VI SA/Wa 3221/25

WyrokWSA w Warszawie2026-01-20

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Danuta Szydłowska, Sławomir Kozik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania administracyjnego z powodu uchybienia miesięcznego terminu do jego wszczęcia, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydaniu decyzji, mimo że decyzja ta została wysłana na nieaktualny adres strony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania, ponieważ strona uchybiła miesięcznemu terminowi do jego wszczęcia. Termin ten rozpoczął bieg najpóźniej z dniem, w którym strona podjęła czynności wskazujące na świadomość wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, co miało miejsce przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Sąd podkreślił, że dla biegu terminu nie jest konieczne formalne doręczenie decyzji, lecz powzięcie przez stronę wiadomości o jej istnieniu i treści.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, argumentując, że decyzja ta została wysłana na nieaktualny adres i nie została mu skutecznie doręczona. Organy administracji odmówiły wznowienia postępowania, uznając, że skarżący dowiedział się o decyzji najpóźniej w dniu złożenia wniosku o wydanie nowego prawa jazdy, co oznaczało uchybienie miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący zaskarżył postanowienie odmawiające wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi W. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez V. T.(dalej: "Strona", "Skarżący"), jest postanowienie z 25 sierpnia 2025 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ") nr [...], wydane na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "K.p.a.") oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570) utrzymujące na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., w mocy postanowienie Prezydenta [...] z 23 maja 2025 r., znak: [...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wyjaśnił, że Prezydent [...] decyzją z 7 sierpnia 2024 r. nr [...] orzekł o cofnięciu Stroni1 uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, BI, B. Pismem z 22 kwietnia 2025 r. Strona wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia 7 sierpnia 2024 r. wskazując, że wystąpiła okoliczność wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., tj. uniemożliwiono Stronie udział w postępowaniu bez jej winy. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja została skierowana na nieprawidłowy adres, pod którym Strona już nie przebywała. Prezydent [...] postanowieniem z 23 maja 2025 r., znak: [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia 7 sierpnia 2024 r. Rozpoznając zażalenie od postanowienia I instancji, po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa Kolegium wskazało, że jak wynika z akt sprawy, kwestionowana decyzja Prezydenta [...] z dnia 7 sierpnia 2024 r. została skierowana na adres Strony wskazany we wniosku z 14 czerwca 2023 r. o wydanie prawa jazdy. Natomiast jak wskazuje Strona nie przebywała w tym czasie pod wskazanym adresem, na dowód czego okazała umowę najmu lokalu mieszkalnego zawartą 4 grudnia 2023 r., z której wynika, że faktycznie doszło do zmiany miejsca zamieszkania. Kolegium wskazało następnie, że organ I instancji badając wniosek o wznowienie postępowania stwierdził jednak, że Strona spóźniła się z wnioskiem o wznowienie postępowania, gdyż o istnieniu kwestionowanej decyzji wiedziała od 26 września 2024 r., a wniosek wniesiony został dopiero 23 kwietnia 2025 r., czyli doszło do uchybienia terminowi wynikającemu z art. 148 K.p.a. Kolegium dodało, że istotne jest, że 13 września 2024 r. Strona stawiła się w Urzędzie [...] Delegaturze Dzielnicy B. i wniósł o wystąpienie do Delegatury Dzielnicy R. o przeniesienie jego dokumentów dotyczących prawa jazdy. W dniu 19 września 2024 r. do Delegatury Dzielnicy B. wpłynęły akta dot. Strony wraz z informacją, że została ona wykreślony z ewidencji kierowców. Następnie 26 września 2024 r. Strona wystąpiła o wydanie prawa jazdy kat. B załączając orzeczenie lekarskie z 26 września 2024 r. oraz kwitując odbiór numeru Profilu Kandydata na Kierowcę. W dniu 28 października 2024 r. Strona zdała egzamin na prawo jazdy kat. AM, B1, B i ponownie uzyskała uprawnienia. Zdaniem Kolegium, z powyższego jednoznacznie wynika, że najpóźniej dnia złożenia wniosku o wydanie prawa jazdy kat. B tj. 26 września 2024 r., Strona dowiedziała się, że utracał uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B, inaczej nie złożyłby przedmiotowego wniosku i ponownie nie podchodziła do procedury egzaminacyjnej. SKO wyjaśniło, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji (postanowienia). W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim - o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 K.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia, czy chociażby jej kopii. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez Stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Okoliczności sprawy wskazują, że działania Strony podjęte 26 września 2024 r. stanowiły efekt dowiedzenia się o utracie uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B. Wobec tego, zdaniem SKO, organ I instancji prawidłowo odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z 7 sierpnia 2023 r. wskazując, że Strona nie dochowała terminu na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania wskazanego art. 148 K.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając postanowienie SKO z 25 sierpnia 2025 r. w całości, wniósł o jego uchylenie oraz postanowienia I instancji w całości, a także o zasądzenie od SKO na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 w zw. z art. 148 w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a., poprzez przyjęcie, iż Skarżący dowiedział się o istnieniu decyzji "najpóźniej" 26 września 2024 r., w związku z tym że składał wniosek o wydanie prawa jazdy, podczas gdy Skarżący nie dostrzegał różnicy między sytuacjami przekroczenia ilości punktów karnych i wydania decyzji o odebraniu uprawnień do kierowania pojazdami, zaś składając wniosek o wydanie prawa jazdy był przekonany jedynie, że utracił uprawnienia do kierowania pojazdami automatycznie, tj. z uwagi na przekroczenie ilości punktów karnych, 2) art. 145 § 1 pkt 4, art. 148 § 2, art. 149 § 3 K.p.a., przez nieprawidłowe ustalenie początku biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, 3) art. 9 i art. 8 § 1 K.p.a., poprzez niezapewnienie Stronie - cudzoziemcowi - odpowiedniego tłumaczenia oraz warunków umożliwiających zrozumienie różnicy między przekroczeniem ilości punktów karnych oraz wydaniem decyzji o odebraniu uprawnień do kierowania pojazdami i tym samym pozbawienie go realnego skorzystania z prawa do złożenia odwołania od tej decyzji. Skarżący podkreśli, że w sprawie prowadzone jest postępowanie karne. Postępowanie to, pierwotnie prowadzone na podstawie art. 94 Kodeksu wykroczeń (przekroczenie ilości punktów karnych), przekształcone zostało w postępowanie na podstawie art. 180a Kodeksu karnego (kierowanie pojazdem wbrew decyzji o pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdami). Dlatego niniejsza sprawa jest niezmiernie istotna z punktu widzenia Skarżącego, którego prawa zostały naruszone. Skarżący podniósł, że od grudnia 2023 r. zamieszkuje pod adresem ul. S.m. [...] w W.. Do 31 grudnia 2023 r. zameldowany był pod adresem ul. C. [...] m. [...] w W. (wymeldowanie zarejestrowane zostało 31 grudnia 2023 r. - zgodnie z informacją pochodzącą z rejestru PESEL). Następnie 3 września 2024 r. Skarżący dokonał aktualizacji danych meldunkowych i jako aktualny adres pobytu czasowego wskazał "ul. [...] w W." (zameldowanie zarejestrowane zostało 3 września 2024 r. - zgodnie z informacją pochodzącą z rejestru PESEL). Dnia 7 sierpnia 2024 r. organ I instancji wydał decyzję w sprawie o znaku [...] w przedmiocie cofnięcia Stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM,B1,B nr uprawnień [...] w związku z przekroczeniem w okresie roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów. W przedmiotowej decyzji (również w sentencji) jako adres zamieszkania wskazany został adres "ul. [...] w W.". Ten sam adres wskazany został jako adres do doręczenia decyzji Stronie. Z uwagi na brak podjęcia przez Stronę przesyłki w terminie i dwukrotnym jej awizowaniu, organ I instancji stwierdził doręczenie decyzji w trybie art. 44 K.p.a. Skarżący wyjaśni, że dowiedział się o toczącym się postępowaniu od obrońcy, z akt sprawy karnej, prowadzonej przeciwko niemu, 14 kwietnia 2025 r. Postawiono mu zarzut kierowania pojazdu wbrew postanowieniom decyzji administracyjnej, odbierającej uprawnienia do kierowania pojazdami. Początkowo postępowanie prowadzone było w trybie wykroczeniowym, z uwagi na przekroczenie ilości punktów karnych. Dopiero później okazało się, że w obrocie jest przedmiotowa decyzja. Po dowiedzeniu się o treści decyzji w trakcie przeglądu akt, obrońca Skarżącego złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, w którym wydano decyzję. Organ I i II instancji odmówił wznowienia postępowania z uwagi na niezachowanie terminu określonego w art. 148 § 2 K.p.a. Zdaniem Skarżącego, z ustalonego stanu faktycznego wynika, że decyzja Prezydenta [...] 7 sierpnia 2024 r., nigdy nie została skutecznie doręczona. Wysłano ją bowiem na adres, który Skarżący podał składając wniosek o wydanie prawa jazdy. Obowiązkiem organu było, mając na uwadze art. 35 i art. 75 § 1 K.p.a., w sytuacji w której decyzja jest dwukrotnie awizowana, dochować należytej staranności i sprawdzić w bazie PESEL jaki jest prawidłowy adres doręczeniowy i tym samym zrealizować obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Zdaniem Skarżącego, za niezgodne z zasadami K.p.a. należy uznać przyjęcie przez SKO, że Strona uzyskała informację pozwalającą na przyjęcie początku biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie najpóźniej w dniu, w którym złożyła wniosek o wydanie prawa jazdy kategorii B. Złożenie wniosku dowodzi, że Strona ubiegała się o wydanie prawa jazdy i nic więcej. Strona była świadoma przekroczenia punktów karnych, ale też pozostawała w przekonaniu, iż takie przekroczenie automatycznie spowodowało utratę uprawnień. Nie znała szczegółów decyzji, nie została poinformowana do jakiego organu kierować odwołanie albo wniosek o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie oraz postanowienie I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W niniejszej sprawie organ I instancji odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B, z czym zgodziło się Kolegium w zaskarżonym postanowieniu. Podstawą odmowy wznowienia postępowania, było niedotrzymanie przez Skarżącego ustawowego terminu z art. 148 § 1 w związku z § 2 K.p.a. Zgodnie z art. 148 § 1 i § 2 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W niniejszej sprawie Skarżący podnosi, że decyzja Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B, w ogóle nie została Jemu doręczona w związku z czym Skarżący stoi na stanowisku, że w sprawie dotyczącej cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami zaszła przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Powodując się na tę przesłankę Skarżący powinien wnieść podanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r. w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym Skarżący dowiedział się o powyższej decyzji. Sąd stwierdza, że organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i słusznie uznały, że Skarżący niewątpliwie w dniu złożenia wniosku o wydanie prawa jazdy kat. B, miał świadomość, iż została wobec niego wydana decyzja Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B. Organy słusznie wskazały na znajdujący potwierdzenie w materiale dowodowym przebieg zdarzeń. 13 września 2024 r. Skarżący stawił się w Urzędzie [...] Delegaturze Dzielnicy B. i wniósł o wystąpienie do Delegatury Dzielnicy R. o przeniesienie jego dokumentów dotyczących prawa jazdy. 19 września 2024 r. do Delegatury Dzielnicy B. wpłynęły akta dot. Skarżącego wraz z informacją, że został on wykreślony z ewidencji kierowców. Następnie 26 września 2024 r. Skarżący wystąpił o wydanie prawa jazdy kat. B załączając orzeczenie lekarskie z 26 września 2024 r. oraz kwitując odbiór numeru Profilu Kandydata na Kierowcę. 28 października 2024 r. Skarżący zdał egzamin na prawo jazdy kat. AM, B1, B i ponownie uzyskała uprawnienia. Skarżący doskonale wiedział jakie czynności administracyjne musi wykonać aby uzyskać ponownie uprawnienia do prowadzenia pojazdów zatem zupełnie niewiarygodnie brzmią wyjaśnienia, że Skarżący nie wiedział o wydanej decyzji administracyjnej a podjęte działania wynikały z faktu przekroczenia punktów karnych. Dlatego też za niezasadny należy uznać zarzut skargi, naruszenia przez organy art. 9 i art. 8 § 1 K.p.a., poprzez niezapewnienie Skarżącemu - cudzoziemcowi - odpowiedniego tłumaczenia oraz warunków umożliwiających zrozumienie różnicy między przekroczeniem ilości punktów karnych oraz wydaniem decyzji o odebraniu uprawnień do kierowania pojazdami W ocenie Sądu, w oparciu o powyższe ustalenia faktyczne organy obu instancji miały podstawy do przyjęcia, że Skarżący składając 26 września 2024 r. wniosek o wydanie prawa jazdy kat. B, miał świadomość, iż została wobec niego wydana decyzja Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r. nr [...] w sprawie cofnięcia Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. AM, B1, B. Dokonując powyższych ustaleń organy nie naruszyły przepisów postępowania w tym art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. Wskazane przez organy fakty znajdują bowiem swoje potwierdzenie w dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych sprawy. Skoro Skarżący miał 26 września 2024 r. świadomość wydanej wobec niego decyzji Prezydenta [...] z 7 sierpnia 2024 r., składając 28 kwietnia 2025 r., wniosek o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją, nie dochował terminu z art. 148 § 1 w związku z § 2 K.p.a. Odmawiając zatem Skarżącemu na podstawie art. 149 § 3 K.p.a., wznowienia wnioskowanego postępowania organy nie naruszyły tych przepisów (z art. 148 § 1 w związku z § 2 i art. 149 § 3 K.p.a.). Sąd stwierdza, że niezasadny jest również zarzut naruszenia przez organy art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Organy nie mogły naruszyć tego przepisu ponieważ merytorycznie nie badały wystąpienia tej przesłanki w związku z odmową wszczęcia postępowania z przyczyn niespełnienia formalnych wymogów wniosku Skarżącego – a więc niedochowania ustawowego terminu na jego wniesienie. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), Sąd orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło