VI SA/Wa 3111/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia. W treści skargi skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dodatkowo uzupełniony w piśmie z dnia 29 listopada 2013 r. Niniejszy wniosek skarżący uzasadniał tym, że decyzja organu cofająca licencję uniemożliwia wykonywanie pracy, co naraża jego jak i rodzinę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) - dalej cytowana jako "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Mając na uwadze przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. należy uznać, że chodzi w tym przypadku o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publikowany). Jednakże podkreślenia wymaga, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004, nie publikowane). Skarżący wskazał, że cofnięcie licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia wiązałoby się z pozbawieniem go pracy oraz możliwością wykonywania zawodu, a jego rodziny niezbędnych źródeł dochodu. Ponadto skarżący wskazał, iż jest jedynym żywicielem rodziny. W ocenie Sądu skarżący należycie uprawdopodobnił, że w sytuacji wykonania decyzji cofającej mu licencję pracownika ochrony fizycznej natychmiast straci pracę, a więc on sam, jak i jego rodzina zostaną pozbawieni środków do życia. Pozbawienie skarżącego źródła dochodu może zatem spowodować poważne, a zarazem trudne do odwrócenia pogorszenie sytuacji życiowej skarżącego i pozostających na jego utrzymaniu żony i dzieci. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. II GZ 68/13 (www.cbois.nsa.gov.pl) utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.