VI SA/Wa 268/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref.staż. Agata Rosiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej oddala skargę Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) oraz art. 6 ust. 1, art. 7a pkt 10, art. 43, art. 44 ust. 1 i art. 45f ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629) po rozpatrzeniu wniosku A. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] wydaną w związku z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt VI SAB/Wa 93/15 zobowiązującym Głównego Geodetę Kraju do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku - utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Główny Geodeta Kraju podał, że pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. A. B. (nazywany dalej: "skarżący", "strona") złożył do organu "Wniosek o nadanie uprawnień zawodowych". Skarżący zainteresowany uzyskaniem uprawnień zawodowych w zakresie wynikającym z art. 43 pkt 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, na podstawie art. 44a ust. 4 cyt. ustawy wystąpił o uznanie posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy. Główny Geodeta Kraju pismem z dnia [...] maja 2015 r. poinformował skarżącego o negatywnej ocenie złożonego wniosku o uznanie posiadania pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] czerwca 2015 r., wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie wniosku o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, zawierającym jednocześnie prośbę o uznanie posiadania pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej. Główny Geodeta Kraju w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r., powołując się na teść wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r., jak również załączone do niego kopie dokumentów potwierdzających długoletnią praktykę zawodową, wyjaśnił, że złożony wniosek pomimo tytułu wskazującego na wystąpienie o nadanie uprawnień zawodowych, faktycznie dotyczył uznania posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy. Ponieważ wniosek nie spełniał warunku z art. 45 ust. 1 ustawy, należało go rozpatrzyć w oparciu o art. 44a ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Skarżący w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. wezwał Głównego Geodetę Kraju do usunięcia naruszenia prawa w sprawie nr [...] w przedmiocie wniosku o nadanie uprawnień zawodowych w związku z nie rozpatrzeniem wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 powyższej ustawy. Skarżący zarzucił organowi naruszenie obowiązującego porządku prawnego w związku z niezachowaniem zasad wynikających z art. 45a w zw. z art. 45a i art. 44a ust. 1 i ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Pismem z dnia [...] września 2015 r. Główny Geodeta Kraju wyjaśnił stronie, że przepisy art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a oraz lit. b a także art. 44b ust. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne mają kluczowe znaczenie dla osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 3, bowiem osoby te muszą posiadać dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia lub studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, a fakt ten potwierdzają odpowiednimi dokumentami, o których mowa w art. 45 ust. 3 ustawy, składając w Głównym Urzędzie Geodezji i Kartografii wniosek o nadanie uprawnień zawodowych. Wniosek niezawierający tych dokumentów nie może być przekazany przez Głównego Geodetę Kraju komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych. Brak odpowiednich dokumentów zawierających: program kształcenia, nakłady edukacyjne i efekty kształcenia za cały okres studiów, niezbędnych do dokonania weryfikacji programu kształcenia ukończonych studiów wyższych, w celu potwierdzenia nabytych umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, wykluczał możliwość przekazania wniosku. Skarżący zakwestionował stanowisko Głównego Geodety Kraju w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w sprawie nadania uprawnień zawodowych. W skardze skarżący wniósł o zobowiązanie Głównego Geodety Kraju do merytorycznego rozpatrzenia wniosku, albo poprzez nadanie "wnioskowanych uprawnień zawodowych w trybie art. 44 ust. 4 ustawy, albo poprzez wydanie stosownej decyzji administracyjnej o odmowie nadania tychże uprawnień poprzedzonej przeprowadzeniem postępowania kwalifikacyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt VI SAB/Wa 93/15 zobowiązał Głównego Geodetę Kraju do rozpoznania wniosku skarżącego, podając w uzasadnieniu wyroku, że Główny Geodeta Kraju nie rozpoznał wniosku skarżącego w sposób prawem przewidziany czy to przez wydanie decyzji o odmowie żądanego uznania, czy też przez uznanie posiadanego przez skarżącego wykształcenia za spełnienie odpowiednich wymagań kwalifikacyjnych i ewentualne nadanie wnioskowi skarżącego dalszego bieg. Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o uznanie posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne związanych z uzyskaniem uprawnień zawodowych w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 ustawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] odmówił uznania posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust 1 ustawy. Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając decyzji błędne zastosowanie art. 44a ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez powiązanie wskazanego w nim "uznania" z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w odniesieniu do formy udokumentowania posiadanego wykształcenia, a także przez niezastosowanie art. 44a ust. 4 powyższej ustawy w zakresie łącznego rozpatrzenia ("uznania") posiadania pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 cyt. ustawy. Skarżący swoje stanowisko podtrzymał po zapoznaniu się w dniu [...] października 2016 r. w siedzibie Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z aktami sprawy, składając oświadczenie do protokołu, którym podtrzymał wniosek o pozytywną ocenę w zakresie uznania posiadanego wykształcenia oraz długoletniej praktyki za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, określonych w art. 44a ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne dla zakresu nr 3 uprawnień zawodowych. Jednocześnie skarżący zażądał aby organ we własnym zakresie pozyskał do akt sprawy dowody w postaci wypisów z programu kształcenia oraz suplementu ukończenia przez stronę studiów, w określonej przez siebie formie i treści. Główny Geodeta Kraju, przystępując do rozpatrzenia wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., powołał się na treść art. 44a ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym Główny Geodeta Kraju może w uzasadnionych przypadkach, na wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych, uznać posiadanie innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 1 lub 2. Ustanowiona norma odnosi się tylko do osób posiadających wykształcenie pokrewne do wykształcenia, o którym mowa w ust. 1 i ust. 2 cyt. przepisu. W świetle art. 44a ust. 1 ustawy wykształceniem wymaganym od osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie, o którym mowa w art. 43 pkt 3, jest wykształcenie udokumentowane dyplomem ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, przy czym warunki, które powinien spełniać program kształcenia osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych aby osoby te nabyły odpowiednie umiejętności, spełniające wymagania do nadania uprawnień zawodowych w ww. zakresie, zgodnie z art. 45h pkt 1 lit. f ustawy, określone zostały w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. z 2014 r. poz. 176). Organ powołał się na § 9 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia, które określają warunki, jakie powinien spełniać program kształcenia zapewniający umiejętności, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, a także na § 17 ust. 6 rozporządzenia, który wskazuje, że źródłem informacji stanowiących podstawę weryfikacji programu kształcenia jest suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, wskazujący efekty kształcenia, o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia, i liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów. Organ wyjaśnił, że wykształcenie pokrewne, wskazane w art. 44a ust. 4 ustawy, należy rozumieć jako wykształcenie uzyskane na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program nie spełnia warunków, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, mając na uwadze przepisy § 9 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia. W związku z tym, Główny Geodeta Kraju, rozpatrując wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych, na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy, ma obowiązek dokonać oceny programu ukończonych przez wnioskodawcę studiów, na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów wskazanych w § 17 ust. 6 rozporządzenia. Wnioskodawca ubiegający się o uznanie innego pokrewnego wy kształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy, powinien do wniosku dołączyć suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, wskazujący efekty kształcenia i liczbę godzin przeznaczonych na uzyskanie tych efektów. Tylko takie dokumenty zostały wskazane w § 17 ust. 6 rozporządzenia jako źródło informacji o programie kształcenia studiów wyższych ukończonych przez wnioskodawcę, podlegającym weryfikacji w postępowaniu kwalifikacyjnym prowadzonym dla osób ubiegających się o uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii. Wskazania dla komisji kwalifikacyjnej dotyczące dowodów rozpatrywanych w postępowaniu kwalifikacyjnym, wynikające z przepisów rozporządzenia, powinny być odpowiednio stosowane przez Głównego Geodetę Kraju w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy. Odnosząc się do wniosku skarżącego z dnia 16 kwietnia 2015 r. o uznanie posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy, związanych z uzyskaniem uprawnień zawodowych w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 ustawy, Główny Geodeta Kraju podkreślił, że w przypadku osób posiadających wykształcenie wyższe, warunkiem uznania wykształcenia pokrewnego i długoletniej praktyki zawodowej (w trybie art. 44a ust. 4 ustawy) jest posiadanie dyplomu ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program nie w pełni spełnia warunki, określone przepisami rozporządzenia, zapewniające umiejętności dotyczące geodezyjnych pomiarów podstawowych. W takiej sytuacji, długoletnia geodezyjna praktyka zawodowa, realizowana przez osobę posiadającą wykształcenie pokrewne, którego program nie spełniał odpowiednich warunków, a tym samym nie umożliwił nabycia w pełni umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, stanowi element edukacyjny, zapewniający, poprzez wykonywanie czynności praktycznych, uzupełnienie brakującej wiedzy i umiejętności niezbędnych przy wykonywaniu samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, obejmujących określone prace geodezyjne lub kartograficzne z zakresu geodezyjnych pomiarów podstawowych, których nie zapewnił program kształcenia ukończonych studiów na kierunku pokrewnym. Postępowanie o uznanie wykształcenia pokrewnego Główny Geodeta Kraju prowadzi na podstawie wniosku osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych w oparciu o art. 44a ust. 4 ustawy oraz o przekazane wraz z wnioskiem dowody, potwierdzające nabycie odpowiednich umiejętności, które zapewnił program ukończonych studiów wyższych, realizowany zgodnie z warunkami określonymi przepisami rozporządzenia oraz potwierdzające przebieg długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej. W ocenie organu przekazany przez skarżącego pismem z dnia [...] marca 2016 r. dokument o nazwie "Wypis z programu kształcenia", realizowanego w latach 1985-1990, podpisany przez Prodziekana Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] oraz "Specyfikacja wyników realizacji planu studiów dziennych magisterskich (tzw. suplement) do dyplomu ukończenia studiów" nie mogły być uznane za dowody w postępowaniu o uznanie wykształcenia pokrewnego, prowadzonym na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Organ uznał, że "Wypis z programu kształcenia", podpisany przez Prodziekana Uniwersytetu Przyrodniczego w [...], pomimo nazwy dokumentu zgodnej z § 17 ust. 6 rozporządzenia, w swej treści nie zawierał informacji wskazujących jakie efekty kształcenia zapewniał, w poszczególnych modułach kształcenia, program studiów ukończonych przez wnioskodawcę, realizowany w latach 1985 – 1990. Ponadto, w dokumencie tym nie określono liczby godzin przeznaczonych na uzyskanie efektów kształcenia występujących w odpowiednich modułach kształcenia realizowanych w programie studiów w latach 1985 - 1990 co wykluczało możliwość wykonania analizy programu ukończonych przez skarżącego studiów, stanowiącej podstawę zajęcia stanowiska przez Głównego Geodetę Kraju w oparciu o art. 44a ust. 4 ustawy. W dokumencie "Wypis z programu kształcenia" zamieszczono tabelę z treścią załącznika nr 3 do rozporządzenia, łącznie z nakładami edukacyjnymi (punkty ECTS) wskazanymi w ww. załączniku jako nakłady minimalne dla uzyskania określonych efektów kształcenia, co przesądziło o niemożności uznania tego dokumentu za wypis z programu kształcenia stanowiący źródło informacji o programie kształcenia studiów ukończonych przez wnioskodawcę. Organ zwrócił uwagę na informację zamieszczoną w dokumencie "Wypis z programu kształcenia", poprzedzającą treść tabeli, zgodnie z którą "Wskazane poniżej "Punkty ECTS", określone dla poszczególnych modułów kształcenia, nie charakteryzowały ówczesnego programu kształcenia, dlatego określono je przez analogię do aktualnie obowiązującego programu studiów", stwierdzając, że zamieszczone w tym dokumencie nakłady edukacyjne w postaci punktów ECTS odnoszą się do aktualnie obowiązującego programu studiów, co oznacza, że nie charakteryzują programu kształcenia studiów w latach 1985 - 1990, ukończonych przez skarżącego. Drugi dokument przekazany przez skarżącego przy piśmie z dnia [...] marca 2016 r. nosił nazwę "Specyfikacja wyników realizacji planu studiów dziennych magisterskich (tzw. Suplement) do dyplomu ukończenia studiów". Mimo, że nazwa dokumentu sugerowała, że dokument ten wypełniał funkcję suplementu do dyplomu ukończonych studiów przez skarżącego, to w rzeczywistości, treścią tego dokumentu były informacje o przebiegu studiów, w tym nazwiska wykładowców, nazwy przedmiotów, liczba godzin wykładów i ćwiczeń oraz oceny zaliczonych przedmiotów i egzaminów, a także informacje o przebiegu praktyk studenckich, temacie pracy dyplomowej wraz z jej oceną i oceną egzaminu dyplomowego. Tymczasem, suplement do dyplomu ukończonych studiów, który może stanowić źródło informacji o programie kształcenia w postępowaniu prowadzonym przez Głównego Geodetę Kraju, na podstawie art. 44a ust 4 ustawy, powinien spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów, warunków wydawania oraz niezbędnych elementów dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz wzoru suplementu do dyplomu (Dz. U. Nr 196 poz. 1167). Dokument przekazany przez skarżącego przy piśmie z dnia [...] marca 2016 r. nie spełniał wymagań określonych przepisami ww. rozporządzenia, gdyż skarżący uzyskał dyplom ukończenia studiów przed 2011 r. Organ podkreślił, że Suplement do dyplomu oraz wypis z programu kształcenia mogą przedstawić wyłącznie osoby, które ukończyły studia wyższe po 2011 r., czyli po nowelizacji przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.) bowiem wtedy powstał obowiązek do ich przygotowywania przez uczelnie. W tej sytuacji ustawodawca wprowadził przepis przejściowy w postaci art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829), na mocy którego osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy uzyskały dyplom ukończenia studiów wyższych geodezyjnych pierwszego stopnia, studiów wyższych geodezyjnych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich geodezyjnych, bez względu na kierunek ukończonych studiów, zachowują prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy, na dotychczasowych zasadach przez okres 5 lat, od dnia wejścia w życie tej ustawy. Główny Geodeta Kraju wyjaśnił, że w świetle przepisów okresu przejściowego skarżący miał prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresie 3 - na dotychczasowych zasadach, do dnia 24 sierpnia 2018 r. Odnosząc się do zarzutu skarżącego o braku wezwania o uzupełnienie braków formalnych wniosku Główny Geodeta Kraju podał, że organ w oparciu o art. 44a ust. 4 ustawy może wezwać osobę zainteresowaną tylko o te dokumenty, które wynikają z przepisów prawa. Art. 44a ust. 4 ustawy jednoznacznie wskazuje, że Główny Geodeta Kraju może uznać posiadanie innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 1 lub 2, a więc istotnym dokumentem w tym przypadku jest dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich oraz dokument przedstawiający długoletnią praktykę zawodową. Organ nie miał zatem obowiązku wzywać strony postępowania o inne dokumenty, które nie wynikają z przepisów prawa. Skarżący winien sam przedstawić istotne dokumenty, które mogą stanowić dowód do uznania posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej. Organ odniósł się również do podnoszonej przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestii możliwości kierowania pracami geodezyjnymi w zakresie zakładania i modernizacji geodezyjnych osnów szczegółowych do 2012 r. przez osoby posiadające uprawnienia zawodowe w zakresie 1. Główny Geodeta Kraju zauważył, że przepisy rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 352) określiły zakres uprawnień zawodowych, które musi posiadać osoba kierująca pracami geodezyjnymi i kartograficznymi, związanymi z zakładaniem i modernizacją szczegółowych osnów geodezyjnych. W kwestii tej skarżący przedstawił zastrzeżenia w zakresie zgodności zapisów § 11 ww. rozporządzenia z art. 43 ustawy, wskazując, że jest nielegalny i sprzeczny z ustawą. Organ uznał ten pogląd za pozbawiony podstaw faktycznych i prawnych gdyż wskazanie w przywołanym powyżej przepisie rozporządzenia odpowiednich kwalifikacji geodety uprawnionego wypełniającego obowiązek kierowania pracami geodezyjnymi ma niewątpliwie bezpośredni związek z organizacją zakładania i utrzymywania osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych. Geodeta posiadający uprawnienia zawodowe w zakresie 1 posiada, w świetle art. 43 pkt 1, w związku z art. 42 ust. 1 ustawy, prawo do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii zezwalające na wykonywanie, w sposób samodzielny, prac geodezyjnych i kartograficznych, obejmujących geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne. Wśród wymienionych prac geodezyjnych i kartograficznych, do wykonywania których geodeta uprawniony nabył prawo wykonywania ich w sposób samodzielny, nie występują geodezyjne osnowy szczegółowe. Przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych, warunki dotyczące kwalifikacji osób kierujących pracami geodezyjnymi i kartograficznymi, związanymi z zakładaniem i modernizacją szczegółowych osnów geodezyjnych nie były uregulowane prawnie, co oznacza, iż przepis ustanowiony w § 11 ww. rozporządzenia stanowi uzupełnienie w obszarze wcześniej nieuregulowanym. Zatem niezasadny był pogląd skarżącego, że poprzez ustanowienie nowej regulacji prawnej, pozbawiony został prawa wcześniej nabytego. Pismem z dnia 29 grudnia 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] listopada 2016 r., wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzającą oraz stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wniósł o zasądzenie od Głównego Geodety Kraju na jego rzecz kary finansowej w maksymalnej wysokości, o której mowa w art. 154 § 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu utraconych korzyści, które mógłby uzyskać gdyby Główny Geodeta Kraju nie kwestionował prawa skarżącego do uznania, o którym mowa w art. 44a ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, czyli za okres od złożenia przedmiotowego wniosku do dnia wydania zaskarżonej decyzji (ponad 19 miesięcy). Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego: art. 44a ust. 4 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z przepisami Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2014 r. poz. 176) poprzez nadinterpretację litery prawa oraz stosowanie przepisu w sposób sprzeczny z jego celem, 2. przepisów postępowania: art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art, 24, art. 50, art. 77, art. 78, art. 80, art. 107 oraz art. 138 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie lub nienależyte zastosowanie, ze skutkiem mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Na wstępie uzasadnienia skargi skarżący podał, że pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. złożył "Wniosek o nadanie uprawnień zawodowych", który został przez stronę opracowany z wykorzystaniem wzoru zamieszczonego na stronie internetowej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, a także dodatkowo poszerzony o pkt "argumentacja zainteresowanego", do którego dołączył oprócz ośmiu wymaganych przepisami załączników dodatkowo kolejnych 29 dokumentów na potwierdzenie swojej argumentacji. Jako zakres wnioskowanych uprawnień skarżący wskazał "geodezyjne pomiary podstawowe" - w rozumieniu art. 43 pkt 3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, a jako przepis szczególny w oparciu o który oczekiwał nadania tych uprawnień wskazał art. 44a ust. 4 cyt. ustawy. Skarżący wyjaśnił, że zgodnie z tym przepisem osoby, które posiadają długoletnią geodezyjną praktykę zawodową i jednocześnie albo posiadają dyplom ukończenia szkoły wyższej albo mają średnie wykształcenie geodezyjne, czyli zdobyły swe wykształcenie dość dawno, mogą uzyskać uprawnienia zawodowe z zakresu określonego w art. 43 pkt 3, 6 lub 7 ustawy na innej podstawie niż posiadane wykształcenie średnie oraz min. 6 lat praktyki i zdany egzamin (ust. 2), czy też posiadany min. rok praktyki i wykształcenie wskazane w ust. 1 pkt 3 lit a. Jako taką inną możliwość ustawodawca wskazał dość ogólnie, że w uzasadnionych przypadkach, na wniosek zainteresowanego Główny Geodeta Kraju może uznać posiadanie przez niego "innego pokrewnego wykształcenia" oraz jego długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 1 lub 2. Skarżący zauważył, że w ust. 1 ustawodawca wskazał na wykształcenie wyższe, a w ust. 2 na wykształcenie średnie, co oznacza, że określenie "innego pokrewnego wykształcenia" jest dość szerokim pojęciem, mającym zastosowanie wyłącznie dla potrzeb art. 44a ust. 4 ustawy, gdyż w kolejnych artykułach tej ustawy nie rozwinięto tego pojęcia. Przepis art. 44a nie jest jedyną regulacją określającą możliwości uzyskania uprawnień zawodowych z zakresów określonych w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wprowadzoną ustawą z dnia 13 czerwca 2013 r., gdyż w art. 28 ust. 1 pkt 2 tej ustawy ustawodawca wskazał, że osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy "uzyskały dyplom ukończenia studiów wyższych geodezyjnych pierwszego stopnia, studiów wyższych geodezyjnych drugiego stopnia tub jednolitych studiów magisterskich geodezyjnych, bez względu na kierunek ukończonych studiów, zachowują prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 4, na dotychczasowych zasadach przez okres 5 lat, od dnia wejścia w życie ustawy. Wskazaną w art. 28 ust. 1 pkt 2 możliwość skarżący określił mianem piątego trybu (sposobu) uzyskania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresach określonych w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, tzn. także w zakresie geodezyjne pomiary podstawowe, stanowiące przedmiot wniosku strony z dnia [...] kwietnia 2015 r. Skarżący zauważył, że celem powyższego przepisu przejściowego (obowiązuje przez 5 lat) jest zachowanie dotychczasowej możliwości ubiegania się o ww. zakresy uprawnień przez osoby, które wykażą się jedynie dyplomem ukończenia studiów geodezyjnych oraz trzyletnią praktyką zawodową i zdadzą egzamin, a zatem jest to dodatkowa droga (oprócz wskazanych w art. 44a) umożliwiająca uzyskanie uprawnienia w zakresach określonych w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, a przeznaczona jest ewidentnie dla osób o wyższym wykształceniu geodezyjnym nieukierunkowanym na te zakresy uprawnień geodezyjnych oraz mające stosunkowo mały (3 letni) staż pracy zawodowej. Skarżący zauważył, że w odniesieniu do jego przypadku, tzn. osoby, która uzyskała dyplom ukończenia wyższej szkoły geodezyjnej przed wejściem w życie ww. ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r., a przy tym posiada długoletnią praktykę zawodową w zakresie prac dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, najprostszą, a tym samym najwłaściwszą drogą uzyskania uprawnień zawodowych w tym zakresie jest ta wskazana w art. 44a ust. 4 ustawy, gdyż tylko ten przepis uwzględnia uwarunkowanie długoletniej praktyki zawodowej, wykazanej przez skarżącego w dokumentach załączonych do wniosku. Skarżący uznał, że Główny Geodeta Kraju w decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. naruszył przepis art. 44a ust. 4 ustawy głównie poprzez stwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "Główny Geodeta Kraju, rozpatrując wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych, na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy, ma obowiązek dokonać oceny programu ukończonych przez wnioskodawcę studiów, na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów wskazanych w § 17 ust. 6 rozporządzenia" oraz "Wskazania dla komisji kwalifikacyjnej dotyczące dowodów rozpatrywanych w postępowaniu kwalifikacyjnym, wynikające z przepisów rozporządzenia, powinny być odpowiednio stosowane przez Głównego Geodetę Kraju w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 44a w ustawy". Skarżący zauważył, że powołany § 17 ust. 6 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii stanowi, że źródłem informacji, stanowiących podstawę do przeprowadzenia przez komisję kwalifikacyjną weryfikacji programu kształcenia, jest suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, wskazujący efekty kształcenia, o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia, i liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów". Zdaniem skarżącego, organ, wobec literalnego oraz celowego braku wskazania w art. 44a ust. 4 ustawy innych kryteriów "uznania" aniżeli "uzasadniony przypadek" bezpodstawnie stwierdził jako oczywiste, że dla potrzeb uznania "innego pokrewnego wykształcenia" jest zobligowany uprzednio w oparciu o "Suplement do dyplomu ukończenia studiów" oraz w oparciu o "Wypis z programu kształcenia", na które to dokumenty wskazano w § 17 ust. 6 ww. rozporządzenia, dokonać oceny, w jakim stopniu potwierdzają one spełnienie wymagań określonych w załączniku nr 3 do tego rozporządzenia. Jak wynika z przepisów ustawy oraz z przepisów ww. rozporządzenia, wskazywane przez ww. organ wymagania zostały ustanowione wyłącznie dla umożliwienia Komisji kwalifikacyjnej dokonania oceny dokumentacji przekazywanej przez osoby, które starają się uzyskać uprawnienia zawodowe w oparciu o art. 44a ust. 1, na co wskazuje wprost tytuł załącznika nr 3: "Efekty kształcenia, które powinny wynikać z programu kształcenia, aby komisja kwalifikacyjna mogła uznać umiejętności, o których mowa wart. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - prawo geodezyjne i kartograficzne". Ponadto, w ocenie skarżącego, o przeznaczeniu wskazanego załącznika świadczy treść § 17 ust. 5 ww. rozporządzenia, gdyż wskazano w nim, że " Weryfikacja programu kształcenia polega na zbadaniu programu kształcenia i ustaleniu, czy efekty kształcenia oraz liczba punktów ECTS określonych dla modułów kształcenia występujących w programie kształcenia spełniają wymogi wynikające z przepisów rozporządzenia". Skarżący zauważył, że osoby z długoletnią praktyką zawodową z reguły nie mogą się wykazać "Wypisem z programu kształcenia", który zawierałby informacje zawarte w powyższych wymogach dlatego, że w latach 80-90 punkty ECTS, jak też pojęcie modułów kształcenia nie charakteryzowały programu kształcenia, a poza tym skoro ustawodawca w art. 44a ust. 4 wskazał, że organ ten uznaniem swym obejmuje także wykształcenie średnie ("lub ust. 2"), to przyjmowanie za podstawę "uznania" stopnia realizacji wymogów określonych w ww. załączniku jest wręcz absurdalne. Brak możliwości uzyskania przez skarżącego dokumentacji wskazującej na "program kształcenia" - w rozumieniu Głównego Geodety Kraju, oficjalnie potwierdził aktualny Prodziekan dr hab. inż. M. T., który w odpowiedzi (e-mail) z dnia [...] grudnia 2016 r. wskazał, że karty przedmiotów z okresu studiów skarżącego, które zawierają szczegółowe treści kształcenia, nie są przechowywane. Skarżący podkreślił, że dodatkowym dowodem całkowicie bezpodstawnego sposobu stosowania przez Głównego Geodetę Kraju art. 44a ust. 4 jest wielokrotne, w tym w zaskarżonej decyzji, oczekiwanie, że dla dokonania oceny programu kształcenia skarżący przedstawi wskazany w przepisach rozporządzenia tzw. Suplement do dyplomu ukończenia studiów, gdyż organ ma wiedzę, że w 1990 roku i jeszcze przez wiele lat później, taki dokument nie był wydawany przez żadną uczelnię w Polsce, gdyż nie wynikał on z przepisów ówcześnie obowiązującego prawa. Dla potwierdzenia niemożności uzyskania Suplementu do dyplomu ukończenia studiów - wydanego wg wzoru określonego w załączniku do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie tytułów zawodowych ... , czyli dokumentu oczekiwanego przez organ w zaskarżonej decyzji - w dniu odbioru tej decyzji skarżący drogą poczty internetowej wystąpił ze stosownym zapytaniem do Prorektora ds. studenckich Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] - Prof. dr hab. J. S., który w dniu [...] grudnia 2016 r. w przekazanej tą samą drogą odpowiedzi jednoznacznie wskazał, że "Suplement może być wystawiony dla tych absolwentów, którzy ukończyli studia po ukazaniu się stosownego rozporządzenia". Zdaniem skarżącego bezpodstawność oczekiwań zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w odniesieniu do ww. Suplementu do dyplomu ukończenia studiów wynika także z tego, że takiego dokumentu organ nie może oczekiwać od osoby, która w myśl art. 44a ust. 2 ukończyła tylko szkołę średnią, bo przecież również jej ustawodawca wskazał możliwość ubiegania się o uprawnienie zawodowe w trybie art. 44a ust. 4, czyli w drodze "uznania" jej wykształcenia przez Głównego Geodetę Kraju. Reasumując swoje stanowisko skarżący stwierdził, że podane argumenty wykazały słuszność zarzutu wobec zaskarżonej decyzji w zakresie naruszenia przepisu art. 44a ust. 4 w związku z przepisami ww. rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych, poprzez nadinterpretację litery prawa oraz stosowanie przepisu w sposób sprzeczny z jego celem. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego skarżący podał, że naruszenie art. 138 K.p.a. wynikało przede wszystkim z tego, że Główny Geodeta Kraju jako organ II instancji, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie kierował się ugruntowaną linią orzecznictwa, zgodnie z którą istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Tymczasem uzasadnienie zaskarżonej decyzji w ok. 40% składa się z opisu przebiegu załatwiania sprawy, w tym przeprowadzonego postępowania administracyjnego, a w pozostałej części stanowi odniesienie do zarzutów wobec decyzji organu I instancji zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a więc uzasadnienie to nie obejmuje żadnych elementów wskazujących na "ponowne rozpatrzenie sprawy". Zaskarżona decyzja nie jest decyzją "w sprawie ...", a jest jedynie pismem tego samego organu, który udziela odpowiedzi na skargę dotyczącą jego decyzji, jako decyzji organu I instancji. Powołując się na treść art. 6 K.p.a. skarżący zauważył, że co prawda w sentencji zaskarżonej decyzji organ określił podstawy prawne prawa materialnego jej wydania - wskazując art. 6 ust. 1, art. 7a pkt 10, art 43, art. 44 ust. 1 i art. 45f ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, ale pominął w nich przepis art. 44a ust. 4 cyt. ustawy, który był zasadniczym przepisem wskazywanym we wniosku skarżącego jako podstawa zajęcia oczekiwanego stanowiska organu. Natomiast w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wielokrotnie powoływał się na art. 44a ust. 4, dokonując jego nadinterpretacji a ponadto - zamiast oprzeć się na tym najistotniejszym w sprawie przepisie prawa - bezpodstawnie wywodził z niego ciąg logicznych powiązań z innymi przepisami ustawy oraz rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych. Zdaniem skarżącego powyższe dowodzi, że organ miał świadomość, że wydawane merytoryczne orzeczenie w sprawie pozbawione jest podstawy prawnej prawa materialnego, co stanowi dowód naruszenia art. 6 K.p.a. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 7 K.p.a. skarżący podał, że Główny Geodeta Kraju przed wydaniem zaskarżonej decyzji w przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym nie podjął żadnych kroków do dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, o czym świadczy brak ujawnienia i przedstawienia do wiadomości skarżącego faktów powszechnie znanych w postaci uzasadnienia do ustawy deregulacyjnej, projektu programu działania GUGiK na lata 2016-2015, informacji z Rejestru geodetów uprawnionych na dzień [...] listopada 2016 r. mających, zdaniem skarżącego, wpływ na wyważenie interesu społecznego i mojego interesu w przedmiotowej sprawie. Skarżący podał, że organ w uzasadnieniu decyzji podniósł uwagi do zakresu informacji zawartych w przekazanych przez skarżącego dokumentach wydanych przez Uniwersytet Przyrodniczy w [...], stwierdzając jednocześnie, że nie miał prawa wzywać strony o ich dostarczenie, którym to zachowaniem potwierdził, że skarżący nie był zobowiązany ich dostarczać, podczas gdy organ nie uczynił nic w tym zakresie, w tym nie zareagował na żądanie skarżącego wpisane do Protokołu z zapoznania z aktami sprawy, aby organ wystąpił do ww. uczelni ze wskazaniem w jakiej formie i zakresie ma wydać dokumenty. Organ w swym rozstrzygnięciu w ogóle nie uwzględnił argumentów zawartych w złożonym wniosku, które strona poparła prawie trzydziestoma dodatkowymi (ponad wymagane przepisami prawa) dokumentami. Organ w swym rozstrzygnięciu nie podjął próby przedstawienia oceny (wyważenia) interesu społecznego i interesu obywatela (strony) w przedmiotowej sprawie, a tym samym nie wykazał aby mój interes był sprzeczny z interesem społecznym. W ocenie skarżącego Główny Geodeta Kraju jako organ II instancji, a nie tylko jako organ I instancji, był zobowiązany w myśl art. 7 i art. 77 K.p.a. do zebrania dowodów w sprawie oraz wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, dlatego skoro w uzasadnieniu swej decyzji dostrzegał i zarzucał braki oczekiwanych informacji w dokumentach wydanych przez Uniwersytet Przyrodniczy w [...], to mimo, że takie dokumenty nie są literalnie wymienione w przepisach ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, powinien na podstawie ww. przepisu wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień w tej sprawie a nawet o podjęcie próby pozyskania i następnie przekazania organowi kolejnej wersji takich dokumentów, które pozwolą organowi na pełniejsze i tym samym, bardziej prawidłowe ustalenie okoliczności faktycznych sprawy. Skarżący, powołując się na Metrykę sprawy prowadzonej w systemie EZD, którą pracownik organu przedłożył stronie do wglądu, uznał, że Główny Geodeta Kraju na etapie postępowania wyjaśniającego w ramach I instancji rozważał możliwość skierowania jakiegoś Wezwania (w metryce widnieje nazwa pliku wskazująca na projekt takiego pisma), ale już w postępowaniu przed organem II instancji brak śladu propozycji skierowania jakiegokolwiek wezwania do skarżącego, co dowodzi, że Główny Geodeta Kraju jako organ II instancji naruszył zasady postępowania poprzez niezastosowanie art. 50 § 1 K.p.a., a przy tym jako organ odwoławczy nie stwierdził braku jego zastosowania na etapie postępowania przed organem I instancji, co uprawniałoby organ odwoławczy do uchylenia decyzji pierwszej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zarzucając organowi naruszenie art. 78 K.p.a. skarżący miał na myśli fakt zignorowania przez organ I instancji żądania wniesionego do Protokołu - spisanego przez pracownika GUGiKu - aby w przypadku nie uznania przez organ wykształcenia i długoletniej praktyki skarżącego za spełnienie wymagań dot. zakresu nr 3 uprawnień w związku z brakiem uznania dostarczonego Wypisu z programu studiów oraz Suplementu do dyplomu, organ samodzielnie wystąpił do Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] o takie dokumenty ze wskazaniem ich formy i zakresu treści. Organ wniosku nie wypełnił, wskazując w uzasadnieniu decyzji na braki informacyjne, które stały się podstawowym argumentem utrzymania w mocy decyzji II instancji. Mówiąc o naruszeniu art. 8 i art. 9 K.p.a. skarżący wyjaśnił, że pisma organu kierowane do strony nie zawierały przepisów wskazujących podstawę udzielanych odpowiedzi. Dopiero w treści wydanej decyzji jako organ I instancji Główny Geodeta Kraju, krytykując dostarczone mu dodatkowo dokumenty (pozyskane z własnej inicjatywy skarżącego) wskazał, że oczekiwał przedłożenia Suplementu do dyplomu ukończenia studiów sporządzonego zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia z 2011 roku. Tymczasem przepisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, jak również rozporządzenia wykonawczego w sprawie uprawnień zawodowych nie wskazują, aby wnioskodawca, o którym mowa w art. 44a ust. 4 ustawy miał w celu uzasadnienie swego "przypadku" dostarczyć do organu taki dokument, a tym bardziej w takiej postaci. Z przedstawionej w uzasadnieniu skargi obszernej analizy treści Metryki sprawy znak [...], zdaniem skarżącego, niezbicie wynikało, że dwóch pracowników brało udział zarówno w postępowaniu przed organem I instancji, jak też w postępowaniu odwoławczym, tzn. prowadzonym przed organem II instancji, a przy tym były to osoby, które redagowały treść decyzji administracyjnych, co nakazywało skarżącemu przyjąć, że to przede wszystkim one prowadziły postępowanie wyjaśniające. Skarżący stwierdził, że wskazani w skardze pracownicy organu administracji publicznej nie zastosowali się do przepisu art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., gdyż nie wyłączyli się od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, co zdaniem skarżącego, miało negatywny wpływ na zachowanie bezstronności w rozpatrywaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowanego do Głównego Geodety Kraju w myśl art. 127 § 3 K.p.a., co czyni zasadnym podniesiony zarzut naruszenia art. 24 K.p.a. Formułując zarzut naruszenia przez organ art. 107 § 3 K.p.a. skarżący wskazał na całkowite pominięcie przez Głównego Geodetę Kraju w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji materiału dowodowego przekazanego przez stronę bezpośrednio przy wniosku, którego całokształt wpisywał się w podstawy stwierdzenia, że przypadek skarżącego, w myśl art. 44a ust. 4 ustawy był odpowiednio uzasadniony. Skarżący wyjaśnił, że jednym z podstawowych załączników wniosku był Wykaz prac wykonanych w ramach praktyki zawodowej z dnia [...] kwietnia 2015 r., którego analizy a przynajmniej oceny pod kątem "uznania" organ w zaskarżonej decyzji w ogóle nie przedstawił mimo, że informacje w nim zawarte odnoszą się bezpośrednio do wymogów Załącznika nr 2 rozporządzenia w sprawie uprawnień zawodowych, w części dotyczącej zakresu nr 3. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. organ II instancji, opisując stan faktyczny sprawy skupił się na braku oczekiwanej przez niego informacji, która jego zdaniem powinna wynikać z przekazanych przez skarżącego Wypisu z programu kształcenia oraz z Suplementu do dyplomu ukończenia studiów, a tymczasem całkowicie pominął załączone do wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. dokumenty mimo, że część z nich jest dowodem tego, że skarżący uzupełniał braki wiedzy w tematach, które nie były przedmiotem studiów ukończonych w 1990 r. Ponadto Główny Geodeta Kraju w ogóle nie skomentował przekazanych przez skarżącego w powyższych dokumentach opinii na temat prac geodezyjnych, którymi kierował, a które są rezultatem posiadanej wiedzy, w tym Opinii technicznej z dnia [...] kwietnia 2015r., wystawionej m.in. o skarżącym przez prof. R. K., który jest niekwestionowanym autorytetem w dziedzinie geodezyjnych pomiarów podstawowych. W ocenie skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji poprzez pominięcie w niej wskazanego powyżej materiału dowodowego świadczy o naruszeniu zasady przekonywania wynikającej z art. 107 § 3 K.p.a. Skarżący podał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ skomentował przekazany przez stronę "Wypis z programu kształcenia", zarzucając, że nie zawiera w swej treści informacji wskazujących jakie efekty kształcenia zapewniał, w poszczególnych modułach kształcenia, nie określono liczby godzin przeznaczonych na uzyskanie efektów kształcenia występujących w odpowiednich modułach kształcenia, a także zauważając, że zawiera on wskazanie liczby punktów ECTS określonych w załączniku do rozporządzenia jako nakłady minimalne dla uzyskania określonych efektów kształcenia stwierdził, że nie może uznać tego dokumentu jako źródła informacji o programie kształcenia studiów ukończonych przez wnioskodawcę. Tymczasem w treści Wypisu z programu kształcenia z dnia [...] marca 2016 r., który jako dodatkowy załącznik do wniosku strona dostarczyła Głównemu Geodecie Kraju przy piśmie z dnia [...] marca 2016 r., tzn. jeszcze przed przekazaniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, nie tylko wskazano efekty kształcenia, ale również w zakresie większości z nich wskazano liczby godzin przeznaczonych na ich uzyskanie, jak również wskazano liczbę punktów ECTS, które jak zaznaczył przedstawiciel Uczelni "określono je przez analogię do aktualnie obowiązującego programu studiów". Czynienie przez organ zarzutu z tego powodu, że treść przedstawionej w ww. dokumencie tabeli odpowiada treści załącznika do rozporządzenia powinna w ułatwić dokonanie oceny, czy program spełniał wymagania wskazane w rozporządzeniu, a nie prowadzić do wniosku, że informacja w nim zawarta jest nieodpowiednia. Organ nie przeprowadził przeciw dowodu, zaś ten który ja przedstawiłem, z niezrozumiałych przyczyn odrzucił jako mało znaczący dla sprawy. W ocenie skarżącego, dodatkowym argumentem potwierdzającym naruszenie przez organ art. 107 § 3 K.p.a. w części dotyczącej zawarcia w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia podstaw prawnych wydanej decyzji był brak wyjaśnienia pojęcia "Wypisu z programu kształcenia", o którym mowa w przepisach rozporządzenia, a w szczególności na mocy jakich przepisów miałby on zostać sporządzony przez uczelnię wyższą, aby strona miała możliwość taki dokument dostarczyć. Takiego wskazania organ dokonał jedynie w odniesieniu do "Suplementu do dyplomu ukończenia studiów". Z uwagi na fakt, że studia miały miejsce w latach 1985-1990 skarżący dokonał analizy przepisów ustaw z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1982 r. Nr 14, poz. 113) oraz ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385), ustalając, że, w art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. określono, że rektor "przedstawia właściwemu ministrowi do zatwierdzenia plany studiów oraz programy nauczania i wychowania", co oznacza, że takie plany oraz programy w wersji zatwierdzonej przez ministra winny być dostępne m.in. dla centralnego organu administracji rządowej jakim jest Główny Geodeta Kraju. Ponadto skarżący dokonał analizy przepisów wykonawczych do ww. ustaw: Zarządzenia nr 43 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 lipca 1989 r. W sprawie legalizacji dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą (Dz. Urz. Men nr 5, poz. 43), Zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 marca 1991 r. W sprawie określenia sposobu prowadzenia przez uczelnie dokumentacji przebiegu studiów (M.P. 1991.15.98), Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 września 2000 r. W sprawie dokumentacji przebiegu studiów (Dz.U. z 2000 r. Nr 81, poz. 907), Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie dokumentacji przebiegu studiów (Dz.U. z 2006 r. Nr 224, poz. 1634). W oparciu o treść ww. przepisów skarżący stwierdził, że nie występuje w nich pojęcie "program kształcenia", a tym bardziej "wypis z programu kształcenia", a jedyne wskazywane w tych przepisach dokumenty, które mogą zawierać udostępniane studentom szczegółowe informacje o odbytych studiach dotyczą przebiegu studiów. Informacja o przebiegu studiów w zakresie liczby punktów, zgodnie z Europejskim Systemem Transferu i Akumulacji Punktów (ECTS) została po raz pierwszy uwzględniona dopiero w przepisach rozporządzenia z dnia 2 listopada 2006 r., co dodatkowo oznacza, że jako absolwent z 1990 r. skarżący nie miał prawnej możliwości przedłożenia Głównemu Geodecie Kraju takich dokumentów, które umożliwiłyby dokonanie przez Komisję weryfikacyjną dokonania weryfikacji programu kształcenia w zakresie spełnienia wymagań określonych w załączniku do rozporządzenia w sprawie uprawnień zawodowych. W ocenie skarżącego pominięcie przez organ w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia zasadności zastosowania w ramach dokonywanego "uznania" wymogów określonych w przepisach rozporządzenia w sprawie uprawnień zawodowych, a w tym wyjaśnienia czym konkretnie w świetle przepisów prawa jest wymagany przez niego "Wypis z programu kształcenia", a także dlaczego uznał, że skarżący jako absolwent z 1990 r. powinien taki przedłożyć, stanowi kolejny dowód naruszenia przez ten organ art. 107 § 3 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że zarzuty podniesione w skardze są niezasadne i nie mogą prowadzić do zmiany stanowiska organu zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (p. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga jest niezasadna. Sąd stwierdza, że zgodnie z treścią art. 44a ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wskazanego przez skarżącego jako przepis stanowiący podstawę wniosku, - o uznanie posiadanego innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej - Główny Geodeta Kraju może w uzasadnionych przypadkach, na wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych, uznać posiadanie innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 lub ust. 2 ustawy. Sąd zauważa, że ustawodawca ustanawiając normę prawną w art. 44a ust. 4 ustawy, delegował na Głównego Geodetę Kraju prawo uznania wymagań kwalifikacyjnych, co oznacza, iż ustanowiona norma odnosi się tylko do osób posiadających wykształcenie pokrewne do wykształcenia, o którym mowa w art. 44a ust. 1 lub 2 ustawy. W świetle art. 44a ust. 1 ustawy, wykształceniem wymaganym od osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie, o którym mowa w art. 43 pkt 3, jest wykształcenie udokumentowane dyplomem ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, przy czym warunki, które powinien spełniać program kształcenia osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych aby osoby te nabyły odpowiednie umiejętności, spełniające wymagania do nadania uprawnień zawodowych w: ww. zakresie, zgodnie z art. 45h pkt 1 lit. f ustawy, określone zostały w rozporządzeniu. W tym miejscu należy wskazać na odpowiednie przepisy § 9 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii - które określają warunki, jakie powinien spełniać program kształcenia zapewniający umiejętności, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, a także na § 17 ust. 6 rozporządzenia, który wskazuje, że źródłem informacji stanowiących podstawę weryfikacji programu kształcenia jest suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, wskazujący efekty kształcenia, o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia, i liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów. Analizując powyższe uregulowania prawne dotyczące postępowań kwalifikacyjnych dla osób zainteresowanych uzyskaniem uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie, o którym mowa w art. 43 pkt 3 ustawy, trzeba podkreślić, iż wykształcenie pokrewne, wskazane w art. 44a ust. 4 ustawy, należy rozumieć jako wykształcenie uzyskane na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program nie spełnia warunków, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, mając na uwadze przepisy § 9 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia. W związku z tym Sąd stwierdza, że Główny Geodeta Kraju rozpatrując wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych, na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy, miał obowiązek dokonać oceny programu ukończonych przez wnioskodawcę studiów, na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów wskazanych w§ 17 ust. 6 rozporządzenia. Odnosząc się zatem do wniosku zainteresowanego, zawartego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r., o uznanie posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy, związanych z uzyskaniem uprawnień zawodowych w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 ustawy, należy podkreślić, że w przypadku osób posiadających wykształcenie wyższe, warunkiem uznania, przez Głównego Geodetę Kraju, wykształcenia pokrewnego i długoletniej praktyki zawodowej (w trybie art. 44a ust. 4 ustawy) jest posiadanie dyplomu ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program nie w pełni spełnia warunki, określone przepisami rozporządzenia, zapewniające umiejętności dotyczące geodezyjnych pomiarów podstawowych. W takiej sytuacji, długoletnia geodezyjna praktyka zawodowa, realizowana przez osobę posiadającą wykształcenie pokrewne, którego program nie spełniał odpowiednich warunków, a tym samym nie umożliwił nabycia w pełni umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych, stanowi element edukacyjny, zapewniający, poprzez wykonywanie czynności praktycznych, uzupełnienie brakującej wiedzy i umiejętności niezbędnych przy wykonywaniu samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, obejmujących określone prace geodezyjne lub kartograficzne z zakresu geodezyjnych pomiarów podstawowych, których nie zapewnił program kształcenia ukończonych studiów na kierunku pokrewnym. Sąd stwierdza, że skarżący pismem z dnia [...] marca 2016 r. przekazał do organu geodezyjnego dokument o nazwie "Wypis z programu kształcenia", realizowanego w latach 1985¬1990, podpisany przez Prodziekana Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] oraz "Specyfikację wyników realizacji planu studiów dziennych magisterskich (tzw. suplement) do dyplomu ukończenia studiów ". Dokumenty te nie mogły jednak być uznane jako dowody w postępowaniu o uznanie wykształcenia pokrewnego, prowadzonym na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy, ponieważ w postępowaniu tym Główny Geodeta Kraju podejmuje decyzję o uznaniu posiadania przez wnioskodawcę, innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy, w oparciu o wyniki analizy programu kształcenia ukończonych przez wnioskodawcę studiów wyższych, mając na uwadze odpowiednią wielkość nakładów edukacyjnych, poniesionych w odpowiednich modułach kształcenia, obejmujących zagadnienia merytoryczne stanowiące podstawę, przy odpowiednich nakładach edukacyjnych, osiągnięcia stosownych efektów kształcenia, określonych przepisami rozporządzenia. W związku z powyższym, wnioskodawca ubiegający się o uznanie innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy, powinien do wniosku dołączyć suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawkowej jednostki organizacyjnej uczelni, wskazujący efekty kształcenia i liczbę godzin przeznaczonych na uzyskanie tych efektów. Sąd stwierdza, że tylko takie dokumenty zostały wskazane w § 17 ust. 6 rozporządzenia jako źródło informacji o programie kształcenia studiów wyższych ukończonych przez wnioskodawcę, podlegającym weryfikacji w postępowaniu kwalifikacyjnym prowadzonym dla osób ubiegających się o uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii. Wskazania dla komisji kwalifikacyjnej dotyczące dowodów rozpatrywanych w postępowaniu kwalifikacyjnym, wynikające z przepisów rozporządzenia, zostały odpowiednio zastosowane przez Głównego Geodetę Kraju w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy. Główny Geodeta Kraju przeprowadził postępowanie o uznanie wykształcenia pokrewnego na podstawie wniosku osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych na podstawie art. 44a ust. 4 ustawy, oraz w oparciu o przekazane wraz z wnioskiem dowody, potwierdzające nabycie odpowiednich umiejętności, które zapewnił program ukończonych studiów wyższych, realizowany zgodnie z warunkami określonymi przepisami rozporządzenia oraz potwierdzające przebieg długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej. W tym miejscu Sąd zauważa, że przekazany przez skarżącego "Wypis z programu kształcenia ", podpisany przez Prodziekana Uniwersytetu Przyrodniczego w [...], pomimo nazwy dokumentu zgodnej z § 17 ust. 6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, w swej treści nie zawiera informacji wskazujących jakie efekty kształcenia zapewniał, w poszczególnych modułach kształcenia, program studiów ukończonych przez wnioskodawcę, realizowany w latach 1985 - 1990. Ponadto, w dokumencie tym, nie określono liczby godzin przeznaczonych na uzyskanie efektów kształcenia występujących w odpowiednich modułach kształcenia realizowanych w programie studiów w latach 1985 - 1990, co uniemożliwiło wykonanie analizy programu ukończonych przez wnioskodawcę studiów pokrewnych, stanowiącej podstawę zajęcia stanowiska przez Głównego Geodetę Kraju w oparciu o art. 44a ust. 4 ustawy. W dokumencie "Wypis z programu kształcenia ", przekazanym przez stronę, zamieszczono jedynie tabelę z treścią załącznika nr 3 do rozporządzenia, łącznie z nakładami edukacyjnymi (punkty ECTS) wskazanymi w ww. załączniku jako nakłady minimalne dla uzyskania określonych efektów kształcenia, co przesądza, że dokument ten nie mógł zostać uznany przez Głównego Geodetę Kraju jako wypis z programu kształcenia stanowiący źródło informacji o programie kształcenia studiów ukończonych przez wnioskodawcę. Sąd stwierdza również, że ww. dokumencie zamieszczono informację " Wypis z programu kształcenia ", poprzedzającą treść tabeli, tu cyt. ,, Wskazane poniżej "Punkty ECTS ", określone dla poszczególnych modułów kształcenia, nie charakteryzowały ówczesnego programu kształcenia, dlatego określono je przez analogię do aktualnie obowiązującego programu studiów". Powyższe jednoznacznie wskazuje, że zamieszczone w tym dokumencie nakłady edukacyjne w postaci punktów ECTS. odnoszą się do aktualnie obowiązującego programu studiów, co oznacza, że nie charakteryzują programu kształcenia studiów w latach 1985 - 1990, ukończonych przez skarżącego. Sąd zauważa także, że organ centralny przeanalizował również drugi dokument przekazany przez skarżącego przy piśmie z dnia [...] marca 2016 r. tj. "Specyfikacja wyników realizacji planu studiów dziennych magisterskich (tzw. Suplement) do dyplomu ukończenia studiów". Zdaniem Sądu organ prawidłowo ocenił, że pomimo, iż nazwa dokumentu sugeruje, że dokument ten wypełnia funkcję suplementu do dyplomu ukończonych studiów przez zainteresowanego, to w rzeczywistości, treścią tego dokumentu są informacje o przebiegu studiów, w tym nazwiska wykładowców, nazwy przedmiotów, liczba godzin wykładów i ćwiczeń oraz oceny zaliczonych przedmiotów i egzaminów, a także informacje o przebiegu praktyk studenckich, temacie pracy dyplomowej, wraz z jej oceną i oceną egzaminu dyplomowego. Tymczasem, suplement do dyplomu ukończonych studiów, który może stanowić źródło informacji o programie kształcenia w postępowaniu prowadzonym przez Głównego Geodetę Kraju na podstawie art. 44a ust 4 ustawy, powinien spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów, warunków wydawania oraz niezbędnych elementów dyplomów ukończenia studiów i świadectw ukończenia studiów podyplomowych oraz wzoru suplementu do dyplomu (Dz. U. 196. poz. 1167). Sąd podziela stanowisko organu, że dokument przekazany przez skarżącego, przy piśmie z dnia [...] marca 2016 r" nie spełnia wymagań określonych przepisami ww. rozporządzenia. Wynika to z faktu, że uzyskał on dyplom ukończenia studiów przed 2011 r. Suplement do dyplomu oraz wypis z programu kształcenia mogą przedstawić wyłącznie osoby, które ukończyły studia wyższe po 2011 r., czyli po nowelizacji przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.), bowiem wtedy powstał obowiązek do ich przygotowywania przez uczelnie. Stąd wprowadzenie przepisu przejściowego w brzmieniu art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829). na mocy którego osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy uzyskały dyplom ukończenia studiów wyższych geodezyjnych pierwszego stopnia, studiów wyższych geodezyjnych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich geodezyjnych, bez względu na kierunek ukończonych studiów, zachowują prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy, na dotychczasowych zasadach przez okres 5 lat, od dnia wejścia w życie tej ustawy. Mając na uwadze przepisy okresu przejściowego skarżący, miał prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresie 3 - na dotychczasowych zasadach, do dnia [...] sierpnia 2018 r. Odnośnie sposobu prowadzenia postępowania należy zauważyć, że GGK, w oparciu o art. 44a ust. 4 ustawy może wezwać osobę zainteresowaną tylko o te dokumenty, które wynikają z przepisów prawa. Przepis art. 44a ust. 4 ustawy jednoznacznie wskazuje, że Główny Geodeta Kraju może "uznać posiadanie innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 1 lub 2.", a więc istotnym dokumentem w tym przypadku był dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich oraz dokument przedstawiający długoletnią praktykę zawodową. Organ nie miał zatem obowiązku wzywać strony postępowania o inne dokumenty, nie wynikające z przepisów prawa. Skarżący winien był sam przedstawić istotne dokumenty, które mogą stanowić dowód do uznania posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Pan A. B. wskazał również kwestię możliwości kierowania pracami geodezyjnymi w zakresie zakładania i modernizacji geodezyjnych osnów szczegółowych do 2012 r.. przez osoby posiadające uprawnienia zawodowa w zakresie 1. Jednakże przepisy rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (Dz. U. z 2012 r. Nr 352) określiły zakres uprawnień zawodowych, które musi posiadać osoba kierująca pracami geodezyjnymi i kartograficznymi, związanymi z zakładaniem i modernizacją szczegółowych osnów geodezyjnych. W kwestii tej skarżący przedstawił zastrzeżenia w zakresie zgodności zapisów § 11 ww. rozporządzenia z art. 43 ustawy, wskazując, że jest nielegalny i sprzeczny z ustawą. Słusznie zdaniem Sądu, organ stwierdził, że pogląd ten jest pozbawiony podstaw faktycznych i prawnych jako, że wskazanie, w przywołanym powyżej przepisie rozporządzenia, odpowiednich kwalifikacji geodety uprawnionego wypełniającego obowiązek kierowania pracami geodezyjnymi ma niewątpliwie bezpośredni związek z organizacją zakładania i utrzymywania osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych. Geodeta posiadający uprawnienia zawodowe w zakresie 1 posiada, w świetle art. 43 pkt 1, w związku z art. 42 ust, 1 ustawy, prawo do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii zezwalające na wykonywanie, w sposób samodzielny, prac geodezyjnych i kartograficznych, obejmujących geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne. Wśród wymienionych prac geodezyjnych i kartograficznych, do wykonywania których geodeta uprawniony nabył prawo wykonywania ich w sposób samodzielny, nie występują geodezyjne osnowy szczegółowe. Sąd zauważa, że przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych, warunki dotyczące kwalifikacji osób kierujących pracami geodezyjnymi i kartograficznymi, związanymi z zakładaniem i modernizacją szczegółowych osnów geodezyjnych nie były uregulowane prawnie, co oznacza, iż przepis ustanowiony w § 11 ww. rozporządzenia stanowi uzupełnienie w obszarze wcześniej nieuregulowanym. Zatem nie można uznać za zasadny prezentowanego przez skarżącego poglądu, iż poprzez ustanowienie nowej regulacji prawnej, pozbawiony on został prawa wcześniej nabytego. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że badane przez Sąd rozstrzygnięcie Głównego Geodety Kraju było prawidłowe. W działaniach organu centralnego Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 k.p.a. Sąd stwierdza, że przepisy te nie zostały naruszone. Organ administracji publicznej obowiązany był do działania na podstawie i w granicach przepisów prawa i wydając w niniejszej sprawie decyzję administracyjną prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i procesowego obowiązujące w dacie jej wydawania. Oznacza to, że wskazana w decyzji podstawa prawna wynika z obowiązującego prawa materialnego i nie została naruszona zasada praworządności określona w art. 6 k.p.a. Wbrew zarzutom skarżącej nie można Głównemu Geodecie Kraju odmówić respektowania wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej. Przeprowadzone postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem decyzji, która została wydana po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego i poprzedziło ją wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 77 i art. 80 k.p.a.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wynika z niego ocena faktów, prawa i subsumcji oraz cele i skutki rozstrzygnięcia, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. Uznając zatem brak podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.