VI SA/Wa 3356/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi "F." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy zmiany lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych oraz umorzenia postępowania oddala skargę VI SA/Wa 3356/13 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] (dalej jako: "organ"), po rozpatrzeniu odwołania "F." sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako: "spółka", "skarżąca") uchylił własną decyzję z dnia [...] listopada 2012 r., odmawiającą zmiany lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych, znajdującego się w [...] przy ul. [...] i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny oraz prawny: Na wniosek spółki Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] udzielił zezwolenia na urządzanie gier na na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], na okres 6 lat. Wnioskiem z dnia 17 września 2012 r. spółka zwróciła się do organu - Dyrektora Izby Celnej w [...] o zmianę ww. zezwolenia w części dotyczącej zmiany lokalizacji punktu gier na na automatach o niskich wygranych, znajdującego się w [...] przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] organ zezwalający I instancji odmówił dokonania zmiany zezwolenia. Od powyższej decyzji spółka w dniu 14 grudnia 2012 r. wniosła odwołanie. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w [...], w związku z wygaśnięciem w dniu 12 lutego 2013 r. ww. zezwolenia z uwagi na upływ okresu na które zostało udzielone, skarżoną decyzją uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał na mające w przedmiotowej sprawie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej jako: "O.p."), jak również ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej "u.g.h.". W szczególności wskazał na treść art. 129 ust. 1 w zw. z art. 117 ust.1 i 2 ustawy o grach hazardowych, zgodnie z którymi w sytuacji wygaśnięcia udzielonego skarżącej spółce zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], zmiana w żądanym przez spółkę zakresie nie może być dokonana, przestał bowiem istnieć w znaczeniu materialnoprawnym przedmiot postępowania o zmianę elementów administracyjnego stosunku prawnego. W tej sytuacji uznając, że przedmiotowy wniosek skarżącej o zmianę zezwolenia za bezprzedmiotowy organ umorzył postępowanie, na podstawie art. 208 § 1 O.p. W złożonej do sądu administracyjnego skardze na powyższą decyzję spółka zarzuciła organowi naruszenie: - art. 187 §1 i 3 O.p w zw. z art. 210 §1 pkt 6 O.p., z uwagi na braki w materiale dowodowym sprawy poprzez nieuwzględnienie przez organ znanych mu z urzędu okoliczności złożenia przez spółkę wniosku z dnia 7 września 2012 r. o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby skarbowej w [...] z dnia 12 lutego 207 r. i trwające w tym przedmiocie postepowanie; - art. art. 210 §1 pkt 6 O.p i art. 210 §4 O.p oraz art. 124 i art. 127 O.p. poprzez brak właściwego uzasadnienia prawnego decyzji w zakresie dotyczącym uchylenia decyzji organu I instancji oraz nieodniesienia się organu do kwestii zgodności przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia 135 ust.2 u.g.h. z art. 1 pkt 4 i 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE, w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej "TSUE") z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wskazał na brak bezpośredniego związku niniejszej sprawy z odrębnym postępowaniem w przedmiocie wniosku spółki o przedłużenie zezwolenia, które wygasło i na mocy wskazanych przepisów u.g.h. nie może być przedłużane, w związku z czym brak jest podstawy prawnej oraz faktycznej do orzekania w tej kwestii. Dodał, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. organ zezwalający odmówił przedłużenia zezwolenia udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Z uwagi zatem na zmianę stanu faktycznego sprawy na etapie postępowania odwoławczego niezbędne okazało się wyeliminowanie decyzji organu I instancji z obrotu prawnego. Ponadto organ odnosząc się do zarzutu braku uwzględnienia w uzasadnieniu skarżonej decyzji skutków prawnych powołanego wyroku TSUE wskazał, iż orzeczenie to nie miało związku z przedmiotowym postępowaniem, które dotyczyło jedynie kwestii proceduralnych, a nie merytorycznych, w zakresie weryfikacji udzielonego spółce zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, na mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może zatem nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 września 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 208 § 1 O.p. organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania należy wiązać z przypadkami, gdy merytorycznemu rozpoznaniu sprawy sprzeciwiają się przepisy prawa procesowego lub materialnego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła w dniu 17 września 2012 r. wniosek o zmianę lokalizacji miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych znajdującego się w [...] przy ul. [...]. W przedmiocie złożonego wniosku, Dyrektor Izby Celnej w [...] wydaną w I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. odmówił dokonania wnioskowanej zmiany zezwolenia, a następnie orzekając w II instancji z uwagi na jego wygaśnięcie wyeliminował powyższą decyzję z obrotu prawnego i umorzył postępowanie w sprawie. W ocenie organu powyższe rozstrzygnięcie było powodowane brakiem przedmiotu postępowania. Jednakże w związku z zarzutem skarżącej, iż w przeprowadzonym postępowaniu nie została wzięta pod uwagę okoliczność złożenia przez spółkę wniosku o przedłużenie zezwolenia na prowadzenie na obszarze województwa [...] działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych oraz toczące się równolegle postępowanie w tej sprawie, okoliczność ta nie miała znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia. Należy bowiem wskazać, że zarówno skarżona decyzja organu z dnia [...] września 2014 r., jak i decyzja tego organu z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiająca przedłużenia zezwolenia udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] dotyczą tego samego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w określonych punktach. Zatem istotną okoliczność stanowi kwestia ustalenia relacji pomiędzy postępowaniem, którego przedmiotem jest umorzenie postępowania, a postępowaniem dotyczącym wniosku strony o zmianę tego zezwolenia oraz możliwości toczenia się przedmiotowych postępowań w tym samym czasie. Na podobną kwestię zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 sierpnia 2013r. (sygn. akt II GSK 639/12), wskazując, że w sensie formalnym (procesowym) postępowania dotyczące cofnięcia pozwolenia na prowadzenie określonej działalności gospodarczej oraz modyfikacji w zakresie lokalizacji punktów gier stanowią w istocie tożsamą (zarówno przedmiotowo, jak i podmiotowo) sprawę administracyjną. Wszczęcie postępowania w sprawie korekty wykazu punktów gier w takich warunkach procesowych, prowadziłoby do równoległego prowadzenia dwóch postępowań przez ten sam organ, skutkującego w zasadzie zniesieniem tożsamości (jedności) materialno-prawnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że ów brak tożsamości sprawy polega na tym, że przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnienia do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych przed organem pierwszej instancji byłaby treść zezwolenia w wersji pierwotnej, natomiast treścią postępowania odwoławczego byłoby już inne uprawnienie, bowiem zmienione decyzją administracyjną, w zakresie żądanym przez zainteresowanego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w takiej sytuacji zachodzi merytoryczny konflikt pomiędzy postępowaniem dotyczącym cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a postępowaniem dotyczącym korekty punktów gier, o którym mowa w tym zezwoleniu. Powoduje to, że postępowania te nie mogą się toczyć równolegle. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przypadku takiego zbiegu postępowań pierwszeństwo należy przyznać postępowaniu o skutkach najdalej idących. Nie jest bowiem dopuszczalne modyfikowanie określonego uprawnienia lub obowiązku, w sytuacji, gdy byt prawny tego uprawnienia (obowiązku) nie został jeszcze ostatecznie przesądzony. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na brak możliwości zawieszenia postępowania w sprawie wniosku o zmianę zezwolenia do czasu zakończenia postępowania w sprawie jego cofnięcia. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W rozpoznawanej sprawie obydwa postępowania są prowadzone przez ten sam organ. Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą skargę podziela przytoczone stanowisko i argumenty NSA, które odpowiednio mogą mieć zastosowanie, także w przypadku rozpoznawanej sprawy. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wprawdzie organ powołał się na występujące w niniejszej sprawie inne istotne okoliczności, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania w związku z wygaśnięciem posiadanego przez skarżącą zezwolenia, lecz zasadnie mógł postępowanie umorzyć także ze wskazanych wyżej powodów. Istnieje bowiem przeszkoda do prowadzenia postępowania w przedmiocie zmiany decyzji udzielającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, skoro toczy się postępowanie w sprawie przedłużenia tego zezwolenia, a zatem w tej samej sprawie administracyjnej, które zostało wszczęte wnioskiem strony skarżącej z dnia 7 września 2012 r. Odnosząc się na koniec do drugiego zarzutu skargi dotyczącego niezgodności podjętego przez organ rozstrzygnięcia z prawem UE (wskazaną dyrektywą nr 98/34/WE), w wyniku braku dokonania w tym zakresie stosownej analizy wpływu na jego treść orzeczenia TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11, Sąd zauważa, iż przedmiot postępowania nie ma związku z treścią art. 135 ust. 2 u.g.h. Podjęta przez organ odwoławczy decyzja ma odmienny charakter i została oparta na wystąpieniu w rozpatrywanej sprawie przesłanek umorzenia prowadzonego przez organ postępowania. Podjęte w tym zakresie rozstrzygnięcie wyznacza granice sprawy administracyjnej, w ramach których oceniana jest zgodność działania organu z przepisami obowiązującego prawa. Słusznie zatem w ocenie Sądu Dyrektor Izby Celnej w [...] stwierdził brak podstaw do uwzględnienia podniesionego zarzutu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.