VI SA/Wa 2707/13
PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-23
Skład orzekający: Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego może uzyskać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego i ustanowienia adwokata, jeśli nie przedstawiła pełnej dokumentacji potwierdzającej jej trudną sytuację finansową?Ratio decidendi
Spółka prawa handlowego ubiegająca się o prawo pomocy w zakresie częściowym musi wykazać, że nie posiada wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania. Ciężar udowodnienia tego spoczywa na wnioskodawcy. Niewystarczające lub niekompletne przedstawienie dokumentacji finansowej, mimo wezwania sądu, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Spółka B. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącą kary pieniężnej. Po oddaleniu skargi i odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu, spółka wniosła zażalenie i jednocześnie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu i ustanowienia adwokata, powołując się na trudną sytuację finansową. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia dokumentacji finansowej, jednak spółka przedstawiła jedynie część wymaganych dokumentów, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, a następnie odmową przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącej – B. sp. z o.o. – przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi spółki B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić skarżącej – B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] – przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienie adwokata
Wyrokiem z 25 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie oddalił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r.
w przedmiocie kary pieniężnej.
W związku z nieuiszczeniem w terminie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 września
2015 r. odrzucił złożoną skargę.
Pismem z 20 października 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację finansową oraz brak środków finansowych.
W myśl art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2016 r., poz. 718) wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych, składa się na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego w rozporządzeniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy
w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U.
z 2015 r., poz. 1257 ze zm.).
W związku z powyższym, pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r. skierowano do strony skarżącej wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku
o przyznanie prawa pomocy (PPPr) i nadesłania go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wobec nieuzupełnienia rzeczonego urzędowego formularza, zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2016 r., pozostawiono wniosek
o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie skarżąca spółka wniosła sprzeciw, w którego uzupełnieniu nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr).
Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej strony skarżącej, na podstawie zarządzenia z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącą spółkę, do nadesłania w terminie 14 dni:
a/ rocznego sprawozdania finansowego spółki za rok 2014 i 2015,
b/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2015 r. i w 2016 r. – np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec grudnia 2015 r. oraz koniec czerwca 2016 r.,
c/ wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącą spółkę rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie.
W odpowiedzi, strona skarżąca przy piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r. nadesłała:
- kopię CIT- 8 za 2015 r. – zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2015,
- rachunek zysków i strat za okres styczeń-luty 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Stosownie do postanowień art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści przytoczonego przepisu wynika wprost, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Jeżeli zatem strona nie dopełniła w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, to fakt ten uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. II, Warszawa 2006 s. 527).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, odnotować należy, że informacje przekazane przez skarżącą spółkę we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do dokonania oceny, czy skarżąca nie ma możliwości pokrycia kosztów postępowania, w związku z czym okazało się konieczne uzupełnienie przekazanych wcześniej informacji o roczne sprawozdanie finansowe spółki za rok 2014 i 2015, dokument wskazujący na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2015 r. i w 2016 r. oraz o wyciągi
z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach
w tym terminie. Skarżąca spółka w wyznaczonym terminie przedstawiła jedynie zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2015 oraz rachunek zysków i strat za okres styczeń-luty 2016 r. W pozostałym zakresie skarżąca spółka nie przedstawiła żadnych dokumentów na wystosowane wezwanie, co powoduje, że brak jest możliwości ustalenia, czy wypełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy. Odnotować w tym miejscu należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą wydanie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy na podstawie innych przesłanek niż sytuacja materialna wnioskodawcy jest niedopuszczalne, jako nieznajdujące uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 118/05 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na niewykazanie pełnej informacji o stanie majątkowym skarżącej spółki w niniejszej sprawie niemożliwe ustalenie, czy wypełnia ona ustawowe przesłanki przyznania tejże pomocy.
W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw.
z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło