VI SA/Wa 2688/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania D. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. D. W. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz trójką dzieci. Podał, że jego wynagrodzenie wynosi 2 638 złotych brutto, natomiast wynagrodzenie jego żony sięga kwoty 2 457 złotych. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie: a) odpisów zeznań podatkowych skarżącego i jego małżonki za rok 2012, ewentualnie zaświadczeń z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie, b) zaświadczeń pracodawców skarżącego i jego żony, ewentualnie innych dokumentów wskazujących wysokość ich miesięcznych wynagrodzeń za pracę, np. wydruk z rachunku bankowego lub kopia umowy o pracę, c) wyciągów i wykazów z posiadanych przez skarżącego i jego małżonkę rachunków bankowych (w tym kont i lokat dewizowych) z okresu ostatnich trzech miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie, d) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania (np. opłaty za energię elektryczną, wodę, gaz, telefon) oraz innych obciążeń (np. kredyty, pożyczki). W wykonaniu wezwania referendarza sądowego skarżący przedłożył: a/ wyciągi z rachunku bankowego prowadzonego na rzecz żony w [...] za okres od dnia 15 sierpnia 2013 roku do dnia 15 listopada 2013 r., b/ wyciągi z rachunku bankowego prowadzonego na rzecz skarżącego w [...] za okres od dnia 15 sierpnia 2013 roku do dnia 15 listopada 2013 roku, c/ zaświadczenie wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego potwierdzające, że łączny dochód skarżącego i jego żony w 2012 roku wyniósł 75 040 złotych, d/ zaświadczenie o dochodzie żony sięgającym kwoty 2 428 złotych netto miesięcznie, e/ dokumenty wskazujące na pokrywanie niezbędnych miesięcznych wydatków. Dokumenty te załączono do analogicznej sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2562/13. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie natomiast do treści art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie skarżący został wezwany do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w odpowiedzi przedstawił między innymi wyciągi z dwóch posiadanych przez niego i jego żonę rachunków bankowych: jednego prowadzonego w [...]. a drugiego w [...]. Jednakże z analizy przelewów, które miały miejsce w ramach rachunku prowadzonego w [...] wynika, iż żona skarżącego dokonywała również wpłat na inne należące do niej rachunki bankowe, niż te, z których wyciągi przedłożyła. I tak w dniu 10 września 2013 roku dokonała przelewu z rachunku prowadzonego w [...] na inny należący do niej rachunek bankowy o numerze [...] (przy czym nie był to rachunek prowadzony w [...]) w kwocie 5 000 zł. Z kolei w dniach 26 i 30 sierpnia 2013 roku dokonała przelewu na rachunek prowadzony w [...] z innego należącego do niej rachunku bankowego o numerze [...] (przy czym nie był to także rachunek prowadzony w [...]) w kwotach 4 156 złotych oraz 870 zł. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, iż odpowiedź skarżącego na wystosowane do niego wezwanie na podstawie art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, była niepełna. Żona skarżącego dysponuje bowiem, jak wynika z tytułów dokonywanych przez nią przelewów, jeszcze dwoma rachunkami bankowymi. Skarżący nie przedstawił przy tym wyciągów z tych rachunków bankowych. Nie jest więc wiadome na etapie rozpoznawania wniosku, jakie operacje były wykonywane na tych rachunkach oraz jaka była na nich wysokość salda w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym, skoro skarżący nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów w zakresie dotyczącym kwestii wszystkich posiadanych przez niego i jego żonę rachunków bankowych i dokonywanych na nich operacji, brak było możliwości ustalenia, czy wypełnia przesłanki art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt niedopełnienia obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów uzasadnia natomiast oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (tak też wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt I OZ 895/09). Jeszcze raz podkreślić należy, iż zawarte w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (tak J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.