VI SA/Wa 2990/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu prac geologicznych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. do Starosty Powiatu [...] wpłynął wniosek "O." o zatwierdzenie "Projektu prac geologicznych dla rozpoznania stanu zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego na terenie Stacji Paliw nr [...] zlokalizowanej w O. przy ul. P.". Decyzją Starosty Powiatu O. z dnia [...] sierpnia 2005 r. projekt został zatwierdzony. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. postępowanie odwoławcze zostało umorzone przez Wojewodę [...] który uznał, iż wnoszący odwołanie skarżący nie jest stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 maja 2006r., sygn. akt VI SA/Wa 24/06 uchylił tę decyzję uznając, iż skarżącemu służy przymiot strony. W konsekwencji SKO w W. odwołanie rozpoznało i decyzją z dnia [...] października 2006 r. ww. decyzję uchyliło i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. (znak: [...]) Starosta [...] zatwierdził - na wniosek O. S.A. - przedłożony przez wymienioną spółkę "Projekt prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo-wodnego na terenie SP nr [...] w O.". Pismem z dnia [...] września 2010 r. M. P. wystąpił o uzupełnienie powyższej decyzji "co do rozstrzygnięcia sprawy i co do uzasadnienia decyzji". Zdaniem wnoszącego żądanie, w zatwierdzonym projekcie nie sprecyzowano "szczegółowych procedur związanych z chemiczną częścią projektu, tj. z pobieraniem próbek, ich przechowywaniem i analizą (...). Specyfika problemu wymaga zastosowania wypróbowanej metodyki w wyspecjalizowanych laboratoriach przez firmę posiadającą już doświadczenie w dokładnie takich pracach. Zamieszczenie danych dot. doświadczenia firmy, a w projekcie planu prac szczegółowego opisu (krok po kroku) procedur od poboru i kolekcjonowania próbek, do opisu przygotowania do analizy i metodyki analitycznej powinno umożliwić i organowi ochrony środowiska i zainteresowanym stronom nie tylko skuteczny nadzór w czasie wykonywania prac ale i zapewnić rzetelność przeprowadzonych badań i prawidłowe wyniki. Dodatkowym aspektem (...) jest zagadnienie zapewnienia stronom możliwości sprawdzenia wyników doświadczalnych - tzw próbek referencyjnych". Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. Starosta [...] odmówił uzupełnienia powyższej decyzji. Starosta podkreślił, iż istotą rozstrzygnięcia jest zatwierdzenie "Projektu prac geologicznych". Przedmiotowy projekt został opracowany przez osobę posiadającą uprawnienia geologiczne i zawiera informacje zgodne z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie projektów prac geologicznych, dlatego też stanowi podstawę do wydania decyzji zatwierdzającej. Zatwierdzenie projektu nastąpiło na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947, ze zm.) Prawo geologiczne i górnicze. W ocenie Starosty rozstrzygnięcie decyzji nr [...] jest: kompletne i rozstrzyga o istocie sprawy. M. P. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Odwołujący podniósł, iż organ pierwszej instancji wprowadził go w błąd co do zakresu przedmiotowego postępowania, które zakończyło się wydaniem przedmiotowej decyzji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podkreślając, że przedmiotem niniejszego postępowania jest tylko i wyłącznie zatwierdzenie - po sprawdzeniu spełnienia wymogów formalnych - przedłożonego przez wnioskodawcę projektu prac geologicznych. Poza granice owego postępowania wykracza tak zakres planowanych prac (zakres ów ustala wnioskodawca, kierując się przede wszystkim celem, któremu prace te mają służyć), jak i przydatność owych prac i uzyskanych na ich podstawie wyników dla wspomnianych celów. Jeśli zakres planowanych prac i uzyskane w ten sposób wyniki okażą się dla owych celów nieprzydatne, ewentualne negatywne skutki tego obciążać będą jedynie podmiot, na zlecenie którego zostały przeprowadzone. Organ podkreślił, że stosownie do art. 32 ust. 1 Prawo geologiczne i górnicze, prace geologiczne obejmujące roboty geologiczne mogą być wykonywane tylko na podstawie projektu prac geologicznych. Ustęp 2 określa zakres Projektu prac geologicznych. Szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać projekty prac geologicznych, określał § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie projektów prac geologicznych (Dz. U. Nr 153, poz. 1777). Kolegium, uznało, że przedłożony przez O. S.A. "Projekt prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo-wodnego na terenie SP nr [...] w O." spełnia zakreślone powyżej warunki, a co za tym idzie - nie zachodzi konieczność uzupełnienia lub zmiany rzeczonego Projektu. Ponadto Kolegium wskazało, iż pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. organ pierwszej instancji powiadomił strony o przystąpieniu do rozpatrzenia wniosku O. S.A. o zatwierdzenie "Projekt prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo- wodnego na terenie SP nr [...] w O.". Pismo to zostało skierowane również do odwołującego i zostało zwrócone nadawcy po dwukrotnym bezskutecznym awizowaniu. Zdaniem Kolegium nawet, jeśli toczyło się w tym czasie - i nadal toczy - jakieś inne postępowanie w sprawie zatwierdzenia innego projektu prac geologicznych, na co zwracał uwagę odwołujący się, to wynik owego innego postępowania pozostaje obojętny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Odnosząc się do kwestii posiada odpowiedniego doświadczenia do wykonania projektu prac przez jego autora, organ uznał iż nie podlega to ocenie w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego. M. P. zaskarżył powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2011 r. (sygn. akt VI SA/Wa 880/11) WSA uchylił decyzje obu instancji. Sąd wskazał, iż z akt sprawy nie wynika aby organ rozpoznała wniosek złożony w 2004 r., tj., wniosek o zatwierdzenie projektu, który do wniosku został dołączony. Postępowanie w sprawie z tego wniosku nie zostało bowiem w sposób przewidziany prawem zakończone. Błędnie interpretując jednoznaczną w swej treści odpowiadającą art. 138 § 2 k.p.a. decyzję SKO z dnia [...] października 2006 r. organ wezwał stronę do złożenia nowego projektu i uznał, iż pismo przy którym projekt został przesłany stanowi nowy wniosek w przedmiocie jego zatwierdzenia, przy czym błędnie informował skarżącego w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. i [...] czerwca 2010 r., iż postępowanie toczy się w sprawie zatwierdzenia "Projektu prac geologicznych dla rozpoznania stanu zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego na terenie SP nr [...] w O.", podczas gdy projekt złożony przy piśmie z dnia [...] czerwca 2010 r. różni się od powyższego tytułem. Stąd też jak podkreślił Sąd wątpliwości skarżącego wyrażone w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r. i jego prośba o wyjaśnienie, jaki jest właściwy tytuł projektu rozpoznawanego przez organ i "jakie postępowanie się toczy". Sąd zauważył, że skarżący dopiero z decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. dowiedział się, który z ww. projektów był przedmiotem oceny i został przez organ zatwierdzony. Taki sposób działania organu nie jest spełnieniem przez organ wymogów procedury administracyjnej określonych w art. 7, 8, 9 i art. 10 § 1 k.p.a., a przedstawiony wyżej sposób prowadzenia postępowania administracyjnego dowodzi, iż organ nie ma odpowiedniego rozeznania co do wynikających z k.p.a. skutków uchylenia wcześniejszej decyzji przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Z powyższego wynika jednak, iż wniosek z 2004 r., którego decyzja SKO z dnia [...] października 2006 r. uchylająca decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2005 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, dotyczy, nie został rozpoznany. Strona ma wprawdzie prawo do modyfikacji swego żądania. Niemniej jednak w tym względzie powinno być przedstawione jasne stanowisko. Z akt wynika jednak, iż nowy projekt został złożony na wezwanie organu. Jednocześnie Sąd zauważył, iż także w zakresie nowego wniosku z dnia [...] czerwca 2010 r. postępowanie nie zostało prawidłowo przeprowadzone nie tylko z uwagi na naruszenie wskazanych przepisów k.p.a. ale także z tego powodu, że organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotnych dla oceny projektu pod względem formalnym. W decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. sprostowanej (a nie zmienionej, jak błędnie uznaje organ) postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. organ I instancji stwierdził, że projekt przedmiotowy został opracowany przez mgr R. S. posiadającego uprawnienia nr [...]. Wprawdzie na pierwszej stronie (tytułowej) projektu ta osoba jako opracowująca została wskazana, jednakże przy tym nazwisku figuruje nieczytelny podpis z poprzedzającym go skrótem "z up.". Organ w tym zakresie nie poczynił żadnych ustaleń. Nie wiadomo zatem, kto projekt podpisał, a z punktu widzenia rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 19.12.2001 r. w sprawie projektów wynalazczych (Dz. U. Nr 153, poz. 1777) statuującego w § 5 ust. 1 wymóg podpisania projektu przez osobę uprawnioną (tj. posiadającej stwierdzone odpowiednie kwalifikacje do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi), jest to okoliczność istotna. Skrót "z up." wydaje się wskazywać na to, iż projekt nie został przez R. S. tj. osobę uprawnioną podpisany. Okoliczność, iż na załącznikach figuruje podpis R. S. jako osoby sprawdzającej nie wywołuje skutków, jakie przepisy prawa w tym powołane rozporządzenie wiążą ze spełnieniem wymogu podpisania projektu przez osobę uprawnioną. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Starosta [...] zawiadomił o wszczęciu - na wniosek O. z dnia [...] czerwca 2010 r. - postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia "Projektu prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo-wodnego na terenie SP nr [...] w O., miejscowość: O., powiat; [...], województwo: [...]", opracowanego przez mgr R. S. (upr. nr [...]) i J. S. w W., w maju 2010 r. Zawiadomienie to zostało doręczone m.in. M. P.. W piśmie z dnia [...] marca 2012 r. O. wyjaśnił, że wskazany projekt prac geologicznych "nie został osobiście podpisany przez mgr R. S. z powodu długiej nieobecności zawodowej, a jednocześnie konieczności nadania biegu sprawie. Z upoważnienia mgr R. S. na ww. projekcie podpisał się mgr J. B. posiadający uprawnienia geologiczne nr [...] (w załączeniu kopia dokumentu potwierdzającego uprawnienia), który również brał udział w tworzeniu dokumentacji". Przy piśmie z dnia [...] maja 2012 r. O. przedłożył uzupełniony projekt prac geologicznych. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. (znak: [...]) Starosta [...] zatwierdził "Projekt prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo- wodnego na terenie SP nr [...] w O.", opracowany w maju 2010 r. przez J. B., R. S. i J. S. i uzupełniony w maju 2012 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. P., podnosząc, iż nie wyjaśniono prawnej podstawy podjętych działań oraz stanu prawnego obowiązującego w tym przypadku, a prace, których celem jest badanie stopnia skażenia środowiska nie są ani pracami geologicznymi ani nawet robotami geologicznymi. Zdaniem odwołującego się podstawą decyzji jest błędnie określony stan prawny, bowiem zgłoszenie terenu jako zanieczyszczony miało miejsce w roku 2004, dlatego za datę rozpoczęcia postępowania w sprawie stanu środowiska należy uznać rok 2004 r., a jeśli traktować wniosek będący podstawą decyzji jako nowy - to do ostatecznego sformułowania wniosku doszło w maju 2012 r. W ocenie odwołującego się w trakcie postępowania nie wykonano obowiązku zebrania i ustalenia całego dostępnego materiału obrazującego stan faktyczny; skutkiem tego był wadliwie ustalony cel prac .Zdaniem odwołującego zasadniczym i jedynym celem tego postępowania powinno być określenie mapy skażenia środowiska jako wstępu do określenia zakresu prac rekultywacyjnych. Błędem zatwierdzonego Projektu planu jest usytuowanie projektowanych miejsc wierceń. Projekt planu jest wadliwy i winien być zmieniony z punktu widzenia rzeczywistych miejsc w których doszło do skażenia. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 222 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981, ze zm.) w zw. z art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947, ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. (znak: [...]), zatwierdzającej "Projekt prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo-wodnego na terenie SP nr [...] w O.", opracowany w maju 2010 r. przez J. B., R. S. i J. S. i uzupełniony w maju 2012 r., orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Kolegium podkreśliło, że w całości podtrzymuje swoje stanowisko zaprezentowane w uchylonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. Zdaniem organu stanowisko to nie zostało w żaden sposób zakwestionowane przez Sąd, a jedynymi przyczynami uchylenia rzeczonej decyzji były uchybienia natury formalnej, sanowane przez organ pierwszej instancji w toku ponownego rozpatrzenia niniejszej sprawy, dlatego Kolegium nie widzi konieczności ponownego przytaczania argumentacji zawartej w uzasadnieniu wspomnianej decyzji. Ponadto organ wskazał, iż stosownie do art. 222 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981, ze zm.), do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy i takimi "dotychczasowymi przepisami" na gruncie niniejszej sprawy są zastosowane przez organ pierwszej instancji przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze, obowiązującej do dnia 31 grudnia 2011r. Wniosek o zatwierdzenie przedmiotowego projektu prac geologicznych został złożony przed ostatnią z wymienionych dat, a zatem w sprawie niniejszej mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo geologiczne i górnicze z roku 1994. Późniejsze modyfikacje wniosku o zatwierdzenie projektu pozostają obojętne dla ustalenia, które przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Kolegium podkreślił, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest zatwierdzenie - lub nie - przedłożonego przez O. projektu prac geologicznych, a nie bliżej nieokreślonych działań mających na celu ochronę środowiska i to wnioskodawca, a nie pozostałe strony postępowania mają głos decydujący w tej kwestii. Pismem z dnia 27 września 2013 r. M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji u umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z [...] maja 2003r. sygn. akt [...] O. został zobowiązany do wydania terenu i zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z [...] września 2003 r. sygn. akt [...] do usunięcia naniesień na tym terenie i przeprowadzenia działań naprawczych, tj. do zbadania i następnie likwidacji zanieczyszczeń powstałych na skutek działania obiektu od 1954r bez żadnych urządzeń zabezpieczających glebę i wody naziemne przed substancjami ropopochodnymi - z terminem wykonania [...] grudzień 2003r. Do dnia dzisiejszego powołany wyrok Sądu nie może być wykonany albowiem nie można było ustalić pierwszego etapu działań naprawczych tj. uzgodnić treści planu prac nad rozpoznaniem stanu zanieczyszczenia środowiska. Skarżące przedstawił swoje stanowisko w sprawie, wskazując zarzuty pod adresem prowadzonego postępowania. Na rozprawie w dniu 22 września 2014r. skarżący zmodyfikował swoje żądanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Powodem uchylenia decyzji jest również naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a.). Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż skarga M. P. zasługuje na uwzględnienie, albowiem organ w toku postępowania administracyjnego naruszył przepisy postępowania w tym przede wszystkim zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego sformułowaną w art. 15 k.p.a. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie podkreśla się, że: "Do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzje, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 1992 r., V SA 721/92, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 95). Rozstrzygnięcie organu II instancji jest bowiem takim samym aktem stosowania prawa, jak rozstrzygnięcie organu I instancji, a działanie organu II instancji nie ma charakteru kontrolnego, lecz jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji. Nie spełnia powyższego wymogu jedynie kontrola zasadności argumentów podniesionych w stosunku do rozstrzygnięcia organu I instancji (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz ,Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2005r. , s. 96-97, por. także wyr. NSA z dnia 22 marca 1996 r., SA/Wr 1996/95, ONSA 1997, nr 1, poz. 35; wyr. NSA z dnia 19 lipca 2001 r., V SA 3872/00, niepubl.). Dlatego właściwe wypełnienie zasady dwuinstancyjności wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć różnych organów, lecz zakłada ich podjęcie w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone (por. wyr. NSA z dnia 29 kwietnia 1999 r., I SA/Łd 112/98, niepubl.; wyr. NSA z dnia 12 listopada 1992 r., V SA 721/92, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 95). Chodzi zatem o to, by "przeprowadzono dwukrotnie merytoryczne postępowanie, by dwukrotnie oceniono dowody, w sposób rzeczowy i poważny przeanalizowano wszelkie argumenty i opinie, i w konsekwencji doprowadzono do wydania takiego rozstrzygnięcia, które najlepiej odpowiadać będzie prawu, interesowi publicznemu i słusznym interesom strony" (uzasadnienie uch. SN z dnia 1 grudnia 1994 r., III AZP 8/94, OSNAPiUS 1995, nr 7, poz. 82). Przenosząc wskazane rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując odwołanie M. P. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. (znak: [...]), zatwierdzającej "Projekt prac geologicznych dla rozpoznania stanu środowiska gruntowo-wodnego na terenie SP nr [...] w O." naruszył powyższą zasadę, ograniczając się do stwierdzenia, że w całości podtrzymuje swoje stanowisko zaprezentowane w uchylonej decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt VI SA/Wa 880/11. Zdaniem organu stanowisko to nie zostało w żaden sposób zakwestionowane przez Sąd, a jedynymi przyczynami uchylenia rzeczonej decyzji były uchybienia natury formalnej, sanowane przez organ pierwszej instancji w toku ponownego rozpatrzenia niniejszej sprawy, dlatego Kolegium nie widzi konieczności ponownego przytaczania argumentacji zawartej w uzasadnieniu wspomnianej decyzji. W ocenie Sądu za niezasadne uznać należy stanowisko organu, iż skoro Sąd uchylając decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2011 r. wskazał na uchybienia natury formalnej, to jest to jednoznaczne z tym, że nie zakwestionował stanowiska organu w pozostałym zakresie. Z uzasadnienia wyroku WSA z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 880/11 nie wynika, aby Sąd merytorycznie odniósł się do stanowiska organu. Dostrzegając jednak uchybienia formalne, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy uchylił wydane w sprawie decyzje. Wobec powyższego stanowisko SKO uznać należy za niedopuszczalne z punktu widzenia zasad prowadzenia postępowania administracyjnego. Nie można zaakceptować sytuacji, gdy organ zobowiązany do merytorycznego rozpoznania sprawy powołuje się na swoje stanowisko zawarte w decyzji, która przecież wyrokiem Sądu została wyeliminowana z obrotu prawnego. Na organie odwoławczym ciąży bowiem obowiązek dokonania wszechstronnej i całościowej analizy oraz oceny zebranego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego, ustalenia czy w sprawie zastosowano prawidłową podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia, a także zbadanie zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu. Kompetencje orzecznicze organu odwoławczego nie sprowadzają się przy tym tylko do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy zobowiązany jest, bowiem stosownie do art. 80 k.p.a. do dokonania oceny sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego oraz uzasadnienia rozstrzygnięcia zgodnie z treścią art. 107 § 3 k.p.a. Kolegium uchyliło się od merytorycznego rozpoznania sprawy, nie odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu. Wyraźnie podkreślić też trzeba, że sąd administracyjny jedynie kontroluje prawidłowość działań organów administracji a postępowanie przed nim nie jest kontynuacją sprawy administracyjnej. Z tych względów brak jest podstaw do dokonania przez sąd ocen o charakterze materialnoprawnym i rozstrzygania podnoszonych w skardze kwestii skoro w postępowaniu administracyjnym wystąpiły uchybienia procesowe wymagające ponownego wydania decyzji administracyjnej przez organ odwoławczy. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym organ drugiej instancji uwzględniając wyrażone powyżej stanowisko sądu dokona samodzielnych ustaleń oraz oceny zgromadzonego materiału dowodowego, odniesie się do wszystkich zarzutów odwołania, a następnie wyda stosowną decyzję. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.