VI SA/Wa 385/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009 r. w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanowił : odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 385/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. K. (dalej jako skarżaca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej, w dniu [...] sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach). Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. skarżąca wniosła do tutejszego Sądu zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (zwanej dalej p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Bez wątpienia postanowienie o odrzuceniu skargi należy do kategorii postanowień kończących postępowanie. Zatem od przedmiotowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009 r. przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej. Tymczasem skarżąca - prawidłowo pouczona o sposobie zaskarżenia ww. postanowienia - zamiast skargi kasacyjnej wniosła zażalenie. Zgodnie z przepisem art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie jeżeli uzna, że jest ono niedopuszczalne. Nadmienić należy, że skarżąca jest wpisana na listę radców prawnych, na co powoływała się już w niniejszej sprawie. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym wniesienie przez profesjonalnego pełnomocnika zażalenia w miejsce skargi kasacyjnej nie może być uznane za mylne oznaczenie środka zaskarżenia, ponieważ od osoby takiej oczekiwany jest profesjonalizm i kompetencja. W konsekwencji zażalenie takie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (postanowienie SN z 26 sierpnia 1998 r., II CZ 71/98, OSNC 1998, nr 12, poz. 226). W świetle powyższego zażalenie wniesione przez skarżącą należało uznać za niedopuszczalne, bowiem postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 15 lipca 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 385/09 należy do postanowień kończących postępowanie w sprawie i w związku z tym przysługuje na nie skarga kasacyjna (vide: postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 1777/06). Mając powyższe na uwadze zażalenie należało odrzucić, orzekając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.