VI SA/Wa 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. o wymierzenie Ministrowi Zdrowia grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 1530/07 wydanego w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Zdrowia z [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej spółce kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca spółka – M. Sp. z o.o. z siedzibą w G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Ministrowi Zdrowia grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., w związku z bezczynnością tego organu w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 1530/07. Do skargi został dołączony dowód wpłaty w kwocie 100 złotych, uiszczonej tytułem wpisu od ww. skargi (dowód znajduje się w aktach sprawy k. 34). W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o oddalenie skargi wskazując, że w jego ocenie nie pozostaje w bezczynności w zakresie wykonania ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powyższego przepisu wynika dla pełnomocnika skarżącej spółki wymóg należnego uiszczenia wpisu stałego od skargi tj. uiszczenia go w prawidłowej wysokości (przewidzianej w przepisach), w ustawowym terminie dla skutecznego wniesienia skargi, od której jest przewidziany. Nadto z treści art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, że należny wpis winien zostać uiszczony gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki wniósł – na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., skargę o wymierzenie organowi grzywny, w związku z bezczynnością tego organu w wykonaniu rzeczonego na wstępie wyroku. Podał przy tym, że wraz ze skargą uiścił od niej należny wpis w kwocie 100 złotych, czyniąc to na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej rozporządzenie. Sąd stwierdził, że ww. wpis w wysokości 100 złotych jest wpisem uiszczonym wprawdzie w terminie do złożenia skargi, jednakże jest on dokonany w błędnej wysokości. Mając na względzie treść skargi i przywołane w niej przepisy: art. 154 § 1 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, Sąd doszedł do przekonania, że pełnomocnik skarżącej spółki pomylił dwie odrębne skargi. Mianowicie skargę o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., od której należny wpis wynosi 200 złotych, w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenie ze skargą na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 ust. 1 pkt 8 p.p.s.a., od której należny wpis wynosi 100 złotych, w oparciu o przywołany w skardze § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia. Sąd mając powyższe na względzie uznał, że w rozpoznawanym przypadku pełnomocnik skarżącej spółki, będąc radcą prawnym winien w terminie do złożenia ww. skargi uiścić wpis stały w kwocie 200 złotych, w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenie, bowiem skarga dotyczy wymierzenia Ministrowi Zdrowia grzywny w oparciu o ww. art. 154 § 1 p.p.s.a. Jak wskazano uprzednio pełnomocnik uiścił zaś wpis w kwocie 100 złotych, którego to wpisu nie można uznać za prawidłowy. Przepisem art. 221 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na profesjonalnych pełnomocników – adwokatów i radców prawnych, obowiązek należytego uiszczenia wpisu od skargi. Przez należyte opłacenie pisma, o którym mowa w art. 221 p.p.s.a., rozumie się jego opłacenie zarówno w wysokości zgodnej z prawem, jak i we właściwy sposób (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis, Warszawa 2008, s. 418). Zatem uiszczenie wpisu od ww. skargi przez radcę prawnego w niewłaściwej kwocie – 100 złotych, zamiast 200 złotych, nie może zostać uznane za zgodne z przepisem art. 221 p.p.s.a., w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu jako nienależycie opłacona. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 221 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. W zakresie zwrotu wpisu od skargi, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.