VI SA/Wa 2541/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego B. N. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. B.N. do złożył Okręgowej Komisji wniosek o wydanie uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń. We wniosku wskazał, że posiada odpowiednie wykształcenie i odbył wymaganą praktykę zawodową. Wniósł o dopuszczenie go do egzaminu na ww. uprawnienia budowlane. W dniach 1-2 czerwca 2012 r. komisja egzaminacyjna powołana przez Okręgową Komisję przeprowadziła składający się z części pisemnej i ustnej egzamin na uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, do którego przystąpił także skarżący. Część pisemna egzaminu miała formę testu. Skarżący udzielił 50 prawidłowych odpowiedzi na 60 pytań. Komisja egzaminacyjna ustaliła pozytywny wynik części pisemnej egzaminu. W części ustnej egzaminu skarżący wylosował zestaw nr 41, w którym znajdowały się następujące pytania: 1. pyt. 1 - Proszę omówić założenia i cele "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy"; 2. pyt. 2 - Proszę omówić problemy projektowania sali kinowej lub teatralnej, ilustrując wypowiedź szkicami rysunkowymi; 3. pyt. 3 - Proszę rozwiązać i przedstawić w formie szkicu rysunkowego detal budowlany, wskazany przez komisję egzaminacyjną, w obiekcie przy projektowaniu którego Pan uczestniczył. Proszę uzasadnić przyjęte rozwiązania materiałowe; 4. pyt. 4 – pytanie członka komisji dotyczące odbytej przez zdającego praktyki na budowie; 5. pyt. 5 - pytanie członka komisji dotyczące odbytej przez zdającego praktyki projektowej. Komisja egzaminacyjna na podstawie ustnych odpowiedzi skarżącego, uznała wynik egzaminu za negatywny. W sporządzonym przez komisję egzaminacyjną protokole z egzaminu wskazano na: - brak wiedzy i umiejętności i umiejętności właściwego rozwiązania w detalach budowlanych szczegółów technicznych potwierdzonych błędnym szkicem, będącym odpowiedzią na pytanie nr 3, - brak pełnej orientacji w zagadnieniach dotyczących wykonywania robót budowlanych na budowie w odpowiedzi na pytanie nr 4. W konsekwencji powyższej oceny Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. odmówiła skarżącemu nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń oraz na podstawie § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83, poz. 578 ze zm.), dalej cyt. jako "rozporządzenie z 28 kwietnia 2006 r.", ustaliła, że ponowne przystąpienie do części ustnej egzaminu na uprawnienia budowlane będzie możliwe po upływie 5 miesięcy od daty poprzedniego egzaminu. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 12 ust. 3, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), dalej cyt. jako "Prawo budowlane", art. 11 i 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. nr 5, poz. 42 ze zm.), a także w oparciu o § 11 ust 1 pkt 2 rozporządzenia z 28 kwietnia 2006 r. oraz na podstawie art. 104 i 107 § 14 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że stosownie do art. 12 ust. 3 Prawa budowlanego warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej. W ocenie Okręgowej Komisji z przebiegu egzaminu wynika, że skarżący nie wykazał się w tym zakresie odpowiednią wiedzą i umiejętnościami, co uniemożliwia nadanie mu wnioskowanych uprawnień budowlanych. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym wniósł o wydanie decyzji zmieniającej decyzję organu I instancji w ten sposób, że skarżącemu zostaną nadane uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń. Odnosząc się do negatywnej oceny odpowiedzi na pytanie nr 4 części ustnej egzaminu skarżący wskazał, że na podstawie § 9 rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2006 r. przy ubieganiu się o uprawnienia budowlane w innej specjalności lub w innym zakresie niż posiadane, egzamin jest przeprowadzany w zakresie ograniczonym do zagadnień nieobjętych zakresem egzaminu, obowiązującym przy ubieganiu się o posiadane uprawnienia budowlane. Tymczasem skarżący decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. uzyskał uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie tj. w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, w związku z czym egzamin winien być przeprowadzony jedynie w części ograniczonej do zagadnień nieobjętych zakresem tego egzaminu. W ocenie skarżącego, zarówno powyższa decyzja z [...] grudnia 2009 r., jak również udokumentowany 5-letni okres praktyk na budowie, wystarczająco potwierdzają znajomość przez skarżącego procesu budowlanego oraz wskazują na jego pełną wiedzę dotycząca zagadnień związanych z wykonywaniem robót budowlanych. Odnośnie negatywnej oceny udzielonej odpowiedzi na pytanie nr 3 odwołujący się wskazał, że detal architektoniczny, którego szkic został zakwestionowany przez komisję egzaminacyjną, został wcześniej zaprojektowany przez skarżącego i umieszczony w projekcie wykonawczym inwestycji: Rewitalizacja EC-1 i jej adaptacja na cele kulturalno – artystyczne, zadanie 1 EC-1 Wschód w L.. Szkic ten został zatwierdzony przez mgr inż. arch. A.G., projektanta prowadzącego projekt i do dziś funkcjonuje w budowie, stanowiąc podstawę do będących w trakcie realizacji robót budowlanych. Odwołujący się podkreślił, że w myśl § 11 pkt 9 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, warunkiem zaliczenia egzaminu ustnego jest udzielenie prawidłowej odpowiedzi na wszystkie pytania, przy czym dopuszcza się by jedna z nich pozostała niepełna. Zdaniem skarżącego udzielił on prawidłowej odpowiedzi na wszystkie pytania, z zastrzeżeniem że kwestionowana odpowiedź na pytanie nr 3 jest również prawidłowa, choć pozostała niepełna. W tym przedmiocie skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów dołączonych do odwołania oraz z zeznań świadka – mgr inż. arch. A.G. - na okoliczność ustalenia, iż projekt: detal okna napowietrzania w piwnicy, nr [...], został sporządzony przez skarżącego. Pismem z dnia 11 września 2012 r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wystąpiła do organu I instancji o uzupełnienie protokołu z przeprowadzonego egzaminu, poprzez przedstawienie szczegółowej oceny odpowiedzi skarżącego na pytanie nr 3. Okręgowa Komisja przy piśmie z dnia [...] września 2012 r. przesłała uzupełniony protokół egzaminacyjny skarżącego. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako "Krajowa Komisja"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania B.N., utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej jako "Okręgowa Komisja") z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej bez ograniczeń. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że uzasadniony jest zarzut skarżącego, że pytanie nr 4 w jego przypadku wykraczało poza zakres egzaminu, lecz naruszenie to nie wpływa na ostateczny wynik podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. W opinii organu odwoławczego skarżący nie udzielił jednak odpowiedzi na pytanie nr 3, a tym samym wynik egzaminu należało ocenić negatywnie. Organ odwoławczy oddalił także wniosek skarżącego o przeprowadzenie dowodu z zeznania świadka, który ocenił jako nie mający wpływu na przedmiot rozpoznawanej sprawy. Wskazał, iż w protokole z egzaminu stwierdzono jednoznacznie, że skarżącemu brak jest wiedzy i umiejętności właściwego projektowania w detalach budowlanych obiektów ich szczegółów technicznych, co potwierdził opracowany przez niego błędny szkic. Podniósł, iż okoliczność dotycząca ustalenia autorstwa opracowanego przez skarżącego detalu nie stanowiła faktycznej podstawy negatywnej oceny odpowiedzi skarżącego. Odpowiedź skarżącego na pytanie nr 3 została generalnie uznana za błędną, a tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że skarżący złożył egzamin z wynikiem pozytywnym. Na powyższe rozstrzygnięcie B.N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wnosząc o uchylenie decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej zarzucił: 1. naruszenie przepisów postepowania: - art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie niezbędnych kroków mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz brak wyczerpującego rozważenia zebranego materiału dowodowego, - art. 77 § 1 k.p.a. przez wybiórcze i niekompletne rozpatrzenie materiału dowodowego w niniejszej sprawie, poprzez pominięcie dowodów z dokumentów w postaci kart 5 i 6 załączonych do protokołu z egzaminu na uprawnienia budowlane oraz wybiórczą i nieobiektywną ocenę faktów wynikających z dowodu w postaci dokumentu – załącznika do protokołu z egzaminu na uprawnienia budowlane dla skarżącego, - art. 80 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. § 11 pkt 9 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń stanowiącego załącznik do uchwały Krajowej Rady Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu architektury na okoliczność ustalenia, że wykonany przez niego na egzaminie szkic okna napowietrzającego w piwnicy został sporządzony prawidłowo. W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie są prawdziwe twierdzenia zawarte w załączniku do protokołu z egzaminu na uprawnienia budowlane z dnia 1-2 czerwca 2012 r., zgodnie z którymi cyt: "Pan B.N. w trakcie egzaminu ustnego został poproszony o rysunkową odpowiedź na pytanie nr 3, która miała wyjaśnić rozwiązania wykonania detalu tzw. studzienki doświetlającej w gruncie (...). Wykonanie rysunku takiego detalu było wpisane w zeszycie praktyk kandydata, jako praca wykonywana w biurze projektów". Jak wynika zdaniem skarżącego z protokołu z egzaminu, odpowiadając na pytanie nr 3 miał on wykonać rysunek detalu okna napowietrzającego w piwnicy. Zarówno na karcie 5 jak i 6 odpowiedzi na pytania, skarżący tytułuje zakres pytania jak i rysunek jako: "Detal okna napowietrzającego w piwnicy". Ponadto w dzienniku praktyk skarżącego nie ma mowy o wykonywaniu przez niego kiedykolwiek projektu detalu studzienki doświetlającej w gruncie. W dzienniku praktyk skarżącego jest natomiast wpis o wykonaniu przez niego detalu okna do napowietrzania w piwnicy w ramach inwestycji "Rewitalizacja EC1 i jej adaptacja na cele kulturalno-artystyczne", co było podstawą sprecyzowania pytania nr 3 i znalazło odzwierciedlenie na ww. kartach 5-6. Skarżący odpowiadając na pytanie nr 3 nie mógł być poproszony o narysowanie studzienki oświetlającej w gruncie, bowiem jak wskazano powyżej taki element architektoniczny nie znajdował się w projekcie Rewitalizacji EC1 L. (przy projektowaniu którego skarżący uczestniczył), ani w jego dzienniku praktyk. Ponadto zauważył, iż w wyżej wymienionym załączniku do protokołu z egzaminu stwierdzono, że cyt: "rysunek przedstawiony Komisji ilustrował głównie osadzenie okna w ścianie i wyjaśniał sprawy związane z umożliwieniem nawiewu świeżego powietrza do pomieszczenia", co zdaniem skarżącego jednoznacznie potwierdza prawidłowość odpowiedzi skarżącego na pytanie nr 3. Zdaniem skarżącego przedstawiony szkic okna napowietrzającego został wykonany poprawnie, gdyż nie odbiega od właściwego projektu, o którego szkicowe odtworzenie został poproszony. Szkic, w przeciwieństwie do właściwego projekt, jest rysowany odręcznie oraz w ograniczonym czasie i zakłada pewną schematyczność i uproszczenie. Żaden z zawartych na rysunku elementów nie jest błędny. Szkic spełnia więc swoje zadanie odtworzenia zaprojektowanego wcześniej detalu. Skarżący podniósł, że pytanie nr 3 w zakresie, w jakim dotyczyło uzupełnienia detalu okna napowietrzającego o zagadnienia odwodnienia dna studzienki oraz wskazania na rysunku przebiegu izolacji przeciwwodnej, miało charakter jedynie uboczny i uszczegóławiający, co zresztą znalazło odzwierciedlenie w załączniku do protokołu. Zdaniem skarżącego argument komisji egzaminacyjnej, że "część rysunku dot. dna studzienki i styku z istniejącym budynkiem jest nieczytelna oraz w niewystarczający sposób określa istnienie i przebieg izolacji przeciwwodnej" jest krzywdzący i niesprawiedliwy, bowiem pytanie nr 3 dotyczyło wykonania detalu okna do napowietrzania w piwnicy a skarżący wykonał rysunek wspomnianego detalu, natomiast zarzuty, że część rysunku jest nieczytelna i niewystarczająca dotyczą pytania ubocznego, co do którego rysunek był wykonywany "na gorąco" w ramach odpowiedzi na podstawowe pytanie. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazała, że zarówno z protokołu z egzaminu, jak i z załącznika do przedmiotowego protokołu, jednoznacznie wynika, że skarżący został poproszony o rysunkową odpowiedź ma pytanie nr 3 dotyczące wyjaśnienia rozwiązania wykonania detalu tzw. studzienki doświetlającej w gruncie, a nie, jak twierdzi skarżący, o wykonanie detalu okna napowietrzającego w piwnicy. Zatytułowanie przez skarżącego zakresu pytania nr 3 i rysunku jako "detal okna napowietrzającego w piwnicy" wynikało z niezrozumienia przez skarżącego pytania, co mogło być wynikiem czynnika stresu wywołanego ograniczonym czasem na przygotowanie się do odpowiedzi. Ze względu na powyższe nie można było uznać udzielonej przez skarżącego odpowiedzi nawet za odpowiedź niepełną. Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2014 r. VI SA/Wa 966/13 – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. sygn. akt II GSK 1204/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok z dnia 7 stycznia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie bowiem z art. 190 zdanie 1 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego przepisu wypływa nakaz dla Sądu pierwszej instancji przyjęcia określonego stanowiska przy ponownym rozpoznaniu sprawy, które to stanowisko nie może być odmienne, od zaprezentowanego w wyroku NSA rozumienia przepisów będących podstawą orzekania w sprawie i przedmiotem wykładni in concreto. Wobec powyższego ponownie orzekający w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpatrując zarzuty i wnioski skargi związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lipca 2015 r. sygn. akt II GSK 1204/14. W powołanym wyroku NSA podkreślił, że do Sądu I instancji należy ocena prawidłowości zaskarżonej decyzji m.in. w zakresie zgodności z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U.2001 Nr 5 poz.42). Dokonując w tym zakresie ponownej oceny decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej utrzymującej w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej bez ograniczeń, obecnie orzekający Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą nieważności. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. jednym z elementów decyzji administracyjnej jest podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby odpowiedzialnej do wydania decyzji. Brak podpisu pod decyzją administracyjną uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji. W przypadku decyzji wydawanych przez organy kolegialne, regułą jest podpisanie decyzji przez wszystkich członków organu uczestniczących w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1536/10). Ze wskazanego przepisu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów wynika, że rozstrzygnięcia organów w sprawach indywidualnych podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego organu. Tymczasem decyzja nr [...] z [...] stycznia 2013 r. podpisana została jedynie przez pięciu jej członków. Jej przewodniczący "wstrzymał się", zaś inny członek był "nieobecny". Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny przepisy procedury administracyjnej, w tym art. 107 § 1 k.p.a., nie dają podstawy do zastępowania podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji stwierdzeniem o wstrzymaniu się jej od głosowania, ewentualnie wydawania rozstrzygnięcia w niepełnym składzie. Jeżeli więc decyzję zobowiązani są podpisać wszyscy członkowie składu orzekającego Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, to oznacza że wszyscy którzy brali udział w jej podjęciu muszą złożyć swój podpis pod decyzją. Przyjąć należy, że w składzie orzekającym Komisji Kwalifikacyjnej w dniu 8 stycznia 2013 r. nie było J.U. skoro przy jego nazwisku zapisano, że jest nieobecny. Za rażące naruszenie prawa uznać jednak należy wstrzymanie się od głosu przez Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej J.K., członka składu orzekającego. Skoro bowiem brał udział w procesie podejmowania zaskarżonej decyzji, miał obowiązek jako członek organu kolegialnego złożyć swój podpis pod wydaną decyzją. Jeszcze raz bowiem należy podkreślić, że przepis art. 107 § 1 k.p.a., nie daje podstawy do zastępowania podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji stwierdzeniem o wstrzymaniu się jej od głosowania. Niezależnie od powyższego Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił również uwagę na naruszenie przez organ przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. NSA podkreślił, że decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma wyjaśnienie rzeczywistej treści pytania nr 3, odpowiedź na które zadecydowała o negatywnym wyniku egzaminu. Organ zaniechał wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie i oparł się na dokumencie nazwanym "uzupełnieniem protokołu", z którego miało wynikać, iż skarżący wykonał inny niż wskazany przez Komisję Kwalifikacyjną rysunek (szkic detalu budowlanego, "co potwierdzili swoimi podpisami wszyscy członkowie Komisji". Jak wskazał NSA organ II instancji oparł swoje rozstrzygnięcie w istocie jedynie na dosłanym przez organ I instancji - cztery miesiące po dacie egzaminu - "załączniku do protokołu z egzaminu", przypisując mu w nieuprawniony sposób moc dowodową właściwą dokumentom urzędowym i opierając swoje rozstrzygnięcie na tym, co w tym piśmie zostało "stosownie wyjaśnione". Należy także zauważyć, że Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna nawet nie podjęła próby "uwiarygodnienia" przekazanego przez siebie dokumentu. Wskazany dowód potraktowany więc został jako mający szczególną, zwiększoną moc, a jednocześnie pominięto inne, które winny podlegać ocenie przynajmniej na równi z pozostałymi dowodami uzyskanymi w toku postępowania, a zatem zgodnie z zasadami postępowania określonymi w art. 75-88a kpa. NSA zwrócił uwagę, że aktach administracyjnych znajduje się oryginał protokołu, związany ze zdawanym przez B.N. w dniach 1-2 czerwca 2012 r. egzaminem na uprawnienia budowlane, z którego nie wynika ostateczna treść pytania nr 3, w szczególności - jaki detal budowlany, który egzaminowany miał rozwiązać i przedstawić w formie szkicu rysunkowego, wskazała komisja egzaminacyjna. Natomiast, tzw. "uzupełniony protokół egzaminacyjny" przysłany 2 października 2012 r. przez Dyrektora Biura [...]OIA L.P., czyli odpis oryginalnego protokołu, zawiera informację, iż pytanie 3 dotyczy "detalu studzienki piwnicznej w budynku zabytkowym". (k. 39-40 akt adm.) "Uzupełnienie" zostało rozwinięte w piśmie, jednak i w tym zakresie, w sytuacji gdy oryginał protokołu nie zawiera powyższej informacji, wyjaśnienia wymaga, skąd dane te zaczerpnął wysyłający Dyrektor Biura [...]OIA, a także skąd pochodzą dane ujawnione w załączniku Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej A.P. i jak się one mają do rzeczywistego przebiegu egzaminu. Skarżący B.N. zdecydowanie twierdził, że komisja egzaminacyjna w pytaniu nr 3 wskazała na detal okna napowietrzającego i wszystkie dołączone do protokołu egzaminacyjnego szkice oraz rozwiązania dotyczyły tego elementu, a nadto w dołączonym do akt administracyjnych Dzienniku Praktyk skarżącego nie ma mowy o wykonywaniu przez niego projektu detalu studzienki doświetlającej w gruncie, a który to warunek wskazany został w pytaniu. NSA podkreślił, że wyjaśnienie rzeczywistej treści pytania, odpowiedź na które zadecydowała o negatywnym wyniku egzaminu, ma znaczenie nie tylko z uwagi na ocenę rzetelności egzaminu, ale także z uwagi na treść § 11 pkt 9 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, który dopuszcza zaliczenia egzaminu ustnego nawet w sytuacji udzielenia niepełnej odpowiedzi na jedno z pytań. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny uznał podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania za zasadne, podkreślając że ustalenia w zakresie stanu faktycznego niepełne, bez wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, a także bez właściwej jego oceny, nie dawały podstaw do rozważań w zakresie zgodności postępowania kwalifikacyjnego z art. 12 i in. ustawy - Prawo budowlane. Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi administracji publicznej. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym organ drugiej instancji uwzględniając wyrażone powyżej stanowisko Sądu, ustali stan faktyczny poprzez wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461). .