VI SA/Wa 33/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłaty za aplikację adwokacką 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT. Uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej (NRA) z dnia [..] września 2011 r., po rozpoznaniu odwołania apl. adw. p. A. S. od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej (ORA) w G. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłaty za aplikację adwokacką - utrzymano w mocy zaskarżoną uchwalę. W uzasadnieniu przypomniano, że wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2011 r. apl. adw. A. S. zwróciła się do ORA w G. z wnioskiem o zwolnienie z opłaty rocznej za szkolenie w roku 2011, w całości lub częściowo, tj. ponad kwotę 2000 zł. Wnioskodawczyni podała, że do października 2010 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w kancelarii adwokackiej w S., przez kolejne dwa miesiące utrzymywała się jedynie z okazjonalnych substytucji. W końcu grudnia 2010 r. p. S. podjęła współpracę z kancelarią adwokacko - radcowską jednak nie wypłacono jej z tego tytułu wynagrodzenia. Od lutego ponownie utrzymuje się jedynie z substytucji. Wnioskodawczyni była zmuszona zaciągnąć pożyczki na kwotę 4. 500 zł. z czego 2.500 zł przypada do zwrotu na dzień [...] czerwca 2011 r. Konieczność uiszczenia opłaty za aplikację wywołałaby potrzebę zaciągnięcia kolejnej pożyczki. Uchwalą z dnia [...] maja 2011 r. ORA w G. postanowiła odmówić apl. adw. p. Su. zwolnienia z opłaty za szkolenie. ORA stwierdziła, że wnioskodawczym nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swych argumentów w zakresie ani kosztów utrzymania, ani też osiągniętych dochodów. Ponadto z akt apl. adw. S. wynika, że podjęła ona współpracę na cały etat z kancelarią adwokacką - radcowską we W., co uzasadnia przypuszczenie, że obecnie osiąga dochody. Od uchwały ORA odwołanie złożyła p. S., wnosząc o jej zmianę i uwzględnienie wniosku. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia § 27 regulaminu aplikacji adwokackiej poprzez jej błędną wykładnię. P. S. podała, że jej comiesięczne opłaty za mieszkanie wynoszą 560 zł, wydatki na żywność 500 zł, dojazdy 100 zł, telefon 150 - 200 zł, pozostałe koszty 300 zł. Jest również zobowiązana spłacić swoje dotychczasowe zadłużenie (terminy spłat przypadają na czerwiec, sierpień i wrzesień 2011 r.). Skarżąca podniosła, że konieczność uiszczenia opłaty za aplikację zmusi ją do zaciągnięcia kolejnych zobowiązań, z uszczerbkiem dla własnego utrzymania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. skarżąca uzupełniła odwołanie, ponownie szczegółowo przedstawiając koszty swego utrzymania i załączając pliki przelewów bankowych i korespondencji mailowej na potwierdzenie faktu zaciągania pożyczek. Prezydium NRA uznało, że skarżąca nie wykazała, by znalazła się w nadzwyczajnej, losowej sytuacji, uzasadniającej zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia opłat za aplikację. Odpłatność aplikacji jest okolicznością oczywiście znaną każdemu kandydatowi, który ubiegając się o wpis na listę aplikantów powinien mieć zabezpieczone środki zarówno na pokrywanie kosztów własnego utrzymania, jak i szkolenia. Koszty utrzymania wyliczone przez p. S. nie odbiegają od przeciętnego poziomu; Skarżąca nie ponosi wydatków nadzwyczajnych, związanych np. z koniecznością leczenia. Obowiązkiem aplikantki było i jest zapewnienie pokrycia dla tych kosztów, jak też opłat związanych z aplikacją. Ponadto, co wynika z materiału dowodowego, p. S. podjęła współpracę z w. kancelarią, co z pewnością jest źródłem opłacalnych dochodów, o czym jednak skarżąca nic wspomina. P. S. wykonywała uprzednio na terenie Izby G. także inne odpłatne zlecenia, z których zarobek może być źródłem dla pokrycia jej zobowiązań (odrębną kwestią pozostaje skuteczność egzekucji niektórych należności). Sytuacja finansowa Izby G. uniemożliwia całkowite zwolnienie z opłat aplikantów, zwłaszcza tych, nie pozostających w sytuacji wyjątkowo trudnej i wywołanej nadzwyczajnymi zdarzeniami losowymi. Uwzględnienie problemów finansowych może spowodować rozłożenie na raty, ale nie ich pełną lub częściową redukcję. Skargę na powyższą uchwałę wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie aplikantka, zarzucając zaskarżonej uchwale obrazę art.76b pkt 4 ustawy z dnia 2 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze poprzez jego błędną interpretację prowadzącą do uznania, iż sytuacja finansowa skarżącej nie uzasadnia zwolnienia od opłaty za szkolenie w całości lub część. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej uchwały przez zwolnienie skarżącej w całości z opłaty za aplikację adwokacką. Nadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci zaświadczeń lekarskich ZUS ZLA od dnia [...] lipca 2011 r. do chwili obecnej, zaświadczenia o pobycie w szpitalu w tym celu o zwrócenie się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. o przedłożenie uwierzytelnionych kopii wskazanych dokumentów na okoliczność czasookresu przebywania na zwolnieniu lekarskim, wysokości utraconego dochodu związku z koniecznością leczenia, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu na okoliczność wysokości utraconego dochodu, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci historii choroby, w tym celu zwrócenie się do G. Sp. z o.o. NZOZ, W. o przedłożenie uwierzytelnionej kserokopii karty choroby skarżącej na okoliczność zastosowanych sposobów leczenia środkach farmaceutycznych, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci historii choroby, w tym celu zwrócenie się do [...] G. Sp. z o.o. NZOZ o przedłożenie uwierzytelnionej kserokopii karty choroby skarżącej na okoliczność zastosowanych sposobów leczenia środkach farmaceutycznych, zwrócenie się do Apteki O., W. o cennik leków wskazanych w historii choroby ad 2, 3, przypisanych i zastosowanych przez skarżącą na okoliczność poniesionych kosztów leczenia przez skarżącą. W uzasadnieniu skarżąca w pierwszej kolejności wskazała, iż z końcem października 2010 r. utraciła stałe źródło dochodu. Z końcem grudnia 2010 podjęła współpracę z kancelaria adwokacką w G. - do dnia dzisiejszego nie zostało wypłacone wynagrodzenie z tego tytułu. Czynności wykonywane ad hoc jako aplikant adwokacki w okresie od końca stycznia 2011 do końca lutego 2011 pozwoliły na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania, tj. żywność, dojazdy. Zaległości w opłaceniu mieszkania za okres od grudnia 2010 do marca 2011 skarżąca spłaca do dnia dzisiejszego. Brak środków finansowych i zabezpieczenia skutkował zaciągnięciem pożyczek u osób trzecich. Wynagrodzenie otrzymywane od końca kwietnia 2011 w całości jest przeznaczone na pokrycie: zaległych zobowiązań oraz bieżące opłaty. W tym miejscu podkreślić należy iż od dnia [...] lipca 2011 skarżąca przebywa na zwolnieniu lekarskim. W okresie od [...] września do [...] października 2011 była hospitalizowana w Akademickim Szpitalu Klinicznym [...] W., gdzie we wstępnej diagnozie rozpoznano u skarżącej zmiany nowotworowe. Skarżąca do dni dzisiejszego kontynuuje leczenie. Koszty z tym związane obejmują: - utracony dochód w wysokości 2.078,43 zł na dzień [...] października 2011, bez uwzględnienia dalszego okresu zwolnienia lekarskiego, - koszty leczenia-zakup leków, konsultacji medycznych. Skarżąca nie jest w stanie określić jak długo będzie przebywać na zwolnieniu lekarskim. Na chwilę obecną stan zdrowie nie pozwala na powrót do pracy zawodowej. Mając na uwadze okoliczności przywołane przez skarżącą trudno uznać za słuszne twierdzenie, że sytuacja skarżącej nie jest nadzwyczajną skutkującą zastosowaniem ulgi przewidzianej w ustawie Prawo o adwokaturze. A. S. nie mogła bowiem przewidzieć negatywnych konsekwencji zmiany miejsca pracy - nie wypłacenie wynagrodzenia, czy dalszych- nie możność znalezienia stałej pracy oraz choroby generującej ogromne koszty, obejmujące utracony dochód oraz koszty leczenia. W odpowiedzi na skargę Prezydium NRA wniosło o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 roku skarżąca wniosła odwołanie od uchwały ORA w G., załączając do odwołania dokumenty, potwierdzające jej trudną sytuacją finansową. Jak wskazała bez znaczenia jest fakt, iż z końcem marca 2011 roku zaczęła uzyskiwać wynagrodzenie z tytułu pracy w kancelarii we W., gdyż środki te wystarczają Skarżącej na pokrycie opłat oraz spłatę pozostałych zobowiązań. Uchwalą z dnia [...] września 2011 r. Prezydium NRA w W. postanowiło utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę. Jak wskazała w uzasadnieniu uchwały Prezydium NRA, skarżąca nie wykazała by znalazła się w nadzwyczajnej, losowej sytuacji, uzasadniającej zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia opłat za aplikację - w szczególności skarżąca, poza zwykłymi wydatkami nie ponosi wydatków nadzwyczajnych - np. związanych z koniecznością leczenia. Ponadto skarżąca podjęła współpracę z w. kancelarią, co pozwala uzyskiwać jej dochody. Prezydium NRA wskazało również, iż sytuacja finansowa Izby G. uniemożliwia całkowite zwolnienie z opłat aplikantów - zwłaszcza nie pozostających w sytuacji wyjątkowo trudnej i wywołanej nadzwyczajnymi zdarzeniami losowymi a uwzględnienie problemów finansowych może spowodować rozłożenie należności na raty, ale nie ich pełną lub częściową redukcję. W opinii NRA skarga nie zasługuje na uwzględnienie i winna zostać oddalona. W żaden sposób nie można zgodzić się z postawionym przez skarżącą zarzutem obrazy art. 76 b ust. 4 ustawy Prawo o adwokaturze poprzez jego błędną interpretację. Zgodnie z dyspozycją art. 76 b ust. 1 aplikacja adwokacka jest odpłatna. Jak wskazuje ust. 2 i 3 ww. przepisu, szkolenie aplikantów adwokackich pokrywane jest z opłat wnoszonych przez aplikantów do właściwej okręgowej rady adwokackiej, wysokość zaś opłaty rocznej określa Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej (przy czym wysokość opłaty nie może być wyższa niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia). Zgodnie z ust. 4 art. 76b, okręgowa rada adwokacka może zwolnić aplikanta adwokackiego od ponoszenia ww. opłaty w całości lub w części, a także odroczyć jej płatność lub rozłożyć ją na raty. Decyzja podejmowana na podstawie ust. 4 art. 76b, ma charakter uznaniowy i podejmowana jest przez organ w zależności od oceny konkretnych okoliczności. W przedmiotowej sprawie okoliczności sprawy nie uzasadniają zwolnienia skarżącej od poniesienia opłaty w całości - o co wnosiła skarżąca. Skarżąca nie wykazała bowiem aby znalazła się w nadzwyczajnej, losowej sytuacji, uzasadniającej zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia opłaty za aplikację. Argumenty ekonomiczne podnoszone przez skarżącą nie mogą przeważyć nad racjami wynikającymi z pierwszoplanowych obowiązków aplikanta, z których to obowiązków skarżąca musiała zdawać sobie sprawę ubiegając się o wpis na listę aplikantów. Co więcej, wskazane przez skarżącą okoliczności i wydatki, są wydatkami nieodbiegąjącymi od przeciętnego poziomu. Ponadto, jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, skarżąca podjęła współpracę z w. kancelarią, co pozwala jej na otrzymywanie dochodu - i w efekcie - pokrycie przez skarżącą zobowiązań. W złożonej przez siebie skardze skarżąca powołała się również na nowe okoliczności, nieznane w chwili podejmowania przez organ II (jak i I instancji) skarżonej decyzji. Na marginesie należy podkreślić, iż skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła okoliczności, na które się powołuje. Tymczasem, jak wskazuje art. 106 ust. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Owa możliwość ma jednak charakter wyjątkowy. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym ma jedynie charakter uzupełniający. Jego zakres jest wyznaczony przez podstawową funkcje sądowej kontroli administracji - to jest oceną z punktu widzenia legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Dokonywanie przez sąd administracyjny samodzielnych ustaleń faktycznych jest dopuszczalne jedynie w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego działania lub bezczynności organu administracji (tak Jan Paweł Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. 2, LexisNexis Warszawa 2006 rok). Zgodnie bowiem z art. 133 § 1 ppsa, Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy przekazanych przez organ w trybie art. 54 § 2 tej ustawy. Jak wskazał w wyroku z dnia 10 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1116/07 (opubl. Legalis) "Dołączenie dopiero do skargi kasacyjnej dowodów, które zgodnie z zasadą kontradyktoryjności powinny być przedstawione przez uczestnika postępowania w postępowaniu administracyjnym i które nie zostały przedstawione organowi przed wydaniem decyzji, jest spóźnione i nie może być brane pod uwagę przy ocenie decyzji organu. Przenoszenie ciężaru prowadzenia postępowania dowodowego na sąd administracyjny pozostaje w sprzeczności z rolą tego sądu. która nie polega na rozstrzyganiu spraw administracyjnych i sprowadza się do kontrolowania decyzji administracyjnych pod kątem ich zgodności z prawem". Z uwagi na powyższe, jak również z uwagi na fakt, iż nowe okoliczności wskazane przez skarżącą mogą być podstawą do złożenia nowego wniosku, podnoszenie ich jako zarzut w skardze do WSA, w sytuacji w której skarżąca nic powoływała się na nie w toku postępowania przed ORA i Prezydium NRA, jest bezzasadne i nie może być uwzględnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na uchwałę Prezydium NRA z dnia [...] września 2011 r., którą po rozpoznaniu odwołania apl. adw. p. A. S. od uchwały ORA w G. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłaty za aplikację adwokacką - utrzymano w mocy zaskarżoną uchwalę. Podstawę skargi stanowi wyłącznie zarzut naruszenia art. 76b ust. 4 ustawy o adwokaturze - poprzez jego błędną interpretację prowadzącą do uznania, iż sytuacja finansowa skarżącej nie uzasadnia zwolnienia od opłaty za szkolenie w całości lub części. Jak już wskazano, art.76b ust. 1 ustawy o adwokaturze stanowi, że aplikacja adwokacka jest odpłatna, przy czy maksymalną wysokość opłaty rocznej ustala, w drodze rozporządzenia, Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, kierując się koniecznością zapewnienia aplikantom właściwego poziomu wykształcenia. Taka jest zasada. Natomiast zgodnie z art.76b ust. 4 powołanej ustawy, okręgowa rada adwokacka może zwolnić aplikanta adwokackiego od ponoszenia opłaty w całości lub w części, a także odroczyć jej płatność lub rozłożyć ją na raty. Zgodnie z ust. 5 powyższego przepisu, w wypadku podjęcia uchwały o zwolnieniu aplikanta adwokackiego od ponoszenia opłaty w całości lub w części koszty szkolenia tego aplikanta pokrywane są proporcjonalnie do wysokości zwolnienia ze środków własnych właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jest to konsekwencja ustalonej w art. 76b ust. 2 zasady, że szkolenie aplikantów adwokackich pokrywane jest z opłat wnoszonych przez aplikantów do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Zwolnienie aplikanta od ponoszenia opłaty oznacza zatem – w świetle przedstawionego przepisu - że koszty szkolenia tego aplikanta pokrywane są proporcjonalnie do wysokości zwolnienia ze środków własnych właściwej okręgowej rady adwokackiej. Z przedstawionych przepisów wynika, że uchwała okręgowej rady adwokackiej o zwolnieniu aplikanta adwokackiego od ponoszenia opłaty w całości lub w części ma charakter uznaniowy. Nie ulega wątpliwości, że jedną z podstawowych przesłanek podjęcia takiej uchwały jest sytuacja finansowa właściwej okręgowej rady adwokackiej – jej zdolność do ponoszenia ze środków własnych kosztów szkolenia aplikanta zwolnionego od ponoszenia opłaty w całości lub części. Choć nie wynika to z przepisów ustawy Prawo o adwokaturze, ani z przepisów K.p.a., to nie ulega wątpliwości, że z samego pojęcia sprawy administracyjnej – jako sprawy indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej (a taki charakter ma sprawa o zwolnienie aplikanta adwokackiego od ponoszenia opłaty) wynika, że przy rozpatrywaniu wniosku w tej sprawie powinny być brane pod uwagę również okoliczności podmiotowe, związane z sytuacją życiową wnioskodawcy (aplikanta), jego możliwościami zarobkowymi, sytuacją rodzinną i zdrowotną i in. W uzasadnieniu swojego wniosku o zwolnienie z opłaty p. A. S. przywołała szereg takich okoliczności, mających wpływ na jej sytuację finansową. Zarówno ORA w G., jak i Prezydium NRA uznały, że skarżąca nie wykazała, by znalazła się w nadzwyczajnej, losowej sytuacji, uzasadniającej zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia opłat za aplikację. Przypomnieć tu trzeba, że dopiero w skardze (zatytułowanej jako odwołanie) skarżąca podniosła istotne okoliczności dotyczące jej stanu zdrowia, tłumaczące – w znacznej mierze w ocenie Sądu – jej trudności finansowe i przemawiające za zwolnieniem z ponoszenia opłaty. Skarżąca nie przedstawiła jednak na tę okoliczność żadnych dowodów, wnioskując o przeprowadzenie tych dowodów przez Sąd. W szczególności skarżąca wniosła o: 1.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci zaświadczeń lekarskich ZUS ZLA od dnia [...] lipca 2011 r. do chwili obecnej, zaświadczenia o pobycie w szpitalu w tym celu o zwrócenie się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. o przedłożenie uwierzytelnionych kopii wskazanych dokumentów na okoliczność czasookresu przebywania na zwolnieniu lekarskim, wysokości utraconego dochodu związku z koniecznością leczenia, 2.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu na okoliczność wysokości utraconego dochodu, 3. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci historii choroby, w tym celu zwrócenie się do G. Sp. z o.o. NZOZ, W. o przedłożenie uwierzytelnionej kserokopii karty choroby skarżącej na okoliczność zastosowanych sposobów leczenia środkach farmaceutycznych, 4. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci historii choroby, w tym celu zwrócenie się do [...] G. Sp. z o.o. NZOZ o przedłożenie uwierzytelnionej kserokopii karty choroby skarżącej na okoliczność zastosowanych sposobów leczenia środkach farmaceutycznych, 5. zwrócenie się do Apteki O., W. o cennik leków wskazanych w historii choroby ad 2, 3, przypisanych i zastosowanych przez skarżącą na okoliczność poniesionych kosztów leczenia przez skarżącą. Sąd na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącej ze względów szczegółowo przedstawionych przez NRA w odpowiedzi na skargę. Sąd podzielił argumentację w tym względzie Naczelnej Rady Adwokackiej uznając, że uwzględnienie wniosków dowodowych skarżącej oznaczałoby w istocie przerzucenie na Sąd postępowania dowodowego w sprawie. Oznaczałoby to istotne naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające, jeżeli m.in. nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W rozpatrywanej sprawie wnioskowane dowody nie miały wyłącznie uzupełniającego charakteru, a ich dopuszczenie wiązałoby się w sposób oczywisty z odroczeniem rozprawy. W konsekwencji swojego postępowania skarżąca doprowadziła do sytuacji, w której organy orzekające w sprawie, tzn. Okręgowa Rada Adwokacka w G. oraz Naczelna Rada Adwokacka orzekały na podstawie niepełnego materiału dowodowego, nie mając żadnych informacji o chorobie nowotworowej skarżącej, utraconych w związku z tą chorobą zarobkach, kosztach leczenia itp. W zarysowanej sytuacji, nie mając przedmiotowych wiadomości, organy te orzekły zgodnie z prawem, wskazując w uzasadnieniu decyzji – z jednej strony - na trudną sytuację finansową ORA w G. oraz – z drugiej strony – podkreślając, na podstawie informacji przedstawionych w postępowaniu administracyjnym przez skarżącą fakt, iż nie wykazała ona, aby znalazła się w nadzwyczajnej, losowej sytuacji, uzasadniającej zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia opłaty za aplikację. Orzeczenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie jest wyrazem bezduszności, lecz stanowi ocenę prawidłowości – zgodności z prawem - działania organów rozstrzygających w niniejszej sprawie, którym nie udostępniono w procesie orzekania dowodów mających – również w ocenie Sądu – istotne znaczenie dla treści tegoż rozstrzygnięcia. Sąd podziela także ocenę NRA, że te nowe okoliczności wskazane przez skarżącą mogą być podstawą do złożenia nowego wniosku (m.in. w trybie wznowienia postępowania). Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.