwrócenia skutków jakie może wywołać wykonanie decyzji, jednakże nie rozszerzyła tego stwierdzenia o żadną argumentację, jak również na potwierdzenie swojego stanowiska co do zaistnienia wspomnianej przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przedłożyła żadnych dokumentów, pozwalających na jego ocenę w świetle cyt. przepisu. Skarżąca nie wykazała, jakie określone konsekwencje poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed sądem. W związku z tym, że Skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia w sprawie trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.