VI SA/Wa 2832/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), dalej jako "O.p." w zw. z art. 65, art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.), dalej: "u.S.C.", po rozpatrzeniu zażalenia F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca Spółka", "Spółka") na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] maja 2013 r. o odmowie zatwierdzenia zmian dotyczących akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania postanowienia doszło w oparciu o następujące ustalenia: W dniu [...] stycznia 2013 r. do Urzędu Celnego w C. wpłynęło zgłoszenie nr [...] skarżącej Spółki, dotyczące dołączenia do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego w Punkcie Gier Zręcznościowych S., ul. M. [...],[...]-[...] P., dokumentów: "Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej IEn/059/2008" (dalej "Informacja") oraz "Uzupełnienie nr OU/319/2012" z 30 listopada 2012 r. (dalej "Uzupełnienie"), dla automatu APEX MULTI MAGIC nr fabryczny PLD1740. W dniu [...] lutego 2013 r. przeprowadzono urzędowe sprawdzenie w zakresie zmian, podczas którego stwierdzono, że załączona do powyższego zgłoszenia Informacja wraz z Uzupełnieniem nie dotyczą eksploatowanego w w/w punkcie gier automatu APEX MULTI MAGIC nr fabryczny PLD1740. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w C. postanowieniem z [...] lutego 2013 r. wyznaczył Spółce, zgodnie z art. 64 ust. 5 u.S.C. termin do spełnienia warunków i środków określonych w art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h w/w ustawy, do [...] marca 2013 r. W dniu [...] kwietnia 2013 r. zostało przeprowadzone powtórne urzędowe sprawdzenie podczas którego stwierdzono, że Strona nie przedstawia opinii technicznej dotyczącej przedmiotowego automatu w zakresie zmian, jak również potwierdzono, że Informacja nie odnosi się bezpośrednio do tego automatu, natomiast Uzupełnienie odnosi się do automatu o tej samej nazwie, ale innym numerze fabrycznym, tj. PLD1741. Organ I instancji uznał, że z załączonych dokumentów nie wynikało, aby sporny automat nr PLD1740 został poddany badaniu technicznemu, nie potwierdzono zatem jednoznacznie, że spełnia on wymóg, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), tj. wymóg zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier w automacie, która nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Na postanowienie o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych skarżąca Spółka złożyła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie: - art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw oraz § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że powołane przepisy mają zastosowanie do automatów zarejestrowanych przed 14 lipca 2011 r., które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 u.g.h. - art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 65 u.S.C. poprzez nierozważenie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowegoi nieuwzględnienie, iż przedmiotowy automat o niskich wygranych od początku swojego istnienia spełnia wymóg art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, a zatem nie dotyczy go regulacja § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r. - art. 64 ust. 7 w zw. z art. 64 ust. 2 pkt. 3 u.S.C. i § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. z 2013r. poz. 417), przez bezpodstawną odmowę zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych, pomimo zapewnienia wszelkich warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, do których zapewnienia Strona obowiązującym prawem była zobowiązana. Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zatwierdzenie zmian do akt weryfikacyjnych punktu gier, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Utrzymując w mocy postanowienie I instancji Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, że instytucję urzędowego sprawdzenia regulują przepisy art. 64 u.S.C. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia. W przypadku podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, tj. lokalu handlowym, usługowym lub gastronomicznym, w którym usytuowany został punkt gier na automatach o niskich wygranych. W trakcie urzędowego sprawdzenia w miejscu usytuowania punktu gier na automatach o niskich wygranych właściwy organ Służby Celnej dokonuje sprawdzenia : - zgodności zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym: -zgodności lokalizacji miejsca prowadzenia działalności oraz jego oznakowania z. warunkami określonymi w przepisach odrębnych; - prawidłowości oznaczenia automatów o niskich wygranych w sposób trwały i w widocznym miejscu, - prawidłowości nałożenia i stanu plomb zabezpieczających. W myśl § 4 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia do zgłoszenia, w przypadku punktów gier na automatach o niskich wygranych dołącza się opinie techniczne z badań poprzedzających rejestracje automatów. Ustawą z dnia 26 maja 2011. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134. poz. 779) został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3 u.g.h., zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nic może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do 14 stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. podniósł nastepnie, że sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 u.g.h. uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 tego rozporządzenia potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia, tj. do 21 maja 2012 r. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 O.p., art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż ww. przepisy mają zastosowanie do automatów zarejestrowanych przed dniem 14 lipca 2011 r. (dzień wejścia w życic ustawy zmieniającej), które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, organ II instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego w C. zastosował prawidłową interpretację ww. przepisów. Teoretyczna wypłacalność spornego automatu ustawiona programowo na poziomie 94%, nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez ten automat warunku określonego w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych dla każdej gry. Takie stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2592/12. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, organ I instancji nie naruszył wskazanych w zażaleniu przepisów, ponieważ przedstawiona przez Spółkę Informacja została wydana po przebadaniu automatu, który nie jest eksploatowany w przedmiotowym punkcie. Ponadto organ I instancji słusznie nie uznał ww. dokumentu z uwagi na fakt, że dokument ten nie spełnia wymogu określonego w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. a zatem nie może stanowić podstawy potwierdzenia, że automat spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Zdaniem organu II instancji potwierdzenie to winno mieć formę uzupełnienia do opinii jednostki badającej, która stanowiła podstawę rejestracji automatu. Jednocześnie w trakcie przeprowadzania urzędowego sprawdzenia funkcjonariusze nie negowali zapisów opinii technicznej nr IEn/059/2008 dotyczących m. in. programu gry, w który wyposażony jest sporny automat oraz stwierdzono, iż plomby zabezpieczające jednostki badającej są nienaruszone i zgodne zapisami zawartymi w tej opinii. W złożonej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie; 1. art. 124 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219, art. 239 oraz art. 235 o.p. w związku z art. 65 u.S.C. tj. brak uzasadnienia prawnego spełniającego wymagania zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 o.p., co polegało na: - braku wskazania przez organ II instancji podstawy prawnej (konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu prawnego) określającej warunek lub środek określony w art. 33 ust. 1 lub art. 34 ust. 1 u.S.C., który zdaniem organu nie został przez skarżącego (podmiot podlegający urzędowemu sprawdzeniu) zapewniony, co mogłoby uzasadniać odmowę zatwierdzenia zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych w drodze postanowienia a w konsekwencji utrzymanie go w mocy przez organ II instancji; - braku wyjaśnienia znaczenia przepisu art. 34 ust. 1 pkt. 2 lit. h) u.S.C. poprzez podanie jego wykładni przy jednoczesnym odniesieniu się do wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego stanu faktycznego sprawy, w sytuacji gołosłownego stwierdzenia w postanowieniu organu I instancji, że odmowa zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych nastąpiła z powodu rzekomego niezapewnienia warunku art. 34 ust. 1 pkt. 2 lit. h) u.S.C., podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, jakoby w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzanie gier. 2. Naruszenie § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz.U. 2012, poz. 213) w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2011 r., Nr 134, poz. 779), w zw. z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 65 u.S.C. przez błędną ich wykładnię, polegającą na wadliwym przyjęciu, że potwierdzenie zgodności automatu zarejestrowanego i eksploatowanego przed 14 lipca 2011 r. oraz po tej dacie z wymogiem art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, w sytuacji gdy w grach na tym automacie od początku istnienia (nawet przed 14 lipca 2011 r.) zaprogramowana wartość wygranych wynosiła co najmniej 75% kwot wpłaconych stawek, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą w uzupełnieniu do opinii w formie przewidzianej w § 15 Rozporządzenia z 9 marca 2013 r., podczas gdy przepis ten reguluje jedynie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogów art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych czyli dotyczy tylko takich zarejestrowanych automatów, które w okresie przed 14 stycznia 2012 r. nie były zgodne z wymogiem art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, natomiast obowiązujące przepisy prawa nie regulują w sposób szczególny sposobu dowodzenia, że dany zarejestrowany automat nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, wobec spełniania jego wymogów nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawnego, wobec czego do dowodzenia takiej okoliczności ma zastosowanie ogólna reguła dowodowa z art. 180 § 1 O.p., mająca w postępowaniu w sprawie urzędowego sprawdzenia odpowiednie zastosowanie w związku z art. 65 u.S.C;. 3. Naruszenie art. 191 O.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającej na odmowie przyznania mocy dowodowej na okoliczność spełniania przez kontrolowany automat wymogów art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, bez podwyższania w nim zaprogramowanej wartości wygranych (tj. "dostosowania"), takim łącznie ocenianym dowodom, jak: - opinia techniczna jednostki badającej z badania poprzedzającego rejestrację kontrolowanego automatu; - wydana przez Wyższą Szkołę Informatyki w L. informacja uzupełniająca do opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację; - protokół z urzędowego sprawdzenia (zwłaszcza w zakresie potwierdzenia w nim, iż plomby jednostki badającej na podzespołach kontrolowanego automatu są nienaruszone); z których łącznie wynika, że kontrolowany automat ma konstrukcję oraz zainstalowany program gier gwarantujących spełnienie m.in. wymogu art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych bez konieczności uprzedniego jego dostosowania do wymogu tego przepisu, tj. podwyższania zaprogramowanej wartości wygranych z poziomu niższego niż 75% kwot wpłaconych stawek, do wymaganego tym przepisem poziomy "co najmniej 75%", wobec tego, iż w automacie tym od początku istnienia parametr z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych był spełniony, nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawego. Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz ewentualnie o uchylenie również poprzedzającego je postanowienie I instancji. W obszernym uzasadnieniu skarżąca rozwinęła swoje stanowisko w sprawie wywodząc, że w świetle literalnego brzmienia art. 9 ust. 1 nowelizacji ustawy o grach hazardowych z 26 maja 2011 r. oraz § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r., Spółka ma obowiązek posiadać wydane przez upoważnioną jednostkę uzupełnienie do opinii technicznej, tylko i wyłącznie w stosunku do automatów, które nie były zgodne z obowiązującym od 14 lipca 2011 r. wymogiem art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, a więc stosownie do art. 9 ust. 1 nowelizacji, wymagały zmiany zaprogramowanej wartości wygranych w relacji do wpłaconych stawek, do takiego poziomu, aby parametr ten wynosił co najmniej 75%. Natomiast jeżeli eksploatowany przed 14 lipca 2011 r., automat od początku miał zaprogramowaną wartość wygranych w wysokości 75% kwot wpłaconych stawek, lub wyższą, nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Analizując niniejszą sprawę pod kątem powyższych kryteriów, należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota przedmiotowej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy podmiot prowadzący działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych eksploatując automaty - dopuszczone do gier w czasie obowiązywania ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) obowiązany był do uzyskania potwierdzenia jednostki badającej w postaci uzupełnienia do opinii, o których mowa w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, stwierdzającego dostosowanie danego automatu do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, również wówczas gdy automat ten nie wymagał żadnych przeróbek dostosowawczych, ponieważ spełniał powyższy wymóg przed jego unormowaniem w drodze nowelizacji ustawy o grach hazardowych na podstawie ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych ustaw (Dz. U. 2011 r., Nr 134, poz. 779). Należy podkreślić, że od dnia 19 października 2009 r. działalność gospodarcza w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych uregulowana została przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 129 tej ustawy działalność w zakresie m.in. gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27 ze zm.), chyba że przepisy ustawy o grach hazardowych stanowią inaczej. Mocą art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych ustaw, w ustawie o grach hazardowych został dodany art. 18 ust. 3, zgodnie z którym: "W grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek". W uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej (pkt 5 druk sejmowy VI.3860) powyższą zmianę uargumentowano następująco: "Ustawa określa także, jakie wymogi muszą spełniać automaty do gier, w tym minimalną zaprogramowaną wartość wygranej na poziomie 75 %. Wprowadzenie minimalnego wskaźnika wygranej ma na celu ochronę interesów graczy, tak aby podmioty urządzające gry na automatach przeznaczały co najmniej 3/4 przychodów na wygrane, a jednocześnie, dokonując zmian jej wysokości, nie stosowały systemu zachęt, wprowadzając w określonych warunkach wskaźnik w znacznej wysokości, a następnie znacznie go obniżając". Interpretację omawianego przepisu przeprowadził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2592/12 stwierdzając, że: "Przepis art. 18 ust. 3 u.g.h. nie może być rozumiany w ten sposób, że odnosi się do ogólnej wysokości wygranych ze wszystkich gier zaprogramowanych w danym automacie. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że wymóg przewidziany przez ten przepis odnosi się do zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier. W przepisie tym bowiem mowa jest, że zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Zdaniem Sądu, stawka odnosi się do konkretnej gry, jak wynika z uregulowań zawartych w art. 18 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Natomiast wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, na mocy art. 2 ust. 4 u.g.h. Z uregulowań tych wynika więc, że stawkę wpłaca się za udział w konkretnej grze. W tej sytuacji, skoro unormowanie art. 18 ust. 3 u.g.h. odnosi zaprogramowaną wartość wygranych w automacie do kwoty wpłaconych stawek, to oznacza, że chodzi o stawki za udział w danej grze, a nie we wszystkich grach zaprogramowanych w danym automacie". Sąd orzekający w niniejszej spawie podziela zaprezentowane stanowisko. Dodany w ustawie o grach hazardowych art. 18 ust. 3, znalazł w omawianej ustawie nowelizującej z 26 maja 2011 r., regulację dostosowawczą. W art. 9 ust. 1 tej ustawy przyjęto, mianowicie że: "Podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach są obowiązane dostosować automaty eksploatowane w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy". Na podstawie art. 9 ust. 2 omawianej ustawy nowelizującej, dodaną w ustawie o grach hazardowych normę art. 18 ust. 3 odniesiono również do automatów do gier o niskich wygranych, stanowiąc, że "Przepis art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do automatów i automatów o niskich wygranych eksploatowanych przez te podmioty w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ust. 1". Oznacza to, że nowododana w ustawie o grach hazardowych norma art. 18 ust. 3 ma zastosowanie również do automatów do gier o niskich wygranych i automaty te muszą zostać dostosowane do wymogu zawartego w tej normie w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej. Sposób udokumentowania spełnienia przez automaty omawianego wymogu określonego w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, został uregulowany w § 15 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, stanowiących, że "1. Dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy, w terminie określonym w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779), wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą. 2. Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, wyraża się w uzupełnieniu do opinii, w terminie nieprzekraczającym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia". Z akt sprawy wynika, że przedstawiona przez skarżącą Spółkę Informacja dotyczyła grupy automatów, w tym automatu będącego przedmiotem niniejszej sprawy. Informacja ta jednak została sporządzona w oparciu o przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów, badanie innego podobnego automatu, którego dotyczy przedstawione przez skarżącą Spółkę Uzupełnienie. Oznacza to, że skarżąca Spółka nie przedstawiła potwierdzenia przez jednostkę badającą w postaci uzupełnienia do opinii, o którym mowa w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r., dotyczącego automatu APEX MULTI MAGIC nr fabryczny PLD1740, stanowiącego przedmiot niniejszej sprawy. Nie potwierdzono zatem jednoznacznie, że przedmiotowy automat spełnia wymogi art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, tj. zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier w automacie, która nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej Spółki, że obowiązek potwierdzenia spełnienia przez dany automat wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, w sposób o którym mowa w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r., nie dotyczy automatów, które wymóg ten spełniały również przed jego unormowaniem w ustawie, a w związku z czym nie wymagają one przeróbek dostosowawczych. Okoliczności tej bowiem nie potwierdza opinia techniczna jednostki badającej z badań poprzedzających rejestrację danego automatu. W niniejszej sprawie jest to Opinia techniczna o nr IEn/059/2008. Okoliczności tej nie potwierdzają również w niniejszej sprawie przedstawione przez skarżącą Spółkę Informacja oraz Uzupełnienie ponieważ, jak wskazano powyżej, nie dotyczą one bezpośrednio automatu, którego dotyczy niniejsza sprawa. W efekcie fakt spełnienia przez ten automat wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, opierałby się wyłącznie na twierdzeniu skarżącej Spółki, co podważałoby sens regulacji zawartej w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. Sąd podziela stanowisko organów celnych, że każda z zaprogramowanych w badanym automacie gier musi spełniać wymóg z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, a potwierdzenie tego możliwe jest wyłącznie w sposób określony w § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. W niniejszej sprawie nie było to możliwe ponieważ sporny automat APEX MULTI MAGIC nr fabryczny PLD1740, nie został poddany badaniu jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów, co też Naczelnik Urzędu Celnego w C. uznał za niezapewnienie warunków i środków, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) u.S.C., do sprawnego przeprowadzenia kontroli wykonywanej przez Służbę Celną. W związku z powyższym Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy rozstrzygające w niniejszej sprawie przepisów Ordynacji podatkowej, ustawy o grach hazardowych oraz ustawy o Służbie Celnej. Organy Służby Celnej odniosły się do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, uzasadniły swoje stanowisko opierając się na obowiązujących przepisach prawa. Strona miała zagwarantowane prawo czynnego udziału w postępowaniu, co potwierdzają pisma skarżącej Spółki, na które organy odpowiadały w trakcie postępowania. W tych okolicznościach, w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił jako bezzasadną.