VI SA/Wa 2831/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. z siedzibą W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, zmiany i zatwierdzenia projektu zmiany oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej jako: "Prezes UKE") z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżąca – K. z siedzibą w W., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca stwierdziła, że wprowadzenie do obrotu, określonych zaskarżoną do Sądu decyzją, zasad współpracy pomiędzy operatorami telekomunikacyjnymi, może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podała, że decyzja ta modyfikuje treść Oferty [...], w związku z czym istnieje ryzyko, że ewentualne spory zostaną rozstrzygnięte przez Prezesa UKE z uwzględnieniem zmian wynikających z tej decyzji. Jak wskazała skarżąca, pomimo tego, że zaskarżona decyzja obarczona jest szeregiem wad, jej wykonalność spowoduje implementację postanowień wspomnianej decyzji do relacji międzyoperatorskich. W konsekwencji skarżąca stwierdziła, że stan wywołany zaskarżoną decyzją prowadził będzie do utraty zaufania klientów i pogorszenia wizerunku danego operatora alternatywnego, co przy rozwoju usług telekomunikacyjnych będzie oznaczać bezpowrotną utratę pozycji konkurencyjnej. Jej zdaniem, ten stan rzeczy wiąże się bezpośrednio z drugą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, tj. z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt II OZ 412/13, LEX nr 1319092). Wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko w razie wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przesłanką taką nie jest zasadność skargi strony w sprawie bądź w innej sprawie sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 87/13, LEX nr 1305524). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że powołane przez skarżącą okoliczności dotyczące meritum sprawy wywołanej wniesioną skargą, nie pozwalają na zbadanie przez Sąd zaistnienia którejkolwiek z przesłanek, enumeratywnie określonych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem w żaden sposób nie odnoszą się do nich. Zważyć należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd bada wyłącznie zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471). Innymi słowy, ustalone w decyzji Prezesa UKE zasady współpracy pomiędzy O. a innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w zakresie realizacji uprawnień abonentów w zakresie ograniczenia, na ich żądań, dostępności do numerów usług o podwyższonej opłacie, stanowiące treść zaskarżonej decyzji oraz warunki wprowadzania ww. zasad do obrotu prawnego, nie mogą stanowić okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., od zaistnienia których uzależnione jest przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.