VI SA/Wa 3044/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2022 r. sprawy ze skargi "(...)" Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia "(...)" września 2021 r., nr "(...)"w przedmiocie sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji na wzór przemysłowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej "(...)"Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 marca 2020 r. do Urzędu Patentowego RP (dalej: "UP RP", "Organ") wpłynęło zgłoszenie w celu uzyskania prawa z rejestracji na wzór przemysłowy "Butelka do kosmetyków", oznaczone numerem [...], dokonane przez: I. Sp. z o.o. Sp. k. L., Polska (dalej: "Skarżący", "Strona", "Uprawniony do spornego wzoru"). Następnie w dniu [...] marca 2020 r. UP RP wydał decyzję o udzieleniu Skarżącemu prawa z rejestracji. Decyzja o rejestracji ww. wzoru przemysłowego została ogłoszona w dniu 27 lipca 2020 r. w Wiadomościach UP 10/2020. W dniu 31 sierpnia 2020 r. J. P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: J., G., Polska, (dalej: "Uczestnik", "Wnoszący sprzeciw") działając za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, wniósł do UP RP sprzeciw w trybie art. 246 ust. 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 286 z późn. zm.), dalej: "p.w.p." wobec prawomocnej decyzji UP RP z dnia [...] marca 2020 r. o udzieleniu Skarżącemu prawa z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego [...], dalej: "sporny wzór". Jako podstawę prawną sprzeciwu Wnoszący sprzeciw wskazał art. 246 ust. 1 i 2 w zw. z art. 102 ust. 1 i 2 w zw. z art. 103 ust. 1 w zw. z art. 104 ust. i i 2 p.w.p. Zdaniem Wnoszącego sprzeciw oczywistym jest, że kształt oraz kolor butelek stosowanych przez niego od 2015 r. jest taki sam jak kształt i kolor butelki do kosmetyków w spornym wzorze. UP RP pismem z dnia 15 października 2020 r. zawiadomił Uprawnionego do spornego wzoru o sprzeciwie wniesionym wobec decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji na ten wzór przemysłowy oraz doręczył odpis sprzeciwu. Pismo to zostało doręczone Uprawionemu w dniu 26 października 2020 r. Uprawniony, działając za pośrednictwem pełnomocnika, uznał sprzeciw z dnia 31 sierpnia 2020 r. za bezzasadny. W uzasadnieniu odpowiedzi na sprzeciw Uprawniony do spornego znaku wskazał, że art. 103 i 104 p.w.p. nie stanowią podstaw sprzeciwu odrębnych od art. 102 ust. 1 p.w.p., a jedynie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem nowości i indywidualnego charakteru. Jak wskazał, w rzeczywistości wyłączną podstawę sprzeciwu stanowi art. 102 ust. 1 p.w.p. Zaznaczył, iż jego zdaniem- wbrew twierdzeniom Wnoszącego sprzeciw- sporny wzór przemysłowy jest nowy. W dniu 17 lutego 2021 r. do UP RP wpłynęło oświadczenie Uprawnionego do spornego wzoru przemysłowego z dnia 10 lutego 2021 r. o zrzeczeniu się prawa z rejestracji na sporny wzór przemysłowy. Następnie, w ślad za wnioskiem Uprawnionego do spornego wzoru w dniu 27 kwietnia 2021 r. UP RP wydał na podstawie art. 90 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 118 p.w.p. decyzję stwierdzającą wygaśnięcie prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego na skutek zrzeczenia z dniem 17 lutego 2021 r. Wskazano, że skutkiem złożenia przez Uprawnionego oświadczenia o zrzeczeniu się prawa jest wygaśnięcie prawa z dniem, w którym oświadczenie dotarło do wiadomości Organu. Oznacza to, że prawo z rejestracji wzoru przemysłowego wygasło z dniem 17 lutego 2021 r. W związku z tym, że w odpowiedzi na sprzeciw Uprawniony do spornego wzoru przemysłowego podniósł zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, zgodnie z art. 247 ust. 3 p.w.p. Prezes UP wyznaczył eksperta do rozpatrzenia sprawy. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie sam fakt zrzeczenia się przez Uprawnionego do spornego wzoru ochrony nie prowadzi do automatycznego zakończenia postępowania w sprawie sprzeciwu. Nie niweczy bowiem ochrony, która trwała od dnia zgłoszenia spornego wzoru, czyli od dnia 4 marca 2020 r. do dnia wygaśnięcia ochrony czyli do dnia 17 lutego 2021 r. i nie czyni postępowania w sprawie sprzeciwu bezprzedmiotowym. Decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] Organ po rozpoznaniu sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego w dniu 31 sierpnia 2020 r. przez Uczestnika, wobec prawomocnej decyzji UP z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie udzielenia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Butelka do kosmetyków", zgłoszonego dnia 4 marca 2020 r., przez Skarżącego, pod numerem [...], zarejestrowanego pod numerem [...] i opublikowanego dnia 27 lipca 2020 r. w Wiadomościach Urzędu Patentowego 10/2020, na podstawie art. 245 ust. 1 w związku z art. 247 ust. 3, art. 246 ust. 1, art.102 ust. 1 i 2, art. 103 ust. 1 i art. 104 ust. 1 i 2 w związku z art. 246 ust. 2 p.w.p. (Dz. U. 2021 r., poz. 324) uznał sprzeciw za zasadny w całości, uchylił zaskarżoną decyzję o udzieleniu prawa z rejestracji na sporny wzór i umorzył postępowanie. W przedmiotowym postępowaniu sprzeciwionym Organ dokonał porównania oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru w oparciu o materiał zgromadzony w sprawie, która objęła ustalenie daty ujawnienia wcześniejszego wzoru, ocenę nowości spornego wzoru (bezpośrednią i obiektywną) oraz ocenę indywidualnego charakteru dokonaną w oparciu o punkt widzenia zorientowanego użytkownika z uwzględnieniem zakresu swobody twórczej w danej kategorii produktów. Organ stanął na stanowisku, że cechy świadczące o podobieństwie przesądzają o tym, że całościowe ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku sporny wzór nie różni się od całościowego ogólnego wrażenia jakie wywołują wzory wcześniejsze. W konsekwencji, UP RP uznał, że sporny wzór nie posiada cech nowości i nie odznacza się indywidualnym charakterem. Skarżący nie zgodził się z decyzją UP RP z dnia [...] września 2021 r. nr [...] i pismem z dnia 10 listopada 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a. art. 104 § 1 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię i w rezultacie niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że ogólne wrażenie, jakie wzór przemysłowy wywołuje u zorientowanego użytkownika opiera się nie na ocenie wzoru przemysłowego jako określonej całości, a analizie podobieństw między wzorami przemysłowymi, w sytuacji, gdy zgodnie z poglądem doktryny ogólne wrażenie to odczucie, jakie wywołuje wzór przemysłowy, a kluczowe przy ogólnym wrażeniu są różnice, nie zaś podobieństwa między wzorami przemysłowymi - co doprowadziło do niewłaściwego określenia ogólnego wrażenia wywoływanego przez sporny wzór przemysłowy; b. art. 104 § 2 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieprecyzyjne określenie zakresu swobody twórczej przy opracowywaniu przez projektanta spornego wzoru przemysłowego będącego przedmiotem niniejszego postępowania, w sposób wewnętrznie sprzeczny, a tym samym niepozwalający na jednoznaczne oznaczenie wpływu stopnia swobody twórczej przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a więc i w efekcie dopuszczalnego marginesu różnic przy określaniu ogólnego wrażenia, jaki wzór przemysłowy wywołuje; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks Postępowania Administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), dalej: "k.p.a." poprzez: i. niepodjęcie przez Organ wszelkich niezbędnych czynności potrzebnych do rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także zaniechanie dokładnego zbadania zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem uprzedniego publicznego udostępnienia identycznego wzoru, co doprowadziło Organ do bezpodstawnego przyjęcia, iż przedstawione przez Uczestnika dowody wykazują, iż jego stanowisko przedstawione w sprawie uznać należy za potwierdzone, w sytuacji, gdy Organ winien był dokonać pogłębionej, a nie powierzchownej analizy materiału dowodowego pod kątem identyczności wzorów publicznie udostępnionych, której brak doprowadził Organ do błędnej oceny dowodów w sprawie i przyjęcia, iż udostępnione wcześniej wzory przemysłowe, zaprezentowane przez Uczestnika są identyczne ze wzorem przemysłowym objętym niniejszym postępowaniem, co powoduje brak zdolności rejestrowej spornego wzoru przemysłowego; ii. przyjęcie, iż przedłożone przez Uczestnika dowody w załączniku nr 4 sprzeciwu do uchylonej decyzji (tj. publikacje kolekcji lakierów), opisane bliżej w treści skargi, stanowią dostateczny dowód wykazujący, iż wzór przemysłowy nie posiada przymiotu nowości, o którym mowa w art. 102 p.w.p., w sytuacji, gdy forma przedstawionego dowodu nie pozwala na dokonanie tak daleko idącego porównania wzorów przemysłowych, by możliwe było jednoznacznie określenie, czy cechy wzoru przemysłowego do którego uprawniony jest Skarżący umożliwiają stwierdzenie, iż nie jest nowy w rozumieniu przepisów ustawy p.w.p., co doprowadziło Organ do oceny, iż sporny wzór przemysłowy nie jest nowy; iii. sporządzenie przez Organ niewyczerpującego i nieuporządkowanego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, wybiórczo odnoszącego się do kwestii podniesionych przez strony w toku postępowania, niezawierającego wyraźnego wskazania, na jakich faktach Organ się oparł, które uznał za udowodnione, a którym odmówił wiarygodność, w stosunku zaś do uzasadnienia prawnego niewyjaśniającego podstaw prawnych decyzji w sposób pozwalający na ich merytoryczną kontrolę, a opierający się głównie na dosłownym cytowaniu przepisów; iv. wybiórcze odniesienie się w treści decyzji do argumentów i dowodów przedstawionych przez stronę Skarżącą w zakresie porównania butelki Skarżącego z butelkami producentów lub sprzedawców kosmetyków marki C., L., C., U., N., H., N., oraz M. poprzez przytoczenie praktycznie verbatim w uzasadnieniu faktycznym decyzji stanowiska Skarżącego bez merytorycznego odniesienia się do niego w treści decyzji, w sytuacji, gdy argumenty i dowody w tym zakresie miały znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; v. brak ustosunkowania się przez Organ do argumentacji Skarżącego na poparcie tezy o istnieniu cech odróżniających wzór przemysłowy od innych wzorów przemysłowych funkcjonujących na rynku, w zakresie opisu cech spornego wzoru przemysłowego; vi. brak merytorycznego odniesienia się w treści decyzji do przedłożonych przez Skarżącego dokumentów mających stanowić dowód w sprawie, pomimo ich szerokiego wymienienia i opisania w treści decyzji, a które miały znaczenie w sprawie; b. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się przez Organ do wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków wedle pkt 2 odpowiedzi Skarżącego na sprzeciw z dnia 1 czerwca 2021 r. , tj. P. P., N. S., S. W., P. S., I. P., A. C. oraz A. S., dla wykazania faktów wymienionych w treści pkt 2 odpowiedzi na sprzeciw Skarżącego a także pominięcie dowodu z przesłuchania strony, Prezesa Zarządu komplementariusza Spółki D. M., zgodnie z pkt 3 odpowiedzi Skarżącego, dla wykazania faktów wymienionych w pkt 3 w sytuacji, gdy wyżej wymienione dowody mogły mieć znaczenie w sprawie i przywołane były dla wykazania kluczowych okoliczności tj. nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, braku identyczności, a nawet podobieństwa między butelkami już wcześniej udostępnionymi na rynku, a butelką objętą spornym wzorem przemysłowym; c. art. 245 ust. 1 pkt 3 p.w.p. w zw. z art. 247 ust. 3 p.w.p. poprzez przez UP RP decyzji w przedmiocie uznania sprzeciwu za zasadny w całości, uchylenia zaskarżonej decyzji o udzielenie prawa z rejestracji na sporny wzór przemysłowy i umorzenie postępowania w sytuacji, gdy wnoszący sprzeciw, tj. Uczestnik, nie zdołał wykazać w treści sprzeciwu, by istniały podstawy faktyczne i prawne do wydania decyzji o ww. treści, a zebrany w sprawie materiał dowodowy również nie dawał przesłanek do wydania zaskarżonej decyzji w sposób, w jaki Organ to uczynił; Jednocześnie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. -Dz. U. 2019, poz.2325 ze zm.)-dalej "p.p.s.a." Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria Sąd uznał, że narusza ona przepisy postępowania art. 77 § 1, art.78 art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. wskazane w skardze i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art.145 § 1 pkt 1 lit.c ) p.p.s.a. Skarga zasługiwała więc na uwzględnienie. Przed odniesieniem się do wskazanych naruszeń przepisów postępowania, Sąd chciałby przedstawić w pierwszej kolejności, przepisy prawa materialnego znajdujące zastosowanie w sprawie oraz ich prawidłową wykładnię, bowiem to przepisy prawa materialnego wyznaczają granice postępowania dowodowego. W świetle art. 246 ust.1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od daty opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. Podstawę sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1, stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji.(ust.2 ) Zgodnie z art.117 p.w.p 1. Do unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przepisy art. 89 stosuje się odpowiednio. 2. Podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Odpowiednie stosowanie art. 89 ust. 1 p.w.p. do wzorów przemysłowych oznacza, że prawo z rejestracji może być unieważnione w sytuacji wykazania, że nie zostały spełnione przesłanki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji. Przesłanki te zostały określone w przepisach art. 102-104 p.w.p. Podstawą sprzeciwu w rozpoznawanej sprawie jest brak zdolności rejestrowej spornego wzoru wynikający z niespełnienia przesłanek wskazanych w art. 102 ust. 1 i 2, art. 103 ust.1 i art. 104 ust. 1 i 2 ustawy p.w.p . Zgodnie z dokumentacją zgłoszeniową w postaci opisu wzoru przemysłowego przedmiotem spornego wzoru przemysłowego, [...] jest butelka do kosmetyków. Butelka wykonana jest ze szkła transparentnego, pomalowana na biało. W świetle art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu, w szczególności, przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Przepis art. 102 ust. 2 p.w.p. precyzuje, że wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych. Z cytowanego przepisu art.102 p.w.p. wynika więc, że rejestracji jako wzór przemysłowy podlega postać wytworu (forma, wygląd). Należy w tym miejscu zaakcentować, że przepisy ustawy p.w.p. nie zawierają definicji "postaci wytworu". Natomiast art. 102 ust. 1 p.w.p. stanowi, iż "postać wytworu" nadana jest przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Zatem dobór cech wymienionych w ww. przepisie wskazuje na to, że ową "postać wytworu" utożsamiać można z jego wyglądem. Nie budzi wątpliwości Sądu, że we wzorze przemysłowym chroniony może być tylko aspekt zewnętrzny produktu. Aby postać wytworu można było uznać za wzór przemysłowy podlegający ochronie muszą zostać spełnione kumulatywnie dwie przesłanki: cecha nowości (art. 103 ust. 1 p.w.p.) i cecha indywidualnego charakteru (art. 104 p.w.p.) Sąd podziela pogląd prezentowany w doktrynie jak i w orzecznictwie, iż nowość wzoru mieści się w pojęciu indywidualnego charakteru. Brak nowości, to brak indywidualnego charakteru i odwrotnie. Przyjąć należy, że ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej poszczególnych elementów rozwiązania przeciwstawionego oraz wzoru przemysłowego zgłoszonego do rejestracji. W literaturze przyjmuje się, że porównanie należy zacząć od oceny istotności danej cechy dla ostatecznego wyglądu wzoru. Tylko zatem różnice cech istotnych pozwalają uznać, że porównywane wzory nie są identyczne (tak m.in. K. Szczepanowska-Kozłowska (w:) Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, "Przegląd Prawa Handlowego" marzec 2005, s. 47). Wzór przemysłowy powinien być oceniany w takiej postaci, w jakiej ma rzeczywiście występować na rynku i w jakiej będzie możliwe wizualne zapoznanie się z nim, przy zachowaniu wszystkich właściwości wyrobu. Właściwości wzoru przemysłowego są postrzegane bowiem wzrokowo i łączą się z jego wyglądem. Ochroną wzoru przemysłowego nie są natomiast objęte ukryte we wnętrzu wytworu jego składniki czy elementy, które nie wpływają na wygląd postaci tego wytworu. Prawna ochrona wzorów przemysłowych, tj. ich rejestracja, związana jest z funkcjonowaniem rynku w szerokim znaczeniu, obejmującym produkcję, wystawiennictwo i ścisły obrót, z relacjami jakie na tym rynku występują między przedsiębiorcami oraz pomiędzy nimi a potencjalnymi nabywcami - użytkownikami oglądającymi wytwory, w których wzory są zawarte. Ochrona wzoru przemysłowego dotyczy celów gospodarczych obejmując, jak to wynika z art. 105 ust. 3 p.w.p., wytwarzanie, oferowanie, wprowadzanie do obrotu, import, eksport, używanie wytworu, w którym wzór jest zawarty bądź zastosowany oraz jego składowanie dla takich celów. W myśl art. 103 ust. 1 omawianej ustawy wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy (ust. 2). Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy: został ujawniony osobie trzeciej, która w sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana do zachowania poufności; 2)został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego (ust. 3). Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroku z 29 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 76/11) brak nowości stanowi podstawę unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego pod warunkiem kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: 1) przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, został publicznie udostępniony identyczny wzór przemysłowy; 2) wcześniejsze publiczne udostępnienie wzoru nastąpiło przez jego stosowanie, wystawienie lub w inny sposób; 3) publiczne udostępnienie wzoru mogło dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy. Drugą przesłankę zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego stanowi jego indywidualny charakter, a stosownie do art. 104 p.w.p. wzór przemysłowy posiada tę cechę, gdy ogólne wrażenie jakie wywoła na zorientowanym użytkowniku, różni się od wrażenia, jakie wywołuje wzór wcześniej udostępniony publicznie. Co wymaga podkreślenia, z powołanej normy wynika, iż o indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów. Dodać należy, że zgodnie z art. 108 ust. 3 i 4 p.w.p. jednym zgłoszeniem mogą być objęte odmiany wzoru przemysłowego, a więc postacie wytworu, które różnią się między sobą cechami nieistotnymi. Oznacza to, że ogólne wrażenie jakie wywołują odmiany wzoru przemysłowego na zorientowanym użytkowniku jest, mimo różnic co do cech nieistotnych, takie samo. Art. 104 w ust. 2 stanowi, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru. W literaturze przyjmuje się, że "wyznacznikami swobody twórczej są z reguły charakter i przeznaczenie wytworu, do którego wzór się odnosi, a także lokalne lub krajowe reguły obyczajowe i kryteria estetyczne" (por. M. Późniak-Niedzielska, Prawo własności przemysłowej pod red. U. Promińskiej, Warszawa 2004, s. 169). Jak podkreśla M. Późniak-Niedzielska "...kryterium indywidualnego charakteru bierze pod uwagę stopień swobody twórcy. (...) Narzucone projektantom cele i względy funkcjonalne, techniczne, a nawet handlowe ograniczają możliwości tworzenia indywidualnego kształtu przedmiotu, które zależą przecież od funkcji określonego produktu." (Maria Poźniak-Niedzielska, Ochrona wzorów przemysłowych, EPS styczeń 2007, s. 6). We wstępie do rozporządzenia Rady WE z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych nr 6/2002 wskazano, że przy ocenie indywidualnego charakteru produktu należy brać pod uwagę "naturę" produktu oraz "dziedzinę przemysłu, do której należy". Gdy wygląd produktu jest ściśle związany z jego cechami użytkowymi, zakres swobody twórczej jest mały. Tam zaś, gdzie są małe możliwości dokonania zmian, relatywnie małe różnice będą wymagane w celu ustalenia indywidualnego charakteru wzoru (por. J. Kępiński, Definicja wzoru przemysłowego oraz warunki jego ochrony (w:) PUG nr 9/2007, s. 29). W przypadku wzorów o małym zakresie swobody twórczej doktryna przyjmuje, że nawet stosunkowo małe różnice nie pozostaną niezauważone przez poinformowanego użytkownika (K. Szczepanowska-Kozłowska (w:) Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, s. 48). Zakres swobody twórczej jest zdeterminowany przez cechy funkcjonalne przedmiotu oraz przez wcześniejsze wzornictwo. Określenie "poinformowany" sugeruje, że nie będąc twórcą czy ekspertem technicznym, użytkownik zna różne wzory istniejące w danej branży, posiada pewien zakres wiedzy na temat elementów, z jakich wzory te zwykle się składają, i z uwagi na swoje zainteresowanie danymi produktami wykazuje stosunkowo wysoki poziom uwagi przy ich używaniu. Należy w tym względzie przypomnieć, że przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru należy uwzględnić charakter produktu, do którego odnosi się wzór lub w którym się zawiera, w szczególności zaś sektor przemysłu, do którego należy. Zatem, w świetle przepisów art. 102-104 p.w.p. dopuszczalna jest rejestracja wzoru przemysłowego, który stanowi kombinacje cech znanych już z wcześniejszych wzorów, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywiera ten wzór, różni się od wrażenia wywieranego przez porównywane wzory. W przepisach art. 102-104 p.w.p. chodzi bowiem o postać wytworu lub jego części, tj. o wygląd nadany przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujący określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Elementy wytworu, które nie są widoczne lub ze względu na jego właściwości nie mogą być uwidocznione bez istotnej zmiany postaci wytworu w trakcie jego oglądania na rynku, nie mają znaczenia dla oceny nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a tym samym nie są objęte ochroną. Zgodnie z art. 105 ust. 4 p.w.p. badanie, czy doszło do naruszenia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego wymaga całościowego porównania wzorów z punktu widzenia osoby używającej w sposób stały przedmiotów z danej grupy i zorientowanej w stanie ich wzornictwa wynikającym z zakresu swobody twórczej oraz dokonania oceny, czy ogólne wrażenie, jakie wywołuje na takiej osobie wzór zakwestionowany, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzór zarejestrowany. W myśl art. 108 ust.1 p.w.p. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji zgłoszenie wzoru przemysłowego w celu uzyskania prawa z rejestracji powinno obejmować: 1) podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie prawa z rejestracji; 2) ilustrację wzoru przemysłowego; 3) (uchylony). ust.2. Ilustrację wzoru przemysłowego stanowią w szczególności rysunki, fotografie lub próbki materiału włókienniczego. ust. 2 1. W przypadku gdy nowy i indywidualny charakter posiada część wytworu, o którym mowa w art. 102 ust. 1, ilustracja wzoru przemysłowego musi przedstawiać całość wytworu, ust.3. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, zgłaszający może dołączyć opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego ust.4. Jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego mogą być objęte odrębne postacie wytworu mające wspólne cechy istotne (odmiany wzoru przemysłowego), ust. 5. Liczba odmian wzoru przemysłowego, jakie mogą być ujęte w jednym zgłoszeniu, nie może przekraczać dziesięciu, chyba że odmiany te tworzą w całości komplet wytworów. Na jednym rysunku lub fotografii, o których mowa w ust. 2, powinny być przedstawione w figurach wszystkie odmiany wzoru ujęte w zgłoszeniu, ust.6. Zgłoszenie wzoru przemysłowego, które obejmuje co najmniej podanie oraz część wyglądającą zewnętrznie na ilustrację wzoru przemysłowego, daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane, ust.7. Urząd Patentowy wzywa postanowieniem, pod rygorem umorzenia postępowania, do uzupełnienia zgłoszenia w wyznaczonym terminie, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono wszystkich części, o których mowa w ust. 1. Zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniej brakującej części. Mając na uwadze powyższe przepisy prawa pierwszorzędne staje się ustalenie, czy wzór przeciwstawiony został wcześniej (przed datą pierwszeństwa) publicznie udostępniony w rozumieniu art. 103 ust.1 i ust. 2 p.w.p. Poczynienie ustaleń w tym zakresie warunkuje bowiem dalej konieczność rozważenia posiadania przez analizowany, sporny wzór indywidualnego charakteru. Wobec konieczności łącznego spełnienia wspomnianych powyżej przesłanek z art. 102 ust. 1 p.w.p. to jednak brak spełnienia przesłanki nowości ma walor niejako wyprzedzający albowiem jej niespełnienie czyni zbędnym dalsze rozważania co do indywidualnego charakteru postaci wytworu lub jego części. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Organ opierając się na przedstawionym przez Wnoszącego sprzeciw materiale dowodowym, uznał, że sam Uprawniony do spornego wzoru, na długo przed jego zgłoszeniem oferował do sprzedaży lakiery do paznokci w butelkach tożsamych ze spornym wzorem (np. publikacja 30 stycznia 2019 roku pt. Lakier hybrydowy o nazwie: F. (kolekcja: L.). Ponadto wskazując na dowody zawarte w załączniku nr 4 do sprzeciwu w postaci: 1)publikacji kolekcji lakierów Wnoszącego sprzeciwu A.(w zestawieniu lakier C.) z 4 pażdziernika 2018 roku; 2)publikacji lakieru z kolekcji A. Wnoszącego sprzeciw z 19 pażdziernika 2018 roku; 3)publikacji o kolekcji A. Wnoszącego sprzeciw z 30 pażdziernika 2018 roku; 4)publikacji o kolekcji M. Wnoszącego sprzeciw z 28 marca 2018 roku, Organ uznał, że zestawienie obejmuje butelki w takiej samej postaci (taki sam kształt butelki w przekroju poprzecznym (podstawa w kształcie elipsy) i podłużnym, wzajemne proporcje szyjki i podstawy butelki nie wykazujące żadnych różnic z wzorem Uprawnionego. Wspólne cechy nie są w ocenie Organu podyktowane charakterem technicznym ponieważ kształty butelek na lakier do paznokci dostępne na rynku wykazują zdecydowanie dalej idące różnice. Stanowisko Urzędu Patentowego nie zostało jednak poprzedzone żadną analizą zgromadzonego materiału dowodowego. Uzasadnieniem dla takiej oceny Organu nie może być bowiem wskazanie w decyzji, zgromadzonych w sprawie dowodów, bez ich wszechstronnej i rzetelnej analizy. Urząd Patentowy tylko do tego jednak się ograniczył albowiem wskazał na wydruki z Internetu bez dokonania jakiejkolwiek ich analizy, w tym w zakresie tj. najistotniejszej okoliczności związanej z publicznym ujawnieniem treści objętych tymi materiałami. Jak zaś należy to wnioskować z brzmienia art. 103 ust. 1 i ust. 2 p.w.p. obalenie cechy nowości wzoru przemysłowego mogłoby zostać uznane za zaistniałe, jeżeli zostałoby jednoznacznie ustalone, że przeciwstawione wzory faktycznie zostały ujawnione przed datą rejestracji spornego znaku tj. przed 4 marca 2020 r.(data zgłoszenia). W ocenie Sądu zachodzą tutaj jednak uzasadnione wątpliwości. W odniesieniu do wskazanych przez Organ wydruków z Internetu należy zauważyć, że są to wydruki, których moc dowodowa była kwestionowana przez Uprawnionego a co do zasadności tych zarzutów Organ nie wypowiedział się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pomimo, że de facto uznał je za niezasadne. Organ zatem obowiązany był przeprowadzić od początku do końca przekonywującą argumentację, zmierzająca do wyjaśnienia, czy wedle Organu doszło do publicznego udostępnienia wzoru o charakterze identycznym. Za niewystarczające uznać należy wskazanie w decyzji jedynie na załączniki przedstawione przez Wnoszącego sprzeciw i opinie Organu w tej kwestii bez uzasadnienia wymaganego przy sporządzeniu decyzji administracyjnej, które powinno wyjaśnić uczestnikom postępowania czy poszczególne elementy załącznika przedstawiają wzór, który można uznać za tożsamy ze spornym wzorem, czy brak jest ku temu przesłanek. Ponadto trafnie zauważono w skardze, iż ocenę przymiotu identyczności udostępnionego wcześniej wzoru przemysłowego ze wzorem objętym wnioskiem o rejestrację odróżnić trzeba od weryfikacji jego indywidualnego charakteru (wedle art. 104 ust. 1 p.w.p.). Organ powołuje się na "całościowe wrażenie", jakie wywołują przedstawione przez Uczestnika wzory, co jest oczywiście uzasadnione przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru, jednakże nie zwalnia to Organu z oceny identyczności wzoru poprzez dokonanie opisu i rozstrzygnięcia oraz podania przyczyn z jakich względów uważa te wzory za identyczne. Sąd podziela w tej kwestii pogląd prezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 kwietnia 2027r.,sygn. akt II GSK 2145/15, zgodnie z którym , z zawartego w art. 103 ust. 1 p.w.p. sformułowania wynika, że wzór należy uznać za identyczny także wtedy, gdy różni się od wcześniej udostępnionego jedynie "nieistotnymi szczegółami" w żadnej mierze nie wynika, iż tylko w razie różnic dotyczących istotnych cech należy stwierdzić brak identyczności. Przeciwnie, w porównaniu ważne są wszystkie cechy, a tylko nieistotne szczegóły nie odgrywają roli. W orzecznictwie podkreśla się, że organ, uznając, iż określony wzór jest identyczny z wzorem przeciwstawionym, powinien wykazać tę identyczność, a więc porównać krok po kroku wzory zestawiane, a w wypadku stwierdzenia zaistnienia jakichś różnic ocenić, czy różnice te są istotne, i uzasadnić, dlaczego uznaje je jedynie za nieistotne szczegóły (zob. też wyrok WSA w Warszawie z 3 listopada 2010 r., VI SA/Wa 1339/10). Ponadto w powołanym wyżej wyroku zwrócono uwagę, że w badaniu nowości wzoru przemysłowego zakres wymagających porównania cech wzoru wyznacza nie tylko jego opis, bowiem z art. 108 ust 3 p.w.p. wynika, iż opis wyjaśnia ilustrację wzoru przemysłowego, czyli ma charakter pomocniczy (zob. J. Szczotka, pkt 7 komentarza do art. 108 pwp [w:] T. Demendecki, A. Niewęgłowski, J. Sitko, J. Szczotka, G. Tylec, Prawo własności przemysłowej. Brzmienie art.108 ust.3 aktualne w stanie prawnym obowiązującym w niniejszej sprawie). Ocena nowości wzoru przemysłowego polega na analizie zgłaszanego wzoru w zakresie jego identyczności z wcześniejszymi rozwiązaniami. W doktrynie podkreśla się, że porównanie to ma charakter fotograficzny, co oznacza, że porównywane są analogicznie konkretne cechy wzoru lub odnotowywany jest ich brak (zob. szerzej J. Sieńczyło-Chlabicz, Przesłanki zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, 2011, nr 3 (36), s. 76). Tymczasem Organ ograniczył się jedynie do oceny przedstawionych przez Wnoszącego sprzeciw dowodów, co doprowadziło w ocenie Sądu do przedwczesnej oceny, iż powszechną praktyką było oferowanie produktu w obrocie przez szereg spółek, w tym przez działalność prowadzoną przez Skarżącego, w szczególności, że na długo przed jego zgłoszeniem oferował do sprzedaży lakiery do paznokci w butelkach tożsamych ze spornym wzorem ( str. 21 decyzji) i w konsekwencji, iż doszło do publicznego udostępnienia wytworu identycznego do butelki, na jaką zostało udzielone prawo z rejestracji na wzór przemysłowy. Organ nie wyjaśnił zatem, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy czy identyczność istotnie wystąpiła, czy też nie, oraz w jakim zakresie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie "tożsamość" wzorów przemysłowych, na którą Organ się powołuje, oraz jakie cechy wytworów przeciwstawionych o tym stanowią. W związku z tym brak jest podstaw na tym etapie postępowania do uznania, że istniały przesłanki do stwierdzenia, iż identyczny wzór został udostępniony, zgodnie z art 103 ust. 1 p.w.p. Ponadto twierdzenie Organu, że na rynku dostępne są lakiery do paznokci wykazujące znacznie dalej idące różnice, niż wzór przemysłowy w tym postępowaniu, również nie zostało uzasadnione. Jak trafnie wskazano w skardze jest to stwierdzenie zdecydowanie zbyt ogólne i niedoprecyzowane, by mogło mieć znaczenie dla sprawy, nie daje również podstaw by uważać, że wzory przemysłowe porównywane w niniejszym postępowaniu winny się odróżniać w większym stopniu, by można było mówić o przymiocie nowości wzoru przemysłowego Skarżącego. Skarżący w odpowiedzi na sprzeciw z 1 czerwca 2021 roku, na stronach 6-9, dokonał opisu butelek lakieru do paznokci dostępnych na rynku, a wymienionych przez Uczestnika w piśmie obejmującym sprzeciw, wyszczególniając występujące między nimi różnice, do której Organ nie odniósł się w zaskarżonej decyzji. Nie wskazał, na czym dalej idące różnice miałyby polegać i jakich cech butelek do lakierów miałyby dotyczyć, nie przedstawił również przesłanek, dla których stwierdził, że wspólne cechy butelki do lakieru objętej wzorem z rejestracji oraz butelek opisanych w publikacjach załączonych przez Uczestnika nie wynikają wyłącznie z kwestii technicznych. Tym samym zaskarżona decyzja ogranicza się w zasadzie do rozważań prawnych Organu bez odniesienia do stanu faktycznego sprawy. Organ zdeprecjonował odpowiedż na sprzeciw Skarżącego, w której szczegółowo opisane zostały, cechy świadczące o odróżnianiu wzoru przemysłowego Skarżącego w postaci butelki do lakieru od innych – polegających na różnicach w szerokości wlewu butelki/miejsca na nakrętkę, gdzie krawędzie boczne butelki nie są widoczne ani wyczuwalne przez dotyk oraz to, że linia frontu i tyłu butelki jest płynna i ciągła, nie ma załamania ani krawędzi w miejscu, gdzie zaczyna się szyjka butelki i jest to jedna ciągła linia od podstaw do szyjki na nakrętkę. Ponadto Skarżący w odpowiedzi na sprzeciw dokładnie opisał poszczególne cechy świadczące o nowości wzoru przemysłowego. Organ pominął wszystkie te okoliczności w swoich rozważaniach i nie odniósł się do nich w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art.107 § 3 k.p.a., ograniczając się jedynie do lakonicznej opinii, iż wspólne cechy butelek ujawnionych w załączonych przez Uczestnika publikacjach, nie są podyktowane charakterem technicznym, ponieważ kształty butelek na lakier do paznokci dostępnego na rynku, wedle Organu, wykazują zdecydowane dalej idące różnice. W ocenie Sądu Organ naruszył art.8, art.77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a i art.107 § 3 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem ocenił w sposób wybiórczy materiał dowodowy przedstawiony przez uczestników postępowania i w konsekwencji dokonał dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego wbrew regułom z art.80 k.p.a. i nie przedstawił w zaskarżonej decyzji wyników postępowania dowodowego zgodnie z art.107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji, nie wskazuje w sposób wyczerpujący, a jedynie wybiórczy, które okoliczności Organ uznał za udowodnione a którym dowodom odmówił wiarygodności. Trafne okazały się również zarzuty skargi, iż szacując zakres swobody twórczej przy wykonaniu wzoru przemysłowego Organ wskazał, iż będzie on "średni i ograniczony cechami funkcjonalnymi tego rodzaju opakowań" (tj. butelek na lakiery). Organ nie ocenił więc zakresu swobody twórczej, ani na wysoki, ani na niski, a jedynie przeciętny. Oczywiście wydaje się logiczne, że skoro zakres swobody twórczej może być niski lub wysoki to może być również średni, z tymże Organ stracił z pola widzenia istotę i cel powyższego stopniowania zakresu swobody twórczej i ani nie uzasadnił swojego stanowiska w sposób wyczerpujący ani też nie wyciągnął wniosków, co do wpływu takiego stanowiska, na ocenę różnic pomiędzy przeciwstawionymi wzorami, nierozerwalnie związanej z oceną indywidualnego charakteru wzoru. Ponadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji w dalszej części zawiera tezę, iż " buteleczka na lakier do paznokci może posiadać w zasadzie dowolny kształt, aby nadać szczególnych cech odróżniających. Dlatego projektant, który przygotowuje projekt takiej butelki posiada szeroki wachlarz możliwości i swobody twórczej, w sposób oczywisty ograniczony przez pewne wymogi techniczne" (str. 24 zaskarżonej decyzji), co pozostaje w oczywistej sprzeczności, ze stanowiskiem o średnim zakresie swobody twórczej. W związku z powyższym uzasadnienie jest wewnętrznie sprzeczne i po prostu niezrozumiałe, co do przesłanek jakimi kierował się Organ, przy ocenie cech wzorów o których mowa w art.104 p.w.p., co doprowadziło do uchybień procesowych w postępowaniu. Podzielić zatem należało zarzuty skargi, iż Organ nieprecyzyjnie określił zakres swobody twórczej przy opracowywaniu przez projektanta spornego wzoru przemysłowego będącego przedmiotem niniejszego postępowania, w sposób niepozwalający na jednoznaczne oznaczenie wpływu stopnia swobody twórczej przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a więc i w efekcie dopuszczalnego marginesu różnic przy określaniu ogólnego wrażenia, jaki wzór przemysłowy wywołuje; Za zasadne Sąd uznał również zarzuty naruszenia art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 78 § 1 K.p.a. poprzez nieustosunkowanie się przez Organ do wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków wskazanych w odpowiedzi Skarżącego na sprzeciw z dnia 1 czerwca 2021 roku (pkt 2), tj. P. P., N. S., S. W., P. S., I. P., A. C. oraz A. S., a także pominięcie dowodu z przesłuchania strony, Prezesa Zarządu komplementariusza Spółki D. M., w sytuacji, gdy wyżej wymienione dowody mogły mieć znaczenie w sprawie i przywołane były dla wykazania kluczowych okoliczności tj. nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, braku identyczności (podobieństwa) między butelkami już wcześniej udostępnionymi na rynku, a butelką objętą spornym wzorem przemysłowym; Stanowisko Organu, iż posiada ekspertów, którzy potrafią określić indywidualny charakteru wzoru przemysłowego jest o tyle chybione, że nie odnosi się do istoty wniosków dowodowych Skarżącego i nie odróżnia roli świadków, mających swoimi zeznaniami wykazywać lub wskazywać na istnienie faktów mających znaczenie dla sprawy. Jak już Sąd wskazywał wyżej, cecha nowości wzoru o której mowa w art.103 p.w.p. łączy się nierozerwalnie z oceną jego indywidualnego charakteru i ma pierwszorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wiąże się ż również z istnieniem identyczności (podobieństwa) lub jej braku, w przypadku wzorów przeciwstawionych, którą chciała wykazać Strona w postępowaniu, składając wyżej wskazane wnioski dowodowe. W ocenie Sądu cechy wzorów , o których mowa w at.103 i art.104 p.w.p. nie mogą podlegać prawidłowej ocenie ekspertów, jeżeli Organ nie dysponuje pełnym materiałem dowodowym, na który składają się również dowody z przesłuchania świadków. W konsekwencji uznać należy, iż Organ nie wykazał , że przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez Stronę, pozostawało bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i że dysponował innymi dowodami co do wskazanych przez Stronę okoliczności. W konsekwencji doszło do naruszenia art.75 § 1 k.p.a. oraz art.78 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich przyczyn należy uznać, iż uchybienia formalne popełnione w toku postępowania spornego przez Organ uniemożliwiły Sądowi prawidłowe ustosunkowanie się do zarzutów skargi i wiążące wypowiedzenie się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Nieprawidłowości te mogły mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, albowiem w przypadku zasadności tezy Strony skarżącej o błędnym stanowisku Organu co do braku nowości i indywidualnego charakteru spornego rozwiązania Urząd Patentowy RP zobowiązany byłby uwzględnić zarzut naruszenia dyspozycji przepisu art. 103 p.w.p. oraz art.104 ust. 1 i 2 p.w.p. i stwierdzić brak podstaw do uwzględnienia sprzeciwu, wniesionego w rozpoznawanej sprawie. Podkreślenia wymaga, że aby rozstrzygnięcie Organu ocenić w sposób prawidłowy, trzeba dysponować stanowiskiem organu zawierającym precyzyjne odniesienie do wszystkich istotnych elementów (przesłanek) dotyczących oceny zarówno nowości, jak i indywidualnego charakteru wzoru z uwzględnieniem swobody twórczej oraz wszystkich zarzutów stawianych przez Stronę skarżącą. Sąd administracyjny bowiem nie dokonuje własnych ustaleń w sprawie, lecz ocenia zaskarżony akt administracyjny pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jednak jest możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaistniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. albowiem naruszenie przepisów postępowania przez Organ nastąpiło w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Urząd Patentowy zobowiązany będzie uwzględnić ocenę prawną Sądu co do wymogów, jakie w zakresie prowadzenia administracyjnego postępowania spornego powinny zostać dochowane, jak i co do treści uzasadnienia decyzji kończącej to postępowanie, w której wnikliwie, w sposób wyczerpujący, zostanie wyjaśnione stanowisko Organu co do zasadności wniesionego sprzeciwu. W oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i 2 oraz art. 209 p.p.s.a., Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 2217 zł, obejmującą kwotę wpisu sądowego w wysokości 1000 zł, kwotę 1200 tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015.1800 ze zm.) oraz kwotę 17 zł poniesioną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa .