VI SA/Wa 2685/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu p o s t a n a w i a: 1. zwolnić K. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. K. radcę prawnego z urzędu. Skarżący K. K., reprezentowany przez J. K. (matkę) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z matką oraz bratem i siostrą. Skarżący jest przewlekle chory [...], pobiera świadczenie rentowe w wysokości 886 zł netto miesięcznie (załączono kopię pisma ZUS z dnia [...] lipca 2012 r. potwierdzającego powyższe). Matka skarżącego pobiera zasiłek pielęgnacyjny i opiekuńczy w kwocie 670 zł netto miesięcznie. Siostra skarżącego z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1850 zł netto miesięcznie. Brat skarżącego pozostaje bez pracy, z tytułu wykonywania prac dorywczych uzyskuje dochód w kwocie 200 zł netto miesięcznie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżący jest przewlekle chory, jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, prowadzi gospodarstwo domowe razem z matką, siostrą i bezrobotnym bratem, a łączne dochody wszystkich członków 4-osobowej rodziny wynoszą ok. 3000 zł netto miesięcznie, które to dochody w znacznej części przeznaczane są na opiekę i leczenie skarżącego, w ocenie rozpoznającego wniosek nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.