VI SA/Wa 401/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania oddala skargę w całości Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 roku Minister Infrastruktury i Rozwoju, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa po rozpatrzeniu wniosku M. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] października 2014 r., o odmowie wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec rzeczoznawców majątkowych: M. P., L. W., J. P., M. S. oraz P. H. Zajmując stanowisko w sprawie organ szczegółowo przedstawił przebieg postępowania. Wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] listopada 2013 r. M. W. złożyła skargę na rzeczoznawców majątkowych M. P. i L. W., którzy sporządzili w lipcu 1999 r. operat szacunkowy nieruchomości położonej przy ul. [...] w L., J. P., który sporządził w styczniu 2003 r. operat szacunkowy ww. nieruchomości oraz M. S. i P. H., którzy sporządzili w lutym 2008 r. operat szacunkowy ww. nieruchomości. Jako dowód wskazujący na nieprawidłowości w wykonywaniu czynności zawodowych skarżąca przedstawiła dokonaną przez R. w L. Ocenę prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego z dnia [...] września 2013 r., w której stwierdzono, że ww. operaty szacunkowe nie mogą być wykorzystane do celu w jakim zostały sporządzone i zostały ocenione negatywnie. Minister pismem z dnia [...] marca 2014 r. wyjaśnił, że z uwagi na upływ 3 lat od daty wykonania zakwestionowanych czynności zawodowych nie jest możliwe wszczęcie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec ww. rzeczoznawców majątkowych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. M. W. złożyła skargę na nierzetelne rozpatrzenie sprawy przez organ i wniosła o wyjaśnienie przyczyn odmowy wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej ze względu na upływ 3-letniego terminu na złożenie skargi, podczas gdy R. w L. w dniu [...] września 2013 r. sporządziło "Ocenę prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego ".  Minister pismem z dnia [...] lipca 2014 r. przedstawił szczegółowe wyjaśnienia dotyczące kwestii dokonania oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie braku podstaw do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec ww. rzeczoznawców majątkowych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. M. W. po raz kolejny wniosła o wszczęcie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec w/w rzeczoznawców majątkowych wskazując, że przepis art. 194 ust. 1c ustawy o gospodarce nieruchomościami, wprowadzony na podstawie przepisu art. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218), obowiązuje od dnia 1 stycznia 2008 r. Jej zdaniem przepisy przejściowe nie przewidywały stosowania nowej ustawy do zdarzeń, które miały miejsce przed dniem jej wejścia w życie i w związku z tym niedopuszczalne jest stosowanie nowych przepisów do stanów i zdarzeń ukształtowanych pod rządami przepisów dotychczasowych, ponieważ naruszałoby to zasadę niedziałania prawa wstecz. Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., Minister Infrastruktury i Rozwoju odmówił wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec rzeczoznawców majątkowych: M. P., L. W., J. P., M. S. oraz P. H., stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw prawnych do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec ww. rzeczoznawców majątkowych z uwagi na zaistnienie okoliczności przewidzianych w art. 194 ust. 1c ustawy o gospodarce nieruchomościami. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M.W. wniosła o uchylenie postanowienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. Stwierdziła, że ustalenia organu są błędne, ponieważ ocena prawidłowości sporządzonego operatu szacunkowego została zlecona przez Prokuraturę w związku z toczącym się postępowaniem karnym i dodała że ocena ta została podpisana przez dwóch rzeczoznawców majątkowych, którzy nie są biegłymi sądowymi – J. C. i T. J., stwierdzając tym samym, że rzeczoznawcy ci naruszyli przepisy prawa. Wskazała nadto, że odpowiedzialność rzeczoznawcy majątkowego można rozważać w trzech aspektach: jako odpowiedzialność cywilną, karną oraz zawodową, które to kategorie odpowiedzialności rzeczoznawcy wzajemnie nakładają się na siebie. Rozpoznając ponownie sprawę Minister wyjaśnił, że zgodnie z dyspozycją art. 61a § 1 kpa, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Stosownie do treści art. 194 ust. la ustawy o gospodarce nieruchomościami, postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wszczyna minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Po wszczęciu postępowania minister przekazuje sprawę Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Postępowanie wyjaśniające dotyczące wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 175 ww. ustawy, przeprowadza Komisja Odpowiedzialności Zawodowej {art. 194 ust. 2 ustawy). Następnie na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego organ orzeka w drodze decyzji o zastosowaniu jednej z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 178 ust. 2, albo o umorzeniu postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej (art. 195a ust. 1 ustawy). W myśl art. 194 ust. 1c ustawy o gospodarce nieruchomościami nie wszczyna się postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej, jeżeli do dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa informacji o zaistnieniu okoliczności mogących stanowić podstawę odpowiedzialności zawodowej upłynęły 3 lata, licząc od dnia zaistnienia tych okoliczności. Stwierdził, że operaty szacunkowe nieruchomości położonej przy ul. [...] w L. sporządzone zostały: w lipcu 1999 r. przez M. P. i L. W., w styczniu 2003 r. przez J. P. oraz w lutym 2008 r. przez M. S. i P. H. M. W. zakwestionowała po raz pierwszy czynności szacowania wykonane przez powyższych rzeczoznawców majątkowych w piśmie, które wpłynęło do organu [...] listopada 2013 r., tj. po upływie 3 lat licząc od dnia zaistnienia okoliczności mogących stanowić podstawę do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej, tj. daty sporządzenia operatu szacunkowego. Odnosząc się do twierdzenia, że rzeczoznawcy majątkowi J. C. i T. J., naruszyli przepisy prawa przy wykonywaniu oceny prawidłowości sporządzenia operatów szacunkowych na zlecenie Prokuratury organ stwierdził, że kwestia odpowiedzialności zawodowej ww. rzeczoznawców majątkowych nie była objęta postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Zauważyć przy tym, że czynności polegające na ocenie prawidłowości sporządzenia operatów szacunkowych nie są wymienione w art. 174 ust. 3 i 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami i tym samym nie mogą stanowić podstawy wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Ponadto w odniesieniu do oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego podkreślił, że takiej oceny, w tym określonej w operacie szacunkowym wartości nieruchomości, może dokonać jedynie organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych, stosownie do art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przy czym przepisy dotyczące oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego nie przewidują tzw. okresu "przedawnienia", w odróżnieniu od przepisów regulujących odpowiedzialność zawodową rzeczoznawców majątkowych. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. W., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego. Stwierdziła, że stanowisko Ministra jest sprzeczne z uzasadnieniem do zmiany ustawy o gospodarce nieruchomościami, która wprowadziła dodatkowo ustęp 3 i 3a do artykułu 174 , Dz. U. 04.141.1492., gdzie napisano ; " W projekcie ustawy przewiduje się rozszerzenie obszarów, w których mogą prowadzić działalność rzeczoznawcy majątkowi. Są to obszary, w których faktycznie działają już osoby posiadające uprawnienia rzeczoznawcy majątkowego, wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie zawodowe. Jednakże, wykonując tę działalność bez formalnego zapisu, że jest ona wykonywana w ramach posiadanych uprawnień rzeczoznawcy majątkowego, nie podlegają systemowi odpowiedzialności zawodowej, nie wiążą ich również zapisy ustawy o gospodarce nieruchomościami ustalające prawa i nakładające obowiązki. Proponowane zapisy nie ustalają wyłączności rzeczoznawców majątkowych w zakresie podejmowania działalności w wyznaczonych obszarach, a jedynie możliwość podejmowania tej działalności także przez rzeczoznawców majątkowych. Zapis jest więc fakultatywny, powoduje jednak, że podjęcie działalności w tych obszarach przez | rzeczoznawcę majątkowego podlega tym samym rygorom, co dokonywanie wycen nieruchomości. Wynikiem podjęcia działalności w proponowanych obszarach nie będzie jednak operat szacunkowy, ale nie stanowiące operatu szacunkowego analizy, opracowania i ekspertyzy (zmiana 101 do art. 174 ust. 3a)". Minister dalej powołuje się na artykuł 157 ustęp 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stwierdzając że oceny może dokonać, tylko organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych . Wyjaśniając w uzasadnieniu " przy czym przepisy dotyczące oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego nie przewidują tzw. Okresu przedawnienia w odróżnieniu od przepisów regulujących odpowiedzialność zawodową rzeczoznawców majątkowych". Zdaniem skarżącej jest to sprzeczne z intencją ustawodawcy o zmianie przepisów o zmianie gospodarki nieruchomościami intencją ustawodawcy było bowiem objęcie odpowiedzialnością rzeczoznawców łątkowych za sporządzanie innych ocen i analiz, art. 174 ustęp 3a o gospodarce nieruchomościami. Minister powołał się następnie na artykuł 194 ustęp 1c ustawy o gospodarce nieruchomościami, stwierdzając, że nie wszczyna się postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej, jeżeli do dnia otrzymania przez Ministra informacji o zaistnieniu okoliczności mogących stanowić podstawę odpowiedzialności zawodowej, upłynęło trzy lata licząc od dnia zaistnienia tych okoliczności. W świetle przedstawionych faktów rzeczoznawcy majątkowi J. C. i T. J. nie mogli dokonać oceny prawidłowości sporządzania operatów szacunkowych, ponieważ upłynęło trzy lata od zaistnienia faktów. W ocenie skarżącej skoro tego dokonali powinni ponieść odpowiedzialność zawodową. W związku z powyższym organ naruszył art. 7, 11, 77, 80 i 107 Kpa. Na poparcie swojej argumentacji skarżąca, powołała się na liczne orzeczenia sądów administracyjnych i stwierdziła, że "strona może modyfikować swoje żądanie w toku postępowania, a obowiązkiem organu jest dokonanie oceny tego żądania w świetle przepisów prawa materialnego po wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego" oraz że "do naruszenia prawa przez organ administracji dochodzi nie tylko w wypadku wadliwej oceny prawnej stanu faktycznego, wadliwego zastosowania prawa, ale także wtedy, gdy organ prawidłowo zastosuje prawo do wadliwe ustalonego stanu faktycznego ". W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie jak również postanowienie go poprzedzające nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Zgodnie z at. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Jak stanowi art. 61a § 1 kpa gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Organ administracji publicznej wydaje zatem postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej, 2) żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn, z wyłączeniem wszakże przyczyn wskazanych w przepisach rozdziału 1 działu II kodeksu, w tych bowiem przypadkach organ administracji publicznej pozostawia podanie bez rozpoznania albo przekazuje sprawę organowi właściwemu w sprawie lub zwraca podanie wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem. Należy wyjaśnić, że "inne uzasadnione przyczyny" to "przypadki pierwotnej bezprzedmiotowości postępowania, tj.: a) wniesienie żądania przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych; b) wniesienie żądania w sprawie, która nie podlega załatwieniu w formie decyzji administracyjnej. Można tu wyróżnić następujące przypadki: – sprawa należy do zakresu działania organów administracji, ale podlega załatwieniu w innej formie niż decyzja, np. w formie czynności materialno-technicznej, aktu stanu cywilnego lub zaświadczenia, – sprawa ma charakter administracyjny, ale dane uprawnienie lub obowiązek wynika wprost z ustawy (lub wydanego na jej podstawie aktu normatywnego) i nie wymaga konkretyzacji (rozstrzygnięcia) w formie decyzji, – sprawa ma charakter administracyjny, ale nie jest objęta w ogóle regulacją administracyjnoprawną (np. korzystanie z wód niewykraczające poza korzystanie powszechne w granicach określonych przepisami prawa wodnego; wpłaty na fundusze społeczne oparte na zasadzie dobrowolności), – sprawa nie ma charakteru administracyjnego, lecz cywilnoprawny i załatwiana jest w formie umowy albo jednostronnej czynności cywilnoprawnej; c) wniesienie żądania w sprawie rozstrzygniętej już decyzją; d) wniesienie żądania w sprawie, w której toczy się postępowanie przed właściwym organem administracji; e) wniesienie żądania po upływie terminu określonego w ustawie dla dochodzenia określonych praw (przedawnienie materialnoprawne)"(zob. Z. R. Kmiecik Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Warszawa 2014, s. 211-212). W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja wskazana w punkcie e). Jak stanowi bowiem art. 194 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wszczyna minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, z zastrzeżeniem ust. 1b i 1c. Po wszczęciu postępowania minister przekazuje sprawę do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Natomiast w myśl punktu 1c nie wszczyna się postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej, jeżeli do dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa informacji o zaistnieniu okoliczności mogących stanowić podstawę odpowiedzialności zawodowej upłynęły 3 lata, licząc od dnia zaistnienia tych okoliczności. Zwykle wszczęcie postępowania następuje na skutek donosów i skarg składanych na danego rzeczoznawcę majątkowego. Zważywszy na to, że postępowanie wszczynane jest z urzędu, minister nie jest związany takim donosem, skargą, wnioskiem lub innym pismem złożonym przez osobę twierdzącą, że doszło do naruszenia przez rzeczoznawcę przepisów stanowiących podstawę odpowiedzialności zawodowej. Minister na podstawie uzyskanych informacji może, ale nie musi, wszcząć postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Jedyny wyjątek dotyczy skargi złożonej przez sąd, w tym przypadku na podstawie ust. 1b komentowanego artykułu, minister zobowiązany jest wszcząć postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Osoba, która złożyła skargę na rzeczoznawcę majątkowego, nie staje się stroną postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Stroną, stosownie do art. 28 k.p.a., jest bowiem każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przez interes prawny należy rozumieć przy tym interes indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, którego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Interes prawny musi być wywiedziony z konkretnego przepisu prawa materialnego. Zarówno z komentowanego artykułu, jak i z pozostałych przepisów ustawy nie wynika natomiast, aby osoba skarżąca się na rzeczoznawcę majątkowego miała oparty na konkretnym przepisie prawa interes lub obowiązek (interes prawny), uzasadniający jej uczestniczenie w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego. Stanowisko takie jest też przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z wyroków, postępowanie dyscyplinarne przeciwko rzeczoznawcy majątkowemu wszczyna się z urzędu, choć sygnałem do tego wszczęcia może być doniesienie osoby, która negatywnie ocenia działalność rzeczoznawcy w swojej sprawie. Osoba, która złożyła doniesienie o okolicznościach uzasadniających wszczęcie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, nie uzyskuje z tego tytułu przymiotu strony. Sprawa tej osoby jest inną sprawą w stosunku do sprawy dyscyplinarnej (wyrok NSA z 21 października 2008 r., II GSK 430/08 Lexis.pl nr 2052891). Wraz z dodaniem do komentowanego artykułu ust. 1c począwszy od 22 października 2007 r., do postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej zostało wprowadzone przedawnienie karalności. Istota przedawnienia karalności sprowadza się do uchylenia karalności z upływem określonego czasu. Uzasadnieniem instytucji przedawnienia są względy zarówno materialnoprawne, jak i procesowe. Na płaszczyźnie prawa karnego materialnego uznaje się, że po znacznym upływie czasu ukaranie sprawcy nie jest już potrzebne dla zadośćuczynienia poczuciu sprawiedliwości i pozbawione jest sensu z punktu widzenia prewencji szczególnej, a w związku z tym stosowanie kary jest niecelowe. Z kolei z punktu widzenia prawa procesowego prowadzenie postępowania po wielu latach od popełnienia określonego czynu natrafia na nieprzezwyciężalne trudności dowodowe (śmierć świadków, zacieranie się faktów w ich pamięci, zaginięcie dokumentów) - zob. A. Marek, Prawo karne, Warszawa 2009, s. 389. Trzeba podkreślić, że zgodnie z komentowanym przepisem przedawnienie wpływa jedynie na możliwość wszczęcia postępowania. Upływ trzyletniego terminu, licząc od dnia zaistnienia okoliczności mogących stanowić podstawę odpowiedzialności zawodowej, uniemożliwia wszczęcie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Upływ tego terminu już po wszczęciu tego postępowania nie ma wpływu na jego dalszy bieg. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjęto, że datą wszczęcia postępowania z urzędu jest data podjęcia przez organ pierwszej czynności w sprawie, której postępowanie dotyczy, przez organ do tego uprawniony, działający w granicach przysługujących mu kompetencji, pod warunkiem, że o czynności tej powiadomiono stronę (postanowienie NSA z 4 marca 1981 r., SA 654/81 Lexis.pl nr 297211; wyrok NSA z 21 lutego 2012 r., II GSK 15/11 Lexis.pl nr 3892307; P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Lexis.pl/el. 2013, uwagi do art. 61 pkt 12). Za dzień wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej należy uznać dzień zawiadomienia rzeczoznawcy majątkowego, którego postępowanie dotyczy, a nie dzień otrzymania skargi na czynności rzeczoznawcy, także w przypadku gdy skarga składana jest przez sąd. Jak wynika z akt sprawy operaty szacunkowe nieruchomości położonej przy ul. [...] w L. sporządzone zostały: w lipcu 1999 r. przez M. P. i L. W., w styczniu 2003 r. przez J. P. oraz w lutym 2008 r. przez M. S. i P. H. Skarżąca czynności szacowania wykonane przez w/w rzeczoznawców majątkowych zakwestionowała po raz pierwszy w piśmie, które wpłynęło do organu [...] listopada 2013 r., a zatem, co nie powinno być sporne, po upływie 3 lat licząc od dnia zaistnienia okoliczności mogących stanowić podstawę do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej, tj. daty sporządzenia operatu szacunkowego. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa. Minister wydał rozstrzygnięcie w oparciu o prawidłową podstawę prawną, nie naruszył także przepisów wskazanych w skardze a swoje stanowisko uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu organ podał przesłanki podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja w sposób wystarczający odnosi się do istotnych w sprawie okoliczności faktycznoprawnych. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.