VI SA/Wa 392/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki p o s t a n a w i a: zwolnić M. W. od kosztów sądowych. M. W. (dalej też jako skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Żona skarżącego uzyskuje rentę w kwocie 761 zł. Dochód żony skarżącego w 2008 r. wyniósł 9 000 zł. Żona skarżącego jest od kilku lat leczona [...]. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Z przedłożonych przez niego zeznań podatkowych wynika, iż przychód z działalności gospodarczej osiągnięty w roku 2008 wyniósł 5 794 zł. Wobec skarżącego toczy się szereg postępowań egzekucyjnych, w tym na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na kwotę 6 359 zł., na rzecz gminy [...] na kwotę 2 513 zł, na rzecz innych osób prawnych i fizycznych na łączną kwotę przekraczającą 46 tysięcy złotych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Mając bowiem na względzie konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków związanych z leczeniem żony skarżącego), nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania. Nie pozwala na to zarówno poziom uzyskiwanych przez skarżącego i jego żonę dochodów, jak również prowadzone wobec niego postępowania egzekucyjne (w tym zajęcie rachunku bankowego oraz dokonanie w księdze wieczystej wpisu ostrzeżenia o wszczętym postępowaniu egzekucyjnym). W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.