VI SA/Wa 2806/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] lipca 2014 r. skarżący – D. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na jego poparcie, że rozpoczęcie egzekucji może prowadzić do poniesienia przez niego poważnych i nieodwracalnych konsekwencji majątkowych, co spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo stwierdzenie, że rozpoczęcie egzekucji może prowadzić do poniesienia przez skarżącego poważnych i nieodwracalnych konsekwencji majątkowych. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zobrazował swojej sytuacji materialnej żadnymi dokumentami pozwalającymi na dokonanie oceny, w jaki sposób konieczność zapłaty kary 3.000 złotych z tytułu wykonywania przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej, orzeczonej zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, przełoży się na chociażby hipotetycznie mogące wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Z tego powodu uznać należy, że zaprezentowana przez skarżącego argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie stanowi takiego jego uzasadnienia, które pozwoliłoby Sądowi zbadać wystąpienie w niniejszej sprawie po stronie skarżącego przesłanek określonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.