VI SA/Wa 287/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie wpisu przedsiębiorcy do rejestru systemu zapasów interwencyjnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. – dalej: "skarżąca" lub "spółka" – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał mocy decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie wpisania skarżącej do rejestru systemu zapasów interwencyjnych. W skardze został zawarty skierowany do organu drugiej instancji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz na wypadek nieuwzględnienia powyższego wniosku przez organ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu wniosku strona stwierdziła, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." – bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla istniejącej sytuacji ekonomicznej skarżącej z uwagi na konieczność poniesienia kosztów związanych z utrzymaniem i funkcjonowaniem zapasów obowiązkowych w wysokości ok. 40.000 PLN miesięcznie przy zysku wypracowanym przez spółkę na dzień [...] listopada 2014 r. w wysokości [...] PLN, bądź – w przypadku nieutworzenia obowiązkowych zapasów – wiązało będzie się z sankcjami administracyjnymi, w tym zablokowaniem rachunków spółki. Skarżąca wskazała, że w konsekwencji wykonania decyzji będzie ona zmuszona do rozwiązania umów łączących ją z kontrahentami i redukcji zatrudnionego wyspecjalizowanego personelu, co spowoduje utratę zaufania i wypracowanej renomy. Minister Gospodarki postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji, wskazując, że ochrona czasowa, o której mowa w art. 61 § 2 p.p.s.a. może być udzielona jedynie aktom lub czynnościom nadającym się do wykonania oraz podniósł, iż nie podaje się zawiedzeniu moc decyzji deklaratoryjnych niepowodujących zmiany w sytuacji prawnej skarżącego jako niewywołujących negatywnych dla niego skutków następczych. Organ wskazał jednocześnie, że decyzja o wpisaniu przedsiębiorcy do rejestru systemu zapasów interwencyjnych nie kreuje obowiązku tworzenia i utrzymania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw, a obowiązek ten powstaje dopiero z chwilą podjęcia określonych czynności faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W toku rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podstawową kwestią jest ocena czy decyzja, której wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Jak wynika z utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na których podstawie określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie, i mocą, którego mocą zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Analizując wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy zauważyć, że oparty jest on w całości na argumentach związanych z koniecznością poniesienia kosztów wynikających z obowiązku utworzenia i utrzymania zapasów obowiązkowych paliwa wykorzystywanego w bieżącej produkcji, jaką zajmuje się skarżąca, których to kosztów skarżąca nie jest, jej zdaniem, w stanie ponieść bez niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu należy odnotować, że zaskarżona decyzja Ministra Gospodarki, której wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, i poprzedzająca ją decyzja Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych rozstrzygają wyłącznie o wpisaniu spółki do rejestru systemu zapasów interwencyjnych prowadzonego na podstawie art. 13 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1190 z późn. zm.), a nie o obowiązku utworzenia i utrzymania zapasów obowiązkowych przewidzianym w art. 5 ust. 1 tej ustawy. W świetle powyższego przyjąć należy, że zaskarżona decyzja nie jest aktem, na którego mocy na adresata nałożone zostały jakiekolwiek obowiązki, a jedynie aktem, na którego podstawie nastąpiło wpisanie spółki do rejestru systemu zapasów interwencyjnych. Tym samym zaskarżona decyzja pozbawiona jest cechy wykonywalności niezbędnej do wstrzymania jej wykonania. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.