VI SA/Wa 423/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 5 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 19-21 marca 2014 r. z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi P. C. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 5 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 19-21 marca 2014 r. z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. Skarga została nadana w dniu 3 stycznia 2015 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 stycznia 2015 r. sygn. akt VI KO 1/15, stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), skarga została przekazana do organu. O przekazaniu skargi sąd poinformował skarżącego (z.p.o. k. 42). Pismem nadanym w dniu 9 stycznia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku załączył egzemplarz skargi datowany na dzień 2 stycznia 2015 r. Jak wskazał skarżący, zaskarżoną uchwałę doręczono mu 4 grudnia 2014 r. Termin do jej zaskarżenia upływał w sobotę, 3 stycznia 2015 r. Skarżący sporządził skargę przed 3 stycznia 2015 r. Z uwagi na obowiązki zawodowe zamierzał nadać skargę dopiero w dniu 3 stycznia 2015 r. W dniu 2 stycznia 2015 r. wieczorem skarżący doznał bardzo mocnego bólu brzucha. Ból utrzymywał się przez dłuższy czas. Objawy wskazywały na wyrostek robaczkowy. Skarżący udał się do Szpitala Uniwersyteckiego w K. Po kilkunastu godzinach pobytu i szczegółowym badaniu stwierdzono ostry nieżyt żołądkowo – jelitowy. Wdrożono leczenie oraz zalecono dietę i izolację w warunkach domowych. Ze względu na stan zdrowia oraz pobyt w szpitalu, a także krótkie otwarcie poczty w sobotę, skarżący nie był w stanie osobiście nadać skargi w dniu 3 stycznia 2015 r. Podniósł, że mieszka sam w mieście, z którego nie pochodzi, zatem nie mógł prosić o pomoc członka rodziny bądź innej osoby, która nadałaby podpisaną przez niego skargę w sposób prawidłowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Przystępując do rozpoznania wniosku, Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do jego złożenia. Powyższe, umożliwia merytoryczne rozpoznanie kwestii ewentualnego zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Oceniając okoliczności faktyczne występujące w sprawie w świetle przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu do złożenia skargi Sąd doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu. W rozpoznawanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał chorobę, która uniemożliwiła mu terminowe nadanie skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 5 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 19-21 marca 2014 r. z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. Okoliczność ta została potwierdzona załączonym do wniosku o przywrócenie terminu, zaświadczeniami lekarskimi z 2 stycznia 2015 r. wystawionymi przez dr med. [...] specjalistę chirurga. Z powyższych dokumentów wynika, że skarżący w dniu 2 stycznia 2015 r. zgłosił się do poradni chirurgicznej z objawami ostrego nieżytu żołądkowo – jelitowego. Zalecono izolacje w warunkach domowych. Wymóg uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., nie nakłada na stronę obowiązku udowodnienia okoliczności, na którą się ona powołuje. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie, który podlega ocenie Sądu (v. postanowienia NSA z 12 października 2007 r., sygn. akt II FZ 353/07; postanowienie NSA z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 46/12).Jeśli w rozpoznawanej sprawie przyczyną uchybienia terminu była choroba skarżącego, znajdująca potwierdzenie w zaświadczeniu lekarza specjalisty, to dokonanie przez Sąd oceny odmiennej wymagałoby istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo wykazania fałszu dokumentu co do treści lub formy wraz z konsekwencjami wykrycia czynu karalnego (v. postanowienie SN z 12 maja 2006 r., sygn. V CZ 29/06, Lex nr 200921). Sądu uznał zatem, iż okoliczność na którą powołuje się skarżący została uprawdopodobniona. Tym niemniej Sąd nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, iż wskazana przez niego okoliczność stanowiła przeszkodę w zachowaniu terminu do wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika bowiem, iż skarga na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 5 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 19-21 marca 2014 r. z dnia [...] listopada 2014 r., nadana została w dniu 3 stycznia 2015 r. w Urzędzie Pocztowym [...] (k. 15). Powyższe pozwala uznać twierdzenia skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za sprzeczne z dokumentami znajdującymi się w aktach sądowych niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.