VI SA/Wa 343/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opierając go na przesłance spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w postaci hurtowni zatrudniającej kilka osób. W ocenie skarżącej, zamknięcie hurtowni spowoduje zwolnienie pracowników oraz konieczność zerwania umowy najmu lokalu. Podniosła również, że w stanie magazynowym hurtowni znajdowały się produkty lecznicze o wartości 159 tysięcy złotych, których utylizacja będzie kosztować około 30 tysięcy złotych. Do wniosku załączyła umowy o pracę, umowę najmu lokalu oraz wykaz stanu magazynowego hurtowni. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2016 r. skarżąca ponownie wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w pełni podtrzymując wcześniej przedstawione argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt II FSK 1894/120). W niniejszej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że brak wstrzymania decyzji spowoduje konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienie z pracy kilku osób, zerwanie umowy najmu lokalu i poniesienie kosztów utylizacji leków. Należy podkreślić, że przedstawione powyżej argumenty strony nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób. Odnosząc się na wstępie do argumentu skarżącej, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie hurtowni i jej zamknięcie wywoła dodatkowe skutki dla pracowników i ich rodzin, należy podkreślić, że w świetle w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma zagrażać skarżącej - nie zaś osobom trzecim, jak w tej sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OZ 1477/05). Nie można więc uznać, że ochronę tymczasową udzielaną na podstawie tego przepisu można zastosować wobec szerszego kręgu podmiotów. Wnioskodawcą może być bowiem jedynie skarżąca i okoliczności będące ewentualną przesłanką dla uwzględnienia wniosku muszą dotyczyć jej bezpośrednio (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 185/07). Sąd dokonując oceny argumentów strony podniesionych we wniosku oparł swoje stanowisko na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, dokumentach załączonych do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego, uwzględniając fakt, że skarżąca jest spółką, której kapitał zakładowy wynosi 10.000,00 złotych. Zdaniem Sądu, wskazanie we wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi prowadzenie przez spółkę wykonywania działalności gospodarczej, nie uzasadnia jeszcze pozytywnego rozpoznania tego wniosku. Również stwierdzenie we wniosku, że wykonanie decyzji spowoduje wygenerowanie kosztów utylizacji leków, bez odniesienia do sytuacji finansowej spółki, nie uzasadnia jeszcze wstrzymania jej wykonania. W orzecznictwie jednolity jest pogląd, iż wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04). W niniejszej sprawie strona nie dołączyła do wniosku dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki, jak również nie poparła swojego stanowiska żadnymi dokumentami. Okoliczność ta jest dla Sądu rozpoznającego wniosek o tyle istotna, że nie znany jest rzeczywisty zakres i skala prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej oraz jaką część przychodów/zysków stanowi prowadzona przez skarżącą hurtownia farmaceutyczna. Podkreślić należy, że przedmiot działalności strony nie ogranicza się jedynie do sprzedaży wyrobów farmaceutycznych i medycznych. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej przez skarżącą obejmuje między innymi: produkcję leków i pozostałych wyrobów farmakologicznych, produkcję barwników i pigmentów, produkcję tworzyw sztucznych, sprzedaż detaliczną kosmetyków, sprzedaż detaliczną wyrobów farmakologicznych prowadzoną w specjalnych sklepach (powyższe potwierdza załączony do skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień 10 marca 2016 r.). Stwierdzenie to jest istotne zważywszy, że strona powołała się na straty finansowe związane z cofnięciem zezwolenia na prowadzenie hurtowni. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął również pod uwagę fakt, że skarżąca ani nie podniosła, ani nie uprawdopodobniła, że hurtownia, której dotyczy cofnięcie zezwolenia, jest jedyną formą prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym nie jest wiadomym, jak wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej, zatem nie można było rozstrzygnąć, czy przedstawiona we wniosku sytuacja przedsiębiorstwa uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt. II GZ 331/15). Skoro skarżąca takich dokumentów nie przedstawiła, to nie była możliwa ocena wskazanych przez nią okoliczności w kontekście spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym Sąd nie mógł ocenić, że ze wskazanej okoliczności wynikałoby niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji.