VI SA/Wa 313/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędziowie: Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Honorata Łopianowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. z siedzibą w L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 listopada 2023 r. nr BP.5170.40.2023.0164/486826 486825 w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 kwietnia 2023 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz S. z siedzibą w L. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej także jako: organ) utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] odmawiające S. z siedzibą w L. (dalej także jako: Skarżący) dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie zmiany zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów osób na linii W. – R., prowadzonym na wniosek F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także jako: Uczestnik postępowania). W dniu 20 lutego 2023 r. Skarżący złożył wniosek, doprecyzowany następnie kolejnym pismem o dopuszczenie do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie o udzielenie zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób na linii W. – R wszczętej na wniosek Uczestnika postępowania (k. 144-145, 152 akt post. adm.). Skarżący uzasadnił swój wniosek istnieniem interesu społecznego przejawiającego się zainteresowaniem pełnym zaspokojeniem potrzeb przewozowych dla wszystkich obecnych, jak i potencjalnych pasażerów na poszczególnych liniach komunikacyjnych oraz podwyższaniem jakości i standardu usług, a w szczególności bezpieczeństwa wykonywanych przewozów. Zdaniem wnioskodawcy interes społeczny w dopuszczeniu go do ww. postępowania przejawia się także w trosce o zdrowie i bezpieczeństwo publiczne, w bezpieczeństwie w ruchu drogowym, w trosce o zdrowie i życie pasażerów komunikacji regularnej w transporcie drogowym, w racjonalnym pojmowaniu kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym, w pełnym zaspokajaniu potrzeb przewozowych dla wszystkich obecnych i potencjalnych pasażerów na tej linii regularnej, w podwyższaniu jakości i standardu, a w szczególności bezpieczeństwa wykonywanych przewozów i w zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczącym usługi transportu drogowego osób. Skarżący podkreślił również, że udział w ww. postępowaniu jest uzasadniony także celami statutowymi organizacji określonymi w § 6 jego statutu. Natomiast § 7 pkt 4 tego statutu stanowi, że cele te będą realizowane m.in. poprzez występowanie o wszczęcie i przystępowanie do toczących się postępowań administracyjnych na warunkach określonych obowiązującymi przepisami prawa, a współpraca z organizacjami i organami administracji nadzorującymi działalność transportową ma na celu doskonalenie świadczonych usług i podwyższanie ich jakości oraz zwalczanie nieuczciwej konkurencji. Następnie kolejnym pismem, Skarżący złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie o zmianę zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób na trasie W. – R. wszczętym na wniosek Uczestnika postępowania, w którym ponowiła uprzednio prezentowaną argumentację. Organ postanowieniem z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] odmówił Skarżącemu udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie zmiany zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób na linii, wszczętym na Uczestnika postępowania (k. 154-156 akt post. adm.). Następnie, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie (k. 171-177 akt post. adm.). W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki stanowiące podstawę do dopuszczenia Skarżącego do postępowania. Organ podkreślił, że analizując treść wniosku Skarżącego o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w sprawie o zmianę zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób na linii, której dotyczył wniosek Uczestnika postępowania, stwierdził, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki stanowiące podstawę dopuszczenia Skarżącego do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Organ wskazał, że cele statutowe Skarżącego są związane z działalnością gospodarczą w zakresie transportu drogowego, co wynika z § 6 jego statutu. Organ zaakcentował, że zgodnie z tym przepisem celem Skarżącego jest m. in. popieranie i propagowanie nowoczesnych i na wysokim poziomie zorganizowanych form wykonywania prywatnych usług transportowych oraz zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczącym usługi transportu drogowego osób. Jest to jedna z przesłanek stanowiących podstawę do dopuszczenia organizacji społecznej do toczącego się postępowania administracyjnego określonych w art. 31 § 1 k.p.a. Organ zwrócił uwagę, że kolejną przesłanką warunkującą dopuszczenie organizacji do takiego postępowania, która musi być spełniona przez organizację społeczną, jest istnienie interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem organizacji społecznej do takiego postępowania. W ocenie organu Skarżący nie wykazał interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem go do przedmiotowego postępowania. Zdaniem organu, wnioskodawca, składając wniosek o dopuszczenie do udziału na prawach strony w ww. postępowaniu administracyjnym, nie wskazał konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby świadczyć, że wnioskodawca powinien uczestniczyć w tym postępowaniu. Skarżący nie wskazał ani linii komunikacyjnych istniejących na trasie, której dotyczył wniosek Uczestnika postępowania, ani przewoźników wykonujących przewozy na tych liniach. W ocenie organu, Skarżący nie wyjaśnił również, czy udzielenie ww. zezwolenia wpłynęłoby negatywnie na pasażerów korzystających z usług świadczonych na tej linii, a ponadto nie wskazał żadnych innych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Zdaniem organu, Skarżący powinien był wskazać linie komunikacyjne istniejące na terytorium Polski i polskich przewoźników a wskazanie ww. okoliczności umożliwiłoby stwierdzenie, czy udział Skarżącego w tym postępowaniu jest niezbędny ze względu na ochronę potrzeb obecnych i potencjalnych pasażerów oraz zwalczanie nieuczciwej konkurencji. Organ podkreślił, że Skarżący nie wskazał także, w jaki sposób (konkretnie i szczególnie) mógłby dopilnować, aby organ rozpatrzył wniosek przedsiębiorcy Uczestnika postępowania z uwzględnieniem potrzeb pasażerów i zapewnieniem uczciwej konkurencji na ww. linii komunikacyjnej. organ zwrócił uwagę, że organizacja społeczna dopuszczona do konkretnego postępowania uczestniczy w nim na prawach strony, zatem nie może ona pełnić tylko roli podmiotu sprawującego kontrolę społeczną nad postępowaniem, ale powinna także aktywnie uczestniczyć w prowadzonym postępowaniu. Skarżący, zdaniem organu nie wskazał żadnych materiałów, które mogłyby być wykorzystane w ww. postępowaniu ani że dysponuje materiałami, które organ prowadzący takie postępowanie mógłby wykorzystać w tym postępowaniu; nie wskazał nawet powodów, dla których uważa, że wydanie zezwolenia na ww. linię Uczestnikowi postępowania mogłoby negatywnie wpłynąć na ochronę potrzeb pasażerów ani też jakie okoliczności wskazywałyby na potencjalną możliwość zaistnienia nieuczciwej konkurencji na rozpatrywanej trasie. Ponadto – w ocenie organu – Skarżący, nie dysponujący żadnymi informacjami ani materiałami dotyczącymi ewentualnych linii komunikacyjnych przebiegających w części na linii, której dotyczy wniosek Uczestnika postępowania nie przyczyniłoby się do prawidłowego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie o zmianę zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób na tej linii. Natomiast organ prowadzący postępowanie w takiej sprawie bada okoliczności mające prawne znaczenie dla istnienia takiej linii komunikacyjnej. Organ zwrócił uwagę, że bada przebieg linii regularnej, rozkład jazdy, zwiększenia pojemności pojazdów, częstotliwości kursowania pojazdów lub zmian godzin odjazdów z poszczególnych przystanków, w przypadku rozpatrywania takiego wniosku ustala również, czy wydanie zezwolenia poważnie wpłynie na rentowność porównywalnych usług kolejowych na liniach bezpośrednio związanych z trasą usług drogowych. W tym zakresie organ zbiera materiał dowodowy, który stanowi podstawę wydania decyzji administracyjnej. Organ skonkludował, że organizacja społeczna, która nie dysponuje konkretnymi materiałami, nie będzie zatem aktywnie uczestniczyć w postępowaniu na prawach strony. S. z siedzibą w L. złożyło skargę na opisane postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości, a także o uchylenie poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] kwietnia 2023 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które – zdaniem Skarżącego – miały wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenie: 1) art. 7, art. 8 § 1, art. 11 w zw. art. 77 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez uznanie, że Skarżący nie wykazał, iż jego cele statutowe i interes społeczny uzasadniają udział w postępowaniu z wniosku Uczestnika postępowania; 2) art. 31 § 1 pkt. 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Skarżący nie wykazał, że jego cele statutowe i interes społeczny uzasadniają udział w postępowaniu z wniosku Uczestnika postępowania, pomimo tego, że Skarżący w toku postępowania udowodnił, że spełnione zostały przewidziane w tym przepisie przesłanki, a mianowicie jego udział w postępowaniu jest uzasadniony celami statutowymi oraz za przystąpieniem do postępowania przemawia interes społeczny. Uzasadniając skargę Skarżący wskazał, że przedstawione w uzasadnieniu postanowienia argumenty są niemal tożsame z argumentacją tego organu prezentowaną w toku 36 postępowań prowadzonych w przedmiocie dopuszczenia Skarżącego do udziału w postępowaniach w 2018 r. Postępowania te zakończyły się wydaniem korzystnych dla Skarżącego wyroków. Skarżący wskazał, że pomijając tak ugruntowaną linię orzeczeń wydaną w stosunku do tego samego podmiotu, który po raz kolejny wnioskuje o dopuszczenie do udziału w postępowaniach, organ wprost działa z naruszeniem wszelkich zasad postępowania. Skarżący wskazał, że jako organizacja społeczna zrzeszająca przewoźników prowadzących działalność w zakresie transportu drogowego osób, mając na względzie interes społeczny, jest żywotnie zainteresowany pełnym zaspokojeniem potrzeb przewozowych dla wszystkich obecnych, jak i potencjalnych pasażerów na poszczególnych liniach komunikacyjnych oraz podwyższaniem jakości i standardu, a w szczególności bezpieczeństwa wykonywanych przewozów, co stanowi podstawowe przesłanki dotyczące interesu społecznego, przemawiające za dopuszczeniem go do udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Uczestnik postępowania w piśmie z dnia 25 marca 2024 r. wniósł o oddalenie skargi, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także o dopuszczenie dowodu z postanowienia Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2493 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji bądź postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania. Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem wymienionych kryteriów należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym udzielenia zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych. Podstawę prawną umożliwiającą organizacjom społecznym dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym stanowi art. 31 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Aby organ mógł dopuścić organizację społeczną do postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej innej osoby muszą zostać spełnione kumulatywnie dwie przesłanki tj. cele statutowe organizacji uzasadniające dopuszczenie jej do udziału w sprawie i interes społeczny, który także za tym dopuszczeniem przemawia. Niespełnienie chociażby jednej przesłanki skutkuje tym, że organ administracji odmawia dopuszczenia organizacji udziału w postępowaniu. W doktrynie podkreśla się, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony nie może służyć partykularnym celom samej organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracji (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 257). Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do oceny czy udział Skarżącego w postępowaniu spełnia przesłankę interesu społecznego. Analiza treści zaskarżonego postanowienia prowadzi bowiem do wniosku, że organ za spełnioną uznał przesłankę celów statutowych ("W ocenie organu Stowarzyszenie nie wykazało interesu społecznego (...) – s. 6 zaskarżonego postanowienia). Sąd zauważa, że sprawy o niemal analogicznym stanie faktycznym były wielokrotnie przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponadto kwestia dopuszczenia do udziału Skarżącego w postępowaniu dotyczącym udzielenia zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób były również przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. wyroki: z dnia 6 października 2020 r., sygn. akt II GSK 703/19, z dnia 12 grudnia 2022 r., sygn. akt II GSK 1048/19, z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 1208/19 oraz z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 995/19). Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanych orzeczeniach stwierdził, że Skarżący dysponuje interesem społecznym, który polega na działaniu na rzecz dobra ogólnego niepowiązanego wprost z interesem indywidualnym podmiotów tworzących organizację społeczną. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w powołanych wyżej orzeczeniach. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ nie wykazał, że Skarżący nie spełnił przesłanki warunkującej dopuszczenie do postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek uczestnika postępowania w postaci braku przesłanki interesu społecznego. Należy zauważyć, że już we wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu Skarżący wskazał, w czym konkretnie upatruje spełnienia tej przesłanki. Poza wskazanymi okolicznościami, w szczególności podwyższeniem jakości, standardu i bezpieczeństwa wykonywanych przewozów, troski o zdrowie i bezpieczeństwo publiczne oraz o zdrowie i życie pasażerów w komunikacji regularnej Skarżący podał również, że jego członkowie aktualnie nie świadczą usług przewozowych na podstawie zezwoleń na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób. Zdaniem Sądu wniosek o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób musi zawierać uzasadnienie interesu społecznego, który może polegać na trosce o szeroko pojęte interesy pasażerów korzystających z tego typu środków komunikacji. Innymi słowy zadaniem organu jest ustalenie m.in. czy udzielenie zezwolenia udzielonego konkretnemu przewoźnikowi nie naruszy reguł dotyczących konkurencji lub bezpieczeństwa pasażerów oraz czy spowoduje zagrożenie dla już istniejących linii regularnych. Te okoliczności, zdaniem Sądu zostały przez Skarżącego szczegółowo przedstawione. W powołanych w skardze orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że kluczową przesłanką pozwalającą na ustalenie istnienia po stronie stowarzyszenia interesu społecznego, jest umożliwienie wspomagania organu "w wykazywaniu zagrożenia nieuczciwą konkurencją przez nowego przewoźnika", co jest istotne w sprawie, skoro obrona przed nieuczciwą konkurencją dotychczasowych przewoźników wynika z przepisów ustawy o transporcie drogowym, a zgodnie ze statutem Skarżącego, do jego celów zalicza się "zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczącym usługi transportu drogowego osób" (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 995/19). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela powyższy pogląd. Jednocześnie, co należy podkreślić, interes społeczny w przypadku dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest budowany nie tylko przez pryzmat interesów prawnych ogółu podmiotów uczestniczących w takiej organizacji, ale także ich interesów faktycznych, które mogą tworzyć pożądaną społecznie wartość, bowiem będą odzwierciedlać istotną i chronioną prawem wartość (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 lutego 2023 r. - sygn. akt II GSK 1245/19; z dnia 9 lutego 2023 r. - sygn. akt II GSK 1256/19, II GSK 1289/19; II GSK 1276/19, II GSK 1208/19, II GSK 1289/19, II GSK 1380/19, II GSK 1354/19, II GSK 1304/19). Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym nie służy wyłącznie zapewnieniu aktywnego i lepszego wypełnienia celów postępowania administracyjnego. Te cele ma, co do zasady, zrealizować organ prowadzący postępowanie. Natomiast udział organizacji społecznej ma służyć "uspołecznieniu" tego postępowania, a więc działaniu organu w realiach kontroli społecznej, którą gwarantuje organizacja społeczna niebędąca stroną w sprawie" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 1495/19). Stąd też nie jest uzasadnione stanowisko organu, jakoby dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu było uzależniane niejako od "ilości i wartości" materiałów i dowodów wskazanych przez organizację społeczną wnioskującą o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że jak wynika z akt sprawy, Skarżący wykazał, że dopuszczenie go do udziału w postępowaniu jest uzasadnione celami statutowymi, a za udziałem Skarżącego w postępowaniu przemawia także interes społeczny. Zdaniem Sądu Skarżący wskazał na uzasadnione motywy uprawniające go do udziału w postępowaniu administracyjnym, które stanowią wypełnienie obu przesłanek określonych w art. 31 § 1 k.p.a. tj. przesłanki celów statutowych organizacji oraz interesu społecznego. Z § 6 i § 7 Statutu Skarżącego, wynika, że celami jego działalności jest propagowanie i popieranie nowoczesnych form transportu osobowego, kreowanie pozytywnej opinii o działalności przewoźników, podwyższanie standardów przewozowych oraz działanie na rzecz bezpieczeństwa przewozów. Cele w ten sposób ujęte są zatem zbieżne z przedmiotem postępowania z wniosku Uczestnika postępowania o zmianę zezwolenia na wykonywanie regularnych międzynarodowych przewozów drogowych osób i służą zaspokajaniu potrzeb pasażerów. Zdaniem Sądu, udział Skarżącego w tym postępowaniu leży w interesie społecznym. Jest to organizacja zrzeszająca przewoźników, a więc może ona dysponować różnymi szczegółowymi danymi dotyczącymi funkcjonowania działalności przewozowej w tym m.in. dotyczącymi praktyki czy kondycji finansowej poszczególnych przedsiębiorców, a zatem danymi dotyczącymi okoliczności istotnych z punktu widzenia przepisów ustawy o transporcie drogowym znajdujących zastosowanie w postępowaniu o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób. Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Organ dokonał bowiem błędnej wykładni i niewłaściwie zastosował powołany wyżej przepis. Organ nie rozważył wyczerpująco i nie ocenił w sposób właściwy, czy w świetle przesłanek i celów z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący powinien zostać dopuszczony do udziału w postępowaniu toczącym się z wniosku o wydanie zezwolenia (lub jego zmianę) na wykonywanie przewozów regularnych osób, w szczególności nie ocenił właściwie interesu społecznego jako przesłanki determinującej możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do postępowania administracyjnego. Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego uczestnika postępowania o dopuszczenie dowodu z postanowienia Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2020 r. o odmowie dopuszczenia Skarżącego do udziału w postępowaniu w innej sprawie. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Postanowienie o odmowie dopuszczenia Skarżącego do udziału w zupełnie innym niż niniejsze postępowaniu nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy i nie ma z nią żadnego związku. Ponadto, mimo wskazania wspomnianego postanowienia w treści pisma Uczestnika postępowania, nie zostało ono do tego pisma załączone. Rozpoznając sprawę ponownie organ weźmie pod uwagę stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym orzeczeniu, a w szczególności dokona wykładni pojęcia "interesu społecznego" przez pryzmat poglądu wyrażonego zarówno w niniejszym wyroku, jak też w powołanych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Sąd zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę 597 zł, na którą składają się: wpis sądowy (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).