VI SA/Wa 3722/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia spółki B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2015 r. w sprawie ze skargi spółki B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie Pismem z [...] września 2014 r. B. sp. z o.o. (dalej: skarżąca spółka) z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z[...]sierpnia 2014 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Do skargi złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Postanowieniem z 16 lipca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec powyższego, zarządzeniem z 27 sierpnia 2015 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sądowych sprawy, nieodebrane wezwanie zostało uznane za prawidłowo doręczone skarżącej spółce w dniu 30 września 2015 r. (vide: zarządzenie z 6 października 2015 r. – karta nr 51 akt sądowych), w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. W związku z nieuiszczeniem w terminie wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 października 2015 r. odrzucił złożoną skargę. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej 14 listopada 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 61 akt sądowych) wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia zażalenia. Pismem z 19 listopada 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienia od wpisu od zażalenia. Zażalenie zostało podpisane przez prezesa zarządu skarżącej spółki – [...]. Zarządzeniem z 25 listopada 2015 r., przy piśmie z 2 grudnia 2015 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji skarżącej – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do nadesłania odpisu zażalenia. Nieodebrane, a następnie zwrócone do Sądu wezwanie zostało uznane za prawidłowo doręczone 18 grudnia 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (vide: zarządzenie z 7 stycznia 2016 r. – karta nr 69 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do postanowień art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Równocześnie w myśl art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu wskazać należy, że przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że z akt sądowych sprawy wynika, iż w jej toku doszło do zmiany osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej. O ile bowiem pełnomocnictwo dla adwokata sporządzającego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podpisywał prezes zarządu spółki [...], to zażalenie na postanowienie z 28 października 2015 r. zostało podpisane przez [...], pełniącego funkcję prezesa zarządu skarżącej spółki. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z poglądami orzecznictwa, osoba występująca w imieniu osoby prawnej bądź jednostki organizacyjnej ma obowiązek udokumentować swoje umocowanie w tym zakresie na dzień dokonania danej czynności procesowej, a zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1316/08). Wezwanie do usunięcia stwierdzonych braków zażalenia zostało uznane za prawidłowo doręczone skarżącej spółce w dniu 18 grudnia 2015 r., w trybie art. 73 p.p.s.a. i do dnia wydania niniejszego postanowienia rzeczone braki nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.