VI SA/Wa 2702/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2017 r. sprawy ze skargi L. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spożywczych niewłaściwej jakości handlowej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] października 2016 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: "Prezes UOKiK", "organ II instancji"), mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: "k.p.a."; obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 ze zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 678 ze zm.; dalej: "ustawa o jakości"), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "spółka") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] (dalej" "WIIH"’ "organ I instancji") o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości 3.720 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu 11 partii niewłaściwej jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania ww. decyzji doszło w następującym stanie faktycznym sprawy. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] -[...] i [...] kwietnia 2016 r. przez inspektorów WIIH w sklepie [...] mieszczącym się w [...] przy ul. [...], należącym do skarżącej, oceniono oznakowanie i sposób prezentacji będących w ofercie produktów, oferowanych do sprzedaży w ramach "Tygodnia kuchni greckiej". W wyniku kontroli zakwestionowano następujące produkty: 1. danie typu Gyros z ryżem, mięsem wieprzowym gotowanym marynowanym i warzywami 30% a' 750 g, oznaczone datą minimalnej trwałości "03.05.2017" i numerem partii "[...]", w cenie 9,99 zł/op., orzeszki ziemne smażone w cieście o smaku tzatziki (sosu ogórkowo-jogurtowego z czosnkiem) a' 200 g, oznaczone datą minimalnej trwałości "[...]" i numerem partii "[...]", w cenie 3,99 zł/op., jogurt pitny z 6,4% morelami o objętości 319 ml, oznaczony terminem przydatności do spożycia "06.05.16" i numerem partii "[...]", w cenie 2,49 zł/op., jogurt pitny z 1,0% orzechami włoskimi" o objętości 320 ml, oznaczony terminem przydatności do spożycia "06.05.16" i numerem partii "[...]", w cenie 2,49 zł/op., ser w kostkach z ziołami w oleju rzepakowym a' 300 g, oznaczony datą minimalnej trwałości "07.08.2016" i numerem partii "[...]", w cenie 8,99 zł/op., ser w kostkach W oleju rzepakowym z oliwkami i ziołami a' 300 g, oznaczony datą minimalnej trwałości "07.08.2016" i numerem partii "[...]", w cenie 8,99 zł/op., krem na bazie sera twarogowego z serem Feta ChNP i bakłażanem a' 200 g, oznaczony datą minimalnej trwałości "30.04.16" i numerem partii "[...]", w cenie 3,99 zł/op., krem na bazie sera twarogowego z serem Feta ChNP i suszonymi pomidorami a' 200 g, oznaczony datą minimalnej trwałości"30.04.16" i numerem partii "[...]", w cenie 3,99 zł/op., krem na bazie sera twarogowego z serem Feta ChNP i papryką a" 200 g, oznaczony datą minimalnej trwałości "30.04.16" i numerem partii produkcyjnej "[...]", w cenie 3,99 zł/op., jogurt typu greckiego z przyrządzonymi figami 20% a" 150 g, oznaczony terminem przydatności do spożycia "04.05.16" i numerem partii "[...]", w cenie 1,59 zł/op., jogurt typu greckiego z przyrządzonymi pomarańczami i brzoskwiniami 20% a" 150 g, oznaczony terminem przydatności do spożycia "04.05.16" i numerem partii "[...]", w cenie 1,59 zł/op. Łączna wartość ww. produktów wynosiła 1.078,13 zł. U podstaw zakwestionowania tych produktów legło ustalenie, że nie były to produkty greckie, jak sugerowano w ofercie handlowej zatytułowanej "Tydzień kuchni greckiej", lecz zostały wyprodukowane w Niemczech. Przedmiotowe produkty oferowane były w tym samym miejscu i przemieszane z produktami greckimi oraz posiadały – tak jak oryginalne produkty greckie - biało-niebieską szatę graficzną, a także logo "[...]". Zdaniem organu I instancji, taki sposób oznakowania, reklamy i prezentacji wprowadzał konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca pochodzenia wbrew postanowieniom art. 7 ust. 1 lit. a, ust. 2 oraz ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18 ze zm., dalej "rozporządzenie 1169/2011"). Ponadto w miejscu sprzedaży ustalono, iż jogurt pitny z 6,4% morelami oraz jogurt pitny z 1,0% orzechami włoskimi (wyprodukowane w Niemczech) zostały oznakowane na wywieszce jako "pitny jogurt grecki różne rodzaje", a jogurt typu greckiego z przyrządzonymi figami 20% oraz jogurt typu greckiego z przyrządzonymi pomarańczami i brzoskwiniami 20% zostały oznakowane na wywieszce jako "jogurt śmietankowy różne rodzaje", przy czym producent nie deklarował w ich składzie śmietany (dla jogurtu typu greckiego z przyrządzonymi figami 20% wykaz składników zawierał: jogurt typu greckiego, cukier, figi 8%, syrop glukozowo-fruktozowy, naturalny aromat, barwiący koncentrat z marchwi, zaś dla jogurtu typu greckiego z przyrządzonymi pomarańczami i brzoskwiniami 20% wykaz składników zawierał: jogurt typu greckiego, cukier, brzoskwinie 4%, pomarańcze 3%, sok pomarańczowy z zagęszczonego soku pomarańczowego 1%, syrop glukozowo-fruktozowy, naturalny armat, barwiący koncentrat z krokosza barwierskiego). Według WIIH, zastosowane w miejscu sprzedaży nazwy ww. produktów wprowadzały konsumentów w błąd co do kraju pochodzenia oraz składu wbrew postanowieniom art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011. Z kontroli sporządzono protokół podpisany [...] kwietnia 2016 r. (nr akt kontroli: [...]). Wobec stwierdzonych nieprawidłowości, pismem z 19 lipca 2016 r. WIIH zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu 11 partii artykułów rolno-spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Spółka nie skorzystała z tego uprawnienia. W piśmie z 26 lipca 2016 r. skarżąca podała, iż jej przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów w roku obrotowym kończącym się w dniu 28 lutego 2015 r. wyniosły 11.581.530,5 tysięcy zł. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z [...] sierpnia 2016 r. nr [...]r. WIIH wymierzył skarżącej w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości karę pieniężną w wysokości 3.720 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu 11 partii niewłaściwej jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania. Wskazała, że stosowne informacje o kraju pochodzenia produktów znajdowały się na ich opakowaniach. Powołaną na wstępie decyzją Prezes UOKiK utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podkreślił, że nie neguje faktu, iż na każdym z opakowań zakwestionowanych produktów znajdowała się informacja o kraju ich pochodzenia, jednakże najistotniejszą kwestią w przedmiotowej sprawie jest prezentacja produktów i ich oznakowanie w miejscu sprzedaży, a to niewątpliwie wprowadzało konsumentów w błąd. Zaznaczył przy tym, że wprowadzanie w błąd może mieć miejsce również w przypadku używania w oznakowaniu prawdziwych informacji na temat produktu, podczas gdy jego prezentacja wywołuje u konsumenta mylne wrażenie. Jak wynika z dokumentacji fotograficznej, produkty wytworzone w Niemczech były oferowane w placówce należącej do spółki razem z oryginalnymi produktami greckimi w ramach akcji tematycznej "Tydzień kuchni greckiej". W opinii Prezesa UOKiK, nawet oznaczenie opakowań jednostkowych informacją o kraju pochodzenia, nie upoważnia przedsiębiorcy do ich prezentowania w otoczeniu oryginalnych produktów greckich i w opakowaniach łudząco podobnych do tych produktów, a przez to tworzenia i przekazywania nieprecyzyjnych czy niejasnych informacji o produktach. Takie działanie organ II instancji uznał za sprzeczne z wolą prawodawcy unijnego stanowiącego ogólne zasady w zakresie prezentacji i reklamy środków spożywczych. W szczególności powołał się na art. 7 rozporządzenia 1169/2011 oraz art. 16 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r., s. 1 ze. zm., dalej: "rozporządzenie 178/2002"). Rolą prawa żywnościowego jest m.in. zapewnienie konsumentowi niewprowadzających w błąd informacji o produkcie, tymczasem w niniejszej sprawie oferowanie razem, w tym samym miejscu, produktów greckich i niemieckich, w opakowaniach, których w obu przypadkach podstawowy motyw był taki sam, tj. wizerunek zabudowy charakterystycznej dla Grecji, kolor biało-niebieski, niektóre litery w logo "[...]" stylizowane na litery greckie, według Prezesa UOKiK, mogło wywoływać u konsumentów przeświadczenie, że wszystkie produkty pochodziły z Grecji. Przeświadczenie to mógł dodatkowo wzmagać fakt, iż oferowane one były w ramach oferty "Tydzień kuchni greckiej". Za nieprawidłowe Prezes UOKiK uznał też oznaczenie w miejscu sprzedaży jogurtu typu greckiego z przyrządzonymi figami 20% i jogurtu typu greckiego z przyrządzonymi pomarańczami i brzoskwiniami 20% jako jogurtów śmietankowych, podczas gdy producent w zamieszczonym na opakowaniach jednostkowych wykazie składników nie deklarował użycia śmietany. Skarżąca nie miała więc prawa zmieniać nazwy wskazanej przez producenta i wprowadzać przez to konsumenta w błąd. Organ II instancji zaaprobował wymierzoną spółce przez WIIH karę pieniężną jako odpowiadającą przesłankom zawartym w ww. art. 40a ust. 5 ustawy o jakości, proporcjonalną do wielkości kontrolowanego podmiotu oraz stwierdzonych nieprawidłowości. Prezes UOKiK przyznał, iż charakter naruszenia skarżącej był istotny z punktu widzenia interesów i praw konsumentów, gdyż nie zapewniono im rzetelnych informacji o produktach. Powyższą decyzję Prezesa UOKiK skarżący zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów (lub ich odpisów) i wydruków komputerowych wskazanych w uzasadnieniu skargi na okoliczności tam podane (tj. załączonych do skargi wydruków komputerowych z gazetek promocyjnych skarżącej dotyczących ofert ważnych od 11 do 17 kwietnia 2016 r.), a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wedle norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi II instancji naruszenie następujących przepisów: prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 26 ust. 2 lit. a rozporządzenia 1169/2011 poprzez niewłaściwe zastosowanie - brak zastosowania, art. 7 ust. 1 lit. a oraz art. 7 ust. 4 lit. b rozporządzenia 1169/2011 polegające na niewłaściwym zastosowaniu; innych przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i zebranie jedynie części materiału dowodowego niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Prezes UOKiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 13 września 2017 r. Sąd oddalił ww. wniosek dowodowy skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia 1169/2011, podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Z kolei w myśl art. 8 ust. 5 rozporządzenia1169/2011, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione. Natomiast art. 6 rozporządzenia 1169/2011 stanowi, że każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Według art. art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji, o czym mówi. Powyższe ma również zastosowanie do reklamy i prezentacji środków spożywczych, w szczególności kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu ustawienia oraz otoczenia, w jakim są pokazywane (art. 7 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia 1169/2011). Stosownie do treści art. 16 rozporządzenia 178/2002, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnianych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Z kolei art. 8 ust. 1 rozporządzenia 178/2002 stanowi, iż prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie oszukańczym lub podstępnym praktykom, fałszowaniu żywności oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. W myśl art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości, każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych (art. 40a ust. 5 ustawy o jakości). W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo uznały, że skarżąca wprowadziła do obrotu 11 partii artykułów rolno-spożywczych niewłaściwej jakości handlowej z uwagi na reklamowanie i prezentowanie ich jako produkty greckie, podczas gdy zostały one wyprodukowane w Niemczech, a także w przypadku dwóch partii - stosowanie w miejscu sprzedaży nazw wprowadzających w błąd co do kraju pochodzenia oraz nieadekwatnych do składu i niezgodnych z nazwą zamieszczoną przez producenta na opakowaniu jednostkowym. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, informacje o kraju pochodzenia produktów, zarówno w przypadku produktów greckich, jak i niemieckich zostały umieszczone w tym samym miejscu, pod logo "[...]", i były podane mniej wyraźną i znacznie mniejszych rozmiarów czcionką, co w zestawieniu z wyeksponowaniem elementów graficznych odnoszących się do Grecji oraz z zastosowaniem sugestywnej biało-niebieskiej kolorystyki opakowań, mogło mieć wpływ na to, że konsument mógł nie zwrócić uwagi, iż są to różne kraje. Sposób prezentacji produktów nie pozwalał bowiem konsumentom na jednoznaczną identyfikację kraju ich pochodzenia, a tym samym nie wyczerpywał zobowiązania skarżącej do udzielenia rzetelnej informacji. Nie sposób zaakceptować twierdzenia skarżącej, że konsumenci nie mogli zostać wprowadzeni w błąd co do kraju pochodzenia produktów, gdyż celem akcji "Tydzień kuchni greckiej" nie było oferowanie wyłącznie produktów pochodzących z Grecji, lecz popularyzacja potraw wywodzących się z greckiej tradycji. Sposób prezentacji spornych produktów - brak ich segregacji, podobne opakowania oraz oznaczenie na wywieszkach dwóch partii produktów jako "greckie" mogły wywoływać wrażenie, iż wszystkie oferowane produkty są produktami "greckimi". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym konsumenci z reguły podejmują decyzje o zakupie w sposób intuicyjny, skojarzeniowy i nie czytają dodatkowych informacji na opakowaniach z powodu m.in. podawania ich drobnym drukiem (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. II GSK 1832/12 – orzeczenie dostępne na stronie internetowej NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto nie sposób pominąć okoliczności, iż do Departamentu Inspekcji Handlowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynęła właśnie skarga konsumenta w związku z oferowaniem przez skarżącą produktów niemieckich (a także holenderskich) w ramach "Tygodnia kuchni greckiej". Zatem nie można od konsumenta stykającego się z ofertą "Tydzień kuchni greckiej" zasadnie oczekiwać, aby spodziewał się w niej produktów pochodzących również z innych krajów. Dlatego chybione są zarzuty skarżącej co do naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 7 ust. 1 lit. a i ust. 4 lit. b oraz art. 26 ust. 2 lit. a rozporządzenia 1169/2011. Zakaz umieszczania wprowadzających w błąd informacji na temat żywności ma też zastosowanie do reklamy i prezentacji środków spożywczych, w szczególności ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu ustawienia oraz otoczenia, w jakim są pokazywane. W niniejszej sprawie produkty oferowane w ramach oferty "Tydzień kuchni greckiej" pochodziły zarówno z Grecji, jak i z Niemiec. Produkty te były umieszczone w sklepie skarżącej razem, tj. w jednym miejscu, bez wyraźnego rozgraniczenia i segregacji. Nadto w materiałach reklamowych spółki nie znalazła się dostatecznie jasna i czytelna informacja o rzeczywistym kraju pochodzenia poszczególnych produktów. Zdaniem Sądu, prawidłowo została wymierzona skarżącej sankcja w postaci kary pieniężnej w wysokości 3.720 zł, z uwzględnieniem wielkości kontrolowanego podmiotu oraz stwierdzonych nieprawidłowości. Wymierzona kara jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaży dostępne były tylko artykuły rolno-spożywcze odpowiadające jakości handlowej, a także będzie najmniej uciążliwa z możliwych dostępnych środków. Jednocześnie wymierzona kara, zgodnie z art. 17 ust 2 rozporządzenia 178/2002, spełnia funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając kontrolowanego do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, zwłaszcza z uwagi na wykazane powyżej niedopełnienie należytej staranności w zakresie zapewnienia prawidłowego prezentowania ww. artykułów rolno-spożywczych. W ocenie Sądu, nietrafny jest również zarzut skarżącej odnośnie naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7, 77 § 1 k.p.a. oraz 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ponieważ organy obu instancji podjęły wszelkie niezbędne kroki do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jak również dokonały prawidłowej subsumcji przepisów do poczynionych ustaleń faktycznych. Mając na uwadze treść art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Sąd oddalił wniosek dowodowy skarżącej, gdyż był on w sprawie zbędny – kopie gazetek ofertowych spółki znajdowały się w aktach administracyjnych sprawy. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 151 wyż. cyt. ustawy oddalił skargę.