VI SA/Wa 4200/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. Pismem z [...] listopada 2014 r. B. sp. z o.o. (dalej: skarżąca lub Spółka) z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Postanowieniem z 20 lipca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Po uprawomocnieniu się powyższego postanowienia zarządzeniem z 31 sierpnia 2015 r. doręczonym skarżącej przy piśmie Sądu z 14 września 2015 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sądowych sprawy, nieodebrane wezwanie zostało uznane za prawidłowo doręczone 30 września 2015 r. (vide: zarządzenie z 12 października 2015 r. – karta nr 47 akt sądowych) w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. W związku z nieuiszczeniem w terminie wpisu sądowego od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 października 2015 r. odrzucił złożoną skargę. Odpis postanowienia został doręczony Spółce 4 listopada 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 64 akt sądowych) wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia zażalenia. Pismem z 16 listopada 2015 r. (data nadania u operatora pocztowego) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 30 października 2015 r., wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia i przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zażalenie zostało podpisane przez prezesa zarządu Spółki – J.K. W wyniku wykonania zarządzenia z 20 listopada 2015 r. Spółka pismem sądowym z 26 listopada 2015 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia przez złożenie oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji skarżącej. Nieodebrane, a następnie zwrócone wezwanie zostało uznane za prawidłowo doręczone 14 grudnia 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (vide: zarządzenie z 21 grudnia 2015 r. – karta nr 66 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do postanowień art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Równocześnie w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu wskazać należy, że przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że z akt sądowych sprawy wynika, iż w jej toku doszło do zmiany osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej. O ile bowiem pełnomocnictwo dla adwokata sporządzającego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podpisywał prezes zarządu skarżącej I.N., to zażalenie na postanowienie z 30 października 2015 r. zostało podpisane przez J.K. pełniącego funkcję prezesa zarządu Spółki. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z poglądami orzecznictwa osoba występująca w imieniu osoby prawnej bądź jednostki organizacyjnej ma obowiązek udokumentować swoje umocowanie w tym zakresie na dzień dokonania danej czynności procesowej, a zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1316/08). Wezwanie do usunięcia stwierdzonych braków formalnych pisma procesowego zostało uznane za prawidłowo doręczone Spółce 14 grudnia 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (vide: zarządzenie z 21 grudnia 2015 r. – karta nr 66 akt sądowych), a więc termin do wykonania czynności określonych wezwaniem upłynął 21 grudnia 2015 r. Zważywszy, że w terminie tym skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.