VI SA/Wa 2578/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego W. J. od kosztów sądowych. W. J. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Skarżący otrzymuje rentę w kwocie 785 złotych miesięcznie. Żona skarżącego otrzymuje emeryturę w kwocie 1257 złotych miesięcznie. Skarżący i jego żona złożyli oświadczenia, że nie dysponują rachunkami bankowymi. Skarżący podkreślił, że jest osobą częściowo niepełnosprawną, dotkniętą [...] i [...]. Skarżący wraz z żoną są właścicielami domu o pow. [...] m2 oraz nieruchomości o pow. [...] hektarów. Jak wynika jednakże z dokumentów przedłożonych przez skarżącego w stosunku do posiadanej przez niego nieruchomości toczy się postepowanie egzekucyjne. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności. Wskazał, że w sezonie zimowym ponosi miesięczne wydatki na opał w kwocie 500 złotych, na energię 280 złotych, na media 200 złotych i na koszty leczenia też 200 złotych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż dochody uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę sięgały kwoty około 2 064 złotych. Uwzględniając wskazane przez skarżącego stałe koszty miesięczne sięgające niemalże tysiąca dwustu złotych w okresie zimowym (w tym wydatki na leczenie), stwierdzić należy, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i jego żony. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący z uwagi na będące w toku postępowanie egzekucyjne nie może też uzyskać dochodu z posiadanej nieruchomości w drodze jej obciążenia lub częściowego zbycia. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.