VI SA/Wa 2732/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-11
Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości ponad 24 tysięcy złotych, zwłaszcza w sytuacji nałożenia podobnej kary w innej sprawie, może spowodować znaczne trudności finansowe, utratę płynności, konieczność zwolnienia pracowników i zaprzestania działalności gospodarczej. Te skutki, raz zaistniałe, mogą być trudne do odwrócenia, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca I. Z. złożyła skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nakładającą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że zapłata kary w wysokości 24.640 zł, w połączeniu z analogiczną karą w innej sprawie, doprowadziłaby do znacznej szkody finansowej i utrudnień w prowadzeniu działalności gospodarczej. Skarżąca przedstawiła dane dotyczące kosztów prowadzenia działalności, spłaty kredytów i rocznego zysku netto.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Z. w sprawie ze skargi I. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nr [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Strona skarżąca – I. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opierając go na przesłance spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji i zapłacenie kary w wysokości 24.640 złotych, w sytuacji orzeczenia takiej samej kary w sprawie analogicznej o sygn. akt. [...] (sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 2731/15)- to jest w łącznej wysokości 49.280 złotych - doprowadziłoby do wyrządzenia znaczącej szkody - utrudniającej prowadzenie działalności gospodarczej i mogącej spowodować co najmniej utratę płynności finansowej. Podała również koszty prowadzenia działalności gospodarczej, konieczność spłaty kredytów, wysokość rocznego zysku netto uzyskiwanego z prowadzonej działalności gospodarczej oraz wskazała na jej sezonowy charakter.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W rozpoznawanej sprawie skarżący oparł swój wniosek na obu ustawowych przesłankach uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, podkreślając, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduję likwidację kilku miejsc pracy oraz pozbawi go jedynego przychodu co może zachwiać jej stabilnością finansową.
W ocenie Sądu z podniesionych i należycie uprawdopodobnionych przez skarżącego okoliczności wynika, że zachodzi w jej przypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Trudne do odwrócenia skutki są to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I GZ 211/13).
Zdaniem Sądu, skarżąca uprawdopodobniła, że ze wskazanych okoliczności wynikałoby zaistnienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną do Sądu decyzją nałożono na skarżącą karę pieniężną w wysokości ponad 24 tysięcy złotych. Sąd wziął również pod uwagę fakt, że do Sądu została również złożona kolejna skarga skarżącej na decyzję tego samego organu, którą również nałożono karę pieniężną. Zatem łączna kara przekracza 46 000 złotych. Z załączonych do wniosku umów kredytowych wynika, że miesięczna ich rata przekracza 5500 złotych, koszty prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej wydatki na media wynosi około 8000 złotych, a koszty osobowe przekraczają 12 000 złotych. Dane te Sąd porównał do załączonego przez skarżącą zeznania podatkowego - PIT 36L, z którego wynika, że zysk netto wynosił w 2014 r. około 240 000 złotych. Mając na uwadze te dane, w ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego doprowadziłoby do wystąpienia nieodwracalnych skutków gospodarczych i ekonomicznych. Ten stan skutkowałby sytuacją, w której ewentualne rozstrzygnięcie Sądu w przyszłości stałoby się dla skarżącej, z ekonomicznego punktu widzenia, bez znaczenia. Zdaniem Sądu, twierdzenie skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej oraz konieczność zwolnienia pracowników i zaprzestanie działalności gospodarczej, co znajduje uzasadnienie dla konieczności zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło