VI SA/Wa 4222/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej w skrócie: "UP") po rozpoznaniu na rozprawie sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Pustak ścienny" nr [...] udzielonego na rzecz W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: uprawniona, strona, skarżąca), wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez L. S.A. z siedzibą w W. (dalej: wnioskodawca, uczestnik postępowania) decyzją z dnia [...] września 2014 r. unieważnił prawo z rejestracji wskazanego powyżej wzoru przemysłowego, opierając się na art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 w związku z art. 102 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410; dalej: p.w.p.). Do wydania decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia: Dnia [...] stycznia 2013 r. do UP wpłynął sprzeciw L. S.A. z siedzibą w W. wobec prawomocnej decyzji UP z dnia [...] lutego 2012 r. o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Pustak ścienny" nr [...] na rzecz W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2011 r. Jako podstawę prawną żądania unieważnienia uczestnik postępowania wskazał art. 102, art. 103, art. 104 oraz art. 107 p.w.p. W uzasadnieniu sprzeciwu oraz pismach procesowych uczestnik postępowania zarzucił, że powołany wzór nie może stanowić wzoru przemysłowego w rozumieniu art. 102 p.w.p., gdyż pojedynczy pustak ścienny jest częścią składową ściany i jego cechy wymienione jako charakterystyczne nie są widoczne w zwykłym użytkowaniu, a końcowy użytkownik pustaka ściennego nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech tego pustaka w trakcie jego zwykłego używania, widząc jedynie otynkowane i/lub pomalowane przegrody zbudowane z pustaków. Uczestnik postępowania zarzucił także spornemu wzorowi brak cechy nowości wzoru. W odpowiedzi na sprzeciw uprawniona podniosła, że błędne jest traktowanie spornego pustaka ściennego jako części składowej wytworu złożonego, gdyż pustaka nie da się wkładać i wyjmować ze ściany bez zniszczenia materiałów, z których powstała. Uprawniona wskazała również odmienne od tradycyjnej ściany sposoby wykorzystania pustaków ściennych oraz wskazała, że z uwagi na odmienne ukształtowanie ząbkowań i drążeń sporny pustak ścienny jest nowym wzorem. Uprawniona podniosła także, że elementy pustaka według spornego wzoru nie wynikają wyłącznie z jego funkcji technicznej lub konieczności odtworzenia w określonej dokładnie formie i wymiarach w celu umożliwienia mechanicznego połączenia go lub współdziałania z innym wytworem w związku z czym zarzut z art. 107 p.w.p. uznała za bezzasadny. Jednocześnie wniosła o pominięcie zarzutu opartego na art. 104 p.w.p. jako wniesionego po upływie 6 miesięcy od daty publikacji o udzieleniu prawa, tj. spóźnionego. Powołaną decyzją z dnia [...] września 2014 r. UP unieważnił prawo z rejestracji wskazanego powyżej wzoru przemysłowego. Odwołując się do definicji wzoru przemysłowego zawartej w art. 102 ust. 1 p.w.p. wskazał, że pojęcie postaci jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Takie pojmowanie postaci wynika także z dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów (Dz. U. UE. L. poz. 298, s. 28 z późn. zm., dalej: dyrektywa 98/71) oraz orzecznictwa. Wobec tego przedmiotem oceny organu mogą być wyłącznie te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane przy użyciu zmysłu wzroku. Organ zauważył, że sporny wzór obejmuje trzy odmiany pustaka ściennego i pustak ten przeznaczony jest do stosowania w konstrukcji ściany. Wobec tego, zdaniem UP, pojedynczy pustak jest częścią składową ściany złożonej z wielu pustaków i warstw tynku i/lub farby je pokrywającej. Urząd Patentowy stwierdził, że użytkownik pustaka wkomponowanego w ścianę, jak: administrator, właściciel, ewentualnie lokator nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech pustaka w trakcie używania tej ściany, tj. w trakcie zamieszkiwania w danym budynku. okoliczności te potwierdziła przedłożona przez wnioskodawcę Karta Techniczna podająca właściwości akustyczne dla ściany z tego pustaka obustronnie tynkowanej oraz Deklaracja właściwości użytkowych wyrobu Porotherm 25/37,5 AKU i etykieta wyrobu Pototherm, wskazujące, że ten element jest przeznaczony do stosowania w konstrukcjach odpowiednio zabezpieczonych. Zatem żadna cecha omawianego pustaka ściennego nie jest widoczna w ukończonej ścianie podczas zwykłego jej używania jako zakrytej kolejnymi warstwami budowlanymi: tynkiem i/lub farbą. Organ uznał przy tym, że żadne z dowodów przedstawionych przez uprawnioną nie wykazały użycia pustaka ściennego w taki sposób, aby widoczne były jego cechy istotne. W świetle powyższego UP uznał zarzut uczestnika postępowania za uzasadniony i unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzuciła naruszenie: 1) przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozpoznania całego materiału dowodowego, w tym pominięcie lub wybiórczą ocenę dowodów złożonych przez skarżącego, a w konsekwencji dowolne, niepoparte żadnym materiałem dowodowym lub analizą przyjęcie, że: a) produkt o nazwie Porotherm 25/37,5 AKU, opisany na Karcie Technicznej w Deklaracji właściwości użytkowych oraz na etykiecie jest tożsamy z produktem "Pustak ścienny" według wzoru przemysłowego nr [...], co stoi w sprzeczności z treścią i istotą prawa z rejestracji tego wzoru przemysłowego; b) jedynym możliwym nośnikiem materialnym wzoru przemysłowego nr [...] jest produkt przeznaczony do wmurowania w obustronnie otynkowaną ścianę, a konieczną właściwością tego produktu jest zapewnienie izolacji akustycznej lub termicznej na określonym poziomie, mimo że cechy te nie wynikają ani z zakresu udzielonego prawa na sporny wzór przemysłowy, ani z właściwości produktów określonych jako pustak ścienny, a skarżąca przedstawiła bogaty materiał dowodowy pokazujący inne przeznaczenie i zastosowanie wytworów tego samego rodzaju; c) zwykłe użytkowanie pustaka ściennego ograniczone jest do wmurowania w obustronnie otynkowaną ścianę i nie obejmuje np. użycia w ścianach nieotynkowanych, otynkowanych jednostronnie lub w innych samonośnych konstrukcjach, co jest sprzeczne z przedłożonym przez skarżącego materiałem dowodowym; d) końcowy użytkownik pustaka ściennego wg spornego wzoru przemysłowego to administrator lub właściciel, ewentualnie lokator budynku, a końcowy użytkownik nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech tego pustaka w trakcie zwykłego użytkowania ściany, co nie wynika z powołanych na tę okoliczność dowodów i stoi w sprzeczności z przedłożonymi przez skarżącego materiałami ilustrującymi sposoby użytkowania pustaków ściennych, np. w nieotynkowanych ścianach lub samonośnych konstrukcjach; e) murowana i obustronnie otynkowana ściana jest wytworem złożonym w rozumieniu art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p., co jest sprzeczne z faktem, że ściana taka nie nadaje się do wielokrotnego rozłożenia i ponownego złożenia ani nie składa się z wymienionych części składowych; f) wytwór według spornego wzoru jest częścią składową ściany złożonej z wielu pustaków i warstw tynku i/lub farby, a w konsekwencji pozostaje niewidoczny w trakcie zwykłego użytkowania, co zostało przyjęte przez UP całkowicie dowolnie i nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym; które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, doprowadziły bowiem do błędnego uznania, że sporny wzór przemysłowy stanowi część składową wytworu złożonego w postaci obustronnie otynkowanej ściany i jako taki nie posiada zdolności rejestracyjnej, z uwagi na brak widoczności w trakcie zwykłego uzywania, co skutkowało unieważnieniem prawa z rejestracji wzoru przemysłowego z powodu rzekomego niespełniania przez ten wzór przesłanek z art. 102 ust. 1 i 3 p.w.p.; 2) prawa materialnego, tj. art. 102 ust. 1 i ust. 3 p.w.p. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na: a) zrównaniu pojęcia wzoru przemysłowego z nośnikiem materialnym wzoru, a więc wytworem, w którym może on być inkorporowany, i w konsekwencji niezasadne przypisanie spornemu wzorowi cech użytkowych konkretnego produktu, takich jak dodatkowe walory akustyczne czy termiczne niewynikające z postaci spornego wzoru, uzależnione od czynników nieobjętych udzielonym na ten wzór prawem z rejestracji, a w konsekwencji przyjęcie fałszywego założenia, że jedynym możliwym sposobem zwykłego użytkowania wytworu według spornego wzoru jest jego wmurowanie w obustronnie otynkowana ścianę; b) uznaniu, że murowana i obustronnie otynkowana ściana, stanowi wytwór złożony, czyli przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie, oraz że pustak ścienny nie stanowi samoistnego wytworu, lecz część składową wytworu złożonego w postaci takiej ściany, co jest sprzeczne z brzmieniem i wykładnią definicji wytworu złożonego, zawartej w art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p., które to naruszenia mają wpływ na wynik sprawy, skutkują bowiem nieprawidłowym zastosowaniem przesłanki widoczności w trakcie zwykłego używania do pustaka ściennego wg spornego wzoru przemysłowego, mimo że pustak ten nie jest częścią skłądową wytworu złożonego, lecz samoistnym wytworem, a murowana i obustronnie otynkowana ściana nie wypełnia przesłanek wytworu złożonego, co w konsekwencji doprowadziło do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru ze względu na rzekomy brak zdolności rejestracyjnej na gruncie art. 102 ust. 1 i 3 p.w.p. W uzasadnieniu skargi uprawniona podniosła m.in., że w przypadku ściany związanej zaprawą i otynkowanej nie ma możliwości jej rozłożenia bez zniszczenia materiałów, z których powstała, w związku z czym taki rodzaj ściany nie posiada podstawowej właściwości, która w myśl art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p. cechuje wytwór złożony. Strona zwróciła również uwagę, że stanowisko UP o uznaniu obustronnie otynkowanej ściany za wytwór złożony nie zostało uzasadnione, a organ wskazał jedynie, że w tym zakresie polega jedynie na własnym przeświadczeniu. Ponadto skarżąca wskazała, że produkt Porotherm 25/37,5 AKU nie jest tożsamy z wytworem "Pustak ścienny" według wzoru przemysłowego nr [...], gdyż jak zauważyła strona, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego chroni jedynie samo ukształtowanie bryły pustaka ściennego według spornego wzoru, a nie jego cechy funkcjonalne czy konkretne wymiary. Strona wskazała także, że wytwór w postaci pustaka ściennego nie musi być zmaterializowany w postaci materiału ceramicznego. Ponadto skarżąca podniosła, że UP błędnie odniósł przesłankę widoczności podczas zwykłego używania do wytworu, który nie jest częścią składową, w tym w szczególności częścią składową obustronnie tynkowanej ściany. Strona wskazała przy tym, że pustak ścienny według spornego wzoru przemysłowego spełnia przesłankę widoczności, gdyż jego cechy postaciowe zostały przedstawione we wniosku o rejestrację, a co za tym idzie organ powinien uznać sporny wzór za odnoszący się do samodzielnego wytworu i zbadać jego zdolność rejestracyjną pod kątem podnoszonej przez uczestnika przesłanki nowości. Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Sąd nie dopatrzył się istotnego naruszenia przepisów prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, ze mogłoby mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sporne prawo ochronne zostało udzielone z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2011 r. decyzją UP z dnia [...] lutego 2102 r. Informacja o udzielonym prawie została ogłoszona w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...]. Sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji został zgłoszony przez L. S.A. w dniu [...] stycznia 2013 r. Jako podstawę prawną zgłaszająca sprzeciw wskazała art. 102, art. 103, art. 107 p.w.p., a po upływie 6 miesięcy od daty publikacji - na rozprawie w dniu [...] maja 2014 r. - także zarzut z art. 104 p.w.p. Jednakże UP jako podstawę decyzji powołał przede wszystkim art. 102 p.w.p., stwierdzając, że sporny pustak ścienny, stanowiąc część składową ściany, nie może być przedmiotem wzoru przemysłowego skoro żadna jego cecha nie jest widoczna w ukończonej ścianie podczas jej zwykłego używania. Organ odwołał się nieprawidłowo do publikatora – Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, albowiem w myśl art. 315 ust. 3 tego aktu ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Skoro wzór został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] kwietnia 2011 r., to jako publikator należało wskazać – Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm. i brzmienie art. 102 p.w.p. w nim ujęte. Jednakże uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż w obu publikatorach art. 102 p.w.p. posiadał taką samą treść. Przechodząc do zarzutów skargi, należy przywołać treść art. 102 p.w.p. zawierającego definicję wzoru przemysłowego: "1. Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. 2. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych. 3. Za wytwór uważa się także: 1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony); 2) część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy; 3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu. 4. W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego, w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko jego widocznych cech.". Zatem wzór przemysłowy musi mieć postać wytworu stworzonego w sposób przemysłowy bądź rzemieślniczy (art. 102 ust. 2 p.w.p.). Ponadto jak słusznie podkreślił UP, z uwagi na zawarte w art. 102 ust. 1 p.w.p. określenie "postać wytworu", ochronie podlegają tylko te elementy, które są wizualnie postrzegane (por. także wyroki NSA: z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 724/10, Lex nr 1083379, z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt II GSK 838//10, Lex nr 1321128, z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1408/12, Lex nr 1530330 i powołane w nim orzecznictwo oraz poglądy doktryny, J. Kępiński w: Prawo własności przemysłowej, t. 3, C.H. BECK, Warszawa 2015, s. 122, wyrok S(PI) z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt T–39/13 w sprawie Cezar Przedsiębiorstwo Produkcyjne Dariusz Bogdan Niewiński v. OHIM, pkt 40, Lex nr 1511443). Przedmiotem ochrony w przypadku wzoru przemysłowego jest jego zewnętrzna całość, a ochrona nie obejmuje tych części produktu, które są "niedostępne dla oka". Istota każdego wzoru przemysłowego - niezależnie od tego czy stanowić będzie samodzielną postać wytworu, czy też część składową - zawiera się co do zasady w jego zewnętrznej, postrzegalnej postaci wyróżniającej się czy to specyficznym kształtem, liniami konturów, kolorystyką, czy ornamentacją lub wreszcie strukturą bądź szczególnymi, zewnętrznymi cechami materiału, z którego jest wytworzony. W odniesieniu do samodzielnego wytworu wynika to z art. 102 ust. 1 p.w.p., a w przypadku części składowej wytworu złożonego - także z art. 102 ust. 3 pkt 2 p.w.p. (tak: NSA w wyroku w sprawie II GSK 1408/12). Skład orzekający popoiera powyższą argumentację. Stanowisko to znajduje także oparcie w motywie 11 Preambuły dyrektywy 98/71 mówiącego, że "Ochrona przyznana jest posiadaczowi w drodze rejestracji ochrona cech wzoru produktu, w całości lub części, które w widoczny sposób są przedstawione we wniosku o rejestrację i które są udostępnione społeczeństwu na drodze publikacji lub konsultacji odpowiednich dokumentów.". Następną kwestią jest, na jakim etapie wytwór wzoru przemysłowego musi spełniać kryterium widoczności. Przyjmuje się, że decyduje etap normalnego użytkowania wytworu przez końcowego użytkownika (por. wyrok NSA w sprawie II GSK 838/10 i przywołane w nim orzecznictwo oraz poglądy doktryny, J. Kępiński, tamże, s. 123, wyrok w sprawie T-39/12, pkt 40, 42, 51). Stanowisko to znajduje także oparcie w motywie 12 i 13 Preambuły dyrektywy 98/71 oraz w art. 3 ust. 3 lit. a) i ust. 4 dyrektywy 98/71, z których wynika, że normalne stosowanie oznacza stosowanie przez użytkownika końcowego, wyłączając konserwację, obsługę i naprawę. Jednocześnie z powołanych uregulowań wynika, że końcowym użytkownikiem wytworu nie będzie dystrybutor czy sprzedawca. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest pustak ścienny. Istotą wzoru jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać pustaka ściennego nadana mu w szczególności przez oryginalny układ wewnętrznych wzdłużnych kanałów przelotowych. Organ, kierując się opisem, cechami istotnymi wzoru (charakter ząbkowań w ściankach licowych nie został objęty wzorem) i stanowiskiem uprawnionego, prawidłowo przyjął, że sporny pustak ścienny przeznaczony jest do stosowania w konstrukcji ściany (normalne użytkowanie). W takiej sytuacji pustak jest postrzegany podczas normalnego użytkowania jako część składowa ściany złożonej z wielu takich pustaków i warstw tynku oraz ewentualnie farby je pokrywających czyli elementem systemu. Nawet zbudowanie ściany ze spornych pustaków, bez otynkowania jej i pomalowania (jednostronnego czy dwustronnego) powoduje, że cechy istotne wzoru – oryginalny układ wewnętrznych wzdłużnych kanałów przelotowych nie są widoczne podczas normalnego używania. Akurat te elementy zostają przesłonięte następną warstwą (poziomem) pustaków. Ponadto, skoro wzór ma postać pustaka ściennego, to prawidłowym było odwołanie się do dokumentacji: Karty Technicznej Porotherm 25/37,5 AKU oraz Deklaracji właściwości użytkowych wyrobu Porotherm 27/27,5 AKU czy etykiety tego wyrobu, albowiem dotyczyły pustaków o układzie wewnętrznych wzdłużnych kanałów przelotowych jak w spornym wzorze. Z dokumentów tych wynikało, że sporny pustak stanowić będzie element murowany, przeznaczony do stosowania w konstrukcjach murowanych odpowiednio zabezpieczonych. Stanowisko UP znajduje także oparcie w art. 108 ust. 3 p.w.p., według którego w szczególności opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego powinien zawierać określenie wzoru przemysłowego, ze wskazaniem przeznaczenia, określać figury ilustracji lub numery próbek, zawierać ponumerowany wykaz odmian wzoru przemysłowego, jeżeli zgłoszenie obejmuje takie odmiany, oraz wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji. Błędnie zatem skarżąca próbuje przypisać organowi, że uznał sporny pustak za część składową wytworu złożonego w rozumieniu art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p. Organ nie zawarł w decyzji takiego twierdzenia, jak też w ogóle nie odwoływał się do art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p. Organ stanął na stanowisku, że wytwór – sporny pustak w trakcie normalnego użytkowania nie funkcjonuje jako samodzielny wytwór w rozumieniu art. 102 ust. 2 p.w.p. (co nie oznacza,że nie może być samodzielnym przedmiotem obrotu), ale jednocześnie nie jest częścią składową wytworu złożonego w rozumieniu art. 102 ust. 3 pkt 1 p.w.p. Organ, odwołał się do art. 102 ust. 3 pkt 2 p.w.p. na potwierdzenie tego, że ocena nowości i indywidualnego charakteru pustaka może być dokonywana w odniesieniu do widocznych jego cech podczas zwykłego używania czyli tych widocznych po umieszczeniu w ścianie. Nie stanął jednak na stanowisku, że pustak ścienny jest częścią składową wytworu złożonego Z samego przywołania art. 102 ust. 3 pkt 2 p.w.p. nie było podstaw do formułowania stanowiska, jak uczyniła uprawniona, co do charakteru omawianego wzoru przemysłowego. Dokumenty, przedłożone przez uprawnioną, mając na celu wskazanie na inne zastosowanie spornego wzoru, zostały prawidłowo ocenione przez UP. Użycie pustaka w każdym innym, poza zastrzeżonym, celu nie stanowi normalnego użytkowania tego pustaka według zastrzeżonego wzoru i z tej przyczyny nie może brane być pod uwagę. Nie stanowi też argumentu na rzecz utrzymania ochrony fakt możliwego samodzielnego obrotu pustakami ściennymi. Owszem, pustak ścienny według spornego wzoru może być przedmiotem umów sprzedaży, ale to nie obrót stanowi o zwykłym używaniu płyty (por. wyrok NSA w sprawie II GSK 1408/12). Zatem dokumenty dołączone przez uprawnioną nie przedstawiały pustaka ściennego w normalnym używaniu, a tylko w incydentalnych, jednorazowych zastosowaniach (por. też wyrok S(PI) w sprawie T-39-13, pkt 28). Co do użytkownika UP przyjął, że chodzi o końcowego użytkownika, którego w niniejszej sprawie prawidłowo określił jako administratora lub właściciela, ewentualnie lokatora. Wobec powyższego, zdaniem WSA, UP prawidłowo ocenił materiał dowodowy przedstawiony przez strony i uznał, że sporny pustak ścienny nie spełnia kryteriów wzoru przemysłowego, gdyż żadna jego cecha nie jest widoczna w ukończonej ścianie podczas jej zwykłego używania. Nie doszło więc do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. w zakresie dopuszczalnym przez art. 256 ust. 1 p.w.p. Wobec powyższych, prawidłowych ustaleń skutkujących uznaniem, że nie ma się do czynienia ze wzorem przemysłowym, nie było potrzeby dalszego badania spełniania przez sporny przedmiot dalszych przesłanek wzoru przemysłowego. Z powyższych względów skargę uprawnionej jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw na mocy art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.