VI SA/Wa 309/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska – Kuraszkiewicz Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka (spr.) Protokolant ref. staż. Paulina Dymińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. Sz. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2012 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (Prezes NFZ) zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Dyrektor NFZ) z [...] stycznia 2012 r., którą oddalono odwołanie J. S. (dalej skarżący) od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: świadczenia w zakresie otolaryngologii, na obszarze: [...] - [...] w województwie [...], o kodzie postępowania numer [...]. Jako podstawę zaskarżonej decyzji wskazano art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm.), dalej ustawa o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dyrektor NFZ ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2014 r. w ww. rodzaju, zakresie i obszarze. W ogłoszeniu wartość zamówienia wskazano na nie większą niż 627.210,00 PLN na cały okres rozliczeniowy. Oferty należało złożyć w terminie do dnia [...] listopada 2011 r. Jak wynika ze sprawy w przedmiotowym postępowaniu wpłynęło 8 ofert, w tym oferta skarżącego w terminie. W części jawnej niniejszego postępowania Komisja konkursowa (dalej Komisja) stosownie do dyspozycji art. 142 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o świadczeniach stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz ustaliła, które z ofert spełniają warunki określone w art. 146 pkt 3 ustawy o świadczeniach. W tej części Komisja wezwała skarżącego do uzupełnienia braków formalnych oferty w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty. Skarżący w terminie uzupełnił owe braki formalne wobec czego jego oferta została przekazana do oceny w części niejawnej postępowania. Komisja sporządziła ranking końcowy ofert, w którym oferty uszeregowano w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów, a następnie na jego podstawie dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w tym rankingu. W konsekwencji uszeregowania ofert w ww. sposób oferta skarżącego zajęła 6 pozycję w rankingu końcowym. Dnia [...] grudnia 2011 r. Komisja rozstrzygnęła niniejsze postępowanie i ostatecznie wybrała pięć ofert, plasujących się na pozycji od 1 do 5. Oferta skarżącego, zajmująca 6 pozycję, nie została wybrana ze względu na niewystarczającą ilość środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem postępowania. Dnia [...] grudnia 2011 r. – w terminie, wpłynęło odwołanie skarżącego od ww. rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wskazał, że jego placówka została wszechstronnie zmodernizowana (m.in. zniesiono bariery architektoniczne ) i obecnie spełnia wymogi ISO. W związku z tym – trudem jaki został włożony w owe zmiany, wniósł o umożliwienie mu prowadzenia działalności leczniczej w ww. zakresie w ramach kontraktu z NFZ. Dyrektor NFZ oddalając odwołanie w całości podkreślił, iż oferta skarżącego została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów oceny ofert. Ponadto zaznaczył, iż warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania, zaś skarżący w oświadczeniu załączonym do oferty podał, iż zapoznał się z warunkami niniejszego postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłosił do nich zastrzeżeń oraz przyjął je do wykonania. Organ ponadto podkreślił, że Komisja wybrała oferty, które zajęły w rankingu końcowym miejsca od 1 do 5 do wyczerpania środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem postępowania. Od powyższej decyzji skarżący w terminie złożył odwołanie do Prezesa NFZ, w którym wnosząc o uchylenie decyzji Dyrektora NFZ powtórzył argumentację zaprezentowaną w odwołaniu. Prezes NFZ - powołując się na art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach wskazał, że przedmiotem rozstrzygania jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne. Mając powyższe na uwadze Prezes NFZ przypomniał, że oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez niego na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w: 1. zarządzeniu Nr 81/2011/DSOZ z dnia 4 listopada 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, dalej zarządzenie Nr 81/2011/DSOZ; 2. zarządzeniu Nr 46/2011/DSOZ z dnia 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm., dalej zarządzenie Nr 46/2011/DSOZ; 3. zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm., na podstawie którego dokonano oceny ofert, dalej zarządzenie Nr 54/2011/DSOZ. Organ wskazał przy tym, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego 24 lutego 2011 r. (II GSK i 62/10) jego zarządzenia są dla świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu wiążące. Prezes NFZ wskazał, że decyzja o wybraniu oferty, uzależniona jest od zajmowanego miejsca w rankingu końcowym przez tą ofertę. Miejsce to zaś wynika (zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach) z porównania ofert założonych w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organ przypomniał, że oferta skarżącego w rankingu końcowym otrzymała łącznie 59,333 pkt, w tym za kryteria: cenowe 13,333 pkt, a za niecenowe 46,000 pkt – tj. za kompleksowość: 0,000 pkt, za jakość: 40,000 pkt, za dostępność 6,000 pkt, zajmując ostatecznie 6 pozycję w rankingu końcowym. Wskazał także, że najniższa liczba punktów gwarantująca uzyskanie kontraktu z NFZ wyniosła 69,000 pkt, oraz że oferta skarżącego, mimo że spełniała wymagania formalnoprawne nie została wybrana ze względu na niewystarczającą ilość środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem niniejszego postępowania. Organ odwoławczy odnosząc się do sposobu wyliczenia punktów za kryterium dostępność podkreślił, że ten element był oceniany pod kątem harmonogramu pracy poradni i dostępu poradni dla osób niepełnosprawnych ruchowo. I tak w zakresie harmonogramu pracy poradni skarżący udzielił odpowiedzi: "powyżej 12 godzin do 24 godzin włącznie". Tak wskazany harmonogram uzyskał 1 pkt jednostkowy przy 10 pkt max/przy wadze skalującej 10. Prezes NFZ wskazał, że zgodnie ze wzorem określonym zarządzeniem Nr 54/2011/DSOZ taki harmonogram poradni otrzymuje 1 pkt (1 pkt jednostkowych/10 pkt max x 10 pkt waga skalująca = 1 pkt). W zakresie dostępu dla osób niepełnosprawnych skarżący udzielił natomiast odpowiedzi twierdzących na wszystkie pytania w formularzu ofertowym, co dawało mu maksymalną liczbę punktów 5. Zatem w ocenie organu zniesienie barier architektonicznych, na co skarżący powołał się w odwołaniu, zostało ocenione przez Komisję, czego odzwierciedleniem było uzyskanie przez niego w tym zakresie maksymalnej liczby punktów - 6 pkt (1+5). Odnosząc się zaś do sposobu wyliczenia punktów za kryterium jakość Prezes NFZ podkreślił, że ten element oceniany był pod kątem personelu, sprzętu i aparatury medycznej (warunki dodatkowo oceniane), posiadania gabinetu diagnostyczno-zabiegowego oraz posiadania certyfikatów jakości. I tak w zakresie personelu skarżący udzielił odpowiedzi, że czas pracy lekarzy specjalistów wynosi: "100% czasu pracy wszystkich lekarzy w poradni". Ponadto w realizacji świadczeń bierze udział pielęgniarka. Tak wskazany personel uzyskuje maksymalną ilość 30 pkt. W zakresie zaś sprzętu i aparatury medycznej skarżący w formularzu ofertowym na 3 pozycje w części sprzęt i aparatura medyczna twierdzącej odpowiedzi udzielił jedynie w jednej pozycji, tj. w przypadku zapewnienia audiometru - w lokalizacji. Ten element oceny uzyskuje 1 pkt jednostkowy przy 3 pkt max. x 15 pkt waga skalująca. Zgodnie ze wzorem określonym zarządzeniem Nr 54/2011/DSOZ sprzęt i aparatura medyczna otrzymuje 5 pkt (1 pkt jednostkowych/3 pkt max x 15 pkt waga skalująca = 5 pkt). Prezes NFZ podał nadto, że skarżący w ofercie wykazał, że posiada gabinet diagnostyczno-zabiegowy w miejscu udzielania świadczeń i ten element oferty uzyskał maksymalną ilość 5 pkt. W zakresie certyfikatów jakości skarżący wykazał, że nie posiada certyfikatów ISO oraz CMJ. W świetle powyższego za ten element uzyskał więc 0 pkt przy 5 pkt maksimum. Reasumując oferta skarżącego za kryterium jakości uzyskała 40 pkt (30 personel + 5 sprzęt i aparatura + 5 gabinet + 0 certyfikaty = 40). W świetle przedstawionych okoliczności Prezes NFZ stwierdził, że Dyrektor NFZ nie naruszył w toku postępowania konkursowego jego zasad określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa NFZ. Biorąc pod uwagę powyższe - zdaniem organu, nie został naruszony interes prawny skarżącego oraz nie naruszono podstawowych zasady, tj. równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Nie został więc naruszony art. 134 ustawy o świadczeniach Dokonany natomiast przez Komisję wybór ofert gwarantuje dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej w ww. rodzaju i zakresie na wskazanym obszarze. Skarżący nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Prezesa NFZ złożył od niego w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił nieuwzględnienie przez organ jego specyficznej sytuacji, polegającej na tym, że podopieczni przychodni skarżącego zostali pozbawienie świadczeń medycznych. W ocenie wnoszącego skargę środki finansowe w niniejszym postępowaniu zostały podzielone nieuczciwie i dlatego jego oferta nie została ostatecznie wybrana, mimo że spełniała wymogi formalnoprawne. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VISA/Wa 1198/12. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Postanowieniem z [...] września 2012 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie od niej należnego wpisu (k. 26 akt). Skarżący w terminie złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 38 akt), w wyniku rozpoznania którego Sąd postanowieniem z [...] stycznia 2013 r. ów termin przywrócił (k. 117 akt). Wobec uprawomocnienia się orzeczenia z [...] stycznia 2012 r. sprawa została wpisana pod nowy numer VISA/Wa 309/13 i skierowana do rozpoznania w ramach rozprawy. Żadem z uczestników postępowania nie zajął stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane w skardze. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Według Sądu, w konsekwencji powyższych uchybień proceduralnych, organy nie ustaliły w sposób jednoznaczny, czy rzeczywiście nie doszło do naruszenia przepisu art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a więc, czy nie doszło w toku postępowania konkursowego do obrazy zasady równego traktowania wszystkich oferentów oraz zasad uczciwej konkurencji, a w konsekwencji tego naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. Poprzez niepełne wyjaśnienie wszystkich podstaw rozstrzygnięcia konkursu, organy nie ustaliły również, czy w toku postępowania konkursowego nie doszło do naruszenia przepisu art. 148 ustawy o świadczeniach. Tym samym organy, rozstrzygając w niniejszej sprawie, dopuściły się naruszenia przepisu art. 8 k.p.a. i wyrażonej w nim zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. W myśl art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jednym z wymogów zachowania wspomnianych zasad jest dokonanie przez komisję konkursową oceny wszystkich ofert zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, w tym m.in. zgodnie z wytycznymi zawartymi w przepisie art. 148 cytowanej ustawy. Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: 1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; 2) ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. Niewątpliwie wskazane kryteria oceny ofert, użyte w ustawie i dookreślone następnie - na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach - przez Prezesa Funduszu, na podstawie opinii właściwych konsultantów krajowych, stanowią podstawową wykładnię (wskazówkę) dla komisji konkursowych, jak dokonywać porównywania złożonych ofert. Zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia są wiążące dla świadczeniodawców. W rozpatrywanym postępowaniu konkursowym były to: 1) Zarządzenie nr 81/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 listopada 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, zwanym dalej "zarządzeniem nr 81/2011/DSOZ"; 2) zarządzenie nr 46/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.), zwanego dalej zarządzeniem nr 46/2011/DSOZ. 3) zarządzenie nr 54/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zm.), zwanego dalej zarządzeniem nr 54/2011/DSOZ. W tej sprawie należy zauważyć, że w obu spornych decyzjach organy ograniczyły się do przedstawienia i podania liczby punktów wyłącznie w zakresie oferty skarżącej. Organ jedynie ogólnie podał ile punktów (łącznie) uzyskała oferta, która znalazła się na pierwszej pozycji oraz, że punktacja pozostałych ofert oscylowała pomiędzy 81,75 a 69,000 punktów. Powyższe oznacza, że organ nie zindywidualizował swojej oceny i nie wyjaśnił, dlaczego w konkretnym przypadku każdy z oferentów został oceniony przyznaniem tej a nie innej sumy punktów. W ocenie Sądu, wadliwie organy przyjęły, że badanie przez nich prawidłowości postępowania konkursowego ogranicza się tylko do czynności dotyczących odwołującej się. Jak przyjmuje się zgodnie w orzecznictwie, dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest szczegółowe wykazanie w oparciu o przepisy materialne, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię dokonane zostało w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 10/10). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 121/12: Organy Funduszu kontrolując wynik postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie mogą się ograniczyć do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i do porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny. Mają również obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić, dlaczego w tym konkretnym przypadku poszczególni oferenci zostali ocenieni przyznaniem takiej, a nie innej liczby punktów. Inaczej mówiąc, nie można tą drogą sprowadzać roli organów kontrolnych i w konsekwencji sądów administracyjnych do zadania polegającego na odpowiedzi na pytanie, czy ocena wyrażająca się przyznaniem np. 100 punktów jest rzeczywiście wyższa od oceny 75 punktów i dlatego wytypowanie do zawarcia umowy świadczeniodawcy, który uzyskał 100 punktów jest zgodne z określonymi ustawą zasadami przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Powyższy pogląd Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Jednocześnie Sąd zauważa, że w sprawie należy z urzędu podnieść kwestię wydania przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ zarządzenia nr 198/11. Wzmiankowanym zarządzeniem z dnia 8 listopada 2011 r. o nr 198/11 Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ odstąpił od stosowania procedury konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (zwanej dalej: ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej), między innymi w zakresie: - kontroli prawdziwości danych wskazanych w ofertach, - sprawdzenia powtarzalności personelu wskazanego w poszczególnych ofertach w relacji z pozostałymi ofertami - badania zgodności oświadczenia o wpisach do rejestru z danymi w publicznym rejestrze informatycznym. Zdaniem Sądu, Zarządzenie Dyrektora [...]NFZ nr 198/11 zostało wydane bez podstawy prawnej. Przepis art. 107 ust. 1 i 5 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej stwierdza, że do zadań Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu należy kierowanie tym oddziałem, jego reprezentowanie na zewnątrz oraz przeprowadzanie postępowań o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Żadna z kompetencji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, przewidziana w art. 107 przytoczonej ustawy, nie stanowi podstawy do wydania zarządzenia tej treści, mającego znaczenie dla prawidłowości przeprowadzonego postępowania konkursowego. Odstąpienie od kontroli prawdziwości danych wskazanych w ofertach doprowadziło w rezultacie do naruszenia art. 149 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, zgodnie z którym oferty zawierające nieprawdziwe informacje podlegają odrzuceniu. Komisja konkursowa miała ustawowy obowiązek odrzucenia ofert zawierających dane nieprawdziwe, zaś dla realizacji tego obowiązku konieczne było przeprowadzenie kontroli. Bez skontrolowania oferentów i prawdziwości ich oświadczeń, obowiązek odrzucenia ofert zawierających informacje nieprawdziwe nie mógł być i nie został wykonany. Rozporządzenie Ministra Zdrowia jako akt wykonawczy nie może w tym zakresie zwalniać komisji konkursowej od stosowania przepisów ustawy, czy zabraniać jej stosowania. Ewentualna możliwość rozwiązania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w sytuacji, gdy w wyniku kontroli dokonanej już po jej zawarciu okazałoby się, że złożona oferta zawierała nieprawdziwe dane, może być dla wielu podmiotów i pacjentów działaniem spóźnionym. W konsekwencji wykluczenie możliwości przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy świadczy o naruszeniu w toku niniejszego postępowania konkursowego art. 134 ust 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, obligującego Fundusz do zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji. Czym innym jest bowiem fakt naruszenia przepisu art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach oparty na argumentacji o nieskorzystaniu z uprawnienia do przeprowadzenia kontroli - a w takim kontekście wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 265/10 , a czym innym - wyłączenie bez podstawy prawnej możliwości przeprowadzenia takiej kontroli. Nie można wykluczyć, iż przeprowadzenie kontroli pośród oferentów startujących w przedmiotowym postępowaniu spowodowałoby odrzucenie części ofert a w konsekwencji zapewniałoby skarżącej inną pozycję w rankingu. Wykluczenie a priori możliwości przeprowadzenia kontroli doprowadziło zatem do sytuacji w której trudno mówić o prowadzeniu postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji.(vide; wyrok WSA w Warszawie z 7 marca 2013 , sygn. akt VI SA/Wa 1831/12). Biorąc pod uwagę wskazane uchybienia organów obu instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Orzekając o zwrocie kosztów postępowania, oparł swoje rozstrzygnięcie w tym zakresie na podstawie przepisów art. 200 p.p.s.a. i art. 205 p.p.s.a.