VI SA/Wa 2585/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A z siedzibą w [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na lokalizację linii kablowej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi P. S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez D.M. - pracownika [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na lokalizację linii kablowej. Zarządzeniem z 18 grudnia 2019 r. wezwano ww. pełnomocnika do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie, że należy do kręgu osób (podmiotów) wymienionych w art. 35 P.p.s.a. oraz nadesłanie oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii: pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą W. N.- dyrektorowi generalnemu P.S.A. Oddział w [...], do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (pełnego odpisu z KRS), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu lub obejmującego swym zakres czasowym dzień udzielenia ww. pełnomocnictwa. Powyższe wezwanie zostało doręczone 13 stycznia 2020 r. na adres wskazany przez D. M. w skardze. Pismem z 20 stycznia 2020 r. D. M. poinformowała, że w załączniku przesyła żądane dokumenty oraz skargę podpisaną przez nowego pełnomocnika – adw. K. S., oraz, że w najkrótszym możliwie terminie dośle pełnomocnictwo dla ww. pełnomocnik, z uwagi na urlop dyrektora generalnego P. S.A. Oddział w [...]. Do pisma załączono: a) poświadczoną przez notariusza za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa ogólnego z 4 lutego 2019 r., z którego wynika, że W. N. jest umocowany do reprezentowania skarżącej przed sądami - § 1 pkt 3 ww. pełnomocnictwa oraz że może powoływać dalszych pełnomocników - § 4 pkt 3 ww. dokumentu; b) poświadczoną przez notariusza za zgodność z oryginałem kopię pełnego odpisu z KRS skarżącej według stanu na dzień 29 maja 2018 r., z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w imieniu skarżącej lub obejmujący swym zakres czasowym dzień udzielenia pełnomocnictwa W. N.. Zarządzeniem dnia 3 lutego 2020 r. wezwano W. N. – jako pełnomocnika skarżącej, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie: a) skargi podpisanej przez prawidłowo reprezentowany zarząd spółki lub b) skargi podpisanej przez W. N. lub c) pełnomocnictwa procesowego, udzielonego bezpośrednio przez prawidłowo reprezentowany zarząd spółki, dla adw. K. S. do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi albo d) pełnomocnictwa procesowego, udzielonego bezpośrednio przez prawidłowo reprezentowany zarząd spółki, dla D. M. do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z wykazaniem, że D. M. należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 Ppsa. Pouczono także W. N. o treści art. 35 Ppsa i art. 39 pkt 2 Ppsa. Pismo wzywające W. N. do uzupełnienia tych braków formalnych skargi zostało mu doręczone 10 lutego 2020 r. Pismem z 5 lutego 2020 r. przedłożono do akt sprawy pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez W. N. adwokat K. S. do reprezentowania P. S.A. przed sądami w zakresie związanym z realizacją dokumentacji technicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "Ppsa"), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 ppsa w związku z art. 29 ppsa). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ppsa, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W myśl powołanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. postanowienie NSA z 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). W niniejszej sprawie Sąd dwukrotnie wzywał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ostatnie wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 10 lutego 2020 r. Termin na wykonanie wezwania upływał więc 17 lutego 2020 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, pomimo wezwań: z 9 stycznia 2020 r. k. 15 – akt sądowych i z 6 lutego 2020 r. k. 35 – akt sądowych braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi. Sąd stwierdza, że prawidłowo został ustanowiony w sprawie pełnomocnik pracownik W. N.. Jego pełnomocnictwo (w formie notarialnie poświadczonej kopii) zostało przedłożone w sprawie, zawarta w nim także była możliwość udzielania dalszych pełnomocnictw. Jednak skarga nie została podpisana ani przez W. N., ani przez Zarząd skarżącej spółki. Złożone w sprawie skargi zostały podpisane przez D. M., która nie wykazała, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 P.p.s.a., lub przez adwokat K. S., która przedstawiła pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez W. N. adwokat K. S. do reprezentowania P. S.A. "w celu opracowania dokumentacji technicznej "[...] przebudowy i rozbudowy linii 15 kV [...] gm. [...] , gm. [...] – zadanie 2 – [...]" (umowa nr [...]). Pełnomocnictwo substytucyjne upoważnia do reprezentacji skarżącej przed sądami "w zakresie związanym z realizacją dokumentacji technicznej". Zgodnie z paragrafem 1 pełnomocnictwa "Pełnomocnictwo dotyczy wykonywania wszystkich niezbędnych, wynikających z obowiązujących przepisów prawa, czynności faktycznych i prawnych związanych wyłącznie z opracowaniem dokumentacji technicznej w ramach zawartych umów i wdrażanych procesów inwestycyjnych" (zdanie ostatnie paragrafu 1). Przedmiotem niniejszej sprawy jest zaś skarga na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na lokalizację linii kablowej. W ocenie Sądu przedmiot niniejszej sprawy nie mieści się w zakresie pełnomocnictwa substytucyjnego z 24 stycznia 2020 r., bowiem nie jest "związane z realizacją dokumentacji technicznej", a poza tym wykracza poza ograniczenie pełnomocnictwa substytucyjnego wyrażonego w przytoczonym powyżej ostatnim zdaniu paragrafu 1 pełnomocnictwa substytucyjnego. Zgodnie z nim bowiem pełnomocnictwo dotyczy wykonywania wszystkich czynności prawnych związanych wyłącznie (podkreślenie własne) z opracowaniem dokumentacji technicznej w ramach zawartych umów i wdrażanych procesów inwestycyjnych. Decyzja w przedmiocie lokalizacji linii kablowej nie jest opracowaniem dokumentacji technicznej, jest to bowiem akt administracyjny, wydany przez organ. Jako że pełnomocnik substytucyjny jest profesjonalnym pełnomocnikiem (adwokatem), winien zadbać o prawidłowej treści pełnomocnictwo. Sąd podkreśla, iż skarżąca była wzywana do podpisania skargi bądź przez pracownika W.N, którego pełnomocnictwo Sąd nie kwestionuje, bądź Zarząd skarżącej, jednak tego wezwania nie wykonała. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.