VI SA/Wa 362/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia decyzji ustalającej obowiązek podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 28 grudnia 2011 r.) pełnomocnik R. Z. - radca prawny D. S. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...]. Pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. pełnomocnik R. Z. złożył wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") do czasu orzeczenia o nabyciu praw i obowiązków po zmarłym. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że w dniu 20 stycznia 2012 r. został poinformowany przez małżonkę skarżącego, że w dniu [...] czerwca 2011 r. skarżący zmarł. W dacie składania wniosku toczyło się przed Sadem Rejonowym w B., [...] Wydział Cywilny postępowanie z wniosku żony zmarłego, o stwierdzenie nabycia spadku. Do wniosku pełnomocnik dołączył kopię odpisu skróconego aktu zgonu skarżącego (k. 12 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle art. 32 p.p.s.a. podmiot, który wniósł skargę - skarżący - staje się stroną w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej. Stroną postępowania sądowadministracyjnego jest więc skarżący, który stosownie do art. 25 § 1 p.p.s.a., posiada zdolność sądową. Zgodnie z art. 8 § 1 k.c., każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność sądową. Utrata tego atrybutu następuje z chwilą jego śmierci. Jak wynika z przedłożonego odpisu aktu zgonu R. Z. zmarł on w dniu [...] czerwca 2011 r. czyli przed dniem wydania obu decyzji podlegających kontroli, jak i przed dniem wniesienia skargi. Zatem z tą datą utracił zdolność prawną, w tym sądową, a więc również przymiot strony w postępowaniu administracyjnym oraz późniejszym sądowoadministracyjnym. Co do postępowania sądowoadministracyjnego, udzielone przezeń w dniu 23 sierpnia 2010 r. pełnomocnictwo radcy prawnemu D. S., która sporządziła skargę, wygasło z dniem [...] czerwca 2011 r., o czym stanowi art. 43 p.p.s.a. Co prawda powiada ten przepis, że pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania, lecz w orzecznictwie utrwalił się pogląd, wedle którego w takim wypadku pełnomocnik uprawniony jest do podejmowania wyłącznie czynności zmierzających bezpośrednio do zawieszenia postępowania, pod warunkiem, że śmierć strony nastąpiła w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, a nie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia: 6 sierpnia 1975 r., sygn. akt II CZ 114/75, OSNC z 1976 r., nr 7-8, poz. 165, z 9 lipca 1997 r., sygn. akt II CKN 287/97, LEX nr 50594, i w wyroku z dnia 11 grudnia 2001 r., sygn. akt II UKN 657/00, OSNP z 2003 r., nr 18, poz. 448, oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 1864/06, LEX nr 488285). W tej sytuacji skarga R. Z. datowana na dzień 28 grudnia 2011 r. została sporządzona przez osobę nieumocowaną do dokonania tej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2010 r. sygn. Akt I OSK 1726/09). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.