VI SA/Wa 2831/13
WyrokWSA w Warszawie2014-04-04
Skład orzekający: Sławomir Kozik, Piotr Borowiecki, Małgorzata Grzelak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Dyrektora Izby Celnej o odmowie zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych pomocniczych w stosunku do automatu o niskich wygranych, wydane na podstawie braku odpowiedniego potwierdzenia spełnienia wymogu zaprogramowanej wartości wygranych, jest zgodne z prawem, w sytuacji gdy automat był eksploatowany przed wejściem w życie przepisów regulujących ten wymóg?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Dyrektor Izby Celnej prawidłowo odmówił zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych. Automaty o niskich wygranych, nawet te eksploatowane przed wejściem w życie przepisów o grach hazardowych, musiały zostać dostosowane do wymogu minimalnej wartości wygranych (75% kwoty wpłaconych stawek) w terminie określonym przez ustawę. Ponadto, dokumentacja potwierdzająca spełnienie tego wymogu musiała być zgodna z przepisami rozporządzenia, a przedłożona przez skarżącą informacja uzupełniająca nie spełniała tych wymogów, ponieważ dotyczyła innego automatu niż ten eksploatowany.Stan faktyczny
Spółka złożyła zgłoszenie dotyczące zmian w aktach weryfikacyjnych automatu o niskich wygranych, dołączając informację uzupełniającą do opinii technicznej. Naczelnik Urzędu Celnego odmówił zatwierdzenia zmian, uznając, że przedłożony dokument nie spełnia wymogów formalnych i nie potwierdza zgodności automatu z przepisami o grach hazardowych. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędną wykładnię przepisów dotyczących wymogu minimalnej wartości wygranych oraz sposobu jego dokumentowania.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi "F." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych pomocniczych w stosunku do automatu o niskich wygranych oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), w zw. z art. 65, art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.) dalej Uosc rozpatrzeniu zażalenia F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (skarżącej w niniejszej sprawie) na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] odmawiające zatwierdzenia zmian danych w aktach weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych: K. zlokalizowanego przy ul. [...], w którym gry urządzała skarżąca.
Do wydania postanowienia doszło w oparciu o następujące ustalenia:
W dniu [...] lutego 2013 r. Spółka złożyła zgłoszenie do Naczelnika Urzędu Celnego w C. do którego załączyła dokument pn. Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] oraz Uzupełnienie do ważnej opinii technicznej [...] w zakresie art. 18 ust. 3 oraz art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (UoGH) celem dołączenia do akt weryfikacyjnych punktu gier zlokalizowanego przy ul. [...].
W dniu [...] marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. przeprowadził w punkcie gier urzędowe sprawdzenie, w wyniku którego stwierdzono, że przedłożona do zgłoszenia Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] nie została wydana po przebadania automatu [...], nie ma formy określonej w § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312) - zwanego dalej "rozporządzeniem z dnia 9.03.2012 r." natomiast Uzupełnienie do ważnej opinii technicznej [...] w zakresie art. 18 ust. 3 oraz art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z upoważnienia Ministra Finansów nr AG 10/0650/34/UP/2012/663, nr OU/072/2012 z dnia 4 października 2012 r. nie odnosi się do przedmiotowego automatu.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. wyznaczył termin do spełnienia warunków i środków określonych w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.
W odpowiedzi na powyższe, skarżąca spółka poinformowała organ, że automat [...], z określoną w opinii technicznej nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. teoretyczną wypłacalnością automatu na poziomie 94% spełniał warunek określony w przepisie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w dniu wejścia w życie tego przepisu, czyli w dniu 14 lipca 2011 r., a zatem nie wymagał dostosowania do ww. warunku.
W kolejnym piśmie z [...] kwietnia 2013 r. skierowanym do spółki Naczelnik Urzędu Celnego w C. podniósł, iż dokument pn. Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] został wydany po przebadaniu automatu [...] nr fabryczny [...] nie zaś eksploatowanego w tym punkcie gier automatu [...] o nr fabrycznym [...]. Jednocześnie organ zauważył, iż w trakcie przeprowadzania urzędowego sprawdzenia funkcjonariusze nie negowali zapisów opinii technicznej nr [...] dotyczących m. in. programu gry, w który wyposażony jest przedmiotowy automat [...]. Ponadto stwierdzono, iż plomby są nienaruszone i zgodne z opinią techniczną.
Powtórne urzędowe sprawdzenie w punkcie gier potwierdziło dotychczasowe ustalenia organu.
Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego w C. postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. odmówił zatwierdzenia zmian dotyczących dołączenia do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier dokumentu pn. Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...] z uwagi na fakt, iż dokument ten nie spełnia wymogu określonego § 15 ust. 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., a tym samym nie może stanowić potwierdzenia, iż automat nr [...] spełnia warunek określony w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.
Na powyższe postanowienie Spółka złożyła zażalenie, w którym stwierdziła naruszenie:
1) art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw Dz. U. Nr 134. poz. 779) - dalej ustawa zmieniająca oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż ww. przepisy mają zastosowanie do automatów zarejestrowanych przed dniem 14 lipca 2011 r. które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych,
2) art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 ordynacji podatkowej w związku z art. 65 ustawy o służbie celnej poprzez nierozważenie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i nieuwzględnienie, iż automat [...] od początku swojego istnienia spełnia warunek art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, nawet wówczas kiedy ten przepis nie obowiązywał, a zatem nie dotyczy go regulacja zawarta w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r.,
3) art. 64 ust. 7 w związku z art. 64 ust. 2 pkt 3 ustawy o służbie celnej oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 roku w sprawie urzędowego sprawdzenia (tekst jednolity Dz. U. z 2013. poz. 417).
Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy bądź skierowanie do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Uznając wniesione zażalenie za nieuzasadnione organ II instancji utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie i wskazał, że w sprawie niniejszej niezbędne było przeprowadzenie urzędowego sprawdzenia w oparciu o art. 64 ustawy o służbie celnej. Podniósł, że w trakcie tej czynności w miejscu usytuowania punktu gier na automatach o niskich wygranych dokonuje się sprawdzenia, stosownie do § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z 14 grudnia 2009r.
1) zgodności zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym;
2) zgodności lokalizacji miejsca prowadzenia działalności oraz jego oznakowania warunkami określonymi w przepisach odrębnych;
3) prawidłowości oznaczenia automatów o niskich wygranych w sposób trwał) i w widocznym miejscu;
4) prawidłowości nałożenia i stanu plomb zabezpieczających.
Organ przypomniał, że w myśl § 4 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia do zgłoszenia, w przypadku punktów gier na automatach o niskich wygranych dołącza się opinie techniczne z badań poprzedzających rejestrację automatów.
Organ II instancji zaakcentował, że ustawą z dnia 26 maja 2013 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134. poz. 779) został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3, zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu, zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r. Z kolei sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 tego rozporządzenia potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii, w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia tj. do dnia 21 maja 2012r.
Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem skarżącej dotyczącym naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 ordynacji podatkowej, art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż ww. przepisy mają zastosowanie do automatów zarejestrowanych przed dniem 14 lipca 2011 r. (dzień wejścia w życie ustawy zmieniającej), które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. W tym zakresie podniósł, że teoretyczna wypłacalność przedmiotowych automatów ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez przedmiotowy automat warunku określonego w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych dla każdej gry. Według organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zinterpretował powyższe przepisy.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 187, art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 65 ustawy o służbie celnej i braku odniesienia się przez organ I instancji do przedłożonego przez spółkę dokumentu Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...], organ odwoławczy stwierdził, że dokument ten słusznie nie został uznany w toku postępowania przed organem I instancji, bowiem dokument ten nie spełnia wymogu określonego w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Dlatego też nie może on stanowić potwierdzenia, że przedmiotowy automat [...] spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Organ odwoławczy podkreślił, że potwierdzenie winno mieć formę uzupełnienia do opinii jednostki badającej, która stanowiła podstawę rejestracji konkretnego automatu.
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła:
1) naruszenie art. 124 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219, art. 239 oraz art. 235 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 65 ustawy o służbie celnej, tj. brak uzasadnienia prawnego spełniającego wymagania zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 Ordynacji podatkowej, co polegało na:
a) braku wskazania przez organ II instancji podstawy prawnej (konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu prawnego) określającej warunek lub środek określony w art. 33 ust. 1 lub art. 34 ust. 1 ustawy o służbie celnej, który zdaniem organu nie został przez spółkę (podmiot podlegający urzędowemu sprawdzeniu) zapewniony, co mogłoby uzasadniać odmowę zatwierdzenia zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych w drodze postanowienia a w konsekwencji utrzymanie go w mocy przez organ II instancji;
b) braku wyjaśnienia znaczenia przepisu art. 34 ust. 1 pkt. 2 lit. h) ustawy o służbie celnej, poprzez podanie jego wykładni przy jednoczesnym odniesieniu się do wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego stanu faktycznego sprawy, w sytuacji gołosłownego stwierdzenia w postanowieniu organu I instancji, że odmowa zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych nastąpiła z powodu rzekomego niezapewnienia warunku art. 34 ust. 1 pkt. 2 lit. h) ustawy o służbie celnej, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, jakoby w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzanie gier.
2) naruszenie § 15 Rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. 2012, poz. 213), w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r., o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r., Nr 134, poz. 779), w zw. z art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. 2009 r., Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), w zw. z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 65 ustawy o służbie celnej przez błędną ich wykładnię, polegającą na wadliwym przyjęciu, że potwierdzenie zgodności automatu zarejestrowanego i eksploatowanego przed 14 lipca 2011 r. oraz po tej dacie z wymogiem art. 18 ust. 3 UGH, w sytuacji gdy w grach na tym automacie od początku istnienia (przed 14 lipca 2011 r.) zaprogramowana wartość wygranych wynosiła co najmniej 75% kwot wpłaconych stawek, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 ustawy o służbie celnej wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą w uzupełnieniu do opinii w formie przewidzianej w § 15 Rozporządzenia z 09.03.2013 r., podczas gdy przepis ten reguluje jedynie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogów art. 18 ust. 3 UGH, czyli dotyczy tylko takich zarejestrowanych automatów, które w okresie przed 14 stycznia 2012 r. nie były zgodne z wymogiem art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, natomiast obowiązujące przepisy prawa nie regulują w sposób szczególny sposobu dowodzenia, że dany zarejestrowany automat nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 UGH, wobec spełniania jego wymogów nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawnego, wobec czego do dowodzenia takiej okoliczności ma zastosowanie ogólna reguła dowodowa z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, mająca w postępowaniu w sprawie urzędowego sprawdzenia odpowiednie zastosowanie w związku z art. 65 ustawy o służbie celnej.
3) naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającej na odmowie przyznania mocy dowodowej na okoliczność spełniania przez kontrolowany automat wymogów art. 18 ust. 3 UGH, bez podwyższania w nim zaprogramowanej wartości wygranych (tj. "dostosowania"), takim łącznie ocenianymi dowodom, jak:
a) Opinia techniczna jednostki badającej z badania poprzedzającego rejestrację kontrolowanego automatu;
b) Wydaną przez Wyższą Szkołę Informatyki w L. informację uzupełniającą do opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację;
c) Protokołu z urzędowego sprawdzenia (zwłaszcza w zakresie potwierdzenia w nim, iż plomby jednostki badającej na podzespołach kontrolowanego automatu są nienaruszone);
- z których łącznie wynika, że w kontrolowany automat ma konstrukcję oraz zainstalowany program gier gwarantujących spełnienie m.in. wymogu art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, bez konieczności uprzedniego jego dostosowania do wymogu tego przepisu, tj. podwyższania zaprogramowanej wartości wygranych z poziomu niższego niż 75% kwot wpłaconych stawek, do wymaganego tym przepisem poziomy "co najmniej 75%", wobec tego, iż w automacie tym od początku istnienia parametr z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, był spełniony, nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawego.
Powołując się na powyższe zarzuty Spółka wniosła o:
1) uchylenie zaskarżonych postanowień organu I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji
2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Według art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) UoSC na potrzeby kontroli, podmioty urządzające i prowadzące gry i zakłady wzajemne na podstawie ustawy o grach hazardowych są obowiązane zapewnić warunki i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym m.in. zgłaszać niezwłocznie przypadki zdarzeń związanych z działaniem lub stanem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzanie gier, np. przemieszczenie automatów do gier o niskich wygranych. W myśl art. 64 ust. 2 pkt 3 UoSC urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w celu ustalenia czy warunki ustalone w podmiotach podlegających urzędowemu sprawdzeniu są nadal przestrzegane.
Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół (który wraz ze zgłoszeniem oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli, stanowią akta weryfikacyjne) i w przypadku, gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 1 (w niniejszej sprawie te, określone przez art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) UoSC, właściwy organ Służby Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po upływie terminu przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie, zgodnie z art. 64 ust. 4 i 5 UoSC.
W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, że nie są zapewnione warunki i środki, wydaje się postanowienie, na które przysługuje zażalenie, na podstawie art. 64 ust. 7 w zw. z ust. 6 UoSC.
Zakończenie urzędowego sprawdzenia w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie przewidziano dla sytuacji, gdy urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w celu weryfikacji czy podmiot dalej spełnia niezbędne warunki i środki (tak uzasadnienie projektu ustawy, druk sejmowy - VI. 1492).
Zakres i sposób przeprowadzania urzędowego sprawdzenia, w tym sporządzania akt weryfikacyjnych został uregulowany w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. Nr 222, poz. 1757 z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie z 14 grudnia 2009 r." Według przepisu § 9 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia w toku urzędowego sprawdzenia w podmiotach prowadzących działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w § 3 pkt 6 (m.in. gier na automatach o niskich wygranych), dokonuje się sprawdzenia zgodności zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym.
Ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3 UoGH, zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu, zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że nie było podstaw do ingerencji organu, gdyż kontrolowany automat spełniał wymogi art. 18 ust. 3 ugh jeszcze przed wprowadzeniem powyższego przepisu do porządku prawnego.
Należy zwrócić uwagę, że przepis art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej i art. 18 ust. 3 UoSC, z mocy ust. 2 art. 9 ustawy zmieniającej ma zastosowanie również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 UoGH. do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do automatów i automatów o niskich wygranych eksploatowanych przez te podmioty w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ust. 1.
Zatem i automaty do gier o niskich wygranych powinny były zostać dostosowane do wymogów z art. 18 ust. 3 UoGH w terminie 6 miesięcy od daty wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tak więc po upływie 6 miesięcy od daty wejścia w życie ustawy zmieniającej automaty do gier o niskich wygranych powinny były spełniać wymogi nie tylko z art. 129 ust. 3 UoGH. (Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł ), ale i z art. 18 ust. 3 UoGG.
Należy przy tym zauważyć, że przepisy techniczne ustawy zmieniającej zostały zgłoszone Komisji Europejskiej do notyfikacji.
Przepis art. 18 ust. 3 UoGH. nie może być rozumiany w ten sposób, że odnosi się do ogólnej wysokości wygranych ze wszystkich gier zaprogramowanych w danym automacie. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że wymóg przewidziany przez ten przepis odnosi się do zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier. W przepisie tym bowiem mowa jest, że zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Zdaniem Sądu, stawka odnosi się do konkretnej gry, jak wynika z uregulowań zawartych w art. 18 ust. 3 UoGH w zw. z art. 2 ust. 3 i 4 UoGH.
Zgodnie z art. 2 ust. 3 UoGH grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Natomiast wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, na mocy art. 2 ust. 4 UoGH. Z uregulowań tych wynika więc, że stawkę wpłaca się za udział w konkretnej grze. W tej sytuacji, skoro unormowanie art. 18 ust. 3 UoGH. Odnosi zaprogramowaną wartość wygranych w automacie do kwoty wpłaconych stawek, to oznacza, że chodzi o stawki za udział w danej grze, a nie we wszystkich grach zaprogramowanych w danym automacie.
Tak też wynika z uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (pkt 5 druk sejmowy VI.3860): "Ustawa określa także, jakie wymogi muszą spełniać automaty do gier, w tym minimalną zaprogramowaną wartość wygranej na poziomie 75 %. Wprowadzenie minimalnego wskaźnika wygranej ma na celu ochronę interesów graczy, tak aby podmioty urządzające gry na automatach przeznaczały co najmniej 3/4 przychodów na wygrane, a jednocześnie, dokonując zmian jej wysokości, nie stosowały systemu zachęt, wprowadzając w określonych warunkach wskaźnik w znacznej wysokości, a następnie znacznie go obniżając.".
Zatem przepis § 1 ust. 3 pkt 14 rozporządzenia z 9 marca 2012 r., który mówi, że koniecznym elementem opinii jednostki badającej upoważnionej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zawierającej pozytywny wynik badania technicznego automatu lub urządzenia do gier jest określenie zaprogramowanej wartości wygranych, o której mowa w art. 18 ust. 3 UoGH, w grze rozgrywanej w ramach zaprogramowanego cyklu gry, a w przypadku gdy automat zawiera wiele gier - dla każdej gry oddzielnie w ramach zaprogramowanego cyklu dla każdej gry, tylko potwierdza uregulowania ustawowe. W tej sytuacji, w przypadku omawianych automatów do gier o niskich wygranych, każda z gier w nim zaprogramowanych musiała spełniać wymóg z art. 18 ust. 3 UoGH.
W przypadku wątpliwości czy automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków ustawowych, procedurę wyjaśniania wątpliwości reguluje art. 23b UoGH, który w ust. 1 nakłada na podmiot eksploatujący obowiązek poddania automatu lub urządzenia badaniu sprawdzającemu. Natomiast w przypadku wątpliwości co do rodzaju gry na automacie (czy jest to gra, czy też np. opcja), w myśl art. 2 ust. 7 UoGH uprawnienie do rozstrzygnięcia przysługuje Ministrowi Finansów.
Jak wynika z art. 3 UoGH urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie i dlatego podmioty prowadzące tego rodzaju działalność mają obowiązek dostosować ją do zmieniających się wymogów, a przepisy przejściowe ustawy zmieniającej określały okres przystosowawczy.
Sąd nie podziela zarzutu naruszenia § 15 Rozporządzenia Ministra Finansów z 9 marca 2012 r.
W przepisie § 15 ust. 1 tego aktu mówi się, że dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 UoGH wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą, które wyraża się w uzupełnieniu do opinii (ust. 2). Elementy konieczne opinii wymienia § 1 ust. 3 rozporządzenia z 9 marca 2012 r., a § 2 tego aktu wymaga uprzedniego przeprowadzenia badania technicznego automatu lub urządzenia do gier. Z kolei § 16 ww. rozporządzenia wymienia dodatkowe elementy, które powinna zawierać opinia i uzupełnienie opinii dotyczące automatów do gier o niskich wygranych.
Uregulowania te są skutkiem rozwiązań zawartych w art. 18 ust. 3 UoGH i art. 9 ustawy zmieniającej i nie kolidują z uregulowaniem art. 11 ustawy zmieniającej, który odnosi się do ważności poświadczeń rejestracji.
Prawidłowe jest stanowisko organu, że teoretyczna wypłacalność przedmiotowego automatu ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez ten automat warunku określonego w art. 18 ust. 3 UoGH dla każdej gry.
W tym zakresie Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2592/12, na który powołuje się organ w swoim rozstrzygnięciu.
Na gruncie niniejszej sprawy należy podkreślić, że skarżąca pomija istotny jej aspekt a mianowicie, że z uzupełnienia [...] do opinii technicznej [...] wynika, iż badaniu został poddany inny automat niż eksploatowany w przedmiotowym punkcie gier.
W tym stanie rzeczy zasadnie organ uznał, iż skarżąca nie zapewnia warunków i środków, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) ustawy o Służbie Celnej i w konsekwencji prawidłowo uczynił odmawiając zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych w przedmiotowym punkcie gier.
Mając na uwadze powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło