VI SA/Wa 349/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-04-19
Skład orzekający: Joanna Kruszewska-Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z pozostającą bez pracy żoną i małoletnią córką, a jego wynagrodzenie netto miesięcznie wynosi około 1152 zł z uwagi na zajęcie części wynagrodzenia na poczet egzekucji kar pieniężnych, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ jego sytuacja materialna, uwzględniająca dochody netto w kwocie ok. 1152 zł miesięcznie oraz utrzymanie żony i małoletniej córki, uniemożliwia mu poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce w sytuacjach obiektywnej niemożliwości zdobycia środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu.Stan faktyczny
Skarżący M. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za przejazd bez opłaty elektronicznej. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i małoletnią córką. Jego miesięczne wynagrodzenie netto wynosi około 1152 zł po potrąceniu zajętej części na poczet egzekucji kar pieniężnych w łącznej kwocie ponad 139 tys. zł. Żona skarżącego jest bezrobotna.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego M. G. od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego M. G. od kosztów sądowych.
M. G. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o
przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnią córką. Z tytułu zawartych dwóch umów o pracę na ½ etatu skarżący uzyskuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 2129,07 zł netto miesięcznie, pomniejszone o kwotę 977 zł na podstawie zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] marca 2013 r. o zajęciu części wynagrodzenia skarżącego na poczet egzekucji nałożonych na niego kar za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej w łącznej kwocie 139.550.06 zł (załączono dwie kopie zaświadczeń pracodawców oraz dwie kopie ww. zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. potwierdzające powyższe informacje). Żona skarżącego pozostaje bez pracy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r.,
poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w
zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce
tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych
dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym
Mając na uwadze okoliczność, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z pozostającą bez pracy żoną oraz małoletnią córką, a ich jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącego w kwocie ok. 1152 zł netto miesięcznie (w związku z zajęciem części tego wynagrodzenia na poczet egzekucji nałożonych na skarżącego kar za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej), należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło