VI SA/Wa 3987/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2602/08) odrzucającym skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1584/08) w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2602/08) o odrzuceniu skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1584/08) Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. J. J. (skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2602/08) odrzucającym skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1584/08, oddalającym skargę na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie. Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2602/08, odrzucające skargę o wznowienie postępowania jest prawomocne od dnia 23 czerwca 2009 r. (por.: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 października 2009 r. – karta nr 51 (na odwrocie) akt sądowych sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2602/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ) - dalej: "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tejże ustawy ("Wznowienie postępowania"), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W świetle art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W niniejszej sprawie postanowienie o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia kończącego sprawę sądowoadministracyjną (z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2602/08), o której wznowienie ubiega się skarżąca, zostało wydane w dniu 21 października 2009 r. W postanowieniu tym stwierdzono, że postanowienie z dnia 23 kwietnia 2009 r. jest prawomocne od dnia 23 czerwca 2009 r. Sąd zauważa, że termin przewidziany w komentowanym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 i art. 277 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 i 3 lub art. 277 ww. ustawy, ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a., będzie podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (podobnie H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2004, s. 341). Skarżąca wniosła skargę o wznowienie po upływie ww. terminu, co nie stanowi przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. Termin przewidziany w art. 278 p.p.s.a. nie obowiązuje, jeżeli podstawą wznowienia postępowania jest pozbawienie strony możności działania lub brak należytej reprezentacji. Ponieważ w rozpoznawanym przypadku nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 278 p.p.s.a. umożliwiająca wznowienie postępowania po upływie terminu wskazanego w tym przepisie, to należy stwierdzić, że wznowienie postępowania sądowego o sygnaturze akt VI SA/Wa 2602/08 nie jest już możliwe. Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona. Jego brak z uwagi na sposób określenia terminu początkowego skutkowałby tym, że stan niepewności, co do możliwości podważenia prawomocnego orzeczenia mógłby trwać ad infinitum (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1093/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy także na zapewnienie pewności obrotu prawnego, któremu mają służyć przepisy proceduralne. Chodzi bowiem o zagwarantowanie wszystkim podmiotom stosunków prawnych niezbędnej stabilizacji. Zasada ograniczonej w czasie kontroli w trybie nadzwyczajnym orzeczenia sądu administracyjnego, cieszącego się walorem prawomocności z uwagi na postanowienia art. 170 p.p.s.a., służy ochronie ogólnego porządku prawnego i chroni przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw. W związku z tym, że termin określony w art. 278 p.p.s.a. jest nieprzywracalny, wniesienie skargi o wznowienie po upływie tego terminu jest zatem niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi. W takim stanie rzeczy Sąd odstąpił od rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. – odrzucił skargę.