VI SA/Wa 2713/14

PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-19

Skład orzekający: Dariusz Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Komisji Nadzoru Finansowego o zawieszeniu działalności instytucji finansowej jest zasadny po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej tej instytucji?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o zawieszeniu działalności instytucji finansowej traci na aktualności i zasadności w sytuacji, gdy wobec tej instytucji ogłoszono upadłość likwidacyjną. W takim przypadku przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie występują, co uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
K. z siedzibą w S. złożyła skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z lipca 2014 r. o zawieszeniu działalności S. z siedzibą w G. Wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji został początkowo uwzględniony przez WSA w Warszawie. Następnie jednak Sąd Rejonowy w G. ogłosił upadłość likwidacyjną S., co spowodowało zmianę sytuacji faktycznej i prawnej.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia działalności S. z siedzibą w G.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. z siedzibą w S o wstrzymanie wykonania decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. z siedzibą w S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia działalności S. z siedzibą w G. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2713/14 wstrzymał wykonanie decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia działalności S. z siedzibą w G. w sprawie ze skargi K. w S. na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku Sąd pierwszej instancji wskazał na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji zawieszenia działalności S. (dalej: "S.") i złożenia wniosku o ogłoszenie jej upadłości. W ocenie K. w S. (skarżącej) miałoby to prowadzić do sytuacji kryzysowej w postaci utraty pozycji S. na rynku usług finansowych, co spowodowałoby utrudnienie w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji i realizacji programu postępowania naprawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uzasadniając uwzględnienie wniosku przyznał, że niemożność prowadzenia działalności gospodarczej skutkować będzie nie tylko stratami finansowymi, ale spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych instytucji finansowych, a w efekcie utratę pozycji S. na rynku usług finansowych, co może wywołać trudne do odwrócenia skutki. Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. Komisja Nadzoru Finansowego (dalej: "KNF") wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2713/14, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA. Zaskarżonemu postanowieniu KNF zarzuciła naruszenie: - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") przez niezasadne przyjęcie, że wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonalności decyzji, o których mowa w powołanym przepisie (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), - art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie, w sytuacji ogłoszenia przez Sąd Rejonowy G. w G. [...] Wydział Gospodarczy w dniu [...] listopada 2014 r. postanowienia o ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej S. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono przede wszystkim okoliczność, że Sąd Rejonowy G. w G. Wydział [...] Gospodarczy w postanowieniu z dnia [...] września 2014 r., o godzinie [...] ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu S. wpisanej do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem [...] (sygn. akt [...]). Sąd Rejonowy G. w G. Wydział [...] Gospodarczy w postanowieniu z dnia [...] listopada 2014. r., o godzinie [...] zmienił sposób prowadzenia postępowania upadłościowego z postępowania z możliwością zawarcia układu na postępowanie obejmujące likwidację majątku upadłego. Komisja wnosząca zażalenie wskazała, że objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W ocenie organu, w świetle przedstawionych z zażaleniu okoliczności, wniosek o wstrzymanie wykonania stał się bezprzedmiotowy, a zaskarżone postanowienie, jako wydane wbrew celowi określonemu w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wbrew przepisowi 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. winno zostać uchylone, jako bezzasadne. Ponadto, KNF podtrzymała przedstawione w odpowiedzi na skargę wątpliwości prawne dotyczące legitymacji procesowej K. do występowania przed WSA ze skargą na decyzję Komisji z dnia [...] lipca 2014 r., oraz w zakresie zgłoszonego w tej skardze wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt II GZ 469/15 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2713/14 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny powołał postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] września 2014 r., sygn. akt [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., sygn. akt [...], z których wynikało, że w dniu wydania zaskarżonego postanowienia wobec S. prowadzone było postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku upadłego. W świetle powyższego, jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny, w dacie orzekania przez Sąd pierwszej instancji w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki - które w ocenie strony wnoszącej skargę uzasadniały uwzględnienie wniosku - straciły na aktualności i nie mogły skutecznie popierać żądania wstrzymania wykonania kwestionowanego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek, bierze pod uwagę nie tylko okoliczności w nim wskazane, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (R. Hauser, M. Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2015, Komentarz do art. 61). Rozpoznając wniosek K. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji KNF z dnia [...] lipca 2014 r. Sąd uwzględnił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2015 r., argumentację KNF zawartą w jej zażaleniu z dnia 22 czerwca 2015 r., jak również pismo Syndyka masy upadłości S. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w G., które kazały uznać, że powołana na wstępie przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a., w niniejszej sprawie zdezaktualizowała się, albowiem stan zagrożenia w postaci możliwości ogłoszenia upadłości S. (powstrzymaniu której miał służyć złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji) ziścił się, albowiem w dniu [...] listopada 2014 r. Sąd Rejonowy G. w G. Wydział [...] Gospodarczy ogłosił likwidację majątku upadłego – S.. W niniejszej sprawie z dniem [...] lipca 2014 r. zawieszona została działalność S. z siedzibą w G., zarządca komisaryczny zobowiązany został do sporządzenia na datę zawieszenia działalności, tj. na dzień [...] lipca 2014 r. sprawozdania finansowego S. oraz poddania tego sprawozdania badaniu przez biegłego rewidenta, zobowiązany został również do sporządzenia listy deponentów S. z siedzibą w G., zgodnie z art. 38u ust. 2 ustawy dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 87, poz. 711 ze zm., nazywanej dalej: "ustawą o BGF") w zw. z art. 381 pkt 1 ustawy o BFG oraz do przekazania Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu sporządzonej listy deponentów S. W związku z powyższym w dniu [...] lipca 2014 r. podjęta została Uchwała nr [...] Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie realizacji wypłat środków gwarantowanych deponentom S., na mocy której Bankowy Fundusz Gwarancyjny zrealizował wypłaty środków gwarantowanych deponentom S. za pośrednictwem P. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. Wystąpienie stanu w postaci powiadomienia przez zarząd, zarządcę komisarycznego lub likwidatora o tym, że aktywa kasy są niewystarczające do zaspokojenia jej zobowiązań w oparciu lub powzięte o nim informacje przez KNF pomimo braku powiadomienia (art. 74k ust. 1, 3 ustawy o skok) umożliwiało podjęcie przez KNF decyzji o zawieszeniu działalności kasy oraz wystąpieniu do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy. Decyzję o zawieszeniu działalności kasy KNF podejmuje oraz występuje do sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy, gdy nie ma szans na realizację przez zarządcę komisarycznego z pozytywnym efektem programu postępowania naprawczego. W dniu [...] września 2014 r. Sąd Rejonowy G. w G. Wydział [...] Gospodarczy, sprawa [...] ogłosił upadłość S. z możliwością zawarcia układu. [...] listopada 2014 r. Sąd Rejonowy G. w G. Wydział [...] Gospodarczy, sprawa [...], ogłosił likwidację majątku upadłego – S., odwołał zarządcę masy upadłości oraz wyznaczył syndyka masy upadłości. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło